Belgische krant over groeiende aanwezigheid van Marrons in Antwerpse Kempen
| waterkant | Door: Redactie
De Belgische krant ‘Gazet van Antwerpen’ (GvA) besteed vandaag uitgebreid aandacht aan -wat zij zelf noemt: ‘de Surinaamse invasie in de Kempen’. De Antwerpse Kempen vormen een grote groene regio in België, gelegen in het noordoosten van de provincie Antwerpen.
Volgens de krant is er een opvallende migratiestroom van Surinaamse Marrons richting dorpen en steden in de Kempen, dat niet alleen culturele uitdagingen met zich mee brengt, maar ook zorgen over criminaliteit, integratie en misbruik van het verblijfsrecht.
Bij de politie en diensten zoals de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) weet men inmiddels dat er sprake is van een massale, nauwelijks gereguleerde migratiestroom
Volgens de GvA waren het niet de brave jongens die uitweken naar de Kempen. “Het werd hen te heet onder de voeten in Nederland, en dus zakten ze naar België af in een poging om in de anonimiteit te verdwijnen. Het zijn geen doetjes, het zijn loyale jongens die je de gekste opdrachten kunt geven. Soldaten die niet te stoppen zijn” schrijft de krant die verder aangeeft dat de Surinaamse aanwezigheid in de Kempen voor een groot deel bestaat uit mensen die zich identificeren
Naast criminaliteit kregen gemeentelijke diensten te maken met bedreigingen, scholen met overlast, stations met vecht- en steekpartijen. Er doken zorgwekkende opvoedingssituaties op, gevallen van intrafamiliaal geweld, jongeren beïnvloed door drillraps en betrokken bij drugs, folteringen, ontvoeringen en zelfs dodelijke incidenten.
Maar de migratiegolf draait volgens de krant niet alleen om criminaliteit. Ze legt ook de vinger op structurele verschillen. Marrons leven traditioneel in een gemeenschap waar dorpshoofden en gezagsdragers centraal staan. In België botst die hiërarchie op een systeem dat juist individuele verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid benadrukt. Het gevolg: misverstanden, frustratie, en jongeren die zich nergens thuis voelen.
“Je moet deze jongeren niet alleen zien als risico, maar als jongeren op zoek naar houvast,” klinkt het bij hulpverleners. “Als ze dat niet in het systeem vinden, zoeken ze het in vriendengroepen, soms in bendes. Het antwoord? Werk mét de gemeenschap, niet tégen.”
Dat er misbruik is van de regels rond gezinshereniging, ontkent bijna niemand. Online circuleren gedetailleerde instructies over de zogeheten ‘België-route’, waarbij zelfs kinderen worden ingezet om verblijfspapieren te verkrijgen. Advocaten spelen hierin een rol en dienen aanvragen in waarvan ze zelf al weten dat ze geen kans maken — soms tegen forse betaling.
Toch waarschuwen experts voor te snelle conclusies. “Criminaliteit koppelen aan één bevolkingsgroep is stigmatiserend,” zeggen sociologen. “Exclusie ontstaat ook doordat we de culturele logica van de ander niet begrijpen.”
De boodschap is helder: waar België worstelt met de integratie van een hechte gemeenschap, zijn het vooral jongeren die op een kruispunt staan — tussen een verleden vol tradities en een toekomst in een onbekend systeem.
| waterkant | Door: Redactie
