De actie van de vakcentrale C-47 om uit protest tegen de verhoogde stroomtarieven op 2 en 3 mei niet aan het werk te verschijnen, zal afhankelijk van hoe de regering reageert, langer gaan duren. Het initiatief wordt ondersteund door onder andere de politiebond en enkele onderwijsbonden.

De vakcentrale is ook bezig een rechtszaak voor te bereiden tegen de regering over de verhoogde stroomtarieven. C-47 blijft erbij dat de overheid eerst de misstanden in de energiesector moet wegmaken waardoor de verhogingen niet zo drastisch hoefden te zijn. De eerste verhoging van 40 procent is ondertussen al ingegaan, en daarna komt nog 28%

erbij, telkens 7% per maand tot november. 

Op een bijzondere Assemblee van de Arbeid maandag, heeft C-47 voorzitter Robby Berenstein uitgelegd wat dit deel van de vakbeweging gaat doen om de verhogingen teruggedraaid te krijgen. Ten eerste zullen de bonden aangesloten bij de vakcentrale hun leden op 2 en 3 mei thuis houden: "Iedereen blijft thuis, geen hond gaat op straat", zoals wijlen Fred Derby zou zeggen. Berenstein voegt eraan toe: "Als er geen duidelijkheid is binnen die twee stakingsdagen- de dagen dat we thuisblijven- gaan we gewoon door met de actie!"

"Wij gaan ook procederen tegen de regering over de manier waarop deze tariefsverhoging tot stand is gekomen. We zijn bezig met de advocaten, we bereiden het voor. Wanneer het zover is zult u horen hoe we gaan procederen. Dus weet ook dat we daarmee bezig zijn," zei de vakbondsleider. Hij merkte op: "Tot nu toe sleepten zij de vakbonden naar de rechter. Nu brengen wij ze naar de rechter." 

De vergadering is ook bijgewoond door vertegenwoordigers van bonden die niet bij C-47 zijn aangesloten, zoals de Militaire bond, Politiebond, FOLS, KOB, SOB, en het Syndicaat voor Onderwijsgevenden in Suriname. Het samenwerkingsverband met deze bonden is sinds de protesten tegen de verhoging van de btw gesmeed. De Politiebond heeft duidelijk gemaakt dat zij achter het initiatief van C-47 staat.

Andere gastsprekers hebben benadrukt dat het hoogtijd is dat de regering een "duidelijk signaal" gegeven wordt. In de tussentijd zullen de bonden hun leden mobiliseren. De komende dagen zal blijken hoe groot het protest van "massaal thuisblijven" zal zijn. Diverse schoolleiders hebben hun leerkrachten al meegedeeld dat ze 2 en 3 mei thuis moeten blijven.

Een uitgebreid interview stond in de weekendeditie van dWT met de voorzitter van de Surinaamse Politiebond, Poetini Atompai. Er is weinig hiermee gedaan door de autoriteiten.

Criminaliteit is een heet hangijzer in het land. Mensen voelen zich niet veilig. Je kan op je erf, op je terras en zelfs in je afgesloten woning zeer onaangenaam verrast worden door indringers. Er

zijn zelfs dodelijke slachtoffers gevallen. Al een hele tijd gaat het land gebukt onder de criminaliteitsgolf. Vicepresident Ronnie Brunswijk heeft in De Nationale Assemblee - toen de president bezig was de handen te schudden met 'zijn collega Xi' verzekerd dat er paal en perk zal worden gesteld. A tafra o draai, deelde hij mee.

Terug in het land heeft ook de president duidelijk gemaakt - weliswaar op het VHP-podium in Nickerie (waar zijn hart ligt) en Wanica - dat hij de aanpak van de criminaliteit naar het hoogste niveau heeft getrokken. Dat is het Kabinet van de President. Moet dat

de samenleving gerust stellen? Nagenoeg alle problemen in het land zijn getild naar het niveau van zijn kabinet. Hoeveel dingen wil de president alleen aanpakken?

Terwijl vanuit de leiding van het land het volk gerust gesteld wordt met een dode banabeki, laat de man die in het veld is, Poetini Atompai, voorzitter van de Surinaamse Politiebond, in het weekendeditie van dWT optekenen: ‘Let goed op jezelf, de Staat kan je voorlopig niet beschermen’. Hij vindt 'Operatie Zero Tolerance' maar rommel. Minister Kenneth Amoksi "is in de ruimste zin des woord incompetent voor de functie, maar wordt behouden omdat hij bepaalde zaken doet voor de president”. Hij blijft gehandhaafd terwijl de president ook weet dat de minister de criminaliteit niet aankan. Atompai legt uit dat criminelen de politie stappen voor zijn en daar gaat voorlopig geen verandering in komen. “De manschappen hebben niets. Geen schoeisel, geen flashlight, geen voeding, geen kogelwerende vesten en ga zo maar door. Hoe ga je een succesvolle operatie draaien?” De demotivatie in het korps is groot volgens de bondsvoorzitter. Hij heeft vertrouwen in de nieuwe korpschef, maar hoeveel kan hij doen zonder een goed uitgerust apparaat.

De samenleving heeft niks aan mooie praatjes. De regering zal een stevig antwoord moeten geven op het beeld dat door de voorzitter van de Surinaamse Politiebond wordt gegeven van het korps. Het toetrekken van de veiligheidssituatie naar het Kabinet van de President, biedt nog geen enkele garantie dat het veiligheidsgevoel terugkomt. Al die tijd is er op het kabinet het Directoraat Nationale Veiligheid. De president heeft ook veiligheidsadviseurs op zijn kabinet. Hij is de voorzitter van de Veiligheidsraad.

Duizenden kilograms drugs komen het land binnen. Een groot deel wordt weer geëxporteerd naar het buitenland. Het imago van het land wordt te grabbel gegooid internationaal. Terwijl de criminelen geavanceerd hun operaties in het land uitvoeren, is de politie onder 'middeleeuwse omstandigheden' bezig met gebrek aan de meest essentiële middelen", legt een veiligheidsconsultant uit. Zolang er geen geld beschikbaar wordt gesteld, voertuigen, apparatuur, PSU, ICT-producten worden aangeschaft en regelmatige instroom van rekruten is, zal de aanpak alleen met de mond worden beleden. Burgers zullen inderdaad zichzelf moeten beschermen, want de regeerders zijn omringd door politie, militairen en zelfs privélegers.

Nita Ramcharan

Er zijn landen die in dezelfde periode als Suriname onafhankelijk zijn geworden en zich veel beter hebben ontwikkeld. Cultuur, klimaat of kennisniveau maken niet het verschil. Dit zijn de fouten: 1. De democratie werkt niet zo goed. De afgelopen jaren heeft de ‘volksheerschappij’ rijke criminelen met strafbladen en lage morele normen aan de top gebracht. 2. Geen heldere visie. De dominante formule is kleptocratie. Er is alleen oog voor het vervloekte spul in de grond. De huidige goudbonanza gaat samen met armoede, aantasting van het milieu, criminaliteit en het witwassen van geld.

3. De overheid is groot en verkwistend. Veel ambtenaren weten niet wat hun taken of productienormen zijn. Op elk niveau moet je iemand kennen, anders gebeurt er niets.

4. De vrije markt is niet echt vrij vanwege nepotisme en corruptie. De overheid draagt hier een te grote broek. Haar rol moet beperkt blijven tot productveiligheid, sturen op nuttige, winstgevende bedrijven voor het land en het beschermen van de economie door het subsidiëren van bepaalde productiesectoren, zoals landbouw en toerisme. Er is te veel rompslomp voor bedrijven om op te starten en financiering te verkrijgen.

5. Zwakke instituten, als gevolg van nepotisme en patronage. Ministeries worden gezien als ‘eigendom’ van een toevallige coalitiepartij. Wie niet de juiste politieke kleur heeft, wordt uitgesloten. Het sjoemelministerie van Grondbeleid is een schoolvoorbeeld. Schaamlapjes kunnen de oneervolle dingen daar niet verhullen.

6. Er stroomt meer geld het land uit dan er binnenkomt. Dus, importbeperking. Steek de dollars die je bespaart in de eigen industrie. Als je dure buitenlandse pindakaas koopt, stimuleer je een buitenlands bedrijf. Maak producten waar andere landen behoefte aan hebben. Een commodity kan van alles zijn waar een mens behoefte aan heeft, bijvoorbeeld toerisme (tropisch bos). Als Suriname op grote schaal rijst kan produceren en exporteren, kan het dat ook met andere producten. Er moet waarde worden toegevoegd, bijv. bij het maken van parketvloerdelen uit rond hout. Goede verbindingen met je buren maken je ook rijk. Een brug met de oliestaat Guyana is goed.

7. Politici beloven goed onderwijs, goede gezondheidszorg en veiligheid. Hoeveel kost dat en hoe ga je dat betalen? Oorverdovende stilte. Het oplossen van begrotingstekorten door geld te printen was een verkrachting van de SRD. 8. Arbeid is een groot probleem in Suriname, maar er is geen immigratiebeleid. De Nederlanders hebben dat 150 jaar geleden opgelost met contractarbeid.

9. Enge belangen boven nationale belangen. Partijbelangen hebben decennialang verhinderd dat het kiesstelsel werd veranderd. In Coronie won men gemakkelijk twee zetels, maar de Coronianen hebben zich klaarblijkelijk nooit afgevraagd waarom ze achterbleven terwijl hun partij steeds alle zetels had.

10. Lage boetes en straffen hebben een averechts effect. Als mensen er goedkoop vanaf komen, is er geen reden om het gedrag te veranderen. Wilde dieren ga je niet te lijf met een bosje bloemen. Dus, hardrijden in het verkeer: auto in beslag nemen, hoge boete, zelf de sleepkosten betalen. Afval op straat gooien: duizenden SRD boete. Drugssmokkel: levenslang. Roof met geweld: minimaal 10 jaar. Moord: levenslang. Gevangeniscellen met meerdere personen (om kosten te beperken). Wie zou zich dan nog slecht gedragen?

11. Geen verschil tussen causaliteit en correlatie. Chan werd president, daarna stegen wisselkoers, inflatie en armoede, dus het is de schuld van Chan. Maar de oorzaak ligt vóór zijn aantreden. Mensen hebben de neiging om verre oorzaken niet te zien. 12. De overheid geeft onvolledige informatie. Als je iets verkoopt zonder veel informatie, zal de koper speculeren over wat je te verbergen hebt en je wantrouwen.

13. Grote inkomensongelijkheid en belastingontduiking. Het is ook in het voordeel van de rijken als hun sociale omgeving happy is dankzij een eerlijke inkomensverdeling en belastinginning.

14. Niet goed kunnen omgaan met schaarste. De één blijft op grote voet leven of kiest voor dure producten, de ander gaat bezuinigen, sparen, investeren om daar later de vruchten van te plukken. Wie gaat er vooruit?

Het leen-, print- en verspilbeleid in 2010-2020 eindigde in tranen. De nawerkingen zijn nog voelbaar. De financiële crisis was als een grote brand die snel begon maar moeilijk te blussen was. De shocktherapie van drastische bezuinigingen lijkt Suriname uit de brand te hebben geholpen, er zijn hoopvolle positieve signalen, maar voor u kan het er nog steeds ellendig uitzien. 

U betaalt de prijs voor een kleine groep die heeft geprofiteerd, terwijl de talrijke ministers van 2010-2020 met een vette kluif naar huis zijn gegaan. Chan vroegtijdig naar huis sturen zou een kostbare fout zijn geweest, omdat alles wat met moeite was bereikt ongedaan zou zijn gemaakt, of dat zou in ieder geval het risico zijn geweest.

Bovenstaande fouten zijn bekend. Goed bestuur is ook een commodity. Maar die koop je niet per stuk bij de Chinees op de hoek.

D. Balraadjsing

In een onthullende nieuwe podcast genaamd “To Die For,” gepresenteerd door Tenderfoot TV en iHeartPodcasts, spreekt voormalig Russische staatsburger en vermeende ex-spion, Aliia Roza, voor het eerst openlijk over haar ervaringen in sexpionage. Getraind door de Russische Federale Veiligheidsdienst (FSB), deelt Roza de technieken, doelen en missies waarbij ze betrokken was. Als kleindochter van een Tweede Wereldoorlog-held en dochter van een hoge officier, werd Roza van jongs af aan voorbereid op een leven binnen de spionage, iets wat ze als kind nooit had verwacht.

Op 18-jarige leeftijd kwam ze terecht in een geheim programma gericht op het gebruiken van verleiding en

overreding om vijandige doelen informatie te ontfutselen. Roza legt uit dat de training verder ging dan fysieke verleiding; het focuste op de kunst van communicatie, de psychologie achter de wensen van mannen en hoe geloofwaardigheid en vertrouwen gewonnen konden worden. Zelfs sekstechnieken werden onderwezen om het doelwit “geobsedeerd” door haar te maken.

Jaren later beseft Roza dat ze gehersenspoeld was tot een ‘meestermanipulator’, iets wat ze niet langer voor zich kon houden. Ze hoopt dat door haar verhaal te delen, ze licht kan werpen op de verborgen kanten van spionage.

Minister Krishna Mathoera heeft de scheidende Amerikaanse defensie attaché gedecoreerd. (Foto: Defensie)

Lieutenant Commander Nathaniel  Swank, Military Liaison Officer van de Verenigde Staten, is gedecoreerd door minister Krishna Mathoera van Defensie. Hij kreeg de medaille voor speciale verdiensten in de rang van commandeur. Zijn diensttijd in Suriname zit erop. Mathoera typeerde Swank als een ware vriend van de Surinaamse defensieorganisatie en

bedankte hem voor de ondersteuning.

De minister gaf aan dat dat de samenwerking vruchtbaar is geweest waarin veel samenwerkingsgebieden zijn verkend.  Zij stelde dat de defensie attaché  de bestaande relatie met de Amerikaanse defensieorganisatie op een uitstekend niveau heeft  weten te houden, meldt Defensie. Als dankbetuiging voor zijn bereidheid en toewijding om de banden tussen beide defensieorganisaties te versterken en te verbreden, kreeg hij de decoratie. “Deze token is een symbool van leiderschap,  moed en professionaliteit”.

De bevelhebber van het Nationaal Leger, kolonel Werner Kioe A Sen,  zei dat Swank als hoge defensiefunctionaris bij de Amerikaanse ambassade in Suriname zijn professionaliteit, toewijding en een opmerkelijk vermogen om bruggen te bouwen tussen beide landen heeft getoond. “Zijn voorganger legde de lat hoog tijdens haar verblijf hier in Suriname. Bijna twee jaar later kunnen we zeggen dat hij er niet alleen in slaagde de lat hoger te leggen, maar dat hij veel verder ging. Daarom spreek ik met alle oprechtheid mijn waardering uit voor al het harde werk dat Nathan in Suriname heeft verricht”, zei de legertopman. Swank heeft volgens Kioe A Sen in eerste instantie heel goed gekeken naar de doelen die zijn geformuleerd door het ministerie van Defensie en de Surinaamse strijdkrachten. Ten tweede heeft hij ook geholpen bij het ontwikkelen  van een vijfjarig defensiesamenwerkingsplan voor Suriname en de Verenigde Staten van Amerika.

Raoul Hellings tijdens zijn toespraak bij de wijkvergadering van de NPS te Tammenga. | Foto bron FB Page: Raoul Hellings.

Raoul Hellings is tijdens een wijkvergadering te Tammenga geïntroduceerd als de nieuwste politieke aanwinst van oppositiepartij NPS.

De voormalige voorzitter van de Surinaamse Politiebond (SPB) koos voor een politieke carrière, nadat hij werd ontslagen vanwege een reeks ontoelaatbare handelingen waaraan hij zich schuldig zou hebben gemaakt. Het gaat onder andere om het oproepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid en bemoeienis in een onderzoek tegen een politie-aspirant die verdacht werd van poging tot moord, zware mishandeling en openlijke geweldpleging.

Hellings zou de aspirant zelfs van het

politiebureau hebben meegenomen voordat deze kon worden voorgeleid bij de hulpofficier van Justitie. Volgens Hellings zijn deze beschuldigingen politieke intriges om hem uit te schakelen vanwege zijn kritische houding tegenover het beleid van president Chan Santokhi.

De NPS is niet overtuigd dat Hellings zich aan dergelijke zaken heeft bezondigd en biedt de gewezen hoofdinspecteur van politie een podium om zich politiek te profileren.

Bij zijn optreden onder de vlag van de NPS uitte Hellings opnieuw kritiek op het regeringsbeleid. Maar ook de NPS, waar hij nu deel van uitmaakt, werd een spiegel voorgehouden.

De partij maakte tot februari 2023 deel uit van de

coalitie, maar verbrak de samenwerking vanwege ontevredenheid over de koers van het beleid en de beperkte betrokkenheid bij besluitvormingsprocessen. Hellings benadrukte dat ook de NPS-verantwoordelijkheid richting de samenleving, met name de mensen in achtergestelde buurten, heeft verzaakt.

Hij presenteerde zich als onderdeel van de toekomst van de partij en vroeg namens de NPS om vergiffenis voor eventuele fouten die de partij heeft gemaakt. “Ik vraag jullie om vergiffenis voor de verwaarlozing van de mensen die zich verlaten en verwaarloosd voelen door de NPS, vooral zij die wonen en komen uit de achterstandswijken”, aldus Hellings het afgelopen weekeinde te Tammenga.

UNITEDNEWS

 

 

 

Aan het eind van de nacht ontwikkelt nevel, mogelijk mist op enkele gebieden. Morgenmiddag worden lichte tot matige buien verwacht voor het kustgebied met mogelijk onweer op enkele plekken. 

Ten zuiden van het binnenland kunnen er matige buien vallen met mogelijk onweer en windstoten, meldt de Meteorologische Dienst Suriname.

Waarschuwing 30 april: matige onweersbui met mogelijke windstoten.

Wind:

Variërend uit het noordoosten

tot oosten, met snelheden die oplopen tot 15 km/u, tijdelijk toename tot maximaal 30 km/u.

Temperatuur:

Maximaal 32˚C en minimaal 23˚C.

Zonsopkomst: 06.56 uur; zonsondergang: 18.49 uur.

De progressieve vakcentrale C-47 gaat in een tweedaagse staking om terugdraaing van de verhoogde stroomtarieven. Werknemers van de meer dan 55 lidbonden in de diverse economische sectoren in het land zullen donderdag en vrijdag, 2 en 3 mei, thuis blijven en niet aan het werk verschijnen.

Indien de regering na deze twee stakingsdagen niets van zich laat horen zal de stakingsactie voortgezet worden. Dit actie parool is maandag door C-47 voorzitter Robby Berenstein uitgevaardigd en bekendgemaakt op een lidbondenvergadering van de vakcentrale.

De vergadering werd bijgewoond door vertegenwoordigers van vakbonden die samen met C-47 deel uitmaken van de zogeheten gezamenlijke

vakbeweging, waaronder de Politiebond en de FOLS. Het is vooralsnog niet duidelijk of deze bonden ook in staking zullen gaan.

(Lees meer in Dagblad Suriname van dinsdag 30 april!(

Naar de verkiezingen van 2025 lijkt de aandacht van politici voornamelijk gericht te zijn op het winnen van de gunst van de media. Interviews worden afgegeven, persmomenten worden bijgewoond, maar te midden van deze mediahype blijft een cruciale vraag onbeantwoord: hoe willen onze leiders Suriname uit de huidige crisis halen?Als journalist ben ik bezorgd over het gebrek aan diepgang in de gesprekken met politici. Ze verschijnen in de media, maar bieden zelden concrete plannen of oplossingen voor de vele uitdagingen waarmee ons land wordt geconfronteerd. Het is tijd voor verandering.De economische, sociale en politieke situatie van Suriname vraagt om een doordacht en coherent plan van aanpak. We kunnen het ons niet veroorloven om te blijven hangen in oppervlakkige beloften en holle retoriek. Ons land heeft behoefte aan visionaire leiders die bereid zijn om moeilijke beslissingen te nemen en een helder pad naar welvaart voor alle Surinamers uit te stippelen.Economisch herstel is een van de grootste uitdagingen waar Suriname momenteel voor staat. De zwakke plekken van onze economie zijn blootgelegd en het is essentieel dat onze leiders een strategie ontwikkelen om de economie te stimuleren, banen te creëren en de levensstandaard van alle burgers te verbeteren.Maar economisch herstel alleen is niet genoeg. We moeten ook de diepgewortelde problemen van corruptie, slecht bestuur en sociale ongelijkheid aanpakken. Politici moeten transparantie en verantwoordingsplicht bevorderen, en ervoor zorgen dat alle Surinamers gelijke kansen krijgen, ongeacht hun afkomst of sociale status.Het is tijd voor politici om verder te gaan dan politieke spelletjes en daadwerkelijk leiderschap te tonen. We hebben behoefte aan concrete plannen en oplossingen, geen loze beloften en oppervlakkige retoriek. Als journalisten hebben we de verantwoordelijkheid om politici ter verantwoording te roepen en hen uit te dagen om hun visie voor Suriname te presenteren.De verkiezingen van 2025 bieden een kans voor positieve verandering. Laten we ervoor zorgen dat we die kans grijpen en een toekomst voor Suriname creëren die gebaseerd is op solidariteit, rechtvaardigheid en welvaart voor alle Surinamers.Laten we als journalisten onze stem gebruiken om de dringende behoefte aan diepgaande gesprekken en concrete plannen te benadrukken. Laten we ons inzetten voor een Suriname dat trots kan zijn op zijn leiders en een toekomst die helder en hoopvol is voor alle burgers.

Jerrel Harderwijk 

(Journalist)

Foto: De Libanees-Franse auteur Amin Maalouf. | Bron: Mondiaal nieuws

‘Generositeit is altijd een goede oplossing in de benadering van conflicten’, zegt de Libanees-Franse auteur Amin Maalouf in een gesprek over zijn nieuwe boek. Alleen: de geschiedenis loopt over van strijd en vernederingen, terwijl generositeit de uitzondering is.

Amin Maalouf, auteur van het essay “Een doolhof vol verdwaalden”, verkent de complexe wereld van machtsverhoudingen en geopolitiek. Hij benadrukt het belang van generositeit als oplossing voor conflicten, terwijl hij de gebruikelijke arrogantie van supermachten veroordeelt. Volgens Maalouf is het een denkfout om te geloven dat één land de wereld moet overheersen. In plaats

daarvan pleit hij voor een multipolaire wereldorde waarin alle landen een stem hebben.

Maalouf richt zijn aandacht op landen die de westerse dominantie uitdagen: Japan, de Sovjet-Unie (vooral Rusland) en China, evenals de VS als belichaming van die dominantie. Hij benadrukt dat de wereldorde na grote rampen verandert, maar zo’n catastrofe wensen we niemand toe.

Hij bespreekt hoe nieuwe machtscentra de traditionele verhoudingen verstoren. Arabische landen, bijvoorbeeld, werden onafhankelijker van de VS, terwijl Latijns-Amerikaanse landen vrijer hun politieke keuzes maakten.

De auteur erkent dat de VN, met name de Veiligheidsraad, de veranderende machtsverhoudingen niet weerspiegelen. Hij stelt dat de basisarchitectuur van mondiale macht

nog steeds die van 1945 is, wat hervorming vereist.

In zijn analyse van opkomende machten legt Maalouf de nadruk op India, dat zijn eigen machtsautonomie nastreeft zonder exclusieve banden met een supermacht. Hij gelooft dat India een regionale grootmacht wil zijn zonder vast te zitten aan één specifiek model van wereldorde.

Maalouf bespreekt ook historische en hedendaagse uitdagingen voor westerse dominantie. Hij benadrukt hoe landen als Japan, de Sovjet-Unie en China probeerden de westerse hegemonie te doorbreken, maar faalden door interne zwakheden en tegenwerking van westerse grootmachten.

Het Westen handhaaft zijn dominantie, deels vanwege het gebrek aan aantrekkelijke alternatieven. Maalouf wijst op de hypocrisie van het Westen in zijn binnenlandse en buitenlandse beleid, maar merkt op dat dit niet heeft geleid tot massale afwijzing van het westerse model.

Hij bespreekt ook de rol van vernedering in de geschiedenis van machtsverschuivingen, waarbij landen als Duitsland en Japan na de Tweede Wereldoorlog anders werden behandeld dan na de Eerste Wereldoorlog.

Maalouf pleit voor een gematigdere, gulle, en behulpzame benadering van de mensheid en verzachtende geopolitiek, vergelijkbaar met de manier waarop de VS na de Tweede Wereldoorlog de verslagen naties hielp. Hij benadrukt het belang van bestuur, maatschappelijke organisatie en de aantrekkelijkheid van verschillende modellen van wereldorde.

Hoewel Maalouf hoopt op een andere route voor de mensheid, erkent hij dat we ons al ver op de weg van grootmachtenconcurrentie bevinden. Misschien heeft hij daarom de meest recente ontwikkelingen in China en de VS niet uitvoerig behandeld, om hoop te behouden te midden van het dreigende conflict tussen Washington en Beijing.

GEO|POLITIEK