In Suriname is het bouwen van een woning voor de middenklasse nagenoeg onmogelijk geworden. De inflatie en devaluatie van de munt hebben ertoe geleid dat wat ooit binnen bereik lag, nu een verre droom is. Terwijl de prijzen voor essentiële bouwmaterialenm zoals staal en cement, internationaal stijgen, zijn er lokaal geen tekenen dat deze situatie snel zal veranderen gezien de beperkte staatsinkomsten en economische groei. Met rentetarieven rond de 20% is financiering via de bank haast onhaalbaar voor gewone burgers.

De markt voor staatsvolkswoningen kan de vraag niet aan, wat de armen in een nog benardere positie drukt. Initiatieven zoals de

OMO (Open Markt Operaties), die bedoeld waren om via banken kapitaal tegen lagere rentes uit te zetten, hebben niet tot de gehoopte resultaten geleid. Velen die nu een huis huren zouden technisch gezien in staat moeten zijn om een hypotheek af te lossen, maar zonder de benodigde onderpanden of grond die dit kan dekken, blijven deze opties buiten bereik.

Onder de regering Bouterse werden pogingen ondernomen om het woningtekort aan te pakken, met enig succes voor degenen met een vast inkomen. Echter, deze initiatieven zijn door de huidige regering niet voortgezet. Dit terwijl vele woningen leeg staan vanwege boedelproblemen, een issue

dat Suriname volgens het Nederlands model zou kunnen oplossen.

Het verbieden van buitenlanders die het systeem omzeilen via stichtingen is nog een onaangeroerde oplossing. Het lijkt erop dat de belangen van individuen binnen het systeem zwaarder wegen dan het belang van het volk, waardoor de armen armer worden en de middenstander deel uitmaakt van de nieuwe armen.

APA, een upstream-operator, uit veel vertrouwen in een definitieve investeringsbeslissing (FID) voor het einde van het jaar voor offshore Blok 58 in Suriname. Dit blok, waar APA een aandeel van 50% in heeft naast TotalEnergies met ook 50%, zou Surinames eerste bijdrage aan diepwater ruwe olie betekenen. 

De FID zal cruciaal zijn voor de planning van toekomstige boringen, met een mogelijk begin in 2025 en vooruitzichten op de start van olieproductie in 2028. 

APA werkt ook aan Blok 53 in Suriname waar het de ontdekking van Baja beoordeelt, nadat het grootste deel van dat areaal was opgegeven. De ontwikkeling van Blok 58

en 53 benadrukt Surinames potentieel in de oliesector en APA’s commitment in de regio, met vooruitzichten op aanzienlijke oliebronnen en productiecapaciteiten.

Op het terrein tegenover het Waaggebouw is vrijdag de Crafter’s Markt officieel in gebruik genomen. Dit terrein is voor een jaar afgestaan aan de 17 crafter’s van de Waterkant om hun craftwerk en kunstwerk ter verkoop aan te bieden. Bij de opening waren districtscommissaris Ricardo Bhola van Paramaribo Noord-Oost en programmanager van PURP, Natascha Deul aanwezig. 

“De weg is nu vrij aan de Waterkant zodat deze thans binnen het Paramaribo Urban Rehabilitation Program (PURP) volledig kan worden gerehabiliteerd. Vermeldenswaard is dat dit terrein een historische betekenis heeft omdat het de voormalige slavenloods van de West Indische Compagnie was”, stelt het PURP. 

De

voorbereidingen en werkzaamheden voor het PURP project worden al geruime tijd uitgevoerd. De rehabilitatie van de Waterkant, aanpak van het parkeervraagstuk in de binnenstad en het probleem van dak- en thuislozen, zullen ook de aandacht krijgen binnen PURP.

Met een lening van de IDB (Inter-American Development Bank) wordt het programma uitgevoerd door het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, met name het Directoraat Cultuur. 

Ilaco Suriname NV speelt bij dit project een belangrijke rol. Vorig jaar werd ook het herbouwde parlementsgebouw opgeleverd in dit kader. Ook het hoofdgebouw van het ministerie van Justitie en Politie op de hoek van de Henck Arron-

en de J.C. de Mirandastraat worden aangepakt. Er zullen in totaal zeven panden in de historische binnenstad van Paramaribo binnen dit programma worden gerenoveerd. Het gaat om panden die voorkomen op de Unesco Werelderfgoedlijst.

Het was donderdag 2 mei precies een jaar geleden dat de inheemse slachtoffers Ivanildo Dijksteel en Martinus Wolfjager om het leven kwamen door politiekogels tijdens een opstand tegen de voortdurende discriminatie, achterstelling, bezetting, vervuiling en vernieling van de voorouderlijke grondgebieden van inheemse volken in Suriname, met name in de dorpen Pikin Saron en Bigi Poika in Para.

De Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS), samen met nabestaanden en familieleden, hield een herdenking. Woensdag vond een traditionele ceremonie met bloemenhulde plaats op de locatie in Bigi Poika waar de mannen omkwamen. Een stille loop volgde donderdagmiddag vanuit de Palmentuin naar de

Kathedrale Basiliek, gevolgd door een herdenkingsdienst onder leiding van bisschop Karel Choennie.

Familie, vrienden en nabestaanden van de slachtoffers namen deel aan de stille loop, waar spandoeken werden gedragen met opschriften als “Justice for Ivanildo & Martinus” en “If we die, we die defending our rights”.  Deze loop was niet alleen ter herdenking van de slachtoffers, maar ook bedoeld om aandacht te vragen voor de nog niet wettelijk vastgelegde grondenrechten van de inheemsen. 

Ook werd aandacht gevraagd voor de vijf verdachten die nog in detentie zitten.

VIDS-voorzitter Muriël Fernandes benadrukte dat ze niet zullen rusten totdat de rechten van inheemse volkeren in Suriname

erkend zijn. Ze zei, dat ze blijven strijden en streven naar dialoog om herhaling van 2 mei te voorkomen.

(Fotobron: Facebook, Surinjama Photography)

SK

Minister Albert Ramdin is er ingenomen mee dat Suriname goed heeft gescoord op de wereldranglijst van persvrijheid. (Foto: René Gompers)

Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking, is blij met de mijlpaal die is bereikt door Suriname op de Index voor Persvrijheid. Suriname is van de 48e plek maar liefst 20 punten omhooggeschoten naar de 28e plaats.

De bewindsman feliciteert de pers en de samenleving. Hij heeft wel nog 1 probleem met de Reporters Without Borders, de organisatie die de ranglijst samenstelt; de verkeerde kaart van Suriname is gebruikt.

Ramdin heeft op een persconferentie vrijdag uitgelegd over het Association of Caribbean States evenement (ACS) dat van 6 tot 9 mei wordt gehouden. Hij is eerst ingegaan op de wereldranglijst van de persvrijheid die elk jaar wordt geproduceerd door de Reporters Without Borders. De organisatie houdt de stand van zaken over persvrijheid bij in 180 landen. "Ondanks de issues die we gehad hebben in de afgelopen periode, maar ook de positieve benadering die de regering Santokhi heeft gehad voor openheid, transparantie en continu delen van informatie… Ik stel gewoon vast dat wij gelukkig - het is nog niet helemaal goed - redelijk goed scoren op die internationale index. We zijn verhuisd van 48 naar de 28e plaats. Dat is 20 punten positief. Dat is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Ik zeg niet dat het alleen aan de regering heeft gelegen, maar aan de hele samenleving." De bewindsman benadrukt: "We zijn er nog niet maar we zijn wel nadrukkelijk verbeterd in onze benadering van media en persvrijheid." Ramdin haalt een uitgeprint plaatje van de Reporters Without Borders website  tevoorschijn. "Helaas hebben de media en wij ook nog veel werk om aan te geven hoe onze kaart er niet uitziet. Ze hebben deze verkeerd afgebeeld. Aan u de taak om de organisatie te wijzen dat dit niet de kaart is. Wij letten er op, gaan er wel een punt van maken en kenbaar maken aan de organisatie dat wij een andere kaart hanteren. Maar het is een positieve boodschap dat wij 20 punten omhoog zijn gegaan op de ladder van persvrijheid. Dat is een goede zaak."

Israël doodt 22 journalisten binnen 7 maanden tijdens hun werk

Suriname scoort hoge cijfers voor het respect voor de vrijheid van de pers, gezien de zeldzaamheid van aanvallen op journalisten en de diversiteit van zijn media. Dit staat in het rapport dat gisteren is uitgebracht over de persvrijheid in de wereld. Suriname is op de World Press Freedom Index gestegen van 48 naar plaats 28, een stijging van 20 plaatsen. 

Gisteren is de zeer belangrijke Internationale Dag van de Persvrijheid herdacht. De kwaliteit van de democratie, het welzijn van de bevolking, de armoede in de verschillende landen in de onderste lagen van

de bevolking en de mate waarin politici vrijelijk kunnen roven en stelen, hangen af van de persvrijheid. Een groeiend aantal regeringen en politieke autoriteiten vervult hun rol niet om het best mogelijke klimaat voor de journalistiek te waarborgen. Daardoor komt het recht van het publiek op betrouwbaar, onafhankelijk en divers nieuws en informatie in gevaar. Dat is de conclusie van (Reporters Sans Frontiers: RSF) Journalisten Zonder Grenzen. RSF ziet een zorgwekkende afname van de steun en het respect voor de onafhankelijkheid van de media en een toename van de druk van de staat of andere politieke actoren.

In 2024 gaat meer

dan de helft van de wereldbevolking in naar de stembus. RSF waarschuwt voor een zorgwekkende trend die blijkt uit de World Press Freedom Index van 2024. Daar is een daling te zien van de ‘politieke indicator’: 1 van de 5 indicatoren die in de Index worden beschreven. Staten en andere politieke krachten spelen een steeds kleiner wordende rol bij het beschermen van de persvrijheid. Deze machteloosheid gaat soms hand in hand met meer vijandige acties die de rol van journalisten ondermijnen, of zelfs de media een instrument maken van de politiek. Dit, door middel van intimidatie- of desinformatiecampagnes. Dat is journalistiek die die naam niet waardig is, integendeel. 

Met betrekking tot de World Press Freedom Index vindt de RSF dat dit jaar opvalt een duidelijk gebrek aan politieke wil van de kant van de internationale gemeenschap om de beginselen van bescherming van journalisten af ​​te dwingen, met name Resolutie 2222 van de VN-Veiligheidsraad. 

De oorlog in Gaza werd gekenmerkt door een recordaantal schendingen tegen journalisten en de media sinds oktober 2023. Meer dan 100 Palestijnse verslaggevers zijn gedood door het Israëlisch leger, waaronder minstens 22 tijdens hun werk. Palestina is bezet en wordt voortdurend door Israël gebombardeerd en staat op de 157ste plaats van de 180 onderzochte landen en gebieden in de algemene World Press Freedom Index 2024, maar behoort tot de laatste 10 als het gaat om de veiligheid voor journalisten.

In onze regio, de Amerika’s, vormt het onvermogen van journalisten om onderwerpen te bespreken die verband houden met de georganiseerde misdaad, corruptie of het milieu, uit angst voor represailles, een groot probleem. Het percentage landen waarvan de situatie als ‘bevredigend’ wordt geclassificeerd, is drastisch gedaald van 36% in 2023 naar 21% in 2024. Een van de grootste economische machten ter wereld, de Verenigde Staten, is tien plaatsen gedaald. 

In bijna alle landen in Zuid-Amerika is de situatie van de persvrijheid nu “problematisch” – een verslechtering die deels te wijten is aan de politici die de pers vervolgen zoals Javier Milei en het onvermogen van regeringen om het geweld tegen journalisten terug te dringen. Mexico blijft het gevaarlijkste land voor journalisten, met 37 doden sinds 2019.

Suriname is in de wereldrangschikking op plaats 28. Alleen Jamaica en Trinidad staan nog boven Suriname. Dat zijn de enige Caribische landen in de top 30. In de Latin America and Caribbean regio zit alleen Costa Rica nog erbij. Suriname behoort in de top 30 van de wereld met deze landen. Suriname is een land met een kleine economie maar groot in sommige opzichten op wereldniveau bijvoorbeeld op het gebied van de bosbedekking en ook op het gebied van de vrede en ‘multiculturaliteit’. Dit laatste betreft niet alleen het voorkomen van mensen vanuit verschillende continenten, maar ook een daadwerkelijke officiële erkenning van al die groepen. Kijk maar naar al die vrije dagen die wij kennen ter erkenning en respect van die groepen. 

Zo heb je bijvoorbeeld ongeveer 1 miljoen moslims in Nederland, maar voor hun belangrijkste feestdagen is er geen erkenning. 

Suriname moet de persvrijheid behouden en uitbouwen, maar toch vinden wij dat mediawerkers nog teveel inhouden uit vrees voor persoonlijke nadelen vooral vanuit de politiek. Uitgevers hebben nog een zekere vrees dat de politiek en bedrijven die grote adverteerders zijn, rancuneus kunnen worden als kritische artikelen over hen worden geschreven. Door de kleinschaligheid komt dan de bedrijfsvoering in gevaar, met bestaansbedreiging van de media. 

Ook worden politici nog behoorlijk met rust gelaten, waardoor ze niet gedwongen worden tot moreel-ethisch goed gedrag. Een onderdeel van de vrije pers dat vrij onderontwikkeld is, is de fotojournalistiek. Er worden alleen veilige foto’s gemaakt door de fotojournalisten in Suriname. De compromitterende foto’s worden gemaakt door het publiek en op social media geplaatst.     

Ella Fitzgerald, ook wel de First Lady of Song genoemd, werd de eerste zwarte vrouw die een Grammy won tijdens de eerste prijsuitreiking van de Recording Academy op 4 mei 1959. Tijdens het evenement in het Beverly Hilton in Los Angeles nam Fitzgerald twee van de 28 prijzen mee naar huis voor de beste jazz- en vrouwelijke vocale uitvoeringen. 

Fitzgeralds eerste optreden, geboren op 25 april 1917, vond plaats in het Apollo Theater in 1934, toen ze de eerste prijs won in een amateurzangwedstrijd.

Een jaar later werd haar nummer “A-Tisket, A-Tasket” een hit en nam haar carrière een hoge vlucht.

In de loop van haar carrière verkocht Fitzgerald meer dan 40 miljoen albums, won 13 Grammy’s (en was de eerste vrouw die de Grammy’s Lifetime Achievement Award ontving in 1967), ontving de Kennedy Center Honours Lifetime Achievement Award in 1979 en kreeg de Presidential Medal of Freedom in 1992.

Ze stierf in 1996 op 79-jarige leeftijd.

Op mondiaal niveau is één ding duidelijk: de persvrijheid wordt bedreigd door juist de mensen die er garant voor zouden moeten staan: de politieke autoriteiten.

Van de vijf indicatoren waaruit de landenscore bestaat, is de politieke indicator degene die in 2024 het meest daalt, met een totale daling van 7,6 punten. Dit is wat deze nieuwe editie van de World Press Freedom Index, opgesteld door Reporters Without Borders (RSF), onthult.

Een groeiend aantal regeringen en politieke autoriteiten vervullen hun rol niet als waarborg voor een voorbeeldig raamwerk voor de uitoefening van de journalistiek en voor het recht van het publiek

op betrouwbare, onafhankelijke en plurale informatie.

RSF constateert een zorgwekkende verslechtering van de steun en het respect voor de autonomie van de media en een toename van de druk die wordt uitgeoefend door de staat of andere politieke actoren.

Hoewel 2024 het grootste verkiezingsjaar in de wereldgeschiedenis is, werden in 2023 ook beslissende verkiezingen gehouden, vooral in Latijns-Amerika, met het aan de macht komen van zogenaamde roofdieren van de persvrijheid en pluralistische informatie, zoals Javier Milei in Argentinië die in een zorgwekkende symbolische daad het grootste persbureau van het land heeft gesloten.

“Jezelf verwennen is ook een belangrijk onderdeel van het leven”, zegt Sameera in gesprek met een redactrice van Dagblad Suriname. Zij is een kleine onderneemster en geeft aan dat wat zij doet ook belangrijk is. “Ik had niet gekozen om nagels en haar te doen. Je weet wanneer je jong bent, dan zie je het leven anders, maar toen ik op de MULO-school zat veranderde alles”, aldus Sameera. 

“Van jongs af mocht ik geen make-up op doen en ook geen korte kleding aan trekken. Ik was meer bekend als oma van de school, maar dat veranderde toen ik op de MULO-school

kwam. Ik kreeg plotseling een passie voor nagels en haar doen. Het begon eerst met het uitproberen bij vriendinnen en daarna vreemdelingen, nu ben ik al meer dan vijftien jaar bezig met wat ik doe. Het was in het begin moeilijk, maar elke ondernemer gaat een moeilijke tijd krijgen, maar dat moet je niet afschrikken.”

Sameera geeft aan dat het voor een vrouw of man heel belangrijk is om het lichaam, en het belangrijkste jezelf, te onderhouden. “Werk of situatie moet de schuld niet dragen dat je er niet goed uitziet. Je hebt iets nodig om je op te peppen of

je goed te laten voelen over jezelf en het begint bij het uiterlijk. Mijn hobby, mijn bron van inkomsten, heeft zijn leuke kanten en minder leuke kanten. Je ontmoet in mijn vak ook verschillende soorten klanten, maar dat verandert ook door je eigen gedrag naar de klant toe. Ben je vriendelijk dan ga je hetzelfde terug krijgen, maar ben je gestrest dan kan je dat ook verwachten”, aldus Sameera. 

“Bij mij kan men voor het aanbrengen van nagels en haar doen in een mooi model zetten. In mijn vak heb je ook heel wat belangrijke zaken nodig en daarnaast heb je ook spullen die je apart moet hebben. Niet iedereen kan tegen alles en daarom moet je ook goed communiceren. De spullen zijn inmiddels ook duur geworden, maar ik probeer het toch te laten werken. Als je ondernemer bent ga je naar veel opties kijken en onderzoeken om je zaak nog draaiende te houden, dus ik probeer er het beste van te maken. Een druk schema heb ik vaak, want dan heb ik binnen een dag twee tot drie klanten voor nagels en een voor haar. Ik ben er alleen, dus veel klanten kan ik niet hebben op een dag. Hygiëne  ook van belang, ik moet mezelf en mijn klanten ook beschermen. Als ik ziek word, verdien ik die dagen niet, dus ik ben altijd  op mijn hoede.”

Het werk is minder leuk voor Sameera wanneer haar klanten met haar  afspreken of herhaaldelijk hun nagels of haar willen laten doen zonder op dat moment te betalen. “Ik begrijp als het niet gaat en je wil er mooi uitzien, maar doe tenminste de helft van de betaling. Ik ben ook open en eerlijk en heb die afspraak ook met mijn klanten, maar voor de rest gaat het heel makkelijk”, benadrukt Sameera. 

“Tijdens het werk babbel ik graag en laat mijn klant ook lekker genieten van een drankje, wijn, water of iets kouds.  Daarnaast zijn mijn klanten ook tevreden, en dat doet mij heel goed. In het leven ga je veel concurrentie hebben, maar dat moet je niet afschrikken, een ieder heeft zijn kwaal. En dat is vaak het gedeelte dat klanten aantrekt, dus geef niet op als je van plan bent je dromen te realiseren en iets te starten. De tijd gaat misschien moeilijk blijven, maar dat moet juist ook een uitdaging zijn voor jezelf. Om te zien wat je in staat bent te doen en te verdragen.”

TM

Uit een recente peiling van Dagblad Suriname komt naar voren dat honden de onbetwiste favoriete huisdieren zijn onder de Surinamers, met een meerderheid van 45% van de stemmen. Vogels nestelen zich op de tweede plaats met 24% van de stemmen. 

Ondanks deze voorliefde voor honden wijst de poll op de paradoxale situatie van onvoldoende zorg voor deze dieren, gezien de prevalentie van zwerfhonden in Suriname.

In de Verenigde Staten delen huishoudens dezelfde affectie voor honden, met ongeveer 65 miljoen huishoudens die een hond bezitten en gemiddeld jaarlijks $900 uitgeven aan hun verzorging. Katten staan daarbij op de tweede plek met 47 miljoen

huishoudens. Daarnaast zijn zoetwatervissen, konijnen, hamsters, vogels, reptielen en paarden andere geliefde huisdieren in Amerikaanse huizen.

De trend van het toenemende bezit van huisdieren wordt aangedreven door factoren zoals stijgende inkomens, het uitstellen van het krijgen van kinderen en de recente pandemie, die tot een leegloop van dierenasielen heeft geleid. Bovendien toont recent onderzoek aan dat huisdieren een essentiële rol spelen in het verminderen van eenzaamheid onder mensen die alleen wonen, vooral gedurende de pandemie. De steeds groeiende populariteit van huisdieren onderstreept de waardevolle bijdrage die ze leveren aan het emotionele welzijn van hun eigenaren.

Let op: De resultaten van de peilingen

op de website van Dagblad Suriname zijn louter ter informatie en reflecteren de mening van de deelnemers. Ze zijn niet representatief voor de gehele bevolking en kunnen beïnvloed worden door externe factoren. Gebruik deze resultaten daarom met de nodige voorzichtigheid en neem ze niet als absolute waarheid.