Volgens minister Stanley Raghoebarsing van Financiën en Planning is schuldherschikking een continu proces. Een die jaren zal duren. De bewindsman ging tijdens de regeringspersconferentie afgelopen week in op de aanhoudende onduidelijkheid rond de schuldherschikking met China. Hij zei onder andere dat er op diverse vlakken vorderingen geboekt zijn. Volgens hem is schuldherschikking een continu proces, gezien de aard van diverse leningen en projecten. 

Zo zijn er met China projecten die opnieuw ingediend moeten worden en of in scope aangepast moeten worden. “Maar het proces rolt, dat is belangrijk.” Volgens Raghoebarsing zullen binnenkort ook gesprekken gevoerd worden met de Paris-club landen, waarmee

eerder al een schuldherschikking was overeengekomen. Echter gaan ook hier de technische gesprekken door. 

De bewindsman gaf eerder al aan dat de huidige schulden van Suriname pas in 2035 afgewerkt worden. Volgens de minister betekent het, dat het land dan met een schuldratio van rond de 60 procent tegenover het bruto binnenlands product (bbp) zal zitten. 60% is een internationaal gehanteerde norm. Momenteel ligt de schuld ver boven die norm. De regering heeft gemeld dat de overgenomen nationale schuld is verlaagd van bijna 4 miljard USD naar 3.1 miljard USD. Goed bestuur is volgens de minister een beslissende factor voor vooruitgang. 

Volgens

Raghoebarsing betekent de succesvolle herschikking van de schulden, dat de druk op de nationale begroting minder wordt. Hierdoor ontstaat er fiscale ruimte om andere aspecten van het economisch hervormingsprogramma te realiseren.

Raghoebarsing hoopt dat het goede werk wordt gecontinueerd en dat langzamerhand de schuld ingelopen kan worden. Zo is het doorzetten van het programma van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) naar alle waarschijnlijkheid een besluit dat door de volgende regering genomen zal moeten worden. Het huidige programma loopt af in maart 2025.  

Corruptie en politiek misbruik zijn voorname redenen die een goede en effectieve uitvoering van het sociaal programma belemmeren. Met de algemene verkiezingen in aantocht verwacht NDP-fractieleider Rabin Parmessar dat het alleen maar erger zal worden. 

Tijdens het onderhoud met de IMF-missie afgelopen week heeft de fractie van de NDP dit als belangrijk punt onder de aandacht gebracht. De IMF-missie, onder leiding van Anastatia Gucsina, was in Paramaribo voor de 6e evaluatie van het lopend IMF-programma voor economisch herstel. Een heikel punt bij de evaluatie besprekingen is nog steeds de gebrekkige uitvoering van het sociaal programma.

Onderdeel van de gevoerde besprekingen door de

IMF-missie was een onderhoud met de leiding en de verschillende fracties van het parlement, waaronder die van de NDP. De NDP-fractie heeft in het parlement meerdere malen kritiek geuit op de uitvoering van het sociaal programma, ondanks dat er op de begroting financiële middelen zijn opgebracht. Evenals de rest van de oppositie, maar ook delen van de regeringscoalitie, hebben telkenmale erop gewezen dat de sociale voorzieningen in het kader van het IMF-programma niet aankomen bij de zwakkeren in de samenleving voor wie ze bestemd zijn.

Parmessar zegt dat afgezien van capaciteit issues bij onder meer het ministerie van Sociale Zaken en

Volkshuisvesting, hij maar niet kan snappen wat zo moeilijk is om het sociaal ondersteuningsprogramma eens goed van de grond te krijgen. 

Lastenverhogingen

Door de vele lastenverhogende maatregelen en afbouw van subsidies op nutsvoorzieningen komen grote delen van de samenleving in problemen. Vooral de zwakkeren in de samenleving hebben die  ondersteuning het hardst nodig. Het is een kwestie van een goede organisatie en management. Maar dat wordt naar zeggen van de NDP-fractieleider bewust nagelaten om ruimte te laten voor corruptie en politiek misbruik. Hoe moet het anders worden vertaald als na zo lang aandringen vanuit het parlement en de samenleving er nog steeds geen duidelijkheid wordt gegeven over onder andere de criteria en procedures om in aanmerking te komen voor de sociale voorzieningen zoals koopkrachtversterking. Zaken lopen voornamelijk via politieke structuren van de regeringspartijen. Slechts partijpolitiek gelieerden en loyalisten worden “geholpen”, aldus Parmessar/

Op de begroting zijn bij de kabinetten van de president en de vicepresident, de ministeries van Financiën en Sociale Zaken financiële middelen opgebracht ten behoeve van sociale projecten en programma’s.  Vragen vanuit het parlement aan de regering om duidelijkheid over wie voor wat precies verantwoordelijk is, en waar de mogelijke overlappingen zijn, blijven onbeantwoord. 

Voedselpakketten

Zo is niet duidelijk hoe de verschillende voedselpakketten projecten aan groepen in de samenleving geschiedt. Er worden geen aanbestedingen gehouden. Ook is niet duidelijk wie of welke groepen in de samenleving daarvoor in aanmerking komen, wat de criteria zijn en door wie beslissingen worden genomen. Het is ook niet duidelijk met welke middelen uit de begroting zaken worden betaald. 

De vele onduidelijkheden rond het sociaal programma en de uitvoering ervan worden volgens Parmessar bewust in stand gehouden om politiek misbruik en corruptie te faciliteren.   

SS

De voorzitter van de VHP, die tevens de president is, lijkt wederom een verkiezingscampagne in te gaan met halve waarheden en hele leugens. Op een persconferentie afgelopen woensdag riep hij op om met beschikbare cijfers het ware verhaal aan het volk te vertellen. Vervolgens noemt hij zelf een paar cijfers die onjuist zijn. De geschiedenis lijkt zich te gaan herhalen. Het volk wordt wederom voor de gek gehouden over de economische situatie met de verkiezingen in aantocht.

Reddingsplan

Ook tijdens de vorige verkiezingscampagne van 2020 is het volk voor de gek gehouden door Santokhi. Zo beklemtoonde Santokhi op verschillende momenten dat de VHP reeds een reddingsplan had klaarliggen. Al gauw na de verkiezingen was geen spoor te bekennen van het reddingsplan. Een onnodig hard IMF‑bezuinigingsplan werd het volk opgedrongen. Ook de vele miljarden die binnengehaald zouden worden uit de diaspora, bleken holle woorden te zijn. Nieuwe leugens volgden elkaar snel op: de kwestie van New Surfin, de zuurstoffabriek, …, en als laatste, de Pan American kwestie die door de eigen minister van Financiën onderuit werd gehaald.

Regelrechte leugens

En nu weer lijkt Santokhi de verkiezingscampagne van de VHP te hebben opgestart met regelrechte leugens. Zo zou de regering gestart zijn met een negatieve monetaire reserve. Deze cijfers zijn eenvoudig te achterhalen op de website van de Centrale Bank van Suriname (CBvS). De monetaire reserves zijn zeker in de afgelopen 20 jaren nooit negatief geweest. Bij het aantreden van deze regering bedroegen de monetaire reserves bijna US$ 600 miljoen.33% begrotingstekortOok zou het begrotingstekort teruggebracht zijn van 18% naar internationale normen van 3%. Ook dit is niet juist, omdat het begrotingstekort steeds weer verdraaid is weergegeven. Het tekort op de eerste begroting die door president Santokhi in 2020 werd ingediend was meer dan 30%. Zelf had Santokhi aangegeven dat het begrotingstekort 19.7% van het BBP bedroeg. Het laatst gepresenteerde tekort over het dienstjaar 2024 bedraagt meer dan 10%, ver onder de internationale norm.Verarming onnodigDoor het wanbeleid van deze regering heeft een kleine selecte groep zich enorm verrijkt met bijna SRD 6 miljard onder het mom van Open Markt Operaties (OMOs). Waarom zijn deze gelden niet ingezet om meer mogelijkheden te scheppen voor het volk om door productie blijvend meer geld te verdienen? Waarom is een bevriende ondernemer US$8 miljoen betaald in de Pan American kwestie, terwijl de ziekenhuizen met nauwelijks 10% daarvan reeds geholpen zouden zijn? De PALU is van mening dat voldoende “cijfers” beschikbaar zijn die erop wijzen dat de verarming van het volk in de afgelopen bijna vier jaren, onnodig is geweest.TijdbomBovendien zal de regering een tijdbom achterlaten voor de komende regering in de vorm van bijna SRD 8 miljard die nog vastliggen bij de CBvS in het kader van de OMO's. Vroeg of laat zullen deze gelden moeten worden teruggestort voor de banken en verzekeraars die de gelden hebben belegd voor woekerrentes. Als deze gelden vrij komen zal het volk wederom verarming doormaken door het ondoordacht regeerbeleid dat slechts gericht is op verrijking ten koste van het volk.Diep weggezakt De PALU roept het volk op alert te blijven. Laat u niet weer verleiden door regelrechte leugens die een verdraaid beeld geven van het gevoerde regeerbeleid en de economische situatie. Dat we vandaag de dag rustig kunnen zeggen “de president vertelt niet de waarheid” met genoeg cijfers en feiten beschikbaar, geeft slechts aan hoe diep Suriname is weggezakt.

Madhuri bereikt in juli haar 60e jaardag en kijkt daarom ook uit naar het AOV-geld dat zij zal gaan ontvangen. “Ik kijk uit naar mij AOV, maar weet nu al dat het niet genoeg zal zijn. Ik heb jaren gewerkt als interieurverzorgster bij een aantal personen en bakte in mijn vrije tijd ook nog gebakjes om maandelijks rond te kunnen komen. Maar de afgelopen jaren is de situatie in het land zodanig gaan verergeren, dat de mensen van 2 van plaatsen waar ik schoonmaakte het zich niet meer konden permitteren om mij te betalen. Dus werkte ik maar voor 1

persoon door tot nu. Maar, dat geld is niet genoeg en ik ben vanwege mijn leeftijd niet meer in staat om zoveel te werken. Dus de AOV zal wel goed helpen”, zegt Madhuri. 

Zij geeft aan dat zij zich wel zorgen maakt over de verhoging van de stroom-, water- en internettarieven.

“Ik heb internet moeten laten afsluiten, omdat ik de kosten niet meer kon betalen. Mijn dochter betaalt voor nu nog de stroom- en waterrekening voor me, maar ik weet dat met de verhoging het extra zwaar voor haar gaat worden. Ik hoop daarom dat die SRD 1.750 AOV wel op

een gegeven moment zal worden verhoogd. Of die koopkracht die we krijgen. Ik hoop echt dat dingen nu goedkoper gaan worden en niet nog weer duurder”, aldus de vrouw, die binnenkort 60 jaar wordt. 

“Ik ben op zo’n leeftijd, dan moet ik me nog gaan zitten ergeren aan dingen over het algemeen waar ik dacht om te kunnen gaan genieten in mijn hobbelstoel.”

TM

De recente stroomprijsverhoging heeft geleid tot bezorgdheid over de impact op huishoudens en bedrijven. Om te peilen hoe inwoners hierop reageren, heeft Dagblad Suriname een webpoll gehouden met de vraag: “Hoe waarschijnlijk is het dat u energiebesparende maatregelen gaat nemen als reactie op de stroomprijsverhoging?”

De resultaten zijn bemoedigend: 59% van de respondenten geeft aan dat het zeer waarschijnlijk is dat ze energiebesparende maatregelen zullen nemen. Dit suggereert dat een aanzienlijk deel van de bevolking zich bewust is van de noodzaak om energie te besparen en bereid is om stappen te ondernemen om hun elektriciteitsrekening te verlagen.

24% van de respondenten geeft

aan, dat het mogelijk is dat ze energiebesparende maatregelen zullen nemen, terwijl 17% aangaf dat het onwaarschijnlijk is. Dit suggereert dat er nog een aanzienlijke groep is die niet zeker weet of ze maatregelen zullen nemen, of die niet gelooft dat het een significante impact zal hebben.

Let op: De resultaten van de peilingen op de website van Dagblad Suriname zijn louter ter informatie en reflecteren de mening van de deelnemers. Ze zijn niet representatief voor de gehele bevolking en kunnen beïnvloed worden door externe factoren. Gebruik deze resultaten daarom met de nodige voorzichtigheid en neem ze niet als absolute waarheid.

De Surinaamse minister van Financiën, Stanley Raghoebarsing, heeft recent geprobeerd de Surinaamse samenleving te overtuigen van het succes van het IMF-programma in Jamaica. Echter, politicologen en economen waarschuwen dat Raghoebarsing een vertekend beeld schetst en de negatieve gevolgen van het programma negeert.

Jamaica

Ricardo, een Surinaamse politicoloog, stelt dat de minister cruciale informatie achterwege laat. “Het IMF-programma in Jamaica was een desastreuze mislukking,” aldus Ricardo. “De minister verzwijgt de enorme schuldenlast die Jamaica nu draagt en de verarming van grote delen van de bevolking.” Ricardo wijst erop dat er parallellen zijn met de situatie in Suriname. “We zien dezelfde trend zich afspelen

in ons land”, zegt hij. “Ambtenaren weten dat Surinamers internationaal niet goed op de hoogte zijn en houden daarom een monoloog over succesverhalen. Het zou fatsoenlijk zijn om het hele verhaal te vertellen.”

Ricardo is niet de enige die kritisch is over het IMF. Volgens hem zijn IMF-economen niet de meest bekwame experts. “Als zij de problemen van onze landen niet kunnen oplossen, betekent dat, dat wij nog slechter zijn”, stelt hij. “Een succesvolle econoom werkt niet voor het IMF, maar voor grote particuliere financiële instellingen.”

De kritiek van Ricardo en andere experts roept vragen op over de werkwijze van het IMF

en de transparantie van de Surinaamse regering. Het is belangrijk dat er een open en eerlijk debat wordt gevoerd over de voor- en nadelen van IMF-programma’s, zodat Surinamers weloverwogen beslissingen kunnen nemen over de toekomst van hun land.

De implementatie van het IMF-programma in Jamaica in de jaren tachtig en negentig had desastreuze gevolgen voor het land. Strenge bezuinigingsmaatregelen leidden tot een daling van de reële lonen, toenemende werkloosheid en een vergroting van de kloof tussen arm en rijk. Essentiële diensten zoals onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur werden getroffen, met een verslechterende kwaliteit van leven voor veel Jamaicanen. De hoge rentetarieven op schulden belemmerden de economische groei en verergerden de armoede.

Deze economische neergang voedde sociale onrust en criminaliteit, met name gewelddadige misdaad. De onvrede met de situatie leidde tot protesten en wantrouwen in de overheid, wat het bestrijden van criminaliteit bemoeilijkte. De mentale gezondheid van veel Jamaicanen leed onder de stress van armoede, werkloosheid en onveiligheid.

Hoewel andere factoren, zoals de internationale recessie, ook een rol speelden, is het duidelijk dat het IMF-programma een aanzienlijke negatieve impact had op Jamaica. De effecten zijn tot op de dag van vandaag voelbaar, met een kwetsbare economie en een getekend volk.

Een redactrice van  Dagblad Suriname reed afgelopen vrijdag langs een scholencomplex te Kasabaholo waar een groepje vrouwen stond. De vrouwen stonden daar om hun kinderen van school te halen, twee uur eerder dan normaal. Leerkrachten op diverse scholen werken tot slechts elf uur in de ochtend, dat is zeker tot de 14e het actiemodel van de onderwijsbonden waar zij lid van zijn, uit protest tegen de verhoogde elektriciteitstarieven.

“Ik haal mijn kinderen op en het is zo tijd. Ik vind het best lastig, want ik moet terug naar het werk. Aan de ene kant snap ik de leerkrachten wel dat ze

in actie zijn, maar hoe zit het met de minister van Onderwijs? Gelukkig heb ik vervoer”, aldus een gebelgde moeder Shanta M. in gesprek met Dagblad Suriname.

Aansluitend geeft mevrouw Anke L. aan, dat zij moet bussen om haar kind op te halen, die vijf jaar is. “Ik woon op Latour. Vanwege huiselijke omstandigheden, was het de beste keus dat mijn zoontje hier op deze school ingeschreven kon worden. Al twee jaren travel ik met hem. ‘s Morgens pakken we twee bussen, te weten een PSB-bus om naar de stad te gaan, vervolgens een lijn een. En ‘s middags rond twaalf

uur is het weer twee bussen nemen. Dan stappen we uit bij het verkeerslicht van Ephraimzegenweg en Coesewijnestraat en dan richting huis, te Latourweg. Ik werk in de buurt bij mij en kan de uren dat ik weg ben compenseren door over te werken en als ik roostervrij ben mag ik zelf bepalen of ik de gemiste uren wil inhalen, zo niet word ik niet betaald.”

Voordat een andere moeder ook haar misnoegen wil uiten en van deze gelegenheid gebruik wil maken, klinkt de schoolbel. Toch wil deze moeder het volgende nog even kwijt: “Ik vind dat het al bijna het einde is van het schooljaar. Waarom staken jullie rond deze periode? Deze vraag is bekend. Het is de toekomst van onze kinderen, laten we van onze kant als ouders,  leerkrachten en samen met het ministerie een vruchtbaar schooljaar afronden. Een ieder heeft het moeilijk, maar laat het niet nog moeilijker voor ons allen worden”, aldus moeder Priska G. 

CS

Op papier maakt Suriname economische vooruitgang. De cijfers tonen een stabiele macro-economie, met een dalende inflatie en een toenemende groei. Echter, in de Surinaamse samenleving is deze vooruitgang niet merkbaar. De onvrede onder de bevolking is groot.

Deze onvrede uit zich in de verwachting dat de regeringscoalitie bij de komende verkiezingen zetels zal verliezen. Mensen stemmen tegen de zittende regering omdat ze geen verbetering in hun eigen levens ervaren. De beëindiging van het IMF-traject heeft bovendien geen vooruitzichten voor nieuwe bedrijvigheid geboden, terwijl dit juist een belangrijke bron van inkomsten is.

De hoop van de coalitie, met de VHP als grootste partij,

ligt nu bij de Franse oliemaatschappij TotalEnergies. De regering hoopt dat TotalEnergies, ondanks de verkiezingen van 2025, doorgaat met de mogelijke winning van olie in Suriname. Echter, analisten waarschuwen dat TotalEnergies wellicht betere voorwaarden zal eisen, zoals die welke Exxon heeft bedongen in Guyana. TotalEnergies heeft in het verleden al eens bekendmakingen uitgesteld, wat erop wijst dat ze bereid zijn om te onderhandelen.

In deze positie van zwakte is het risico groot dat de Surinaamse regering te veel toegevingen zal doen aan TotalEnergies om aan de macht te blijven. Het Franse bedrijf heeft, met ervaring in het opereren in Afrikaanse landen

met zwakke regeringen, de middelen om de druk op te voeren.

Een grote fout van de regering is dat ze, parallel aan het “misdadige” IMF-programma, geen plan heeft gemaakt voor de groei van de Surinaamse bedrijven. Zonder een sterke nationale bedrijvigheid zal Suriname op de lange termijn kwetsbaar blijven en zal de onvrede onder de bevolking alleen maar toenemen.

De Surinaamse regering staat voor een grote uitdaging. Ze moet de onvrede onder de bevolking aanpakken en tegelijkertijd een gunstig investeringsklimaat creëren voor buitenlandse bedrijven. Als ze hier niet in slagen, is de kans groot dat ze de komende verkiezingen verliezen en dat Suriname in een periode van politieke en economische instabiliteit terechtkomt.

Door een hittegolf zijn in tien steden in Mexico vrijdag recordtemperaturen gemeten, aldus de autoriteiten. Ook zijn in het hele land stroomstoringen geweest doordat het stroomnet overbelast raakte.

In de hoofdstad Mexico-Stad steeg het kwik donderdag naar 34,3 graden, een tiende van een graad warmer dan het vorige record van een maand geleden. In de nabijgelegen stad Puebla werd het 35,2 graden, waarmee een record uit 1947 werd gebroken. Een van de hoogste temperaturen werd gemeten in de stad Ciudad Victoria in het noordoosten van het land. Daar werd het donderdag 47,4 graden.

In de centraal gelegen staat San Luis Potosí steeg

de temperatuur deze week naar 50 graden, waardoor scholen gesloten moesten worden.

Inmiddels is het aantal doden door hitte tussen 17 maart en 4 mei gestegen naar zeven, meldde het Mexicaanse ministerie van Volksgezondheid. Verwacht wordt dat dit aantal nog zal toenemen.

De president van Colombia roept het Internationaal Strafhof op om een arrestatiebevel uit te vaardigen tegen de Israëlische premier wegens de genocide in de Gazastrook.

Gustavo Petro zei vrijdag in een post op X dat Benjamin Netanyahu de genocide niet zal stoppen en dit impliceert de noodzaak van een arrestatiebevel. De Colombiaanse president riep de VN-Veiligheidsraad ook op om een vredesmacht in de Gazastrook te vestigen.

Vorige week kondigde Petro aan dat zijn land de diplomatieke banden met Israël zou verbreken vanwege de aanval van het regime in Gaza. Bolivia, Belize en Zuid-Afrika hebben ook de banden met Israël verbroken

of opgeschort.