Assembleelid Geneviévre Jordan

Zoals afgesproken in de regeringstop wordt Geneviévre Jordan dit jaar nog benoemd tot onderminister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. De beëdiging vindt vanmiddag plaats in het Presidentieel Paleis. Diverse instanties zijn uitgenodigd om de ceremonie bij te wonen.

President Chan Santokhi heeft ook twee onderministers toegezegd aan coalitiepartner Pertjajah Luhur (PL). Hij heeft echter aangegeven dat dit

in januari aan de orde zal komen aangezien de spanningen tussen de ABOP en PL hoog opgelopen zijn. Evert Karto vormt ook een eigen eenmansfractie in De Nationale Assemblee. De Centrale Landsaccountantsdienst is nog bezig met het onderzoek over vermeende malversaties op Binnenlandse Zaken.

Jordan is de derde persoon die deze maand benoemd wordt tot onderminister. Per 1 december is Sieuw Ramsukul onderminister op het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer, terwijl Maurits Hassankhan benoemd is op Binnenlandse Zaken.

Het vuurwerkseizoen 2024-2025 in Suriname heeft zijn eerste slachtoffer geëist. Op vrijdag 27 december raakte een 20-jarige jongen gewond aan zijn oog, tijdens het afsteken van vuurwerk.

Een dag eerder, op 26 december, moest een 3-jarig meisje naar de oogarts worden doorverwezen nadat zij door een brandend aansteekstokje (wierook) in haar oog was geraakt.

Deze 3-jarige wordt niet als vuurwerkslachtoffer van dit seizoen meegeteld, omdat het incident plaatsvond vóór de officiële losse verkoop- en afsteekperiode, die loopt van 27 december 2024 tot en met 1 januari 2025.

Sindsdien zijn er geen nieuwe registraties gemeld. Volgens de laatste update, van zaterdag 29 december

om 18:00 uur, zijn er tussen 28 en 29 december geen nieuwe incidenten geregistreerd. Het vorige vuurwerkseizoen eindigde met 12 geregistreerde slachtoffers.

Het Korps Brandweer Suriname benadrukt het belang van veiligheid tijdens de feestdagen en roept de Surinaamse gemeenschap op om bewust om te gaan met vuurwerk.

Tot en met vandaag zijn er reeds 36 containers van 40 voet met vuurwerk aangekomen in het land. Waterkant.Net verneemt dat enkele vuurwerkimporteurs nog niet hun volledige lading hebben ontvangen. De resterende containers zullen naar verwachting in het eerste kwartaal van volgend jaar arriveren.

Desi Bouterse heeft zijn gevangenisstraf ontlopen door ruim een jaar lang doorgebracht te hebben in het oerwoud van Suriname.

De Nederlandse media gooien grof geld tegenaan om uit te vinden waar Desi Bouterse zijn laatste adem heeft uitgeblazen. In elk geval is hij niet thuis op Leonsberg overleden, ook niet in een buitenverblijfplaats te Cassewinica of Brokobaka. Hij was eveneens

niet in Commewijne, zoals eerder een Frans medium dat beweerde. Hij is op maandag 23 december overleden en is te water en over de weg vervoerd naar zijn residentie. Het ontzielde lichaam kwam op 25 december rond 04.30 uur aan te Leonsberg.

Korpschef Bryan Isaacs wil niet ingaan op allerlei wilde verhalen in de Nederlandse media. Hij blijft bij zijn eerste verklaring dat tijdens de inval van een politieteam op zondag 22 december, Bouterse niet is aangetroffen in zijn woning en ook niet te Cassewinica en Brokobaka. Daarnaast is ook een inval gedaan in de woning van Iwan Dijksteel die

nog voortvluchtig is. Alle locaties zijn grondig onderzocht en er was geen spoor van Bouterse te bekennen, zegt de politiebaas in gesprek met Starnieuws. 

Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking zegt aan Starnieuws dat het complete onzin is dat er afspraken zijn gemaakt tussen de regering en Bouterse dat hij in zijn woning mocht sterven. Over deze bewering in De Telegraaf vraagt de bewindsman zich af of dit het niveau is van de journalistiek. "Dit is gewoon problemen hier veroorzaken. Ik weet daarom dat ik gelijk heb dat vanuit Nederland op social media men destabiliserend bezig wil zijn".

Tot nu toe heeft de politie niet kunnen achterhalen waar Bouterse was, hoe het lichaam naar Paramaribo is gekomen en wie hem vervoerd hebben. Iets na 05.00 uur in de ochtend op 25 december is er bij de politie aangifte gedaan van het overlijden. Enkele Nederlandse journalisten menen in een paar dagen tijd en met vluchten boven Suriname achterhaald te hebben waar mogelijk de laatste verblijfplaats van Bouterse was.

“We zijn er tot nu toe goed mee omgegaan.”“Wel wat emoties van beide zijden, maar dat hebben we grotendeels weten te beheersen en te kanaliseren.”“Maakt niet uit: voorstanders, tegenstanders, achterstanders, onderstanders, bijstanders, bovenstanders, het heeft ons allemaal in meer of mindere mate wat gedaan.”“Nabestaanden verdienen alle ondersteuning, al is het ook met gepaste zwijgzaamheid.’“Totaal ongepast was dan ook de openbaarmaking van het rapport van de doodsoorzaak.”“Nog wel buiten de nabestaanden om.”“Zoiets doe je toch niet? Stelletje heidenen!”“Wie veroorzaakt dan destabilisatie? Wie geeft hiermee dan voeding aan dat ophitsend geklets op de social media?” “Rustig broeder, rustig. Er is al op waardige wijze door de nabestaanden op gereageerd.”“En ook goed dat geaccepteerd compromis: geen staatsbegrafenis en de familie heeft geen staatseer aangevraagd.”“Hij zal met volkseer gaan; de hoogste eer.”“Ongepast vind ik ook dat sommigen meteen al proberen te scoren hoe goed ze met hem waren.”“Ja: ‘mij werden onlangs nog foto’s gestuurd’, slijm, slijm. Dus straks bij de coalitievorming… slijm, slijm.”“Maar het nummer van de afzender was mij onbekend. Ja, ja, jokkie-brokkie. Leeandro Liegveld.”“Laten ophitsers en opstokers van binnen en van buiten zien hoe wij met dit gebeuren omgaan.”“Maar het wordt wel tijd dat wij de boodschap na 49 + jaren nou eens eindelijk beter gaan begrijpen.”“Welke boodschap, meester?”“Dat we met veel meer eendrachtigheid en liefde voor dit land deze samenleving verder moeten gaan opbouwen.”“Klopt. En niet teveel naar ons eigen kliekje, clubje of groepje kijken. Alleen maar ter wille van eigen voordeel.”“Zelfs de kleine pink aan onze hand heeft een belangrijke functie.”“Ik denk aan dat steengoede liedje: ‘Heb hart voor Suriname, heb hart voor dit gebroken land. Geslagen en beroofd. Er is oorlog in het bos en smokkelaars vieren feesten…Vele mensen zijn ontmoedigd, ze zijn blind voor de kracht van dit láááánd...”“Sjaak, met alle respect voor de krachtige woorden van dit lied, maar alsjeblieft: zing niet verder, je geeft me oorpijn in mijn buik…”“Oké, oké, zo waarderen jullie mijn talent…”“Bepaalde zieken van geest kunnen het niet hebben, dat we ondanks alles hier zijn blijven leven…”“En er hoe dan ook bezig zijn iets van te maken, al is de wanorde nog groot en al maken we nog teveel onnodige ruzies met elkaar.”“Daar zijn ze in feite jaloers op, want ze merken dat ze welvaart, stabiliteit en alles hebben, maar in hun hart geen welzijn kennen.”“Zij hebben de kou, wij de warmte.”“Maar met meer hart voor dit geplunderd land komen we er zeker. De weg is nog lang, maar samen moeten we die gaan.”“Klopt. En niemand gaat het voor ons komen doen en wij kijken maar toe en staan het toe hoe ze er met het grootste deel van onze rijkdommen vandoor gaan.”“Heren, laten we het deze keer kort houden: een bedachtzaam uiteinde en een nieuw jaar vol bezinning en noeste arbeid toegewenst. We slaan de handen ineen en doen dat met een rondje vers en gezond sap.”“Ja proost, thanks en tot volgend jaar.” Rappa

“Ik denk niet dat Bouterse daar letterlijk en figuurlijk wakker van zal liggen of worden. Ik heb ook niet het gevoel dat de familie of de NDP daar wakker van ligt. Bouterse heeft gestaan voor het volk. Hij heeft nooit gestaan om eer te krijgen van een president… zeker niet van deze president. Ik denk dat het vanzelfsprekend is dat het volk hem die waardering zal geven.”

Zo reageert NDP-parlementariër Melvin Bouva op het besluit van de Surinaamse regering dat er geen staatsbegrafenis komt voor de onlangs overleden oud-president Desi Bouterse. Bouva merkt op dat in zo’n geval wel een zekere

mate van staatsmanschap vanuit de regering verwacht mocht worden om tot een waardige benadering van de zaak te komen. Helaas heeft hij dat niet gezien.

Volgens de NDP’er heeft zijn oud-partijvoorzitter altijd gewerkt voor het Surinaamse volk. Het verkrijgen van waardering vanuit het volk zal dan de grootste troost zijn voor de familie en de NDP.

“Alle andere zaken zouden wellicht erbij moeten staan, zoals het in feite in een normale situatie hoort. Maar men heeft anders beslist. En deze regering heeft altijd bewezen dat ze geen keuzes maakt die laten zien dat ze aan de kant van het volk staat. Maar

Suriname, het volk van Suriname, gaat Desiré Delano Bouterse een waardige uitvaart geven… en met respect en een diepe buiging bedanken voor wat hij voor Suriname heeft gedaan,” aldus Bouva tegen TBN.

Ondertussen heeft Ingrid Bouterse-Waldring in een verklaring laten weten dat de familie en naasten aan niemand het verzoek van staatseer hebben gedaan voor de uitvaart van ‘hun Desi’. “Wij zijn van mening dat een volkspresident niet zal zitten wachten op staatseer en begrijpen de discussie daaromtrent helemaal niet”, is te lezen in de verklaring.

Jimmy Carter in 2012. (Foto: Reuters)

Jimmy Carter, de serieuze pindaboer uit Georgia die als Amerikaans president worstelde met een slechte economie en de gijzelingscrisis in Iran, maar vrede bemiddelde tussen Israël en Egypte en later de Nobelprijs voor de Vrede ontving voor zijn humanitaire werk, overleed zondag, vandaag, in zijn huis in Plains, Georgia, aldus het Carter Center. Hij was

100 jaar."Mijn vader was een held, niet alleen voor mij, maar voor iedereen die gelooft in vrede, mensenrechten en onbaatzuchtige liefde," zei Chip Carter, de zoon van de voormalige president. "Mijn broers, zus en ik deelden hem met de rest van de wereld door deze gemeenschappelijke overtuigingen. De wereld is onze familie vanwege de manier waarop hij mensen samenbracht, en we danken u voor het eren van zijn nagedachtenis door deze gedeelde overtuigingen te blijven naleven."Als Democraat diende hij als president van januari 1977 tot januari 1981 nadat hij de zittende Republikeinse president Gerald Ford had verslagen in de Amerikaanse verkiezingen van 1976. Carter werd vier jaar later met een overweldigende meerderheid uit zijn ambt gezet toen kiezers Republikeinse uitdager Ronald Reagan, de voormalige acteur en gouverneur van Californië, omarmden.Carter leefde langer na zijn ambtstermijn dan welke andere Amerikaanse president dan ook. Onderweg verwierf hij een reputatie als een betere voormalige president dan hij een president was - een status die hij graag erkende.Zijn presidentschap van één termijn werd gekenmerkt door de hoogtepunten van de Camp David-akkoorden van 1978 tussen Israël en Egypte, die enige stabiliteit in het Midden-Oosten brachten. Maar het werd geplaagd door een economie in recessie, aanhoudende impopulariteit en de schaamte van de gijzelingscrisis in Iran die zijn laatste 444 dagen in functie in beslag nam.De laatste jaren had Carter verschillende gezondheidsproblemen, waaronder melanoom dat zich naar zijn lever en hersenen verspreidde. Carter besloot in februari 2023 hospicezorg te ontvangen in plaats van aanvullende medische interventies te ondergaan. Zijn vrouw, Rosalynn Carter, stierf op 19 november 2023 op 96-jarige leeftijd. Hij zag er zwak uit toen hij haar herdenkingsdienst en begrafenis in een rolstoel bijwoonde.Carter verliet zijn functie zeer impopulair, maar werkte tientallen jaren energiek aan humanitaire doelen. Hij kreeg in 2002 de Nobelprijs voor de Vrede als erkenning voor zijn "onvermoeibare inzet om vreedzame oplossingen te vinden voor internationale conflicten, om democratie en mensenrechten te bevorderen en om economische en sociale ontwikkeling te bevorderen."Carter was een centrist als gouverneur van Georgia met populistische neigingen toen hij het Witte Huis betrok als de 39e Amerikaanse president. Hij was een buitenstaander in Washington in een tijd dat Amerika nog steeds aan het bijkomen was van het Watergateschandaal dat ertoe leidde dat Republikein Richard Nixon in 1974 aftrad als president en Ford promoveerde tot vicepresident."Ik ben Jimmy Carter en ik doe mee aan de presidentsverkiezingen. Ik zal nooit tegen je liegen," beloofde Carter met een brede glimlach.Gevraagd om zijn presidentschap te beoordelen, zei Carter in een documentaire uit 1991: "De grootste mislukking die we hadden, was een politieke mislukking. Ik heb het Amerikaanse volk er nooit van kunnen overtuigen dat ik een krachtige en sterke leider was."Ondanks zijn moeilijkheden in het ambt had Carter weinig rivalen voor prestaties als voormalig president. Hij kreeg wereldwijde bekendheid als onvermoeibare voorvechter van de mensenrechten, een stem voor de ontheemden en een leider in de strijd tegen honger en armoede, waarmee hij het respect won dat hem in het Witte Huis ontging.Carter won in 2002 de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn inspanningen om de mensenrechten te bevorderen en conflicten over de hele wereld op te lossen, van Ethiopië en Eritrea tot Bosnië en Haïti. Zijn Carter Center in Atlanta stuurde internationale delegaties voor verkiezingswaarneming naar stembureaus over de hele wereld.Carter was sinds zijn tienerjaren een Southern Baptist zondagsschoolleraar en bracht een sterk gevoel voor moraliteit mee naar het presidentschap, waarbij hij openlijk sprak over zijn religieuze geloof. Hij probeerde ook wat pracht en praal uit een steeds imperialer presidentschap te halen - lopend, in plaats van rijdend in een limousine, in zijn inauguratieparade in 1977.Het Midden-Oosten was het middelpunt van Carters buitenlandse beleid. Het vredesverdrag tussen Egypte en Israël uit 1979, gebaseerd op de Camp David-akkoorden uit 1978, maakte een einde aan een staat van oorlog tussen de twee buren.Carter bracht de Egyptische president Anwar Sadat en de Israëlische premier Menachem Begin naar het presidentiële retraite van Camp David in Maryland voor gesprekken. Later, toen de akkoorden leken te ontbinden, redde Carter de dag door naar Cairo en Jeruzalem te vliegen voor persoonlijke shuttlediplomatie.Het verdrag voorzag in Israëlische terugtrekking uit het Egyptische Sinaï-schiereiland en het aangaan van diplomatieke betrekkingen. Begin en Sadat wonnen beiden in 1978 een Nobelprijs voor de Vrede.Bij de verkiezingen van 1980 waren de belangrijkste kwesties dubbele inflatiecijfers, rentetarieven van meer dan 20% en stijgende gasprijzen, evenals de gijzelingscrisis in Iran die Amerika vernederde. Deze kwesties ontsierden Carters presidentschap en ondermijnden zijn kansen op een tweede termijn.GijzelingencrisisOp 4 november 1979 bestormden revolutionairen die toegewijd waren aan de Iraanse ayatollah Ruhollah Khomeini de Amerikaanse ambassade in Teheran, namen de aanwezige Amerikanen gevangen en eisten de terugkeer van de verdreven sjah Mohammad Reza Pahlavi, die werd gesteund door de Verenigde Staten en werd behandeld in een Amerikaans ziekenhuis.Het Amerikaanse publiek schaarde zich aanvankelijk achter Carter. Maar zijn steun verdween in april 1980 toen een commando-aanval de gijzelaars niet kon redden, waarbij acht Amerikaanse soldaten omkwamen bij een vliegtuigongeluk in de Iraanse woestijn.Carters laatste schande was dat Iran de 52 gijzelaars vasthield tot enkele minuten nadat Reagan op 20 januari 1981 zijn eed aflegde om Carter te vervangen, en vervolgens de vliegtuigen vrijliet die hen naar de vrijheid brachten.In een andere crisis protesteerde Carter tegen de invasie van Afghanistan door de voormalige Sovjet-Unie in 1979 door de Olympische Spelen van 1980 in Moskou te boycotten. Hij vroeg de Amerikaanse Senaat ook om de behandeling van een belangrijk akkoord over kernwapens met Moskou uit te stellen.

De Sovjets bleven een decennium lang onaangedaan in Afghanistan.

Carter kreeg in 1978 nipt goedkeuring van de Senaat voor een verdrag om het Panamakanaal over te dragen aan de controle van Panama, ondanks critici die beweerden dat de waterweg van vitaal belang was voor de Amerikaanse veiligheid. Hij voltooide ook onderhandelingen over volledige banden tussen de VS en China.Carter creëerde twee nieuwe Amerikaanse ministeries: onderwijs en energie. Te midden van hoge gasprijzen zei hij dat de "energiecrisis" in Amerika "het morele equivalent van oorlog" was en drong hij er bij het land op aan om natuurbehoud te omarmen. "Onze natie is de meest verspillende natie op aarde," vertelde hij Amerikanen in 1977.In 1979 hield Carter wat bekend werd als zijn "malaise"-toespraak tot de natie, hoewel hij dat woord nooit gebruikte."Nadat ik naar het Amerikaanse volk had geluisterd, werd ik er weer aan herinnerd dat alle wetgeving ter wereld niet kan oplossen wat er mis is met Amerika," zei hij in zijn televisietoespraak."De dreiging is op normale manieren bijna onzichtbaar. Het is een vertrouwenscrisis. Het is een crisis die het hart, de ziel en de geest van onze nationale wil raakt. De erosie van ons vertrouwen in de toekomst dreigt het sociale en politieke weefsel van Amerika te vernietigen."Als president schaamde de strenge Carter zich voor het gedrag van zijn zwaar drinkende jongere broer, Billy Carter, die had opgeschept: "Ik heb een rode nek, witte sokken en Blue Ribbon-bier."'Daar ga je weer'Jimmy Carter hield stand tegen een uitdaging van senator Edward Kennedy uit Massachusetts voor de Democratische presidentsnominatie van 1980, maar was politiek verzwakt toen hij zijn algemene verkiezingsstrijd tegen een krachtige Republikeinse tegenstander inging.Reagan, de conservatief die een imago van kracht uitstraalde, hield Carter uit balans tijdens hun debatten voor de verkiezingen van november 1980.Reagan zei afwijzend tegen Carter: "Daar ga je weer", toen de Republikeinse uitdager vond dat de president Reagans standpunten tijdens een debat verkeerd had weergegeven.Carter verloor de verkiezingen van 1980 van Reagan, die 44 van de 50 staten won en een overweldigende meerderheid behaalde in het kiescollege.James Earl Carter Jr. werd geboren op 1 oktober 1924 in Plains, Georgia, als een van de vier kinderen van een boer en winkelier. Hij studeerde in 1946 af aan de U.S. Naval Academy, diende in het nucleaire onderzeeërprogramma en vertrok om het familiebedrijf voor pindateelt te leiden.Hij trouwde in 1946 met zijn vrouw Rosalynn, een verbintenis die hij "het belangrijkste in mijn leven" noemde. Ze kregen drie zonen en een dochter.Carter werd miljonair, een wetgever van de staat Georgia en gouverneur van Georgia van 1971 tot 1975. Hij deed een underdog-bod voor de Democratische presidentsnominatie van 1976 en overtroefde zijn rivalen voor het recht om het op te nemen tegen Ford in de algemene verkiezingen.Met Walter Mondale als zijn vicepresidentiële running mate, kreeg Carter een steuntje in de rug door een grote blunder van Ford tijdens een van hun debatten. Ford zei dat "er geen Sovjet-dominantie is in Oost-Europa en dat er nooit zal zijn onder een Ford-regering", ondanks decennia van precies zulke dominantie.Carter won de verkiezingen, hoewel Ford in werkelijkheid meer staten won, 27 tegenover 23 voor Carter.Niet al Carters werk na zijn presidentschap werd gewaardeerd. Oud-president George W. Bush en zijn vader, oud-president George H.W. Bush, beiden Republikeinen, zouden ontevreden zijn geweest over Carters freelance diplomatie in Irak en elders.In 2004 noemde Carter de oorlog in Irak die in 2003 door de jongere Bush werd gelanceerd een van de "meest grove en schadelijke fouten die ons land ooit heeft gemaakt." Hij noemde de regering van George W. Bush "de slechtste in de geschiedenis" en zei dat vicepresident Dick Cheney "een ramp voor ons land" was.In 2019 betwijfelde Carter de legitimiteit van Republikein Donald Trump als president en zei dat "hij in functie was gesteld omdat de Russen zich namens hem bemoeiden." Trump reageerde door Carter "een verschrikkelijke president" te noemen.Carter maakte ook reizen naar het communistische Noord-Korea. Een bezoek in 1994 bezwoer een nucleaire crisis, toen president Kim Il Sung ermee instemde zijn nucleaire programma te bevriezen in ruil voor hervatte dialoog met de Verenigde Staten. Dat leidde tot een deal waarin Noord-Korea, in ruil voor hulp, beloofde zijn kernreactor niet opnieuw te starten of de gebruikte brandstof van de fabriek te herverwerken.Maar Carter irriteerde de regering van de Democratische president Bill Clinton door de deal met de leider van Noord-Korea aan te kondigen zonder eerst Washington te raadplegen.In 2010 won Carter de vrijlating van een Amerikaan die was veroordeeld tot acht jaar dwangarbeid wegens illegale binnenkomst in Noord-Korea.Carter schreef meer dan twee dozijn boeken, variërend van een presidentiële memoires tot een kinderboek en poëzie, evenals werken over religieus geloof en diplomatie. Zijn boek "Faith: A Journey for All," werd gepubliceerd in 2018.

Ingrid Bouterse-Waldring heeft vandaag in een verklaring namens het gezin, de familie en overige naasten van de overleden voormalig president Desiré Delano Bouterse, kritiek geuit op het publiekelijk delen van details over de doodsoorzaak.

De Unit Public Relations Openbaar Ministerie Suriname deelde gisteren in een persbericht het resultaat van het obductierapport van Bouterse. Daaruit is naar voren gekomen dat complicatie van leverfalen bij ernstige leverfibrose, veroorzaakt door chronisch alcoholgebruik, als doodsoorzaak is vastgesteld.

In de verklaring gepubliceerd op Starnieuws stelt Bouterse-Waldring dat de naasten begrip hadden voor het vaststellen van de doodsoorzaak, maar dat zij deze hebben moeten vernemen via de media.

Dit ervaren zij als pijnlijk en respectloos, mede door de gedetailleerde en subjectieve medische waarderingen die openbaar zijn gemaakt.

In de verklaring wordt gewezen op twee onderzoeken die plaatsvonden: één om de doodsoorzaak vast te stellen en één om te achterhalen wie het lichaam naar huis heeft gebracht. Volgens de familie en naasten had de obductie moeten dienen als onderdeel van een strafdossier, met als doel mogelijke misdrijven uit te sluiten.

Het publiekelijk delen van details over de doodsoorzaak wordt door hen als onnodig en krenkend gezien, vooral omdat deze informatie in de gemeenschap en internationaal een eigen leven lijkt te leiden.

De

familie en naasten roept op tot respect voor de overledene en hun eigen rechten op fysieke, psychische en morele integriteit. Ze bekritiseren de tegenstrijdigheid in het regeringsbeleid, waarin enerzijds wordt opgeroepen tot een respectvolle uitvaart, terwijl anderzijds de situatie rondom het overlijden wordt gebruikt voor openbare communicatie.

Bouterse-Waldring benadrukt verder dat zij geen verzoek hebben gedaan voor een staatsbegrafenis of staatseer. Zij vinden dat een volkspresident zijn eerbetoon ontvangt van het volk zelf, zonder enige officiële ceremonie.

De ministers van Justitie en Politie, Kenneth Amoksi en van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking, Albert Ramdin tijdens de persconferentie over de uitvaart van oud president Desi Bouterse

Beschermen van kritieke infrastructuur, roadblocks, voorkomen van calamiteiten en erupties in de kiem smoren. Tot en met de dag van de uitvaart van Desi Bouterse zal er een speciaal veiligheidsplan

worden uitgevoerd door de regering, in samenwerking met de ordedienst van de NDP. Er zijn ook zorgen over berichten uit het buitenland, met name Nederland, die oproepen tot bepaalde acties. Minister  Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking, vindt het crimineel en laf dat men "veilig vanuit het buitenland" probeert het land te destabiliseren. Minister Kenneth Amoksi van Justitie en Politie heeft op een persconferentie over de uitvaart van Desi Bouterse, meegedeeld dat er een landelijk veiligheidsplan is voorbereid: "De focus is sowieso op kritieke infrastructuur zoals de nutsbedrijven. Verder het voorkomen van calamiteiten en erupties. Er zullen roadblocks worden gehouden in alle districten met de focus op personen met een illegale status en achterhalen van vuurwapens, munitie en andere verboden artikelen. Er wordt 'intelligence' vergaard zodat er ingespeeld kan worden op eventuele erupties." Minister Ramdin benadrukte dat het veiligheidsplan simpelweg bedoeld is om rust en orde te garanderen. "Bij andere momenten is dit ook het geval geweest dat vanuit het buitenland geagiteerd wordt gereageerd en berichten worden gelanceerd. Het is veilig om dat te doen vanuit het buitenland, in dit geval Nederland. En dat is een ernstige zaak. Want vanuit het buitenland probeert men tot destabilisatie over te gaan." Hij stelde: "We kunnen daar helaas niet veel aan doen, maar het heeft wel aandacht nodig. Want Surinamers zijn vredelievend en weten elkaar te vinden. Dat ze vanuit het buitenland worden gestimuleerd om bepaalde acties te ondernemen, dat wil ik bijna crimineel noemen." Op vragen van de Nederlandse pers over het gedrag vanuit het buitenland houdt Ramdin het been stijf: "Laat mij duidelijk zijn. Wanneer uit het buitenland op social media berichtgeving komt waarbij er opgeroepen wordt tot activiteiten of handelingen die kunnen leiden tot verstoring van de openbare orde en rust, dan is dat destabilisatie voor mij. Niet alleen in dit geval gebeurt dat. Het gebeurt vaker. Uit verschillende hoeken, niet maar 1 politieke partij. Het is veilig om het te doen vanuit een locatie waar je niet gevonden kan worden. Daarom vind ik het laf om het zo te brengen. Maar het valt buiten de orde om dat soort dingen toe te laten."  Het veiligheidsplan is voor de hele periode tot aan de begrafenis toe, gaf Amoksi aan. "Er is ook afstemming met de politieke organisatie NDP. Om samen de activiteiten in goede banen te leiden. We zijn voorbereid op eventuele erupties. Maar dat willen we zo veel mogelijk voorkomen. Een beroep op alle Surinamers om dit in goede banen te leiden."

De 36-jarige V.P. is vorige week door de politie van het bureau Livorno aangehouden. Hij werd na een zoekactie aangetroffen op een leegstaand perceel in het politieressort, nadat zijn 66-jarige moeder eerder op de dag melding had gemaakt van ernstige bedreigingen.

Volgens de aangifte betrad V.P., die naar verluidt drugsverslaafd is, in een agressieve bui de woning van zijn moeder. Daarbij bekogelde hij het huis met stenen en eiste hij onder bedreiging van een scherp voorwerp geld van haar.

Tijdens het incident zwaaide hij met het wapen in haar richting en dreigde haar te doden als ze hem niet zou gehoorzamen. Uit

angst schakelde de vrouw de Surinaamse politie in.

Ze gaf aan dat haar zoon haar vaker lastigvalt, ondanks dat er een beschermingsbevel tegen hem van kracht is, meldt het Korps Politie Suriname.

De politie stelde direct een onderzoek in, maar bij aankomst op het adres was de verdachte al gevlucht. Tijdens een buurtonderzoek wisten agenten hem kort daarna op een leegstaand perceel te lokaliseren en aan te houden.

Uit politieonderzoek bleek dat V.P. recentelijk was ontslagen uit het Psychiatrisch Centrum Suriname, hoewel de reden voor zijn vrijlating onbekend is. Na zijn arrestatie is hij, in afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie, in verzekering

gesteld.

Desi Bouterse

Als gezin en familie van de persoon Desiré Delano Bouterse zijn wij in diepe rouw. Wij rouwen samen met vele politieke en niet politieke vrienden en naasten van hem. Naar Surinaamse traditie, is begeleiding van de dode naar het hiernamaals, maar ook respect voor het lijk van de overledene, doordrongen in alle godsdiensten en culturele rouwrituelen in ons land. 

Eenmaal

geconfronteerd met het voldongen feit dat hij er niet meer is, hebben we meegewerkt aan onderzoekshandelingen waarvan ook wij onderwerp zijn geworden, want wij leggen niemand een strobreed in de weg. Van de inbeslagname van het lijk is publiekelijk verslag gedaan in de media en dat de doodsoorzaak moest worden vastgesteld, was ook voor ons begrijpelijk. Als naasten, hebben wij via de media de doodsoorzaak moeten vernemen, hetgeen pijnlijk en meer nog vernederend is wanneer we de details van de doodsoorzaak in medische termen en subjectieve waardering in een officieel persbericht vernamen. 

Het Openbaar Ministerie bestaat toch ook uit mensen, was

de eerste gedachte die bij ons opkwam en de dood overkomt toch ons allemaal, vroegen wij ons af. Zoals wij het begrepen hebben, hebben zich twee typen onderzoek voorgedaan, met betrekking tot het stoffelijk overschot van onze geliefde Desi. Het ene onderzoek was gericht op het vaststellen van de doodsoorzaak terwijl het tweede onderzoek was gericht op het vaststellen door wie het stoffelijk overschot naar huis is gebracht. 

Het vaststellen van de doodsoorzaak had te maken met het predicaat 'voortvluchtige veroordeelde' en had het obductierapport als deel van een strafdossier moeten worden beschouwd. Het motief van de obductie is om vast te stellen of er sprake is van ongebruikelijke aspecten van de oorzaak, zoals bijvoorbeeld een misdrijf. Waarderen van de reden van de medische doodsoorzaak en het delen daarvan met de media, terwijl van regeringswege is gecommuniceerd aan de gemeenschap "de respectvolle uitvaart en afscheid van oud- president Desire Delano Bouterse", is voor ons als familie en naasten, tegenstrijdig en naar de dode allesbehalve respectvol. 

Obductierapporten zo wij weten, worden als deel van het dossier ter inzage gegeven aan de nabestaanden en zo nodig informatief in publiciteit gebracht. Het onnodig voorzien van waarderingen aan de doodsoorzaak, is onbehoorlijk en niet informatief en wordt dan ook beschouwd als krenkend, zeker als deze waarderingen in de gemeenschap en internationaal, een eigen leven gaan leiden.

Niet alleen hij die er niet meer is, maar ook wij als gezin, naasten en geliefden, hebben recht op fysieke, psychische en morele integriteit en op eerbiediging van het privéleven en gezin, om maar de Grondwet te citeren.

Hoewel ook wij weten dat in de wereld voorbeelden zijn van veroordeelde oud presidenten die een begrafenis met staatseer of een staatsbegrafenis werd aangeboden, hebben wij als familie en naasten aan niemand het verzoek van staatseer gedaan voor de uitvaart van onze Desi. Wij zijn van mening dat een volkspresident niet zal zitten wachten op staatseer en begrijpen wij de discussie daaromtrent helemaal niet. 

In Suriname zeggen we: van de doden niets dan goeds, maar vandaag ervaren we vanuit de regering juist het tegenovergestelde. Aan een volkspresident zal het volk de laatste eer bewijzen. Ondertussen bereiden wij ons voor op de laatste groet aan onze stoffelijke Desi, want de dood is een horizon en de ziel is onsterfelijk.

  

Gezin, familie en naasten in allernaam: Ingrid Bouterse-Waldring