In de aanloop naar verkiezingen is het gebruik van propagandamateriaal zoals petten, truitjes, vlaggen en andere zichtbare artikelen een gangbare praktijk voor politieke partijen. Deze items spelen een cruciale rol in het zichtbaar maken van de partij en het versterken van de merkidentiteit onder kiezers. Als ondervoorzitter van de Partij voor Recht en Ontwikkeling erken ik de waarde van dergelijke materialen, maar vraag ik me af of er effectievere en meer duurzame manieren zijn om de aandacht van kiezers te trekken.

De traditie van propagandamateriaal

Historisch gezien hebben politieke organisaties zich geprofileerd door middel van zichtbare artikelen om hun bestaan kenbaar te

maken aan het volk. Dergelijke materialen fungeren als mobiele reclameborden, dragen bij aan de cohesie binnen de partij, en vergroten de zichtbaarheid tijdens campagne-evenementen. Bepaalde politieke organisaties kunnen zich een overvloed aan deze materialen veroorloven dankzij royale sponsorbijdragen, terwijl anderen met beperkte middelen moeten opereren.

De rol van sponsoren

Sponsoren spelen een cruciale rol bij de financiering van propagandamateriaal. Vaak verwachten zij een tegenprestatie, wat kan variëren van politieke gunsten tot zichtbaarheid van hun bedrijfslogo op campagnemateriaal. Hoewel deze symbiotische relatie partijen helpt om hun boodschap te verspreiden, brengt het ook ethische vraagstukken met zich mee over de invloed van geld op

politieke processen.

Alternatieven voor traditionele propaganda

Gezien de aanzienlijke kosten en de huidige economische instabiliteit, is het wellicht tijd om te heroverwegen hoe politieke organisaties hun middelen kunnen inzetten om de aandacht van kiezers te trekken. Een alternatieve benadering zou zijn om te investeren in tastbare sociale projecten. Denk hierbij aan het bouwen of opknappen van scholen, ziekenhuizen, en wegen, of het aanbieden van scholing en onderwijs. Deze initiatieven bieden directe voordelen aan de gemeenschap en tonen op een concrete manier de inzet van de partij voor de samenleving.

Sociale projecten als campagnemiddel

Door middelen te heralloceren naar sociale projecten, kunnen politieke partijen op een betekenisvolle manier bijdragen aan het welzijn van de bevolking. Armoedebestrijding, criminaliteitsbestrijding, en andere urgente kwesties kunnen direct worden aangepakt. Dit niet alleen trekt de aandacht van kiezers, maar bouwt ook aan het vertrouwen en de geloofwaardigheid van de partij. In plaats van oppervlakkige zichtbaarheid, bieden deze projecten duurzame oplossingen en tonen zij daadwerkelijke betrokkenheid.

Een voorstel voor verandering

Ik leg dit voorstel voor aan de kiezers met de bedoeling om jullie input te verzamelen, zodat wij samen mogelijk kunnen geraken tot een nieuwe , efficiënte , pakkende  en nuttige manier van proganda voeren. Het is cruciaal dat we als politieke organisaties nadenken over hoe we onze middelen voor zover die beschikbaar zijn ,het beste kunnen inzetten om zowel onze zichtbaarheid te vergroten als daadwerkelijke positieve veranderingen te bewerkstelligen in de samenleving.

In plaats van grote hoeveelheden geld uit te geven aan propagandamateriaal, zou het veel effectiever en ethischer kunnen zijn om die middelen te gebruiken voor projecten die directe impact hebben op het leven van onze medeburgers. Dit zou niet alleen een krachtig signaal afgeven van onze toewijding aan recht en ontwikkeling, maar ook een nieuwe norm kunnen stellen voor hoe politieke campagnes in de toekomst gevoerd worden.

Uw input is welkom

Graag hoor ik uw mening en suggesties over dit voorstel. Hoe kunnen we als politieke organisatie het beste de aandacht trekken van kiezers? Is het heralloceren van middelen naar sociale projecten een levensvatbare strategie? Uw feedback is essentieel om een strategie te ontwikkelen die niet alleen onze partij ten goede komt, maar ook de samenleving als geheel.

Joan Meriam Nibte

Ondervoorzitter van de Partij voor Recht en Ontwikkeling, PRO.

De bij Ravaksur (Raad van Vakcentrales in Suriname) aangesloten vakcentrales zullen vandaag, maandag 20 mei, zich gezamenlijk beraden over de voortgang van de besprekingen die nu gaande zijn tussen de vakbeweging en de regering over de stroomtarieven. 

In Ravaksur verband zal worden besproken hoe verder te handelen. Er is stagnatie opgetreden in de besprekingen door gebrek aan data die de cluster van ministers onder leiding van minister Albert Ramdin (Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking) moest produceren. De technische deskundigen van de vakbeweging, Robert Ameerali en Edmund Neus, hebben de aangevraagde data die nodig zijn om door te gaan met

de technische besprekingen over de juiste kostprijs van stroom, niet ontvangen. 

De technische deskundigen van de vakbeweging en die van de EBS en SPCS (Staatsolie Power Company Suriname) zouden vorige week woensdag onder leiding van de Energie Autoriteit Suriname een vervolgbespreking hebben. Op grond van de resultaten van die technische bespreking zou de dag daarop de vervolgbespreking plaatsvinden tussen de vakbeweging en de cluster van ministers. 

Die vervolgbespreking had weinig zin, omdat de technische besprekingen niet verder zijn opgeschoten vanwege het ontbreken van de nodige data.

Ravaksur is helemaal niet content met deze ontwikkeling. Vandaag komt het bijeen om deze kwestie te bespreken.

Ravaksur-woordvoerder Armand Zunder (zie foto) zegt desgevraagd, dat indien uiterlijk vandaag de nodige data niet worden geproduceerd en worden opgestuurd door de clusterministers, mogelijk besloten zal worden om direct met de president de besprekingen voort te zetten in plaats van met de clusterministers. 

Er is volgens Zunder bij de vakbeweging haast bij. Het wachten is op de regering. Vandaag gaat de tweede week in sinds de vakbeweging en de regering hebben besloten om de technische deskundigen aan het werk te zetten voor de berekening van de kostprijs en de tarieven van stroom. 

SS

De hedendaagse wereld zou in elkaar storten en een pandemie ervaren als telecommunicatie zou komen weg te vallen. Telecommunicatie is voor velen vanzelfsprekend, maar het wordt in stand gehouden met technische en continue inspanningen. De wereld is door telecommunicatie in al haar vormen kleiner geworden, waardoor we steeds strengere eisen stellen aan de kwaliteit. Er moet door sociologen een goed onderzoek worden gedaan, maar Surinamers zijn ‘gehooked’ aan hun telefoon. 

Een eerder ongekend fenomeen is de telecom-verslaving van kleuters en peuters die scrollen op YouTube en niet zonder de telefoon of tablet kunnen. Dan worden ze chagrijnig en opstandig. Er zijn

kinderen die ook op openbare gelegenheden als feesten de hele tijd naar hun tablet kijken en geen aandacht hebben voor spelen met leeftijdsgenoten en familieleden van dezelfde leeftijd. De verslaving houdt kinderen rustig, ze leven in een virtuele realiteit. Ouders en verzorgers gebruiken de telefoon om zelf wat rust te ervaren. De telecom-verslaving van kinderen zal impact hebben op hun sociale vaardigheden en dat is een bedreiging, zeker ook in Suriname. Deze verslaving begint op zeer jonge leeftijd en doet zich als zodanig, als spel en tijdverdrijf, voort tot de tienerjaren. Maar ook volwassenen zijn heel vaak onlosmakelijk verbonden aan de telefoon. Het is de manier om gezonde en minder gezonde contacten te onderhouden. Het is een bron van tijdelijk geluk, bijvoorbeeld wanneer men likes en reacties krijgt op ‘posts’ die men verzendt op de social media. Deze vorm van gelukzaligheid is van korte duur, het houdt niet lang aan, net als goedkope parfum die snel vervliegt. 

Op 17 mei is de World Telecommunication and Information Society Day herdacht. Op deze dag kunnen we stilstaan bij de bedreigingen van telecom op het sociale leven en op de lichamelijke en geestelijke gezondheid van de moderne mens. Maar we kunnen even goed ook stilstaan bij de belangrijke toegevoegde waarde van telecom aan de instandhouding van sociale diensten die levensreddend zijn en bij het onderhouden van de democratie, regeren van een land kan tegenwoordig niet zonder telecommunicatie. 

Suriname is bekeken tegen mondiale gemiddelden waarschijnlijk een bijzonder land. Enkele jaren terug is gebleken dat Suriname wereldwijd tot de top van de landen behoort waar inwoners heel vaak de icoontjes bekend als de ‘emoji’s’ gebruiken. Ook zou het telefoonbezit in Suriname aan de zeer hoge kant zijn. De Surinamer is gevoelig voor verandering via de telefoon en social media, maar daar wordt heel weinig gebruik van gemaakt. 

Op deze internationale dag heeft de VN aangegeven dat de bijdrage van digitale technologieën kan zijn dat door haar inzet 70% van de doelstellingen van de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen van de VN kunnen worden verwezenlijkt. Dat varieert van maatregelen voor het bestrijden van de klimaatverandering tot het uitbannen van honger en armoede. 

Het bouwen aan een duurzame toekomst vereist nu meer dan ooit innovatief denken en handelen in de digitale wereld. In 2024 constateert de VN dat 2,6 miljard mensen op aarde nog steeds geen telecom- of internetverbinding hebben. Dit belemmert flagrante digitale hiaten en innovatie in een groot deel van de wereld. Door deze achterstanden hebben veel landen moeite om gelijke tred te houden in het huidige snel veranderende digitale landschap. Een voorbeeld kan ook Suriname zijn. Zo is er in Suriname al decennia een aanbeveling om de onderwijsachterstanden in het binnenland, in te lopen met gedeeltelijk of aanvullend afstandsonderwijs voor zover dus pedagogisch en didactisch verantwoord en uitvoerbaar. Onze binnenlanden waar mensen wonen, zouden nog te maken hebben met verbindingsproblemen. 

Het doel van de internationale dag is om het bewustzijn te helpen vergroten van de mogelijkheden die het gebruik van internet en andere informatie- en communicatietechnologieën (ICT) kunnen bieden aan samenlevingen en economieën, en van manieren om een ​​brug te slaan tussen de digitale kloof. 

De dag van 17 mei markeert de verjaardag van de ondertekening van de eerste Internationale Telegraafconventie en de oprichting van de Internationale Telecommunicatie-Unie (ITU), waar Suriname ook lid van is. De ITU brengt jaarlijks een ICT Development Index uit met een rangschikking om de onderlinge sterkte en niveau van het ontwikkelen van ICT te meten. 

In een rij van 176 landen stond Suriname nog net in de gezonde linkerrij op de 88e plaats. Toen was Suriname gestegen van de 94e naar de 88e plaats.   IJsland, Zuid Korea, Zwitserland, Denenmarken, Verenigd Koninkrijk, Hong Kong, China, Nederland, Noorwegen, Luxemburg en Japan stonden toen in de top 10. 

Caribische landen boven Suriname waren Barbados (34), St. Kitts and Nevis (37), Bahamas (57), Trinidad (68), Grenada (73), Antigua and Barbuda (76), Dominica (77), St. Vincent and the Grenadines (82). Jamaica, St. Lucia, Belize, Guyana en Haïti scoorden slechter dan Suriname. 

De verbindingen zijn in Suriname beter geworden, bijvoorbeeld met introductie van 5G en glasvezel, althans vergeleken met 10 jaar terug. Volgens de laatste index van 2023 heeft 72% van de Surinaamse bevolking toegang tot internet. Suriname staat nu op een 85e plaats. De verbindingen zijn mondiaal bekeken niet slecht maar de impact van ICT in de ontwikkeling kan veel beter, vooral als middel voor bestrijding van de armoede. 

Ricardo, een politicoloog, uit zijn verbazing over de geschokte reactie van Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) op de verdubbeling van de entry fee voor Suriname per 15 mei van €25 naar €50. Volgens de VSB zou deze verhoging negatieve gevolgen kunnen hebben voor het toerisme en daaraan gerelateerde sectoren, met potentieel banenverlies als gevolg.

Ricardo vindt het opmerkelijk dat de VSB deze bewering niet met cijfers onderbouwd. Hij benadrukt dat concreet cijfermateriaal zou bijdragen aan een genuanceerder beeld van de situatie. Hij wijst erop dat de entry fee een bron van inkomsten voor de staat is en dat dergelijke heffingen gangbaar zijn

in veel landen, met uitzondering van specifieke overeenkomsten die ontheffingen bieden.

Tevens vraagt Ricardo zich af of de toename van toerisme wel zo belangrijk is als wordt beweerd, vooral wanneer ook de Surinaamse diaspora, die vanwege familiebanden sowieso het land bezoekt, hierin wordt meegerekend. Hij betwijfelt of de verhoging van de entry fee daadwerkelijk zal leiden tot banenverlies, aangezien de diaspora-gemeenschap onverminderd naar Suriname zal blijven reizen.

Ricardo daagt de VSB uit om cijfers te publiceren over de afgelopen vijf jaar betreffende het aantal bezoekers, hun herkomst en het doel van hun bezoek. Hij is van mening dat een feitelijke onderbouwing van

het argument tegen de verhoging van de entry fee essentieel is voor een constructieve discussie. 

In plaats van ongefundeerde beweringen te doen, zou de VSB de impact van de verhoging op een data-gedreven manier moeten evalueren om hun punt kracht bij te zetten.

Het echtpaar Chotoe-Jagdeo vierde op 11 mei hun 50-jarig huwelijk. Widjaikoemar Chotoe (73) en Toelsidei Jagdeo (65) lieten deze mooie dag niet ongemerkt voorbijgaan. Zij hadden een prachtige dag samen met hun kinderen, kleinkinderen en overige familieleden.

Het echtpaar is afkomstig uit Nickerie. De heer Chotoe heeft als kostwinner op verschillende plekken gewerkt. Op zijn 55e begon hij als chauffeur van de minister van van Ontwikkeling en Samenwerking. Op zijn 60e is hij ressortraadslid geweest.

Mevrouw Jagdeo hielp met de huishouding. Het huwelijk was geregeld door familieleden. Zij hebben 3 zoons en 3 dochters, 9 kleinkinderen en 1 achterkleinkind.

Als

hobby had de heer Chotkoe voetbal en mevrouw Jagdeo slagballen. Hoogtepunt in hun leven was het bouwen van hun eigen huis en de geboorte van hun kinderen. Het echtpaar verklaart dat geduld, respect, gehoorzaamheid en liefde de sleutel is van hun relatie.

Van regeringsvertegenwoordigers mocht het echtpaar een bloemstuk, een ingelijste foto, een oorkonde en de gebruikelijke, gesloten enveloppe met inhoud in ontvangst nemen, aldus werd bericht door het Burger Informatie Centrum Wanica Noord-West.

De Toursim Corporation Bonaire (TCB) heeft hoge verwachtingen van deelname aan de Miss Universe verkiezing, die dit jaar in Mexico zal worden gehouden. Recentelijk werd al bekend dat de TCB namens Bonaire het recht heeft verworven om de lokale verkiezingen op het eiland te organiseren en zo een kandidate af te vaardigen naar de Miss Universe verkiezing met andere internationale schonen.

Voor dit jaar zal Ruby Pouchet het eiland vertegenwoordigen. Tijdens een ceremonie vrijdagmiddag, kreeg Pouchet de kroon officieel uitgereikt.

TCB-directeur Miles Mercera ziet in de deelname van het eiland aan de internationale missverkiezing een kans het bewustzijn en de

waardering voor het culturele erfgoed van Bonaire te bevorderen.

In haar eerste toespraak als Miss Universe Bonaire 2024 sprak Ruby haar dankbaarheid en enthousiasme uit over de reis die voor haar ligt. “Ik ben vereerd om Bonaire te vertegenwoordigen op dit internationale podium en ik reken op de steun van mijn eiland”, aldus Pouchet. 

M.R. (56) is zondag beroofd aan de Koreastraat. Zij is in een worsteling geraakt met een van haar belagers en had pijn over haar hele lichaam.

Twee rovers op een bromfiets hebben haar tas buitgemaakt met haar mobiele telefoon, rijbewijs, bankpasjes, geld in SRD, euro, US-dollars en andere persoonlijke spullen. Starnieuws verneemt dat de mannen niet gewapend waren.

Na de

beroving zijn de mannen richting Toevluchtweg opgereden. De politie is bezig met het onderzoek. De vrouw heeft een beschrijving gegeven van de rovers. Ze waren gekleed in het zwart.