De ontbossing in de Cerrado in Brazilië, het savanneachtige gebied dat bekendstaat om zijn rijke biodiversiteit, is sterk toegenomen in 2023. Ze is voor het eerst zelfs groter dan de ontbossing in het Amazonegebied.

Dat blijkt uit het jaarrapport van MapBiomas, een collectief van ngo’s en Braziliaanse universiteiten. In de Cerrado, die ten zuidoosten van het Amazoneregenwoud ligt, werd meer dan 1,11 miljoen hectare bos verwoest, 68 procent meer dan vorig jaar, zegt MapBiomas.

Het gaat om twee derde van de ontbossing in heel Brazilië, en ongeveer 2,4 keer de verwoesting die aangericht werd in het Amazonegebied, blijkt uit het

rapport. Vorig jaar verdween 454.300 hectare bos in het Amazoneregenwoud, 62,2 procent minder dan in 2022.

Het is voor het eerst dat de ontbossing in de Cerrado, die zich uitstrekt over elf staten in het centrum en noordoosten van Brazilië, groter is dan die van het Amazonegebied sinds MapBiomas de data bijhoudt in 2019.

Als onderdeel van het gezamenlijke programma ‘Leaving No One Behind, Building Resilience, and Improving livelihoods of ITPs in Suriname’ (LNOB) / “Inclusion, Building Resilience and Improving Livelihoods of ITPs in Suriname”, is het initiatief om een serie workshop/dialogen te organiseren met jongeren en jonge moeders tussen de 14 en 24 jaar ontstaan. 

Dit gezamenlijk project is gericht op het ontwikkelen van een op maat afgestemd integraal beleid voor Inheemsen en Marrons, waarbij diverse Verenigde Naties (VN) organisaties zoals de UNDP, UNFPA, UNICEF, UN Women en FAO samen met VIDS, KAMPOS, Medische Zending en diverse ministeries zoals Regionale Ontwikkeling en Sport, Sociale

Zaken en Volkshuisvesting en de afdeling Bureau Gender Aangelegenheden van het ministerie van Binnenlandse Zaken samenwerken. 

Als er wordt gekeken naar het vraagstuk van adolescente zwangerschappen en vroege moederschap blijkt uit de Multi Indicator Cluster Survey (MICS) gegevens van 2018, bevestigd en uitgewerkt door de MILENA studie in 2022, het aantal hoger te zijn in de plattelands- en binnenland gebieden; en dat het verband houdt met het opleidingsniveau en de welzijns status van de huishoudens waarin de meisjes leven. Secundaire analyse uitgevoerd door de MILENA-studie (2022) geeft daarnaast aan dat er ook een gebrek aan kennis is over gezinsplanning en het

gebruik van voorbehoedsmiddelen. Adolescente zwangerschappen en vroege moederschap resulteren in verwoestende sociaal-economische verliezen voor de samenleving en de individuele moeder. Het verwachte geschatte kansen verlies van adolescente zwangerschap bedraagt ​​1,5 miljard SRD of 1,6 procent van het bruto binnenlands product (MILENA, 2022).

Ingegeven door de data en vanuit het mandaat van UNFPA: “beëindig de onvervulde behoefte aan familieplanning, beëindig te voorkomen moedersterfte en eindig gendergerelateerd geweld”, richten wij in dit gezamenlijk project LNOB op het vergroten van het bewustzijn over het verminderen van adolescenten zwangerschappen welke oververtegenwoordigd is bij de Inheemsen en Tribale volkeren. 

De afgelopen twee jaar is geïnvesteerd in de seksuele en reproductieve beleidsomgeving gericht op preventie van adolescente zwangerschappen onder Inheemse en Marron jongeren. Daarbij is geïnvesteerd in de samenwerking met de Medische Zending, het versterken van hun capaciteit; denk daarbij aan ‘train de trainer cursus’ over een uitgebreide seksuele educatie denken, hoe gegevens te verzamelen over het vraagstuk om betere beleidsacties te formuleren en te implementeren gericht op Inheemse en Marron jongeren. 

In samenwerking met de Medische Zending, lokale organisaties en traditionele vertegenwoordigers, is voorts besloten om een serie workshops te organiseren in Moengo, Matta en Brokopondo, Brownsweg. Daarbij is bewust besloten om de eigen jongeren van de UNFPA, de Youth Advisory Group (YAG) in te zetten om deze bijeenkomsten te leiden, uitgaande van het principe voorlichting door en voor jongeren. 

In de ‘Jonge Moeders workshop’ dialoogbijeenkomst op zaterdag 25 mei heeft de Medische Zending 13,  jongens en meisjes tussen de dertien en vierentwintig jaar geïnteresseerd om mee te doen. In de eerste workshop ‘Sabi Yu Srefi’ geleid door Chathera Adrai, gaven de deelnemers aan wie hun voorbeeldfiguren zijn. Deze varieerden van internationale voetballers tot lokale ondernemers die de mulo school hebben gebouwd. Voor de ene was het de arts van de Medische Zending, een ander de zuster en voor sommige de leerkracht. Er werd ook gesproken over persoonlijk leiderschap en hoe vooral de positieve aspecten van de eigen voorbeeldfiguren te integreren in je eigen persoonlijke leiderschapsstijl. Verder is gekeken naar hoe invulling te geven aan de eigen toekomstdromen. 

In de tweede workshop ‘Mi Skin’ geleid door Zdena Pelswijk, is samen met de jongeren nagegaan wat ze al wisten over seks, waaraan een partner moet voldoen en wanneer ze denken dat ze bereid zijn om een intieme relatie te starten. Via de schoolleerstof zoals natuur onderwijs en de voorlichtingsbijeenkomsten van de Medische Zending beschikten een aantal jongeren de technische informatie over seks. Anderen hadden goed nagedacht wie een goede partner zou kunnen zijn, criteria zoals vooruitstrevend zijn, de partner moet werken, gelijkgestemd en ondersteunend zijn, werden aangehaald door de jongeren. 

In de derde workshop ‘Dya Dya Uma’ geleid door zuster Sandra Bisoina van de Medische Zending is aandacht besteed aan persoonlijke verzorging en hygiëne, daar kan vooral gedacht worden aan het regelmatig douchen, haren kammen, wassen van de handen met stromend water om vooral ziekten, bacteriën en virussen te voorkomen. Tevens ook tanden poetsen, het regelmatig verwisselen van maandverband en het lopen met een extra maandverband als je op school bent. 

Het doel van deze workshop serie is succesvol bereikt gezien wij de samenwerking met de lokale partners hebben verdiept. Ook zijn de jongeren in de diverse districten bewust gemaakt van hun potentie om zich verder te ontwikkelen en invulling te geven aan hun toekomst en persoonlijk leiderschap. Ze hebben kennis opgedaan over hun seksuele en reproductieve rechten en hoe ze hun mentale en fysieke gezondheid vorm moeten geven. 

UNFPA Suriname (United Nations Population Fund)

Paus Franciscus heeft zich verontschuldigd voor een uitspraak over de lhbti-gemeenschap die als kwetsend werd ervaren. Volgens het Vaticaan was het niet de bedoeling een homofoob woord te gebruiken.

Italiaanse media berichtten maandag dat de paus tijdens een besloten bijeenkomst had gezegd dat de katholieke kerk al te vol zit met “frociaggine”, dat zoveel betekent als “nichterigheid”.

Meerdere bisschoppen zouden geschokt zijn geweest dat hij dat woord had gebruikt.

Het Vaticaan benadrukt dat de paus herhaaldelijk heeft gezegd dat de katholieke kerk openstaat voor iedereen. “Het was nooit de bedoeling van de Paus om zichzelf in homofobe termen uit te

drukken, en hij verontschuldigt zich aan degenen die zich beledigd voelden”, schrijft een woordvoerder van het Vaticaan in een e-mail aan persbureau Reuters.

[INGEZONDEN] – In reactie op de opmerkingen van NPS-voorzitter Gregory Rusland, dat de groene partij uit de coalitie is gestapt omdat ze niet achter besluiten kon staan die de betrouwbaarheid van de partij zou schaden, kan ik zeggen dat dit absoluut misleiding is. De NPS voorzitter gebruikt allerlei drogredenen om de stap van de NPS te rechtvaardigen. De NPS was zeker een betrouwbare partij maar na het vertrek van voorzitter/president Ronald Venetiaan is er iets veranderd.

Het vertrek van de NPS is allemaal begonnen toen in de media een bericht verscheen dat een zoon van DNA-lid Patricia Etnel, een stier had

gestolen. Ze denkt nog steeds dat de VHP erachter zit, terwijl de VHP daarmee helemaal niks te maken heeft. Na de beschuldiging van diefstal heeft ze de oorlog verklaard aan de VHP. De NPS voorzitter had daar moeten nagaan wat er echt aan de hand was en moeten ingrijpen. 

Die twee zijn ook boos omdat ex-president Ronald Venetiaan tijdens een discussieavond van de NPS in Grun Dyari met als onderwerp “Overleven in de huidige crisissituatie”, de samenleving had opgeroepen om president Santokhi niet in de steek te laten nu hij moeilijke keuzes moet maken. En dat viel kennelijk niet in goede aarde

bij zowel Etnel als Rusland. 

President Santokhi heeft groot gelijk als hij zegt dat de NPS uit de coalitie is gestapt omdat ze de politieke druk niet aankon. Feit is dat ze uit de boot is gestapt toen het woelig werd, maar niet om de redenen die Rusland aanhaalt. Uit zeer betrouwbare heb ik vernomen dat die problemen al uitgepraat waren. In crisistijd moet je juist leiderschap tonen en niet weglopen. 

De kwestie Surfin speelde begin 2021, het heeft langer dan een jaar geduurd voordat Rusland tot het besef kwam dat hij daarom uit de boot moest stappen. De kantonrechter Dayanand Bandhoe, heeft eind november 2022 beslist dat New Surfin NV nimmer is opgericht. In navolging van de NDP blijft ook NPS-voorzitter Rusland echter doordrammen over Surfin. Wie een hond wil slaan vindt licht een stok.

Wat HPSG betreft is nooit 1 cent door de staat uitgegeven. Er hebben juristen van een aantal ministeries waaronder ook van milieu aan dit dossier gewerkt. Ook Nimos, welke onder het ministerie van ROM valt, heeft hieraan gewerkt en geen bezwaar aangetekend. De heer Silvano Tjong Ahin van de NPS was toen minister van ROM. Dus NPS was vanaf het begin bekend hiermee.

Het heeft, nadat dit project afgeblazen was toch nog enige tijd geduurd voordat NPS eruit stapte, derhalve moet de NPS voorzitter eerlijk voor de dag komen. Indien deze zaken zo hoog zaten bij de NPS, had ze direct consequenties aan moeten verbinden. Maar nee, de groene partij is niet uit de coalitie gestapt omdat de vele functies belangrijk waren voor de partij. Beide ministers waren verbaasd dat de NPS zo plotseling uit de boot stapte, volgens mij waren ze van tevoren niet eens op de hoogte. 

De ministers kwamen gewoon aan het werk en bleven zelfs nog twee maanden aanzitten, hetgeen al aangeeft dat er wat anders aan de hand was. Een gerucht deed de ronde dat men bezig was met een coup tegen Rusland. Hij verwachtte dat als hij zou blijven in de regering, ze hem zouden afzetten. Hij heeft toen eieren voor zijn geld gekozen en is meegegaan om uit de regering te stappen. 

Er zijn ook andere factoren geweest om uit de coalitie uit te stappen, namelijk dat de NPS gewend was om de VHP te domineren. Nu zat ze -met weinig zetels- in een andere rol en had moeite om het gezag van de VHP president te erkennen. De VHP heeft in eerdere regeringen met de NPS wel altijd het gezag van de NPS regeringsleiders erkend en gerespecteerd, zowel met premier Pengel als met president Venetiaan.

De VHP is altijd voorstander van de verbroederingspolitiek geweest en zal dat ook blijven.

Idris Naipal

Stel je voor: verkiezingen zonder de stress van oproepingskaarten. Klinkt als een droom, toch? Waarom houden we vast aan een systeem zo oud dat het de dinosaurussen nog herinnert? Ja, die kostbare sprookjesstukjes papier die we allemaal kwijtraken zodra ze door de brievenbus ploffen.

Diverse verkiezingsorganisatoren vragen zich ook dagelijks af waarom we miljoenen besteden aan een proces waarbij mensen kaarten krijgen die ze vaak zelf moeten ophalen. En dat terwijl we allemaal al een ID-kaart hebben! Waarom niet gewoon stemmen met dat stukje plastic dat we dagelijks bij ons hebben? Simpel, toch?

Door dit om te draaien en kiezers zichzelf te

laten registreren, besparen we niet alleen onze hardverdiende belastingcenten, maar weten we ook precies wie er wél zin heeft om te stemmen. Politieke partijen kunnen dan stoppen met het verbranden van hun marketingbudget om de onvindbare, niet-stemmende eenhoorns te bereiken en zich focussen op echte kiezers.

Klinkt allemaal te makkelijk? Tegenstanders beweren dat dit mensen kan uitsluiten. Ah, maar daar zit nu juist het mooie. Als je je voor de verkiezingen kunt inschrijven via internet, waarom niet een keer die luiwammes-mentaliteit doorbreken?

Het is tijd dat we afscheid nemen van onze innerlijke holbewoners. Geen oproepingskaart meer die maandenlang tussen de reclames en

rekeningen ligt te verstoffen. Geen gedoe meer en ook nog eens een slimmere campagnevoering. Alles wat we nodig hebben past in onze broekzak: het glimmende, vertrouwde ID-kaartje. Dus, op naar die gestroomlijnde toekomst waarin stemmen net zo makkelijk is als koffiezetten… en misschien, heel misschien, zelfs leuk!

Manoj Bajpayee haalde onlangs herinneringen op aan zijn dagen met Shah Rukh Khan toen ze allebei lid waren van de theatergroep van Barry John in Delhi.  Gedurende deze periode probeerden ze een stempel te drukken als acteurs en werden ze geconfronteerd met financiële uitdagingen.

In een interview met Galatta India noemde Manoj de kameraadschap onder de leden van een theatergroep als het om roken ging. Hij beschreef hoe het delen van sigaretten gebruikelijk was, omdat mensen het zich niet konden veroorloven om alleen te roken. Als iemand een sigaret had, zou hij deze met meerdere mensen delen.

Manoj legde verder

uit dat zelfs als iemand de middelen had om een ​​pakje of een enkele sigaret te kopen, hij dit niet alleen zou roken vanwege de traditie van delen.

Manoj vertelde over hun tijd in de theatergroep van Barry John en onthulde dat Shah Rukh Khan, hoewel hij een paar jaar verbonden bleef, er slechts een paar maanden deel van uitmaakte voordat hij zich naar Mumbai waagde om zijn Bollywood-reis een vliegende start te geven. 

Manoj maakte zelf de overstap naar Mumbai nadat hij aan Shekhar Kapur’s ‘Bandit Queen’ had gewerkt. In een eerder interview met Bollywood Bubble herinnerde Manoj zich

dat SRK degene was die hem voor het eerst kennis liet maken met een discotheek. Hij haalde herinneringen op aan hun jeugdige dagen en zei dat Shah Rukh bekend stond om het besturen van een rode Maruti Van en herinnerde zich met veel plezier hun uitje in de Taj-discotheek in Delhi. Manoj merkte ook op dat Shah Rukh gedurende een korte periode in verband was gebracht met de groep van Barry John.

Kleine politieke partijen blijven deelnemen aan landelijke verkiezingen, ondanks hun beperkte middelen en infrastructuur. Wat drijft hen en waarom blijven ze optimistisch over hun kansen? Politicoloog Ricardo heeft hier enkele inzichten over.

Volgens Ricardo ontbreekt het veel kleine partijen aan een landelijke structuur en voldoende financiële middelen, wat hen op een achterstand plaatst ten opzichte van grotere partijen. Dit gebrek aan middelen maakt het voor hen moeilijk om een degelijke kansberekening te maken over hun electoraal succes. “Ze hebben vaak niet de tools of de data-analyse capaciteiten om hun werkelijke kans op succes in te schatten”, zegt hij.

Een belangrijke reden waarom

kleine partijen toch meedoen, is volgens Ricardo een combinatie van idealisme en ego. “Veel van deze partijen worden geleid door mensen die echt geloven in hun boodschap en denken dat ze een verschil kunnen maken. Dit idealisme is bewonderenswaardig, maar kan ook blindheid voor realistische kansen veroorzaken, Er zitten zeker ego-trippers tussen, die de verkiezingen zien als een platform om zichzelf te profileren.”

Historisch gezien hebben kleine partijen zelden succes gehad bij landelijke verkiezingen. De enige uitzondering is DA’91 geweest in 1991 toen ze negen zetels behaalden.

Vaak eindigen ze met een stapel onbruikbare flyers en veel frustratie. “Het verleden heeft uitgewezen

dat ze geen kans maken”, zegt Ricardo. “Toch blijven ze het proberen, mogelijk aangedreven door de overtuiging dat hun boodschap uniek is of dat de tijd rijp is voor verandering.”

Een andere drijfveer is dat deelname aan verkiezingen, zelfs zonder reële kans op winst, een manier kan zijn om aandacht te krijgen voor specifieke issues. “Sommige kleine partijen zien verkiezingen als een kans om hun ideeën onder de aandacht te brengen en de politieke agenda te beïnvloeden, zelfs als ze geen zetels winnen’, merkt Ricardo op.

Kleine partijen hopen vaak op een golf van ontevredenheid onder de bevolking die hen in de politieke arena zou kunnen katapulteren.

“Er is volgens de politicoloog altijd die hoop dat ze als underdog kunnen verrassen, maar dat gebeurt zelden.

Hoewel het risico van teleurstelling en falen groot is, lijkt de drive van idealisme en de wens om gehoord te worden, kleine politieke partijen te motiveren om toch aan verkiezingen deel te nemen. De vraag blijft echter of deze motivatie voldoende is om daadwerkelijk verandering teweeg te brengen in het politieke landschap.

Rechters van het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens Rodrigo Mudrovitsch, Humberto Sierra en rechtbankpresident Nancy Hernandez, wonen de opening bij van de hoorzittingen over een baanbrekende klimaatveranderingszaak die aansluit bij een groeiende golf van mondiale rechtszaken die landen ertoe aanzetten om in actie te komen in de strijd tegen het klimaat. (Foto: Reuters)

Het Latijns-Amerikaanse mensenrechtenhof heeft woensdag

een laatste hoorzitting gehouden in Brazilië in een zaak die deel uitmaakt van een wereldwijde golf van klimaatrechtszaken, terwijl verschillende internationale rechtbanken voor het eerst adviezen voorbereiden over wat landen moeten doen om klimaatverandering te bestrijden.De uitspraken zouden ook een golf van nieuwe rechtszaken kunnen veroorzaken, aangespannen door burgers, bedrijven en overheden.De handhaving van dergelijke beslissingen is echter grotendeels ongetest. Een Zwitserse parlementaire commissie verwierp vorige week bijvoorbeeld een uitspraak van een Europese toprechtbank die zei dat Zwitserland de mensenrechten van zijn burgers had geschonden door niet genoeg te doen om de klimaatverandering te voorkomen.Het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens (IACHR), dat jurisdictie heeft over twintig Latijns-Amerikaanse en Caribische landen, hoopt tegen het einde van het jaar advies uit te brengen, zei toprechter Nancy Hernandez Lopez tegen Reuters. De laatste hoorzitting is woensdag gehouden in de stad Manaus in het Amazone-regenwoud.Vorige week al heeft het internationale tribunaal, opgericht onder de VN-wet van de zee, besloten dat de CO2-uitstoot neerkomt op vervuiling van de zee en dat landen verder moeten gaan dan de Overeenkomst van Parijs, wat een nieuw tabblad opent om de oceanen te beschermen.Volgend jaar zal het Internationaal Gerechtshof (ICJ) naar verwachting zijn zegje doen en kunnen proberen de eerdere uitspraken van de rechtbank samen te brengen in één mondiale uitspraak die van toepassing is op alle VN-leden."De reden voor de golf van rechtszaken is de diepe frustratie van mensen dat hun gekozen vertegenwoordigers geen snelle en eerlijke klimaatactie ondernemen", zegt Lucy Maxwell, mededirecteur van de non-profitorganisatie Climate Litigation Network. "Het landschap van klimaatgeschillen is zeer breed en divers en groeit enorm."Precedenten scheppenHoewel de adviezen van multilaterale rechtbanken alleen van toepassing zijn op de staten die onder hun jurisdictie vallen, worstelen ze allemaal met dezelfde centrale vraag: zijn regeringen verplicht mensen te beschermen tegen klimaatverandering? En zo ja – in welke mate?Deze vraag brengt rechtbanken op onbekend terrein, omdat er weinig juridisch precedent bestaat op het gebied van klimaatverandering. Tijdens hun beraadslagingen hebben rechtbankrechters de klimaatwetenschap beoordeeld, hoorzittingen gehouden en een wirwar van wetten, verdragen en VN-procedures doorzocht.Dat proces heeft de zaak voor het Inter-Amerikaans Hof tot nu toe tot de grootste gemaakt – met meer dan 600 deelnemers aan hoorzittingen in Brazilië en Barbados, evenals 262 schriftelijke opmerkingen bij de rechtbank van inheemse groepen, het maatschappelijk middenveld, wetenschappers en één bedrijf.Dergelijke inclusiviteit draagt ​​ertoe bij dat de rechtbank haar reputatie krijgt als een van de meest vooruitstrevende ter wereld, aldus advocaten.Ter vergelijking: het Internationale Gerechtshof heeft de inbreng in zijn zaak vooral beperkt tot landen en autoriteiten als de Wereldgezondheidsorganisatie.De Latijns-Amerikaanse rechtbank zou ook argumenten kunnen ontlenen aan eerdere nationale klimaatzaken, ook al vallen deze buiten haar jurisdictie, zegt senior advocaat Sophie Marjanac bij de juridische liefdadigheidsinstelling ClientEarth. 'De rechters lezen elkaars mening', zei Marjanac, hoewel de invloed van de ene uitspraak op de andere 'meer psychologisch en sociaal dan juridisch' kan zijn.Als zodanig zou de Latijns-Amerikaanse rechtbank invloed kunnen uitoefenen op de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof, die volgend jaar wordt verwacht.Juridische toepassingWereldwijd hebben de meeste eerdere rechterlijke beslissingen over het klimaat zich gericht op landen die schade aanrichten door de uitstoot van broeikasgassen niet voldoende terug te dringen, waaronder de uitspraak van vorige maand tegen Zwitserland.Maar het advies van het Inter-Amerikaanse Hof zou verder kunnen gaan door te oordelen over de vraag of staten zich ook moeten aanpassen aan de klimaatverandering of moeten betalen voor de schade die al is veroorzaakt door klimaatextremen, zei Maxwell.De rechtbank zou zich kunnen richten op de bescherming van milieuverdedigers, aangezien Latijns-Amerika de overgrote meerderheid voor zijn rekening neemt, en een nieuw tabblad opent van dergelijke activisten die zijn vermoord, zei klimaatgeschillenexpert Joana Setzer van de London School of Economics.Het zou ook fossiele brandstoffen kunnen aanpakken, de belangrijkste oorzaak van klimaatverandering, of nauwkeurig kunnen bepalen in welke mate landen vervuilende bedrijven moeten reguleren, zei klimaatrechtvaardigheidsadvocaat Nikki Reisch van de Cent.

De 11-jarige Chloe was altijd dol op haar konijn, Fluffy. Ze had hem gekregen, maar niet dat het een speciaal moment was. Vaak bracht ze een half uurtje door met hem, knuffelde hem en gaf hem brood, soms speciaal konijnenvoer en verse groente. Maar de laatste tijd merkte Chloe dat ze steeds minder tijd had om voor Fluffy te zorgen. 

De ouders van Chloe hebben een drukke baan. “Ik weet dat ik ook mijn studie heb en ik probeer mijn best te doen. Mijn moeder helpt me vaak met dat konijntje. Mijn vader heeft mij keer op keer gevraagd waarom ik

dat konijntje niet weggeef, omdat hij weet dat de zorg vrij intensief is. Ik zie het ook bij honden die zwerven en dan vraag ik me af of die honden een baasje hebben die hun eten en liefde kan geven. Nu besef ik hoeveel zorg het is voor elk dier”, vertelt Chloe aan Dagblad Suriname.

Dierenzorg vergt veel tijd en is intensief, vooral als het gaat om het verzorgen van verschillende soorten dieren. Het vereist niet alleen dagelijkse voeding en verzorging, maar ook regelmatige gezondheidscontroles, training en interactie met de dieren. Daarnaast moet er ook aandacht besteed worden aan het creëren

van een veilige en gezonde leefomgeving voor de dieren.

Dierenzorg kan fysiek en emotioneel veeleisend zijn, vooral wanneer er sprake is van zieke of gewonde dieren die extra zorg en aandacht nodig hebben. Het kan ook financieel belastend zijn, omdat de kosten van voeding, verzorging, medische zorg en eventuele training kunnen oplopen.

Het is belangrijk om te beseffen dat dierenzorg een lange termijn verplichting is en dat het belangrijk is om voldoende tijd, energie en middelen te investeren om ervoor te zorgen dat de dieren gezond en gelukkig blijven. Het kan een uitdagende, maar ook zeer lonende ervaring zijn om voor dieren te zorgen en een hechte band met hen op te bouwen. 

Chloe heeft Fluffy niet meer, maar ze weet zeker dat het konijn het nu beter zal hebben en wat meer aandacht en knuffels krijgt.

(Foto: ter illustratie)

CS

Eric Clare (60), beter bekend als ‘Jah Prince’, heeft onlangs een lied uitgebracht ter ere van wijlen Johan Touwslager ‘Papa Touwtji’. Jah Prince woont al dertig jaar in Nederland en is momenteel op vakantie in Suriname. Hij is een reggae- en dancehall artiest die is opgegroeid  te ‘Land van Dijk’.

Het lied ‘Ode aan Papa Touwtji’ is twee jaar na de dood van de populaire dancehall artiest geschreven. De oorspronkelijke versie stond al op cd, maar had niet de juiste focus.

In gesprek met Dagblad Suriname vertelde Jah Prince het volgende: “Ik heb een persoonlijke band met ‘Papa T’ gehad,

en kende hem al van jongsaf, hij had een bijzondere woordenschat in de Surinaamse taal. Ik sta vierkant achter de Surinaamse taal. Mijn oma sprak veel Sranantongo en gebruikte veel spreekwoorden en gezegden. Uit zijn teksten kon ik opmaken dat hij door zijn grootouders is grootgebracht. Ik kende Touwtji goed, zowel voor- als na zijn amputatie, en we zijn altijd vrienden gebleven. Touwslager verdient een standbeeld of straatnaam”, pleit Jah Prince en haalde vroegere herinneringen op.

“A dis’ w’e pley spesrutu gi papa Touwtji, A dis we’ pley gi sargi papa Touwtji, Papa Touwtji yu de na sabana maar w’e

hor yu baka, Ala ten te mi e prakseri Touwtji watra e long na mi ai”, luidt een stukje uit het lied.

Op 9 juni is het precies negentien jaar geleden dat Papa T is overleden. “Ik heb het initiatief genomen om dit nummer te maken. Er komt ook een documentaire ter gelegenheid van de twintigste sterfdag van Papa T”, aldus Jah Prince, die de jongere broer is van de bekende moppentapper Orlando Voorn, die tijdens de vliegramp van 1989 op Zanderij is omgekomen.

Jah Prince heeft in Suriname gewerkt bij het voormalige radiostation KBC, waar hij samen met Guno Ravenberg een populair reggae programma ‘Raggae Yah Boogie’ presenteerde. Z’n krachten heeft hij ook bij radio Boskopu gegeven. Jah Prince wilt met dit nummer, ‘Ode aan Papa Touwtji’, wijlen Papa Touwtji eren. 

(Rahana N.)