Op 29 april 1973 werd de Broederschap en Eenheid in de Politiek (BEP) opgericht met een nobel doel voor ogen: het vergroten van de politieke invloed van achtergestelde groepen in Suriname, met name de binnenlandbewoners. Decennialang heeft de BEP gestreden voor deze gemeenschappen, en met succes.

Maar deze overwinningen mogen niet leiden tot zelfgenoegzaamheid. Na 50 jaar is de BEP herboren en heeft een nieuwe missie geformuleerd: het bevorderen van gelijke ontwikkelingskansen in alle regio's van Suriname en voor iedere Surinamer, ongeacht wie of wat je bent. Dit omvat niet alleen het benutten van de hout,- goud-, olie- en gasrijkdommen van het land, maar ook - en misschien wel het voornaamste - het behoud van onze kostbare

De gevolgen van deze beslissing zijn verwoestend: Grootschalige ontbossing, illegale houtkap, mijnbouw en landbouwactiviteiten hebben de eens zo majestueuze regenwouden van Suriname getransformeerd tot een slagveld van vernietiging. Ecosystemen staan op instorten, unieke biodiversiteit wordt bedreigd met uitsterven en tribale culturen worden gedwongen hun eeuwenoude manier van leven op te geven.

Maar de crisis beperkt zich niet tot de grenzen van Suriname. De vernietiging van deze regenwouden heeft verstrekkende gevolgen voor het mondiale klimaat en de ecologische stabiliteit. Als een van de groenste landen ter wereld heeft Suriname een verantwoordelijkheid om zijn regenwoud te beschermen, niet alleen voor zijn eigen toekomst, maar ook voor die van de hele planeet.

Het is daarom van cruciaal belang dat de Surinaamse regering haar verplichtingen nakomt onder internationale verdragen en de rechten van Inheemsen en Marrons respecteert door hun grondenrechten te erkennen en te beschermen. Dit is niet alleen een kwestie van duurzaamheid, maar ook van fundamentele mensenrechten en sociale rechtvaardigheid.

De BEP staat vastberaden achter hun nieuwe missie nl.: het behoud van onze kostbare tropische regenwouden voor toekomstige generaties. Wij roepen daarom alle Surinamers op om zich bij ons aan te sluiten in deze cruciale strijd voor rechtvaardigheid, gelijkheid en behoud van ons kostbare erfgoed.

Het is niet antisemitisch of pro-Hamas als critici wijzen op de gewelddadigheden en criminele misdaden die de regering van Netanyahu pleegt tegenover de weerloze burgers van Gaza in Palestina. Dit zei de bekende senator Bernie Sanders in een speech enkele dagen terug. Sanders gaf zijn reactie na uitspraken van de Israëlisch premier Netanyahu over protesten die gaande zijn op de universiteiten in de USA tegen de handelingen van Israël (met Amerikaanse steun) gericht tegen de burgerbevolking van Gaza. 

Netanyahu vond dat de acties komen vanuit antisemitische sentimenten. Antisemitisme is de discriminerende en racistische behandeling van joden. Sanders is het daarmee niet

Verder zei Sanders dat Israël, tegen de Amerikaanse wetgeving, elke humanitaire hulp de toegang tot Gaza is geblokkeerd. Daardoor hebben vele duizenden kinderen in Gaza nu het risico van ondervoeding. Sanders gaf aan dat anti-semitisme af te keuren is en veel schade heeft berokkend aan mensen, maar het moet niet misbruikt worden om de wandaden van de extremistische en racistische regering van Netanyahu te verbloemen. En dat het ook niet moet worden misbruikt om aandacht af te leiden van de vervolging van Netanyahu in rechtbanken van Israël.       

Senator Bernie Sanders uit Vermont is een van de meest spraakmakende joodse ambtsdragers in de Verenigde Staten. Hij is ook naar voren gekomen als een van de felste critici van de aanhoudende oorlog van Israël in Gaza. Sanders heeft er bij de VS op aangedrongen de financiële en militaire steun aan Israël te beëindigen. Nadat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu woensdag een video plaatste waarin hij de aanhoudende campusprotesten in de VS als antisemitisch bekritiseerde, reageerde Sanders met een eigen video, waarin hij de verklaring van de premier rechtstreeks weerlegde.

In een interview daarna zei de onafhankelijke politicus dat hij de behoefte voelde om te reageren, omdat Netanyahu in zijn gedachten heeft geprobeerd de aandacht af te leiden van die verschrikkelijke realiteit van de oorlog tussen Israël en Hamas door over antisemitisme te praten.

Hij gaf aan dat net als de meeste Amerikanen dat vinden, de reactie van Israël totaal disproportioneel is geweest. 

De afgelopen zes maanden zijn 33.000 mensen gedood en 77.000 gewond geraakt, van wie tweederde vrouwen en kinderen zijn. Sanders gaf aan dat antisemitisme altijd heeft bestaan. Het wordt steeds erger. Islamofobie wordt ook steeds erger. Het gaat te ver om te suggereren dat een significante meerderheid van het Amerikaanse volk, die de Amerikaanse militaire hulp aan de oorlogsmachine van Netanyahu niet meer wil steunen, antisemitisch is. 

De overgrote meerderheid van de protesterende mensen, die deze kwestie sterk aan de orde stellen, houdt niet van Hamas, zei Sanders. Dit deel vindt dat Hamas een terroristische organisatie is. De senator vindt dat de handelingen van Israël nu immoreel en illegaal zijn. Die handelingen overtreden de Amerikaanse wet. De USA mag daarom de oorlogsmachine van Netanyahu niet financieren.

De overweldigende meerderheid van de mensen die protesteren in de USA is geen student. Uit opiniepeilingen achter elkaar blijkt dat het Amerikaanse volk het beu is om op dit moment een oorlogsmachine te financieren voor een rechts-extremistische regering in Israël die ongekende schade aanricht. Er zal niet veel meer over zijn in Gaza, meent Sanders. Vijf procent van de bevolking van Gaza, van wie tweederde vrouwen en kinderen zijn, is gedood of gewond. 

Sanders vindt dat de houding van Biden op dit moment naar Israël toe, dat is een van onvoorwaardelijke steun, gevolgen kan hebben voor de Amerikaanse verkiezingen ware het niet dat vergeleken met Trump mensen liever voor de democraat zullen stemmen. De humanitaire situatie zou enigszins verbeteren door kritiek vanuit de Amerikaanse politiek, maar Sanders vindt dat het niet genoeg is. 

Uiteindelijk kan men Netanyahu bekritiseren op maandag, dinsdag en woensdag. En als je hem dan donderdag 10 miljard dollar aan onbelemmerde militaire hulp geeft, is het duidelijk voor iedereen wat het verhaal is. 

Intussen leven we al maanden verder en de wereld is, ondanks een besluit van de Veiligheidsraad, niet in staat om in te komen voor de kwetsbare burgerbevolking van Gaza. Na zoveel voorspelde oorlogen en genocide-daden is het meer dan duidelijk dat de VN verlamd en dat het systeem grondig moet worden omgegooid. Nu is de VN verlamd en zonder enige rol van betekenis.  

Graag begin ik dit artikel met een citaat van Mahatma Gandhi: “ Be the change, you want to see in the world – Wees de verandering, die je in de wereld wil zien”. Anno 2024 blijkt deze wijsheid helaas, meer dan voorheen, nog steeds helemaal zoek te zijn in Suriname; zowel een president, met een militaire achtergrond,  als een president, met een politionele achtergrond,  zijn niet in staat gebleken om ons land tot welvaart te brengen, danwel tenminste de al jaren heersende armoede in te dammen.

Beide presidenten blijken elkaar te hebben overtroffen, inzake het maken van inschattingsfouten en verkeerde keuzes;

Gedane zaken nemen echter geen keer, maar de “status quo – de bestaande toestand c.q. huidige gang van zaken”  kan wel degelijk ten goede worden gekeerd. Desalniettemin blijkt de huidige regering, na het akkoord met het IMF, ongebreideld door te gaan met haar desastreuze hervormingen; zodanig zelfs, dat ook het IMF niet heeft kunnen nalaten over de gevolgen daarvan, voor de burgers – adequate ondersteuningsmaatregelen blijven nog steeds uit en de samenleving wordt alsmaar gevraagd de riem strakker aan te halen – een kritische noot

Een heikel punt blijft, dat de eenheid binnen de coalitie regelmatig onder druk komt te staan en plooien te vaak glad moeten worden gestreken, waarbij zelfs onethische concessies niet worden geschuwd! Dit heeft mogelijk met de politieke cultuur van Suriname te maken, waarbij er geen rol is weggelegd  voor een (in -) formateur, zoals in Nederland, maar slechts door partijbonzen wordt onderhandeld, over de verdeling van ministeries en posities; vaak is er binnen de kortste tijd een coalitieregering gevormd, waarin helaas vooral financiële sponsoren flink in de melk hebben te brokkelen en het fenomeen nepotisme ( family & friends) overeind wordt gehouden. 

Opgemerkt moet worden, dat het in Nederland vaak maanden duurt, eer er een definitief akkoord is bereikt over de formatie van een regering; immers, de politieke partijen hebben meestal tegenstrijdige opvattingen over maatschappelijke vraagstukken, hetgeen we niet in ons land zien gebeuren.   Suriname heeft echter structureel ermee te kampen, dat er niet wordt gekeken naar de mogelijkheden, die onze natuurlijke hulpbronnen bieden, en de doelmatigheid van ontwikkelingsprojekten; er is onvoldoende aandacht voor investering in goed onderwijs, gezondheidszorg, financieel beleid en –beheer, veiligheidsaspecten, bezuinigings- en benoemingsbeleid etcetera. 

Evenmin wordt er optimaal gewerkt aan een gedegen voedselschuur, zoals vaker is toegezegd, en nog minder aan een alternatieve economische kurk, bijvoorbeeld de landbouw, waarop onze economie duurzaam kan drijven. Zo zou optimalisering van de rijstteelt, tijdens de onderhandelingen, een stabiele factor kunnen zijn, teneinde te komen tot een degelijk regeerakkoord met competente- en deskundige beleidsmakers; men lijkt het belang van de Surinaamse rijstsector te zijn vergeten. 

In 2017 zijn twee rijstvarianten, door het ADRON (Anne van Dijk Rijst Onderzoekscentrum Nickerie), vernoemd naar ex-president D.D. Bouterse ( DDB -1 en  DDB – 2 ), die helaas niet geschikt zijn gebleken voor de exportmarkt. De boerenzonen uit het rijstdistrict, te weten Soeresh Algoe, Lekhram Soerdjan en Rabin Parmessar, hebben helaas nagelaten iets te betekenen voor deze belangrijke sector en de lotsverbetering van de landbouwers. 

Toch is nog niet alles verloren, zelfreflecterend zal het de regering onmogelijk kunnen ontgaan, dat er nog heel veel ten goede kan worden veranderd, betreffende onder meer de rijstteelt; enkele aanbevelingen daaromtrent zijn:  aanpak en regelmatig onderhoud van pompgemalen, rehabiliteren van afvoerwegen, stelselmatig onderhouden van irrigatiekanalen, bevordering van zaaizaadproductie, alsook vooral beschikbaarstelling van betaalbare chemicaliën en kunstmest.  

Samenwerking met India kan hierbij zeker serieus worden overwogen, hetgeen ongetwijfeld in upgrading van meer en betere productie en kwaliteit kan resulteren;  Guyana heeft reeds een duurzame samenwerking met India! 

Wat Suriname vooral heel hard nodig heeft, om het land tot grote hoogte te brengen, is een charismatische leider, met lef en passie, om voor land en volk te werken; een leider, die vooral integer, deskundig, dienend, inspirerend, verbindend, alsook eerlijk en open is. Suriname wil absoluut geen avonturiers, gelukszoekers, incompetente- en ondeskundige beleidsmakers (meer) hebben. 

Een oprechte leider dient rekening ermee te houden, dat het belang, de welvaart en het welzijn van land en volk onvoorwaardelijk voorop gesteld moeten worden, en dat er absoluut geen ruimte is en mag zijn voor zowel andere belangen als verborgen doelstellingen.

Er rest nog maar een jaar te gaan, wie durft de kat de bel aan te binden?

Roy Harpal

Op de vroege zondagochtend ontving de redactie van Dagblad Suriname een bericht over een perceel dat te koop wordt aangeboden te Saramacca voor US$ 3.950 of ruilen voor een auto. De vraag rijst vervolgens hoe slecht is het nu in Suriname geworden dat iemand een perceel wil ruilen voor een auto?

De economische situatie in Suriname is momenteel zorgwekkend. Kijk naar de inflatie die al geruime tijd stijgt. Vorig jaar bedroeg het gemiddelde inflatiecijfer 52,4%, terwijl dat het jaar ervoor zelfs 59,1% was. Daarenboven is inkomensniveau in het land is relatief laag. Mensen verdienen maandelijks gemiddeld tussen de SRD 2.000 en 3.000. Tegelijkertijd stijgen de kosten

Er valt verder weinig over export en import te praten, omdat het algemeen bekend is dat Suriname een importland is en bar weinig produceert voor eigen consumptie. Bijna alles wordt vanuit het buitenland gehaald. Hoewel het land grondstoffen, zoals hout en olie exporteert, is goud het belangrijkste exportproduct.  

Kortom, Suriname staat voor aanzienlijke economische uitdagingen en het herstel is nog niet volledig gerealiseerd.  

De redactie van Dagblad Suriname heeft

Maar, hoe kan het dat iemand haar of zijn perceel ter ruil aanbiedt voor vastgoed? “Het is normaal hoor mevrouw. Ik ben maar een kleine man. U moet naar de grote boys gaan. De car centers, zij hebben grote lappen grond en op zo een wijze wordt er gehandeld met een notaris. Het is een onderzoek waard.”

CS

Een prachtige mijlpaal was het voor het echtpaar Sewcharan-Fatingan, toen ze op 25 april te midden van hun kinderen hun diamanten huwelijksjubileum mocht vieren.

De heer Robby Rambriedj Sewcharan, zag het levenslicht op 10 september 1944 in het district Suriname. Hij komt uit een gezin van vier kinderen waarvan hij het tweede kind is. Al op zijn veertiende begon hij te werken bij een confectiebedrijf als kleermaker. Na wat ervaring te hebben opgedaan ging hij over tot een andere uitdaging. Vanaf zijn 28e jaar werkte hij voor zo’n veertien jaren als chauffeur. Na een mooie leeftijd te hebben bereikt werkt

In zijn vrije tijd reed hij taxi en deed daarnaast ook nog aan landbouw. Zijn dagelijkse bezigheden zijn lezen en tuinieren. Zich bezig houden met de cultuur is zijn hobby.

Mevrouw Jettie Soemintra Fatingan is geboren op 22 januari 1948 ook in het district Suriname. Zij is de oudste dochter uit een gezin van twaalf kinderen. Na te zijn gehuwd beoefende zij van huis uit het beroep van modiste. Daarnaast had zei ook de zorg over het gezin. Haar hobby’s zijn hengelen.

Het huwelijk van het echtpaar is

Met trots kondigt het echtpaar aan hun eigen perceel te hebben gekocht en hun eigen woning te hebben opgezet. Als geloofsovertuiging belijdt het echtpaar het hindoe geloof en bezoekt verschillende mandirs in de omliggende omgeving.

De felicitaties zijn overgebracht door de regeringsvertegenwoordigers van ressort Wanica Zuid-Oost. Het echtpaar mocht een bloemstuk, een ingelijste foto en een oorkonde in ontvangst nemen. De middelen de bij een dergelijke mijlpaal horen werden overgemaakt op een bankrekening nummer opgegeven door het echtpaar, zo bericht het Burger Informatie Centrum Wanica Zuid-Oost.

Op 26 april bracht de beroemde Indiase zanger Jubin Nautiyal een beleefdheidsbezoek aan president Chandrikapersad Santokhi. Nautiyal, bekend van hits als “Humnava Mere” en “Raatan Lambiyaan”, is momenteel op wereldtour en deed Suriname aan voor een concert, georganiseerd door Maha Shiva Entertainment onder leiding van Jimmy Lachman.

De artiest sprak zijn waardering uit voor de warme ontvangst in Suriname. Hij gaf op 27 April een wervelende show weg in NIS. Na Suriname vervolgt Nautiyal zijn tournee in de VS..

Ranveer Singh maakt zich naar verluidt op voor een samenwerking met regisseur Prasanth Varma, die goud scoorde met zijn laatste release HanuMan met Teja Sajja in de hoofdrol.

Als we de laatste berichten mogen geloven, heeft Ranveer blijk gegeven van grote interesse in de samenwerking met de directeur, hoewel de officiële overeenkomst nog moet worden afgerond. Een bron dicht bij het team van Prasanth heeft tegenover de Hindustan Times bevestigd dat het waar is dat Prasanth Ranveer benaderde voor een film in zijn filmische universum. De bron zei verder dat de film na HanuMan het onmiddellijke volgende project van Prasanth

Terwijl fans wachten op de officiële bevestiging van deze opwindende samenwerking, blijft Ranveer bezig met andere spraakmakende projecten. Hij zal verschijnen in Rohit Shetty’s langverwachte politiedrama Singham Again, waar hij het scherm zal delen met zijn vrouw Deepika Padukone, samen met Ajay Devgn, Akshay Kumar, Tiger Shroff en Kareena Kapoor Khan.

Bovendien heeft hij Don 3 van Farhan Akhtar in zijn toekomstige projecten opgesteld. Aan de andere kant, terwijl Teja Sajja-ster HanuMan fenomenaal succes kende, had Prasanth in januari het vervolg Jai Hanuman aangekondigd ter gelegenheid van de inauguratie van Ram Mandir. Lord Hanuman deed aan het einde

Op deze 11e editie van de beurs staan er ook enkele buitenlandse bedrijven. Zoals de Guyanese Kamer van Koophandel die op zoek is naar Surinaamse relaties. Door de olie en gas industrie neemt de vraag naar onderdak en goede infrastructuur ook toe.

Tussen de traditionele stands die met interieur, decor, tuinen, verlichting en het bouwen te maken hebben is er een die sprinklersystemen voor brandveiligheid aanbiedt. De simpele uitleg is dat een netwerk van

Het Assembleelid Obed Kanapé (ABOP/PL) pleit ervoor dat studentenartsen die in de afronding van hun medische studie zitten, worden ingezet bij poliklinieken in de rurale gebieden en het binnenland. Naast het opdoen van de nodige praktijkervaring, heeft het als voordeel dat de aankomende artsen bij het eventueel vestigen van een huisartsenpolikliniek zich ervan bewust zijn dat het land veel groter is dan alleen de kustvlakte. 

Minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid had indertijd toen de kwestie van het terugsturen van Cubaanse artsen speelde, in het parlement gezegd dat er een programma zou worden gedraaid om studentenartsen in te zetten bij de diverse

Tijdens de debatten vorige week over de situatie in de gezondheidszorg in het land zei Kanapé dat het lijkt alsof alleen in de kustvlakte er zieke mensen zijn die medische zorg nodig hebben. Hij baseert zijn opmerking op basis van de vele huisartsenpolilkinieken in Paramaribo en Wanica. In de rurale gebieden en in het binnenland waar de bevolkingsdichtheid kleiner is, zijn er echter weinig of nauwelijks huisartsen poliklinieken.  

Vestigingsbeleid en artsenopleiding

Het huisartsen vestigingsbeleid van het

Kanapé pleit ook ervoor dat er meer studenten worden toegelaten tot de medische opleiding van de universiteit. De belangstelling onder studenten om zich voor de artsenopleiding in te schrijven is groot, doch er wordt een quotum gehanteerd bij het aantal toelatingen. 

De opmerking van Dew Sharman (VHP) dat de quotumkwestie bij de toelating van medische studenten altijd zo is geweest, geeft volgens Kanapé aan de verkeerde grondhouding die men heeft aangenomen als het gaat om de opleiding van medici. Dat zaken altijd zo zijn geweest is voor hem geen valide argument om niet ernaar toe te werken dat er meer studenten tot de medische opleiding worden toegelaten. Als er meer docenten bij moeten komen dan dient het beleid daar naartoe te werken. Indien gezondheidszorg prioriteit is, dan zou dat volgens het assembleelid ook moeten blijken uit de aantallen studenten die tot de artsenopleiding worden toegelaten. 

SS