Een rechtbank in India heeft een aanklacht van een vrouw, die haar man aanklaagde omdat hij haar gedwongen zou hebben tot ‘onnatuurlijke seks’, verworpen. De echtgenoot werd onschuldig bevonden, omdat het volgens de Indiase wet niet strafbaar is om een echtgenote tot seks te dwingen. 

Het vonnis, waarover onder andere Times of India en CNN berichten, vestigt daarom opnieuw de aandacht op de kwetsbare positie van vrouwen in de Indiase maatschappij. 

Het oordeel van de Madhya Pradesh-rechtbank is gebaseerd op een wet die stelt dat seksueel geweld binnen het huwelijk niet strafbaar is, mits het slachtoffer ouder is dan 18 jaar. Deze

wet ligt al jaren onder vuur in India. Tegenstanders willen dat hij afgeschaft wordt, terwijl voorstanders van mening zijn dat afschaffing van de wet een gevaar kan zijn ‘voor de traditie van het huwelijk’. 

Volgens een onderzoek door de Indiase regering, uitgevoerd van 2019 tot 2021, komt het in India na verkrachtingen zelden tot rechtszaken. Van de 1664 slachtoffers die zich in drie verschillende ziekenhuizen lieten behandelen, hadden slechts 18 vrouwen zich gemeld bij de politie. 

TikTok en het Chinese moederbedrijf ByteDance slepen de Amerikaanse overheid voor de rechter. Ze willen een stokje steken voor gedwongen verkoop van de app aan een Amerikaanse eigenaar. Volgens een nieuwe wet heeft TikTok daar tot januari de tijd voor. Anders wordt de app verboden.

TikTok noemt de wet ongrondwettelijk. Het is volgens hen in strijd met meerdere Amerikaanse wetten, onder meer die het recht op vrijheid van meningsuiting regelt. 

Door de wet dreigen 170 miljoen Amerikanen toegang tot ‘een unieke gemeenschap met meer dan 1 miljard mensen’ mis te lopen, zegt TikTok. President Biden zette twee weken geleden zijn handtekening onder

de wet. Daardoor staan ByteDance en TikTok voor de keuze: verkopen aan een Amerikaanse eigenaar of een verbod riskeren. 

Bytedance claimt dat het niet mogelijk om TikTok te verkopen. 

Amerikaanse politici zien de app als risico voor de nationale veiligheid. Ze zijn bang dat China bij ByteDance kan aankloppen en data kan inzien. Daardoor zouden dan gegevens van Amerikaanse burgers in handen van China komen.  

Een kind alleen naar school, van school naar huis sturen of sturen om boodschappen te doen is een grote kans, maar er zijn vele ouders die geen keus hebben. Een alleenstaande moeder geeft tijdens een gesprek met Dagblad Suriname aan, dat zij haar dochter van acht en zoon van zes alleen naar school stuurt en terug naar huis. Zij heeft geen ander alternatief dan dat te doen. Ze probeerde al een tijd vervoer te zoeken, maar kon dat niet vinden. Ze kan ook niet de maand financieel rondkomen. “Het gaat aan het eind om de veiligheid en daar let ik

ook op”, benadrukt de moeder. 

De alleenstaande moeder geeft aan dat haar kinderen toch ver van huis op school zitten. “Ik ben verhuisd en een plek vinden bij de dichtstbijzijnde school was ook een werk. Ik heb plaats op een school gevonden, maar die is veel verder. De kinderen moeten een bus pakken. Op de terugweg pakken zij ook een bus voor de deur, op sommige dagen gaan zij niet alleen naar school, er is een buurvrouw die hen een lift geeft op haar werkdagen. Met haar heb ik een andere afspraak, dat vind ik wel leuk, ook al hebben zij

en ik even een kleine ruzie, helpt zij mijn kinderen en ik die van haar. Dat vind ik heel leuk, niet alle mensen zijn zo.” 

“Maar wat het zelf naar school gaan betreft, dat geeft mij nog stress. Ik kan nu alleen volhouden tot ik in staat ben voor mijn eigen vervoer te zorgen. Hoe doe je dat nu in zo’n moeilijke tijd?”

Een jongen van negen jaar zegt, dat hij ook zelf naar school gaat en terug naar huis. Zijn ouders willen juist dat hij zijn dingen zelf leert doen. “Mijn ouders hebben beide vervoer, maar willen dat ik mijn dingen zelf moet doen. Ik moet het nu al leren”, zegt mijn vader.

“Voor mijn zusje is het niet zo makkelijk, ik ben aan de ene kant wel blij dat ik een jongen ben, want mijn zusje mag heel veel niet. Niet zelf naar school, naar huis, uit huis of niet eens alleen met haar vrienden wandelen. Ik probeer het soms te begrijpen waarom mijn ouders zo zijn, maar als zij mij kunnen vertrouwen kunnen zij haar ook vertrouwen”, aldus de jongen. 

“De mensen om je heen, dus vreemden, zijn vaak niet te vertrouwen, maar je moet niet een ieder onderschatten.”

Een vrouw op leeftijd zegt, dat zij vroeger ook alleen haar zaken moest doen toen zij jong was en ook nog zaken voor haar ouders. “Maar de tijd is veranderd, er is een heel groot verschil tussen vroeger en nu. Je hebt vaak gevallen waarbij buren zich niet eens bemoeien of zich niet druk maken, dus het is goed als een gezinsleden op elkaar letten.”

TM

Rusland financiert in Nicaragua een nieuw te bouwen politie trainingscentrum

Het parlement van Nicaragua heeft een overeenkomst goedgekeurd om een door Rusland gefinancierd en beheerd politietrainingscentrum op te richten. Deze maatregel, die het Daniel Ortega-regime medio maart doorvoerde, doet zorgen rijzen over de werkelijke bedoelingen achter de samenwerking tussen Rusland en Nicaragua, zo bericht Dialogo.

Decreet nr. 8873, gepubliceerd op 2 april in de staatscourant van het Nicaraguaanse regime, geeft details over de overeenkomst tussen Nicaragua en Rusland, waarbij het belang van politie-activiteit wordt benadrukt bij het aanpakken van uitdagingen en bedreigingen voor de openbare veiligheid.

Volgens de overeenkomst is het

doel om de Nicaraguaanse politiediensten en die van andere Latijns-Amerikaanse en Caribische landen op te leiden, zo meldde de Argentijnse nieuwssite Infobae. Het politiecentrum zal volledig worden beheerd door het Russische ministerie van Binnenlandse Zaken.

Een clausule in de overeenkomst zorgt ervoor dat het Russische personeel van het nieuwe centrum wordt vrijgesteld van elke strafrechtelijke, civiele of administratieve aansprakelijkheid volgens de Nicaraguaanse wetten, van alle acties die worden uitgevoerd bij de vervulling van hun functies.

Gevreesd wordt dat het politietrainingscentrum een ‘nest van spionage’ zal zijn.

In een wereld die steeds meer verbonden lijkt te zijn door technologie en globalisering, blijft de roep naar identiteit en gemeenschap een diepgeworteld verlangen in het menselijke hart. Nationale identiteit, geworteld in geschiedenis, cultuur en traditie, is een krachtige bron van verbondenheid en betekenis voor velen over de hele wereld. Maar kunnen we deze nationale identiteit benaderen vanuit een spiritueel perspectief?

In de context van Suriname, waar een prachtige mix van culturen en tradities samenkomen, speelt spiritualiteit een essentiële rol in het proces van natievorming. Door spirituele principes van liefde, mededogen en respect, toe te passen, kunnen Surinamers bruggen bouwen over culturele en religieuze grenzen heen en eenheid vinden in hun gedeelde menselijkheid. Deze spirituele principes kunnen dienen als leidraad voor het smeden van begrip en respect tussen de diverse gemeenschappen van het land. 

Suriname is doordrenkt van spirituele tradities die teruggaan tot ver voorbij de koloniale periode. Denk maar aan de inheemse rituelen tot de Afrikaanse en Aziatische geloofsbelijdenissen die

allemaal werden meegebracht door slaven en contractarbeiders. De spirituele geschiedenis van Suriname is diep geworteld in het land zelf. Door deze rijke erfenis te omarmen en te koesteren, kunnen Surinamers een gevoel van verbinding en continuïteit ervaren dat hen verenigt, ongeacht hun etnische of religieuze achtergrond. Spiritualiteit leert ons de fundamentele eenheid van alle levende wezens en het goddelijke in alles wat bestaat. Deze universele waarheid vormt de basis voor een inclusieve benadering van natievorming in Suriname, waarin diversiteit wordt gezien als een bron van kracht en schoonheid.

Een belangrijk aspect van spirituele natievorming is het proces van verzoening en heling, waarin de wonden van het verleden worden erkend en genezen. Suriname heeft een complexe geschiedenis van kolonisatie, slavernij en etnische verdeeldheid, maar de spirituele waarden van vergeving, compassie en rechtvaardigheid kunnen dienen als katalysator voor genezing en verzoening tussen verschillende gemeenschappen. 

De geschiedenis van Suriname is doordrenkt van uitdagingen en conflicten, maar ook van veerkracht en hoop. Natievorming biedt de kans om de wonden van het verleden te helen en bruggen te slaan tussen gemeenschappen en gaat verder dan politieke grenzen en historische gebeurtenissen. Op een dieper niveau is het een proces van spirituele ontwikkeling, waarbij individuen en gemeenschappen zich bewust worden van hun onderlinge verbondenheid en gezamenlijke bestemming. Wanneer een natie de spirituele waarden omarmt en in haar beleid en praktijken integreert, begint ze een spirituele reis naar heelheid en harmonie. Maar net zoals individuen spiritueel groeien door uitdagingen en tegenslagen, zo ook doet een natie dat. 

Conflicten en spanningen, zowel intern als extern, bieden kansen voor groei en transformatie. Ze dagen een natie uit om haar diepste waarden te belichamen, zelfs in moeilijke tijden. In plaats van te worden gezien als tekenen van verdeeldheid, kunnen deze uitdagingen worden beschouwd als kansen voor collectieve evolutie en verlichting. Als we natievorming benaderen vanuit een spiritueel perspectief, verschuiven we van een enge opvatting van nationale identiteit naar een dieper begrip van onze onderlinge verbondenheid als menselijke familie. 

Tot slot is het voor natievorming belangrijk om te erkennen dat dit een gedeelde reis is die de betrokkenheid en inzet van alle Surinamers vereist. Laten we samen bouwen aan een stralende toekomst voor Suriname, waarin de droom van natievorming werkelijkheid wordt en de hoop van alle Surinamers wordt vervuld. Door middel van geloof in God en onszelf, dialoog, begrip en verzoening kunnen we werkelijk harmonieus samenleven in Suriname.

In de woorden van Nelson Mandela: "Het lijkt altijd onmogelijk totdat het is gedaan".

Reguillo Hira

Jennifer Lopez verscheen in vol ornaat – we hebben het over diamanten van 100-karaat en een doorschijnende jurk – bij het Met Gala 2024. Dat was te verwachten, want ze was dit jaar één van de mede-voorzitters van het jaarlijkse mode-evenement. Maar, waar was Ben Affleck?

Dat Ben zich woensdag niet bij Jennifer voegde tijdens het Met Gala is jammer om meerdere redenen – door zijn afwezigheid misten we een goede look, couple goals, wellicht wat PDA én fijne plaatjes van zijn altijd zeer relatable gezichtsuitdrukkingen. De spectaculaire look van Jennifer van Schiaparelli Haute Couture maakte veel goed, maar toch.

Waarom Ben

niet bij het Met Gala 2024 was? Eén van zijn woordvoerders kwam al snel met het verlossende woord.

Het jaarlijkse Met Gala vindt plaats in New York City, maar toen het event woensdagavond plaatsvond was Ben absoluut niet in de buurt van The Big Apple. Hij bevond zich namelijk in Los Angeles – daar bleef hij vanwege een ‘scheduling conflict.’

Volgens PEOPLE liet een woordvoerder van Ben dan ook weten dat zijn afwezigheid gepland was. Ben bleef in Californië wegens de opnames van zijn nieuwe film The Accountant 2, een vervolg op de actiefilm uit 2016. De arme man moest dus gewoon

werken.

Dat moest Jennifer op de loper van het Met Gala ook een beetje, want eerder deelde ze bij Good Morning America dat ze ‘nauwelijks’ kon lopen in haar Met Gala-look. ‘De Met Gala-looks gaan niet over comfort’, aldus Jennifer.

Als jongeman of jongevrouw is het je droom om een goed houvast te hebben. Iets waarvan je weet dat je zeker kan zijn, enkel dingen kunnen zijn een huis, vervoer het belangrijkste, een goede toekomst, maar dat wordt veel moeilijker te realiseren. Vele jongeren en volwassen heren en dames zetten zich in om hun best op school om zodoende een goede baan te vinden. Hopen ook dat het salaris toereikend zal zijn om de wensen naar vervulling te brengen, echter merken we een andere situatie in ons geliefd land Suriname. 

Het salaris is nog net genoeg om uit te komen voor

de maand. Met de hoge koers en de prijzen van de goederen lijkt het bijna onmogelijk om iets te kunnen realiseren. Ook niet weg te denken de hoge stroom-,water- en internetprijzen. Men raakt snel gedemotiveerd wanneer zij een berekening maken en merken dat hun dromen niet gerealiseerd kunnen worden  Een uitzichtloze situatie dus.

Aan de andere kant zien we dat de president met volle borst schreeuwt dat er een oplossing is hiervoor, denk maar aan de 7 procent lening van de banken. Maar, al gauw je naar de bank gaat en vraagt naar de voorwaarden, merk je dat je snel uit

de boot bent gevallen voor zo een lening. Vandaar dat vele jongeren wegtrekken van dit land.

Ook mensen met een bepaalde expertise trekken weg. Denk maar aan de vele verpleegkundigen en nog vele mensen die een rol kunnen spelen in het vooruit gaan en hulpvaardig zijn van het land.  

Kortom er vindt brain drain plaats. Dit alles, omdat mensen op zoek gaan naar een beter leven. Waar de president praat over licht in de tunnel en een economische groei in Suriname, zit het volk in survival mode. Elke dag kijken hoe je deze misère zal overleven en je wordt elke dag met verhogingen van de prijzen van producten en diensten geconfronteerd. Het lijkt alsof er geen einde komt. 

Dit terwijl er iets anders werd beloofd voor de verkiezingen, denk maar aan dat 200 dagen plan van de president. Hoe moet men nu iets van zichzelf maken of van het land? Hoe realiseer je een goede en secuur toekomst voor morgen?

Dinesh Parag 

gewezen ondervoorzitter Nationaal Jeugdparlement