De ligdagtarieven van ziekenhuizen en de tarieven van andere medische diensten zullen op kostendekkend niveau gebracht moeten worden. Dit is een van de korte termijn maatregelen die de ziekenhuizen in staat zullen stellen om financieel zichzelf te bedruipen en ze niet steeds op de stoep van het ministerie van Volkgezondheid staan voor ondersteuning. Volgens calculaties en voorstellen van de Ziekenhuisraad en het SZF voor het kostendekkend aanpassen van de tarieven, zal het ministerie van Volksgezondheid per direct een bedrag van SRD 500 miljoen nodig hebben om de meerkosten van de tariefsaanpassingen te kunnen financieren. 

Het kostendekkend maken van de ziekenhuistarieven zal

op korte termijn zichtbare en merkbare verbetering brengen in de situatie van de ziekenhuiszorg. 

Minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid zei dinsdag in het parlement dat de noodzaak voor aanpassing van de ziekenhuistarieven een keiharde realiteit is. De laatste aanpassing van de ligdagtarieven van ziekenhuizen dateert van drie jaar geleden door de huidige regering. Nu er weer sprake is van betrekkelijke rust in de financieel-economische situatie van het land met een zekere stabilisatie van de wisselkoers is het volgens de minister de hoogste tijd om de ziekenhuistarieven weer aan te passen. 

Oorzaken financieringstekort

Het niet aanpassen van de ligdagtarieven sinds 2014 is de belangrijkste

oorzaak van het financieringsprblemen van de ziekenhuizen. Immers de ziekenhuizen moeten voor een gezonde bedrijfsvoering het voornamelijk hebben van inkomsten uit de ligdagtarieven en andere diensten. Die tarieven moeten dus tenminste op kostendekkend niveau gebracht moeten worden.

Volgens de minister is financieringstekort het voornaamste probleem in de gezondheidszorg in algemeenheid. Er is sprake van vele schulden die in de voorbije jaren zijn opgebouwd, die ingelopen moeten worden om continuïteit van de zorg te kunnen garanderen. De overheid financiert volgens hem zowel achteruit als vooruit. De bewindsman noemt onder meer het voorbeeld van een schuld van USD 850.000 voor leveringen van nierdialyse vloeistof die hij kort na zijn aantreden als minister moest betalen, omdat anders het dialyseren van nierpatiënten stopgezet zou worden.

NDP-fractieleider Rabin Parmessar stoorde zich ernstig aan de benadering door de minister van de problematiek in de gezondheidszorg. De minister sneerde tijdens zijn uiteenzetting enkele malen richting Parmessar, aangevend dat de huidige financieringsproblemen in de ziekenhuiszorg veroorzaakt zijn doordat de vorige regering nagelaten heeft de tarieven aan te passen aan de kosten en schulden niet te betalen.

De uitspraken van de minister werden door de NDP-fractie niet in dank afgenomen. Er ontstond grote rumoerigheid wat voor Dew Sharman, die de vergadering op dat moment leidde, besluiten de vergadering abrupt te verdagen.

SS

Daniel Defoe’s fictieve werk The Life and Strange Adventures of Robinson Crusoe werd op 25 april 1719 gepubliceerd.

Het boek, over een schipbreukeling die 28 jaar op een onbewoond eiland doorbrengt, is gebaseerd op de ervaringen van slachtoffers van schipbreuken en van Alexander Selkirk, een Schotse zeeman die begin 18e eeuw vier jaar op een klein eiland voor de kust van Zuid-Amerika doorbracht. .

Net als zijn held Crusoe was Daniel Defoe een gewone Engelsman uit de middenklasse, en geen ontwikkeld lid van de adel, zoals de meeste schrijvers in die tijd. Pas toen hij bijna zestig was, begon hij fictie

te schrijven.

Hij stierf in Londen in 1731, een dag vóór de twaalfde verjaardag van de publicatie van Robinson Crusoe.

Na jaren van verwaarlozing en zorgen over de staat van het Nickerie Indoor Stadion (NIS), is dan nu eindelijk de langverwachte renovatie begonnen. Het is een van de weinige multifunctionele ruimten in Nickerie, onder het beheer van het ministerie van Regionale, Ontwikkeling en Sport, die op het punt staat om een nieuw leven ingeblazen te krijgen.

Jeugdigen, die de faciliteiten van het NIS voor verschillende activiteiten hebben gebruikt, hebben altijd hun bezorgdheid geuit over de slechte staat waarin het gebouw verkeerde. Van zaalvoetbal tot kinderfeestjes, van bijeenkomsten ter bevordering van jeugdopvoeding tot scholieren songfestivals, het NIS was een bekende locatie voor

gemeenschapsactiviteiten in Nickerie.

“We kunnen met verheuging melden dat er concrete stappen worden ondernomen om het NIS nieuw leven in te blazen. De eerste fase van de renovatie, die nu van start gaat, omvat gerichte sloopwerkzaamheden om het gebouw weer in een geschikte staat te brengen. Deze sloopwerkzaamheden zullen worden uitgevoerd door Sportzaken afdeling Nickerie, met ondersteuning vanuit het Commissariaat, het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport en het ministerie van  Openbare Werken en het Penitaire Inrichting Hazard”, zegt Jayend Karaya, hoofd van afdeling Sportzaken, tegenover de redactie van Dagblad Suriname .

Na afronding van de sloopwerkzaamheden zal er volgens Karaya een

volledige renovatie plaatsvinden, waarbij financiële middelen die afkomstig zijn uit het ‘India-UN Development Partnership Fund’ ingezet zullen worden. Dit belooft niet alleen een opknapbeurt voor het fysieke gebouw, maar ook een hernieuwde belofte voor de jeugd en de bredere gemeenschap van Nickerie.

De renovatie van het NIS is niet alleen een teken van vooruitgang, het is een stap in de richting van het herstellen van belangrijke gemeenschapszalen en het stimuleren van de jeugdparticipatie en -ontwikkeling.

Personeel van het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) is in  actie. De redactie van Dagblad Suriname sprak hierover met BOG-medewerkster Shenala: “Ik was met verlof, maar kreeg al het  nieuws van mijn collega’s. De huidige situatie nu is, dat wij voorlopig in actie zijn. De plek om te vaccineren is gesloten. De collega’s zijn bang en willen niet werken. Voor de afdelingen die werken, omdat ze moeten blijven werken, is dat tot 11.00 uur. Onze veiligheid is nog niet gegarandeerd. Ook waren wij eerder in actie om andere redenen, zoals verhoging van het salaris en  aanpassen van de prijzen van

de verschillende labonderzoeken, omdat de prijzen allang achterhaald zijn.”

“Ik heb ook begrepen dat tijdens de vergadering dinsdag van De Nationale Assemblee hard is uitgehaald naar de minister van Volksgezondheid. Gezegd werd, dat er 30 miljoen US dollar is geleend om een pand te bouwen, waar het afgebrand was. Maar bij ons zijn er grote vraagtekens, zoals hoe heb jij zoveel geld nodig voor het bouwen en dan is er een ander aspect dat speelt, namelijk de veiligheid van de werknemers. Maar houdt u mij ten goede, ik kan het mis hebben met het bedrag, want het is hoe het nieuws

naar ons wordt gebracht. Je hebt echt geen 30 miljoen dollar nodig om een pand hier op te zetten.”

Ook stelt Shenala, dat het niet meer veilig is in het land. “De minister van Justitie en Politie heeft wel te kennen gegeven om strenge maatregelen te treffen en om de criminaliteit te verminderen. Daar er regels zijn en ook naar de samenleving om alert te blijven, door bijvoorbeeld een groepsapp te maken voor de buurt, dus sociale controle, waardoor de criminaliteit langzaam teruggebracht kan worden.” 

Een andere medewerkster, die in de pharmacie branche zit en op de financiële afdeling, zegt dat beveiliging heel erg duur is, vooral voor kleine en middelgrote ondernemingen is dit wel een uitdaging.

“Als u goede beveiliging wilt voor uw huis of uw bedrijf kost het al duizenden Surinaamse dollars, laat staan om in valuta om te zetten. De bewakers zijn ook mensen en als ze niet goed verdienen dan hebben wij een probleem, zeker de securitybedrijven. Het is ons nooit overkomen en ik bid ook ervoor.” 

CS

Het Huis der Democratie werd dinsdagmiddag weer even het toneel van ongemanierd geschreeuw van een oppositie-Assembleelid en van een zwak optredende waarnemend Assembleevoorzitter Dew Sharman die hierop prompt de vergadering verdaagde, na eerst het recalcitrante Assembleelid Rabin Parmessar bij herhaling op vriendelijke toon verzocht om de vergadering niet te verstoren.

Voor de gemiddelde kijker naar de vergadering, die ging over de staat van de gezondheidszorg, zal het amusant zijn geweest. Maar, het gedrag van de obstinate parlementariër hoort niet thuis in ‘s lands vergaderzaal. De ervaren politicus had zichzelf niet meer in de hand en was een uitgebarsten vulkaan van ongepast

taalgebruik in de richting van minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid, die de hele middag al onder vuur lag vanwege de vele problemen in de gezondheidszorg. 

Ramadhin hield een helder betoog, maar desondanks kreeg hij een spervuur aan kritische opmerkingen naar zijn hoofd geslingerd door zowel oppositie- als coalitieleden. Natuurlijk, kritiek zal er altijd zijn, maar kanaliseer die kritiek in nette bewoordingen en probeer te doen alsof je als Assembleelid net zoveel verstand hebt van de gezondheidszorg in algemene zin als de verantwoordelijk minister, die notabene arts is. Ook Parmessar deed het voorkomen alsof hij alle ‘ins and outs’ van de gezondheidszorg

(hij was ooit directeur van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo) in zijn hersenpan heeft opgeslagen, maar dat maakte geen indruk op minister Ramadhin, die Parmessar fijntjes wees op diens onjuiste retoriek. Hierop kwam de NDP-vulkaan tot uitbarsten en spuwde zijn vurige lava-stroom richting de bewindsman.

Waarnemend-Assembleevoorzitter Sharman trachtte op de van hem bekende zachte vriendelijke wijze Parmessar te bewegen om zich netjes te gedragen. Vervolgens, zoals te doen gebruikelijk, werd het gedrag van de NDP’er Sharman iets te veel en schorste de vergadering korte tijd, in de hoop dat Parmessar wellicht ondertussen wat calpolletjes had ingenomen. Maar, nee hoor, de NDP-fractievoorzitter bleef schreeuwen en tieren. Dat was de druppel voor Sharman. Hij liet Parmessar niet verwijderen uit de vergaderzaal, maar zei pardoes: “Ik verdaag de vergadering.” 

Tja, dat was natuurlijk een zwaktebod. Sharman had het opstandige parlementslid gewoon uit de zaal moeten laten zetten. Nu werd minister Ramadhin abrupt in zijn beantwoording van vragen van Assembleeleden onderbroken. 

Een hysterische Parmessar had het Huis der Democratie weten om te toveren tot een soort ‘Huis der Dictatuur’, zijn ‘dictatuur’.

PK

Als econoom bekijk ik de cijfers van Suriname met een mix van optimisme en dreigende realiteit. De inflatiecijfers zijn gedaald van een oogverblindende 60,8% naar een nog steeds hoge 32,6% in drie jaar tijd, een aanzienlijke verbetering op macro-economisch niveau. Echter, zoals vaak het geval is in de economie, vertellen de grote getallen slechts een deel van het verhaal.

Voor de gemiddelde consument in Suriname blijft de dagelijkse economische strijd onveranderd, ondanks de verbeterde inflatiecijfers. Met een minimum uurloon van SRD 50 dat stilstaat, blijft de vraag prominent: Waarom voelt Amier nog steeds de druk op zijn portemonnee, ondanks deze macro-economische

‘verbeteringen’?

Een cruciaal stuk van deze puzzel is de aard van Suriname’s economie: ruim 90% van de consumptiegoederen wordt geïmporteerd. Deze afhankelijkheid van importproducten maakt de binnenlandse prijzen buitengewoon gevoelig voor wisselkoersschommelingen en internationale marktprijzen. Dus, terwijl de inflatie wellicht is gedaald, blijven de kosten voor het importeren van goederen aanzienlijk, wat een directe impact heeft op de winkelprijzen.

Daarbij komt dat de dalende inflatie niet automatisch leidt tot een daling in prijzen. Inflatie is een meting van de prijsstijging over tijd, niet een absoluut niveau van prijzen. Met andere woorden, zelfs met een afnemende inflatie kunnen de prijzen nog steeds hoger

zijn dan voorheen, alleen stijgen ze nu minder snel.

Het advies voor de Surinaamse beleidsmakers? De focus moet niet alleen liggen op macro-economische statistieken zoals inflatiecijfers, maar ook op beleid dat directe verlichting biedt aan de consument. Dit kan variëren van het stimuleren van lokale productie tot het verbeteren van de koopkracht door loonsverhogingen. Zonder dergelijke maatregelen zullen de verbeterende inflatiecijfers een verre echo blijven in de portemonnees van de Surinaamse burgers.

In een tijd van veel spanningen rondom het overheidsbudget, is de Rekenkamer uitgekomen met zijn reguliere verslagen, nu over het dienstjaar 2023. De grondwettelijke taak van de Rekenkamer is om onderzoek te doen naar de ontvangsten en uitgaven van de regering, evenals het verrichten van rechtmatigheids- en doelmatigheidsonderzoeken. 

De Rekenkamer van Suriname heeft conform de Grondwet en de Wet Rekenkamer Suriname het mandaat om controle uit te oefenen in de ruimste zin op de rekeningen van ontvangsten en uitgaven van de volgende instituten: alle departementen van algemeen bestuur, de districtscommissariaten en de parastatale instellingen bestaande uit naamloze vennootschappen, stichtingen, rechtspersonen sui

generis, landsbedrijven en particuliere instellingen die subsidies en/of financiële bijdragen ontvangen uit ’s landskas.

Hieruit vloeit voort, dat de Rekenkamer zo onafhankelijk mogelijk dient te zijn om de financiële administratie en het functioneren van de ministeries en parastatale instellingen te toetsen. Het resultaat van de onderzoeken van de Rekenkamer wordt vervat in een verslag ten behoeve van De Nationale Assemblée en de samenleving, en wel in een zo transparant mogelijk kader. 

In het verslag worden ook de rapportages over de gecontroleerde begrotingsrekeningen van ministeries en directoraten en de rechtmatigheidsonderzoeken die zijn uitgevoerd door de auditstaf. Bij het rechtmatigheidsonderzoek wordt gecontroleerd of de

begrotingsrekening (BR) en/of de jaarrekening van overheidsorganisaties en parastatale instellingen zijn opgemaakt in overeenstemming met de vastgestelde begrotingswetten en voorschriften. Daarnaast wordt onderzocht of bij het innen van ontvangsten en het doen van betalingen de terzake geldende wettelijke voorschriften en besluiten van het bevoegd gezag in acht zijn genomen en of de schuldvordering van de staat niet is verjaard. Ook de processen ten aanzien van de aanvraag en uitvoering van besluiten van de regering, worden getoetst op basis van de geldende en toepasselijke wet- en regelgeving. Hoe het doelmatigheidsonderzoek plaatsvindt, wordt in het rapport niet in details vermeld in tegenstelling tot het rechtmatigheidsonderzoek. 

De Rekenkamer telt 46 werknemers. Van de 77 pagina’s van het daadwerkelijk verslag worden 36, dus bijna de helft, besteed aan de capaciteit en de activiteiten van de Rekenkamer en niet wat de Rekenkamer uit haar werk heeft kunnen constateren. Dat is een zwak punt van het verslag. 

De Rekenkamer heeft de helft van de ‘tijd’ besteed aan het introduceren van zichzelf en aan zichzelf. Verder zijn 23 pagina’s besteed aan bijlagen die belangrijk zijn voor verificatie. 

De Rekenkamer heeft onderzocht de Bureaus voor Burgerzaken (BvB’s). Daar zijn onderzocht de richtlijnen met betrekking tot de inning en de afdracht van leges. Deze zijn niet voldoende nageleefd in de periode september-oktober 2023. Hierdoor komt de rechtmatigheid van de inning en de afdracht van leges bij het CBB in gedrang.

Ten tweede is onderzocht het directoraat HRM van BiZa. Dit directoraat heeft zich niet volledig gehouden aan de geldende wet- en regelgeving. Verder zijn bepaalde fasen van de werkprocedures in het dienstjaar 2022 ook niet correct uitgevoerd. Het risico tot onrechtmatig uitgekeerde vergoedingen is verhoogd door een aantal zaken zoals het zich niet te houden aan wet- en regelgeving van onder meer, geen schriftelijke machtiging tot overwerk, de onduidelijkheid omtrent toestemming voor het overschrijden van de 15 uur per week en 30 uur per maand.

Ook gebeurde dit door geen vermelding van de maaltijdvergoeding in een beschikking. Door het ontbreken van een afdeling IC vindt er geen controle plaats.

Ook is geconcludeerd dat de aangepaste maximaal te verrichten uren aan overwerk voor de verschillende korpsen van het ministerie van JusPol niet is vastgelegd in een wet of besluit, maar slechts middels interne instructies per brief door de toenmalige minister in januari 2017 doorgegeven aan de desbetreffende korpsen. Sinds de uitbraak van de Covid-19 pandemie worden deze instructies niet meer nageleefd en er is sprake van een overschrijding van het maximumaantal uren dat toen werd vastgesteld middels de eerder genoemde instructies. Hierbij wordt de maandplanning voor meeruren (overuren) steeds door de minister goedgekeurd, waarbij er geen nieuwe instructies of regelgeving zijn vastgesteld ten aanzien van het maximaal aantal uren dat vergoed mag worden aan overwerk.

De administratie van de overwerkdocumenten geschiedt niet nauwkeurig waardoor documenten niet met elkaar afstemmen. De administratie (repressielijst) wordt niet accuraat bijgehouden op de verschillende brandweerkazernes. 

Wij vinden dat het rapport van de Rekenkamer te summier, oppervlakkig en een zeer smalle reikwijdte heeft. Er zijn maar onderzoeken gedaan bij 3 entiteiten van de overheid en dat is bij een heel jaar voltijds werken door 46 personen zeer weinig. De Rekenkamer is niet productief en waarschijnlijk bang om lastige conclusies te trekken tegen de eigen broodheer. 

We zullen bij elk verslag de voormalige voorzitter van de Rekenkamer, Hans Prade, memoreren. Hij is het laatste voorbeeld van een voorzitter die geen blad voor zijn mond nam. Daardoor verrichtte hij de samenleving en de democratie en de rechtsstaat een dienst, maar maakte hij zich impopulair bij de regering die er niet voor schroomde hem te kortwieken. 

Prade verliet met opgeheven hoofd de Rekenkamer en uiteindelijk ook zijn geboorteland. Zoveel ruggengraat hebben we daarna niet meer gezien. Deze summiere oppervlakkige verslagen zijn er om de politiek een gunst te doen en moeten we stellen dat de Rekenkamer in een land dat zwaar te lijden heeft aan corruptie, steeds haar recht van bestaan verkwanselt. De Rekenkamer is nu in onze democratie geen toegevoegde waarde, net als NIMOS. Alle twee hebben ze hetzelfde probleem: regeringen naar de mond praten.     

Het lijkt alsof de Nationale Democratische Partij (NDP) haar kompas, kaart én kapitein is kwijtgeraakt. Met de mysterieuze ‘verdwijning’ van hun voorzitter, Desi Bouterse, die ergens in de politieke Bermuda-driehoek lijkt te zijn opgegaan, slaat de partij wild om zich heen in een poging om… ja, wat eigenlijk?

Eerst was het de motie van wantrouwen tegen president Chan Santokhi, een meesterzet! Immers, waarom zou je problemen onder ogen zien en constructief bijdragen aan oplossingen, als je gewoonweg het hele kabinet de laan uit kunt sturen? De NDP leek even te denken dat, als ze hard genoeg de ogen dichtknijpt, de problemen

magischerwijs zouden verdwijnen. Helaas, de motie eindigde in een anticlimax: zo doeltreffend als een waterpistooltje op een bosbrand.

Maar wacht, er is meer! Net nu je dacht dat het niet gekker kon, blijkt het dat de NDP een nieuw doelwit heeft gevonden: Minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid. Het lijkt erop dat, na het falen van hun grootse plan om de hele regering naar huis te sturen, ze nu hun pijlen richten op één minister. Misschien dachten ze dat het verdelen van hun ongenoegen over meerdere pogingen, hun uiteindelijk een overwinning zou opleveren. Of misschien hebben ze gewoon een dartbord met foto’s

van regeringsleden; wie zal het zeggen?

Terwijl de NDP zich blijft wentelen in de wonderlijke wereld van inconsistente politieke manoeuvres, blijft de rest van Suriname zich afvragen: vinden ze ooit hun weg weer terug? Of blijven ze eeuwig ronddolen, op zoek naar een leider, een doel, en een beetje gezond verstand? Misschien is het tijd voor een nieuwe speurtocht.

Stichting Lobi heeft donderdag een voorlichtingscampagne over baarmoederhalskanker gelanceerd, als een belangrijk initiatief ter bevordering van de gezondheid van vrouwen. Met de slogan “Kow Taki, Sjeng Naf Kir’ Yu” benadrukt zij het belang van bewustwording. Baarmoederhalskanker is een dodelijke ziekte die veel vrouwen treft wanneer deze niet tijdig wordt ontdekt en behandeld. Door het verspreiden van juiste kennis en het uitvoeren van regelmatige screenings kunnen levens gered worden. 

Ruim 1% sterfte aan baarmoederhalskanker 

Volgens de meest recente gegevens van de Wereldgezondheidsorganisatie

(WHO), gepubliceerd in 2020, waren er in Suriname 48 sterfgevallen als gevolg van baarmoederhalskanker, wat overeenkomt met 1,19 procent van het totale

aantal sterfgevallen. Het gecorrigeerde sterftecijfer is 16,24 per 100.000 inwoners, waarmee Suriname wereldwijd op de 50e plaats kwam te staan wat betreft dit sterftecijfer.

Drempel 

Het bespreken van baarmoederhalskanker kan nog steeds een drempel vormen voor vrouwen binnen de gemeenschap. Baarmoederhalskanker screening is echter van cruciaal belang voor de gezondheid, omdat het een dodelijke ziekte is wanneer deze niet tijdig wordt ontdekt en behandeld. 

Uit een informatieve video van Stichting Lobi blijkt dat veel vrouwen zich schamen voor dit onderzoek en daarom niet deelnemen aan de screening.

Waarom voelen vrouwen zich beschaamd voor de screening van baarmoederhalskanker?

Stichting Lobi geeft aan dat vrouwen zich om

verschillende redenen kunnen schamen, wat hen ervan weerhoudt om deel te nemen aan het onderzoek. “Zal de zuster kunnen zien dat ik gisteren intiem ben geweest?”, “Ik heb me niet geschoren, wat zullen ze van me denken?”, “Zullen ze mijn onvolkomenheden (vlekken) daar beneden opmerken?”, “Misschien vertelt ze haar collega’s wat ze bij me ziet?”, “Ik heb nog nooit zo moeten liggen voor een onderzoek”, en “Ik hoop niet dat een man het onderzoek doet” zijn enkele van de vragen en gedachten die schaamte opwekken bij vrouwen die de screening moeten ondergaan. 

“Misschien voel je je nog steeds beschaamd wanneer je naar binnen gaat, maar wees gerust, we zullen al je vragen beantwoorden”, benadrukt de informatieve video.

Oorzaak 

Baarmoederhalskanker wordt meestal veroorzaakt door het humaan papillomavirus (HPV-virus). Het risico op het ontwikkelen van baarmoederhalskanker neemt toe als de HPV-infectie aanhoudt en chronisch wordt. HPV wordt overgedragen tijdens seksueel contact. Wanneer voorstadia van baarmoederhalskanker tijdig worden ontdekt en behandeld, is genezing mogelijk met een slagingspercentage van 100 procent.

Screening 

Veel mannen en vrouwen denken dat screening alleen nodig is voor vrouwen met meerdere seksuele partners. Echter, vrouwen die al minstens drie jaar seksueel actief zijn, zelfs met één partner, lopen ook risico op baarmoederhalskanker en zouden daarom moeten deelnemen aan screenings.

SD

Foto: Minister Riad Nurmohamed van Openbare Werken (OW).

Het is momenteel onzeker wanneer de vuilophaaldienst weer aan het werk zal gaan nadat uitvoerders maandag het werk hebben neergelegd.

Het gaat om betalingsachterstanden die de overheid moet afhandelen. Sommige ondernemers hebben sinds januari geen geld gezien van de overheid. Het ministerie van Openbare Werken (OW) heeft verklaard dat ze administratief alles in orde heeft gemaakt om de betalingen te accorderen. De bal ligt nu bij Financiën en Planning om de uitbetalingen te autoriseren.

Op 1 december 2023 waarschuwde OW ook al voor een mogelijke stilstand. Toen werd er binnen enkele dagen geld overgemaakt, waardoor

de diensten konden worden hervat.

Echter, in januari ontstonden opnieuw betalingsproblemen, wat nu opnieuw heeft geleid tot een staking van vuilophaalbedrijven.

OW stelt dat zij er alles aan doet om tot een oplossing te komen met de ondernemers. Zolang de vuilophaaldienst niet genormaliseerd is, wordt een beroep gedaan op de samenleving om huisvuil niet op straat te zetten, tenzij dit in een goed afgeschermde vuilbak gaat. Dit om te voorkomen dat onder andere straathonden en zwervers de zakken openscheuren en er zwerfvuil ontstaat.

UNITEDNEWS