Bron: Oilprice

Na jaren van onzekerheid lijkt Suriname eindelijk de vruchten te plukken van een langverwachte olieboom. Het land, dat kampt met armoede en diepe economische crises, staat aan de vooravond van een grootschalige offshore-ontwikkeling die het economisch landschap ingrijpend kan veranderen.

In de afgelopen tien jaar heeft Paramaribo met belangstelling de ontwikkelingen in buurland Guyana gevolgd, dat zich dankzij succesvolle offshoreboringen in hoog tempo heeft ontpopt tot een van ’s werelds jongste petrostaten.

Suriname kende intussen positieve, maar wisselvallige resultaten: ontdekkingen op zee gingen gepaard met vertragingen, onzekerheid en tegenvallende data. Die vertragingen troffen een economie die al verzwakt was door de

coronapandemie en een zware schuldenlast.

De gevolgen waren groot. Het land raakte in 2023 opnieuw in een diepe financiële crisis. De levensduurte steeg scherp, wat leidde tot grootschalige protesten waarbij demonstranten zelfs het parlement bestormden. De toenmalige president Chandrikapersad Santokhi voerde een streng door het IMF opgelegd hervormingsprogramma door: forse bezuinigingen, het schrappen van energiesubsidies en een sterke devaluatie van de Surinaamse dollar. Hoewel dit pakket stabiliteit bracht – de groei terugkeerde, de inflatie daalde en het vertrouwen van investeerders toenam – betaalde Santokhi er een hoge politieke prijs voor.

In juli 2025 verloor hij het presidentschap, mede door de sociale onrust

en hardnekkige corruptieverdenkingen. President Jennifer Geerlings-Simons nam sindsdien het roer over.

Toch bleef in Suriname de overtuiging bestaan dat de offshore-olieontdekkingen de sleutel vormden tot economisch herstel. De cijfers onderstrepen die noodzaak: het bbp daalde in tien jaar tijd met 13 procent, van 5,13 miljard dollar in 2015 naar 4,46 miljard in 2024. Eén op de zes inwoners leeft in armoede.

De eerste hoopgevende vondst dateert van januari 2020, toen APA in Blok 58 de Maka Central-1 put ontdekte. Daarna volgden vier andere vondsten, waarvan de meest recente in 2022: Krabdagu. Nadere onderzoeken bevestigden dat de Sapakara- en Krabdagu-velden samen circa 750 miljoen vaten winbare olie bevatten.

De olie is van het type licht en zoet, met een laag zwavelgehalte – bijzonder aantrekkelijk in een markt die steeds meer inzet op schonere brandstoffen.

Toch bleven knelpunten bestaan. Slechte exploratieresultaten, droge putten en zorgen over het gas-olieverhouding bemoeilijkten de definitieve investeringsbeslissing (FID). Eind 2022 stelde operator TotalEnergies de beslissing dan ook uit.

Pas in oktober 2024 kondigden TotalEnergies en APA de FID aan voor een investering van 10,5 miljard dollar in de ontwikkeling van de Sapakara- en Krabdagu-velden. Het project kreeg de naam GranMorgu en ligt 150 kilometer voor de kust van Paramaribo. Het reservoir bevat meer dan 750 miljoen vaten winbare olie.

GranMorgu zal bestaan uit één boorschip (FPSO), 16 productieputten en 16 injectieputten. De capaciteit van de installatie bedraagt 220.000 vaten olie per dag, met opslagruimte voor 2,1 miljoen vaten. Daarnaast kan dagelijks 450 miljoen kubieke voet gas worden geproduceerd. De eerste olieproductie wordt verwacht in 2028 – twee jaar later dan aanvankelijk gepland.

Het project past in de wereldwijde energietransitie. De carbon footprint van GranMorgu wordt geschat op minder dan 16 kilogram CO₂ per vat olie-equivalent, lager dan het wereldgemiddelde van 18 kilo, maar hoger dan in Guyana, waar gemiddeld 9 kilo wordt uitgestoten. TotalEnergies installeert een volledig elektrische FPSO en belooft geen routineflaring toe te passen; het geproduceerde gas wordt volledig hergebruikt. Daarmee wil het concern bijdragen aan het behoud van Suriname’s status als koolstofnegatief land. De Surinaamse bossen absorberen jaarlijks circa 8,8 miljoen ton CO₂, tegenover een nationale uitstoot van slechts 7 miljoen ton.

De financiële vooruitzichten zijn indrukwekkend. Staatsolie, de nationale oliemaatschappij, bezit een belang van 20% in GranMorgu, goed voor 2,4 miljard dollar. Dit moet bijdragen aan het verdrievoudigen van de bedrijfsopbrengsten tot bijna 1,8 miljard dollar tegen 2030. Over de gehele levensduur kan GranMorgu tussen de 16 en 26 miljard dollar aan inkomsten genereren – een veelvoud van Suriname’s huidige bbp.

Voor een land dat de afgelopen jaren gebukt ging onder armoede, sociale onrust en economische malaise, lijkt de langverwachte olieboom eindelijk werkelijkheid te worden.

UNITEDNEWS

 

 

Auteur: Pearl Brunings.

Help mee mijn expositie in België mogelijk te maken. Doneer nu!

Wat fijn dat je mijn campagne bekijkt.

In 2026 mag ik iets bijzonders doen: een solo-expositie van mijn schilderijen in het prachtige kasteel Le Paige in Herentals, België. Een droom die uitkomt! De expo heet Woven Worlds en wordt een visuele reis door herinnering, natuur en culturele erfenis. Denk aan bomen, rotsen, water en hier en daar verborgen figuren die verhalen vertellen over migratie, verbondenheid en identiteit. Mijn voorouders leven voort in kleur, vorm en symboliek.

Where The Dragon Ship Rests, 2025

Als Surinaamse kunstenaar met een rijke mix van Afrikaanse,

Chinese en Europese (waaronder Nederlandse) roots, biedt deze expositie een unieke kans om mijn werk te presenteren op een internationaal podium. Solo-exposities zijn altijd bijzonder, maar het feit dat ik ben geselecteerd door de dienst cultuur en toerisme in Herentals, een stad met 30.000 inwoners onder de rook van Antwerpen, maakt het extra bijzonder. Omdat de Europese zichtbaarheid vanuit Suriname beperkt is, wil ik deze gelegenheid met beide handen aangrijpen.

Maar eerlijk is eerlijk: het is ook een hele forse financiële uitdaging, die ik alleen niet kan bekostigen. In Suriname is kwalitatief materiaal alleen vanuit het buitenland verkrijgbaar. De vijfentwintig tot

dertig schilderijen die straks voor het grote publiek te zien zijn, moeten veilig naar België worden overgebracht. Het regelen van het transport, de douaneformaliteiten en de verzekering is de verantwoordelijkheid van de kunstenaar zelf. Ook het twee maanden durende verblijf op locatie zijn voor eigen rekening. De organisatie van een solo-expositie vraagt om de volledige aanwezigheid en betrokkenheid van een kunstenaar en is essentieel voor mijn werk; vanaf de opbouw, de officiële opening, de begeleiding tijdens de tentoonstelling tot en met de afbouw.

Omdat er geen structurele kunstenaarsubsidies in Suriname zijn, is dit project alleen haalbaar met hulp van mensen zoals jij.

Wat doe ik met jouw steun?

Met jouw hulp kan ik:

Benodigd materiaal aanschaffen voor de resterende schilderijen die nog voltooid moeten worden en voor de afwerking van de tentoonstelling (er zijn al schilderijen klaar, maar ik moet nog meer maken).

Verzendkosten dekken, die in de duizenden euro’s gaan lopen. Dit omvat het verschepen van minimaal vijfentwintig schilderijen van Suriname naar België, inclusief inpakmateriaal, douaneformaliteiten, invoer-btw en de kosten voor transport en verzekering.

Mijn verblijfskosten (deels) dekken voor twee maanden, zodat ik daar aanwezig kan zijn voor de opbouw en de afbraak van de expositie, voor de opening én om gedurende de hele tentoonstelling beschikbaar te zijn voor bezoekers.

Alle andere praktische zaken regelen, zoals mijn transport van en naar de expositieruimte, verzekering, en logistieke ondersteuning voor het opbouwen en afbreken van de expositie.

Je helpt niet alleen mij deze droom waar te maken, maar je steunt ook het grotere verhaal van kunstenaars die buiten de gevestigde kunstcentra werken en tóch hun stem willen laten horen.

Help mij een hoogwaardige expositie op te zetten die zowel inhoudelijk als visueel overtuigt. Elke bijdrage, groot of klein, helpt enorm.

Dank je wel voor je steun.

Lobi en brasas vanuit Suriname!

Benieuwd naar wat ik maak? Kijk op: https://pearlbrunings.com

Meer weten over wie ik ben en wat ik tot nu toe deed? Mijn bio en cv vind je hier: https://www.pearlbrunings.com/about

Zin om het eindresultaat zelf te zien? Je bent van harte welkom op de expo van 7 februari t/m 1 maart én op de vernissage op 6 februari 2026!

Meer over de expo Woven Worlds en het programma in Herentals: https://www.schaliken.be/programma/woven-worlds-een-reis-door-cultuur-n…

ADVERTORIAL: Expo Woven Worlds

Foto: Amerikaanse ambassadeur Robert J. Faucher tijdens gesprek met minister drs. Dirk Currie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.

De versterking van het Engels taalonderwijs in Suriname stond centraal tijdens een ontmoeting tussen de Amerikaanse ambassadeur Robert J. Faucher en minister drs. Dirk Currie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.

Het beleefdheidsbezoek vond plaats op vrijdag 15 augustus 2025 en omvatte gesprekken over het onderwijs, studentenuitwisselingen en culturele samenwerking.

Ambassadeur Faucher benadrukte de kwaliteit van Surinaamse onderwijsinstellingen en wees op de kansen om Engels verder te integreren in het curriculum. Volgens hem kan Suriname uitgroeien tot een regionale hub voor onderwijs in het Engels. Minister

Currie verwelkomde het voorstel en ziet mogelijkheden voor samenwerking met het Office of English Language Programs in Washington, D.C. Dit programma zou met name gericht kunnen zijn op de training van docenten, zodat zij effectief les kunnen geven in het Engels.

Momenteel werkt het CAIQES-project aan de opname van Engels als tweede taal vanaf leerjaar 6 in het basisonderwijs. De minister onderstreepte dat dit aansluit bij de leefwereld van kinderen, die via films, muziek en sociale media al veelvuldig in contact komen met de Engelse taal.

Tijdens het overleg kwamen ook studentenuitwisselingen aan de orde. Het Fulbright-programma biedt jaarlijks honderden studenten uit

144 landen de mogelijkheid om te studeren of onderzoek te doen aan Amerikaanse universiteiten. Er worden stappen gezet om Surinaamse studenten opnieuw toegang te geven tot deze en vergelijkbare programma’s, met speciale aandacht voor PhD-trajecten aan de Anton de Kom Universiteit (ADEKUS).

Daarnaast werd gesproken over internationale culturele promotie van Suriname. Ambassadeur Faucher benadrukte dat Surinaamse kunstenaars meer zichtbaarheid verdienen op het wereldtoneel.

Beide partijen concludeerden dat een betere beheersing van het Engels niet alleen het onderwijs versterkt, maar ook nieuwe economische kansen kan openen voor Suriname. “The future for Suriname is in English,” aldus Faucher.

UNITEDNEWS

 

Het Korps Brandweer Suriname start deze week met een bewustwordingscampagne rond het gevaar van vuur. Met name de gras- en woningbranden moeten dit jaar teruggebracht worden. Brandweervoorlichter Olton Pinas zegt dat er vorig jaar dagelijks ruim 200 meldingen van grasbrand waren. Ook zijn 11 woningen afgebrand als het gevolg van een grasbrand.

In de praktijk merkt Pinas dat de samenleving nog te weinig luistert naar adviezen van de brandweer. Zo brand men nog vaak afval op eigen erf af. Desondanks zal aan voorlichting gedaan blijven worden.

Ook wordt veiligheid in een breder perspectief geplaatst: op vakantieoorden zal de brandweer

ook aanwezig zijn om toe te zien op veiligheid in de ruimste zin.

Minister Andrew Baasaron van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZ) wil beleid maken om de consument te beschermen tegen prijsopdrijving. Zo zal er een applicatie ontwikkeld worden voor het publiek om zo te doen aan prijscontrole. Iedere winkel moet geregistreerd worden, waarbij in ieder geval de basisgoederen geregistreerd op moeten staan.

De applicatie wordt momenteel gefinaliseerd. ‘We verwachten dat dat zal werken’, zegt de minister. Het is een uitdaging om de marktwerking vrijelijk te laten functioneren, terwijk de consument beschermd moet worden. Baasaron wil ook voorkomen dat bundeling tussen winkeliers plaatsvindt en daardoor prijzen worden opgeschroefd.

Het versterken van de Economische

Controle Dienst zal hij ook proberen op te voeren gezien de dienst onderbemand is. Nu worden de werkzaamheden niet goed uitgevoerd vanwege een tekort aan menskracht en middelen.

Foto: Mr. M.A. Castelen, Llm & Llm, Advocaat.

Het numerus fixus-systeem voor de toelating tot de medische faculteit van Suriname en de toewijzing van de beperkte studieplekken zijn in De Nationale Assemblée ter discussie gesteld.

Dat heeft geleid tot het maatschappelijke debat waaraan ik nu bijdraag. De directe aanleiding voor de discussie is het ogenschijnlijke verschijnsel dat overwegend één bepaalde bevolkingsgroep wordt toegelaten tot de medische faculteit. Daardoor zien delen van de samenleving zich niet en/of onvoldoende gerepresenteerd en ontstaat de indruk dat het toelatingssysteem hen uitsluit en die ene bevolkingsgroep bevoordeelt. Dit ogenschijnlijke verschijnsel is linksom-rechtsom het gevolg van het toelatingssysteem.

In

het belang van de cohesie van de samenleving en de kwaliteit van de gezondheidszorg dienen dergelijke ongewenste indrukken gecorrigeerd te worden. Binnen de gezondheidszorg moet er naast bekendheid met de sociaaleconomische verschillen binnen de samenleving ook ruime bekendheid en affiniteit zijn met de diverse sociale determinanten die zijn gerelateerd aan onze multi-etnische, multiculturele en multireligieuze bevolking. Door de oververtegenwoordiging van één bevolkingsgroep en ondervertegenwoordiging van de andere bevolkingsgroepen dreigt de affiniteit van de gezondheidszorg met de Surinaamse samenleving als geheel verloren te raken en daarmee ook de zorg op maat.

Deze affiniteit met de samenleving is essentieel voor gezondheidswerkers van wie

verwacht wordt dat zij bijdragen aan de realisatie van het recht op gezondheid van eenieder. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft gezondheid gedefinieerd als een toestand van volledig fysiek, mentaal en sociaal welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte of gebrek.

Het stellen van een numerus fixus is een beleidskeuze in geval van schaarste aan beschikbare studieplaatsen. Een andere beleidskeuze kan zijn het opheffen van de schaarste. In elk geval zal er bij de keuze voor een numerus fixus extra aandacht gegeven moeten worden aan het zo eerlijk mogelijk toewijzen van de beperkte studieplaatsen.

Het is onbevredigend dat DNA-leden en anderen zich zonder enige nuance beroepen op objectieve toelatingsnormen bij de toewijzing van de beperkte studieplaatsen. Zij behoren te weten dat objectieve toelatingsnormen een inherent discriminatierisico herbergen.

Met name DNA-leden dienen oog te hebben voor de grote diversiteit en ongelijkheden binnen onze samenleving. Het gaat om bijvoorbeeld ongelijke toegang tot onderwijs, gezondheidzorg, schoon drinkwater, elektriciteit, werk en welvaartsverdeling. Kortom, ongelijke toegang tot basisvoorzieningen en ontwikkelingsmogelijkheden.

Als objectieve toelatingsnormen, vanwege de numerus fixus, naar boven afwijken van de minimale toelatingsnormen, zoals voorrang aan kandidaten met de hoogste cijfers, dan miskennen die normen de ongelijkheden binnen onze samenleving en krijgen zij het karakter van uitsluiting. Ieder goed verstaander zou moeten hebben begrepen dat dit uitsluitingsmechanisme de uiting van bezorgdheid heeft uitgelokt in De Nationale Assemblée.

Hoewel objectieve toelatingsnormen tot een opleiding in theorie beogen eenduidig en transparant te zijn, schieten zij in de praktijk te kort. Objectieve normen gaan uit van een valse aanname dat eenieder al dan niet op gelijke voet aan die normen kan voldoen, dat is een illusie. Een andere illusie is dat die normen ervan uitgaan dat eenieder die aan die normen voldoet ook met succes de medische opleiding zal kunnen afronden, binnen de uitgemeten tijd. Het is eveneens een illusie dat zij die aan die toelatingsnormen hebben voldaan en de studie succesvol hebben afgerond, ook in de praktijk aan de standaarden van het medische beroep zullen voldoen. Het doorlopen van een opleiding en het functioneren als afgestudeerde zijn immers twee verschillende werelden met verschillende eisen en verwachtingen.

Als de invulling van de schaarse studieplekken bij delen van de samenleving als oneerlijk overkomt, dan dient het systeem dat daaraan ten grondslag ligt onderworpen te worden aan een evaluatie. De evaluatieresultaten moeten met de totale samenleving gedeeld worden, omdat die als medebetaler van de medische opleiding daar recht op heeft.

In dit specifieke geval is het goed om vast te stellen dat niet de persoon die de toelatingsnormen ter discussie heeft gesteld de etnische kaart getrokken heeft, maar dat de uitingsvorm van het toelatingsbeleid dat gedaan heeft. In plaats van te reageren als door een wesp te zijn gestoken, is het beter om de noodzaak te onderkennen dat beleid voldoende rekening moet houden met het bevolkingsgroepenaspect in het belang van het bewaren van het sociaal-maatschappelijk evenwicht.

Ter overweging geef ik de Anton de Kom Universiteit van Suriname mee om naast cijfers ook inzet en motivatie serieus mee te wegen bij de toelating. Prestigieuze universiteiten hechten ook waarde aan wat hun alumni als professionals neerzetten in hun respectieve samenlevingen en daarbuiten.

INGEZONDEN: MR. M.A. CASTELEN, LLM & LLM

ADVOCAAT, GESPECIALISEERD IN STAATS- EN BESTUURSRECHT, MENSENRECHTEN EN INTERNATIONAAL RECHT

 

 

 

 

President Claudia Sheinbaum