Een 23-jarige man is afgelopen dinsdag door de politie in Suriname aangehouden, nadat er spullen in zijn auto waren herkend als te zijn gestolen.

De verdachte Batistuta F. zou zijn voertuig naar een monteur hebben gebracht voor reparatie. Een man die daar was zag in de auto van F. bijouterieën, die bij een inbraak van een kennis van hem zouden zijn buitgemaakt.

De man belde de kennis op om haar de bijouterieën te laten zien. De vrouw herkende de spullen die bij een inbraak bij haar waren weggenomen. Daarbij zouden een mobiele telefoon en een handtas, waarin de bijouterieën werden bewaard, zijn

gestolen.

De politie van Latour werd meteen in kennis gesteld en spoorde de verdachte op.

Na zijn aanhouding ontkende Batistuta het feit met klem. Hij beweerde dat de bijouterieën van zijn stiefdochter waren. Na afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie is hij in verzekering gesteld.

De autoriteiten in Nederland hebben zes mannen opgepakt voor internationale drugshandel. Ze werkten bij bedrijven op Schiphol waardoor ze toegang hadden tot de luchthaven.

De zaak kwam aan het rollen nadat er tips binnen waren gekomen, dat cocaïne was verstopt in pallets uit Suriname.

Een speciaal team van de Koninklijke Marechaussee, de douane en de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst begon een onderzoek waarbij een zogenoemde ‘luchthavenmakelaar‘ in beeld kwam

Er bleek iemand mensen te benaderen om drugs te smokkelen. “Door een samenwerking tussen de verschillende medewerkers konden ze de drugs smokkelen”, zegt een woordvoeder van de Koninklijke Marechaussee tegen de NOS.

Het gaat om

zes mannen van 32 tot 51 jaar met een Schiphol pas. Ze komen uit Diemen, Almere en Amsterdam. Ze werkten onder meer in de logistieke sector, de transportsector en de pakketbezorging bij bedrijven op en rond de luchthaven.

De populariteit van namaaksigaretten in Suriname is zorgwekkend.

Consumenten, aangetrokken door de lagere kosten, kiezen vaak voor deze vervalsingen zonder na te denken over de gezondheidsrisico’s die ze met zich meebrengen. Dit artikel belicht de gevaren van namaaksigaretten en waarom ze net zo gevaarlijk – zo niet gevaarlijker – zijn dan originele producten.

Mensen kopen namaaksigaretten vooral omdat ze goedkoper zijn. De hoge accijnzen op tabaksproducten maken originele sigaretten duurder, wat rokers ertoe aanzet goedkopere alternatieven te zoeken.

Namaaksigaretten zijn gemakkelijk te verkrijgen dankzij smokkelroutes en zwarte markten, die lucratief zijn voor smokkelaars en hen aanzienlijke winsten opleveren.

Maar, goedkoop is duurkoop als het

gaat om gezondheid.

Originele sigaretten bevatten al duizenden schadelijke chemicaliën en zijn verantwoordelijk voor ernstige aandoeningen zoals longkanker, hartziekten en de chronische longziekte COPD. Namaaksigaretten daarentegen kunnen zelfs nog gevaarlijker zijn.

Omdat ze niet aan de wettelijke normen en veiligheidsvoorschriften hoeven te voldoen, kunnen namaaksigaretten extra schadelijke stoffen bevatten.

Studies hebben zware metalen, pesticiden en andere toxische stoffen aangetoond in vervalste sigaretten. Dit verhoogt de risico’s op ernstige gezondheidsproblemen nog verder.

De smokkel van namaaksigaretten naar Suriname is een lucratieve handel die veel geld oplevert voor criminelen. Helaas worden consumenten die kiezen voor deze goedkopere alternatieven, vaak misleid en brengen zij hun gezondheid in

gevaar zonder het te beseffen. De illegale handel ondermijnt ook de legale markt en brengt belastinginkomsten in gevaar, wat nadelige gevolgen heeft voor de economie.

Kortom, zowel originele als namaaksigaretten zijn schadelijk voor de gezondheid, maar deze sigaretten zijn bijzonder riskant vanwege de onbekende en vaak gevaarlijkere stoffen die ze kunnen bevatten. De drang naar goedkopere alternatieven komt voort uit economische overwegingen, maar eindigt vaak in een gezondheidsramp. Het is cruciaal dat consumenten worden voorgelicht over deze gevaren en de overheid hard optreedt tegen de smokkel en handel in vervalste tabaksproducten. Het bewustzijn vergroten en strikte handhaving kunnen bijdragen aan een gezondere samenleving.

The iconic 1982 hit “Eye of the Tiger” by Survivor has surpassed 1 billion views on YouTube. The song, which topped the Billboard Hot 100 for six weeks, is famous for its powerful guitar riff and motivational lyrics. The music video features the band members walking determinedly through urban streets and an industrial warehouse filled with plumbing and construction parts, culminating in a loft filled with vintage movie props. Lead singer Dave Bickler, wearing a beret and leather jacket, delivers the memorable chorus: “It’s the eye of the tiger / It’s the thrill of the fight / Rising up to

the challenge of our rival…”

Ter gelegenheid van 45 jaar diplomatieke betrekkingen tussen Cuba en  Suriname is door de Cubaanse ambassade een speciale expositie gehouden.

Ambassadeur Fakri Rodríguez Pinelo gaf bij die gelegenheid aan dat het een genoegen is voor de Cubaanse missie om de kunsttentoonstelling en een filmpresentatie te mogen organiseren. In het Instituto Guimarães Rosa oftewel het Cultureel Centrum Brazilië-Suriname werden bezoekers getrakteerd op speciaal vervaardigde kunstwerken voor de gelegenheid.

De Cubaanse kunstenaars Oscar Rodríguez Lasseria en Enrique Jesús Cerulia Perez zijn speciaal voor deze gelegenheid naar Suriname afgereisd om hun levenswerk met het Surinaamse publiek te delen en toekomstige samenwerkingsprojecten een impuls

te geven.

Daarnaast vond ook een filmpresentatie plaats over de Cubaanse film ‘’Ciudad en Rogo’ oftewel “Stad in het Rood”. De Cubaanse film werd geregisseerd door Rebeca Chávez en kwam uit in 2009. De plot concentreert zich op de gebeurtenissen van 5 september 1957 in Cienfuegos, waar een groep jonge revolutionairen de macht overnam tijdens de Cubaanse verzetsstrijd.

De film onderzoekt thema’s als opoffering, idealisme en de strijd voor vrijheid en biedt een intense en emotionele kijk op een van de sleutelmomenten in de geschiedenis van Cuba.

De laatste tijd is er vooral in internationale media veel aandacht voor de risico’s van ‘vapen’, het roken van elektronische sigaretten. Carlo S. vertelt Dagblad Suriname zijn ervaringen met zowel roken en ‘vapen’.

“Als bloeddruk patiënt rookte ik al meer dan twintig jaar gewone sigaretten. Ik was me er altijd van bewust dat roken schadelijk was voor mijn gezondheid, maar het was moeilijk om te stoppen. Toch wist ik dat ik iets moest veranderen om mijn bloeddruk onder controle te houden en mijn algehele gezondheid te verbeteren.”

Carlo besloot op een moment, na lang nadenken en onderzoek, om over te stappen op

elektronische sigaretten. “Ik had gehoord dat ze minder schadelijk zijndan gewone sigaretten en dat ze me konden helpen om te stoppen met roken. Ik kocht een e-sigaret en begon met het gebruik ervan.”

“Het was in het begin even wennen, maar al snel merkte ik dat ik minder behoefte had aan gewone sigaretten. De e-sigaret gaf me nog steeds de nicotine die ik nodig had, maar zonder de schadelijke teer en andere giftige stoffen. Mijn bloeddruk begon langzaam maar zeker te stabiliseren en ik voelde me al snel beter.”

Volgens Carlo is een van de voordelen van elektronische sigaretten, dat je de

hoeveelheid nicotine geleidelijk aan kunt afbouwen. “Dit was voor mij erg belangrijk, omdat ik mijn verslaving niet van de ene op de andere dag kon stoppen. Met de e-sigaret kon ik langzaam maar zeker mijn nicotine-inname verminderen, waardoor ik uiteindelijk kon stoppen met roken. Natuurlijk zijn er ook nadelen aan het gebruik van elektronische sigaretten. Zo is er nog niet genoeg onderzoek gedaan naar de lange termijn effecten ervan en zijn sommige e-liquids misschien niet helemaal veilig.”

Carlo benadrukt in het gesprek met Dagblad Suriname, dat je als  bloeddruk patiënt je daarom altijd voorzichtig moet zijn en goed moet opletten welke producten je gebruikt. “Al met al ben ik erg blij dat ik de overstap heb gemaakt naar elektronische sigaretten. Mijn bloeddruk is verbeterd, ik voel me gezonder en ik heb eindelijk controle over mijn rookverslaving. Het is misschien niet voor iedereen de oplossing, maar voor mij heeft het zeker gewerkt.”

CS

De unanieme verkiezing van Dr. Garry Conille door de Transitional Presidential Council (TPC), na een selectieproces met nominaties uit verschillende sectoren van belanghebbenden, is een nieuwe belangrijke stap voorwaarts op weg naar vrije en eerlijke verkiezingen en de terugkeer naar de constitutionele orde in Haïti. Dit staat in een verklaring van de Caricom over de benoeming

van een overgangspremier in Haïti. 

In het bericht staat dat de regeringsleiders van de Caribische Gemeenschap (Caricom) het nieuws over de benoeming van een overgangspremier in Haïti, verwelkomen. De Caricom zegt zich ervan bewust te zijn dat er nog veel uitdagingen in het verschiet liggen en spreekt steun uit voor de nieuwe kandidaat-premier, de Transitional Presidential Council en de bevolking van Haïti. 

De Caricom zegt uit te kijken naar de spoedige voltooiing van het proces om de instellingen voor overgangsbestuur officieel op te richten in overeenstemming met de overeenkomst van 11 maart 2024. In de verklaring prijst de Caricom de Transitional Presidential

Council, omdat hij de belangen van het land en de bevolking van Haïti, boven alles stelt. 

De TPC moet in samenwerking met de overgangspremier Conille, de veiligheid herstellen en doorgaan met het opzetten van de cruciale, breed representatieve instellingen die nodig zijn voor het leveren van openbare diensten, het verlenen van humanitaire hulp, het faciliteren van sociaal-economische verbetering, en het tijdig houden van vrije en eerlijke verkiezingen, schrijft de Caricom.

U kunt de verklaring hier lezen

In de aanloop naar nieuwe verkiezingen in Suriname zien we partijen weer de meest fantastische maar onrealistische beloften doen. Een technocratische regering, waarin ‘slimme’ mensen uit verschillende partijen hun expertise bundelen, wordt vaak gepresenteerd als de oplossing voor alle problemen. Maar laten we eerlijk zijn, dit idee is meer een slimme retorische truc dan een haalbare realiteit.

De nieuwe partij die dit concept promoot, lijkt de plank volledig mis te slaan met valse beloften die niet kunnen worden waargemaakt.

In Suriname kunnen ministers technische kennis hebben, maar dat maakt hen nog geen technocraten.

De Grondwet stelt immers dat ministers verantwoording schuldig zijn aan

de president en door hem kunnen worden aangesteld en ontslagen. Ze kunnen ook door een motie van wantrouwen in de Nationale Assemblee (DNA) worden ontslagen. Een “technocratische regering” past niet in dit politieke systeem; we hebben politieke regeringen en politieke ministers.

In de overgangsfase naar democratie hebben we al eens geëxperimenteerd met een soortgelijke technocratische opzet. Toen werd een niet-gekozen DNA samengesteld met de zogenaamd “slimste” mensen van verschillende politieke partijen. Ook dit experiment mislukte jammerlijk. De politieke dynamiek en loyaliteiten van Suriname bleken onverenigbaar met een dergelijk theoretisch model.

Een ander fiasco vond plaats tijdens de periode toen men probeerde president

Wijdenbosch af te zetten.

Er werd een Gestructureerde Samenwerking Groep (GS) gevormd die een interim-regering moest voorstellen. Dit mislukte echter direct, omdat de geselecteerde personen onverteerbaar waren voor de traditionele partijen die de oude hiërarchieën niet wilden loslaten.

De huidige hype rond een technocratische regering is daarom niets meer dan een mooi klinkend verhaal zonder voeten in de aarde. Wat we nodig hebben, zijn geen technocraten die losstaan van de politieke realiteit, maar competente politieke leiders die verantwoording afleggen binnen het systeem dat we hebben. Beloftes van technocratische wonderregeringen zijn holle frasen die de kiezers misleiden en de politieke praktijk negeren.

Politieke partijen zouden zich beter kunnen richten op haalbare en substantiële hervormingen binnen de grenzen van onze grondwet. Alleen dan kunnen beloftes betrouwbaar en realistisch zijn, en werkelijk bijdragen aan de verbetering van ons land.

Eerlijkheid. Een term die politici, vooral degenen die lang in het vak zitten, zelden gebruiken. Eerlijkheid is namelijk zwaar voor ieder mens.

Socioloog Patricia hoorde deze term onlangs met alle duidelijkheid toen NPS-voorzitter Gregory Rusland naar aanleiding van een conflict tussen hem en de VHP-voorzitter Chan Santokhi aangaf dat Santokhi eerlijk moest zijn over wat zich had afgespeeld.

“Hoewel ik de discussie in het midden laat, schrok ik toen ik het woord “eerlijk” met zoveel durf en zekerheid uit de mond van een politicus hoorde.”

Versleten politici zijn allesbehalve eerlijk. Door hun onoprechtheid blijft het volk arm, terwijl zij en hun gezinnen beter

af zijn. Laat politici eens durven te vertellen met alle eerlijkheid hoeveel van hen, die beweren te sterven voor Suriname, hun vrouw en/of kinderen een andere nationaliteit hebben behalve de Surinaamse. Waarom? Simpelweg omdat ze oneerlijk en gemeen zijn.

Laat ze ook vertellen hoeveel van hun kinderen niet in het buitenland studeren of hebben gestudeerd. Hoe hebben ze dat betaald? Niet moeilijk te raden: de oneerlijke politicus heeft het uit het bloed van het volk gehaald en het weg gesmokkeld. Wat betaalt hun appartementen, studies, verzekeringen en voedsel? 

Ja, de politicus die eerlijk wil spelen in Suriname en vanuit een podium een

monoloog wil houden. Waarom gunnen ze het volk niet wat ze hun eigen gezin wel gunnen? Alleen omdat ze oneerlijk en gemeen zijn.

Dit probleem is niet nieuw; het dateert al sinds Suriname zelfbestuur kreeg van Nederland. De gemeenheid zit ingebed in hun bloed en heeft zich als een virus door vier generaties voortgezet. Het volk moet durven deze vragen publiekelijk en op een nette manier te stellen.

De oneerlijken schreeuwen het hardst, maar het is tijd dat het volk zich niet langer de mond laat snoeren. Het volk heeft het recht om te weten waar hun bloed, zweet en tranen naartoe gaan. Alleen door deze transparantie af te dwingen, kan Suriname vooruitgang boeken. Het is tijd voor een revolutie van eerlijkheid, waarin politici zich moeten verantwoorden voor hun daden en keuzes. Het is tijd voor verandering.

Over een jaar is het weer zover: verkiezingen in Suriname! En wat zien we? Alle politieke partijen zijn plotseling uit hun winterslaap ontwaakt en gooien met de meest ongeloofwaardige verhalen over de economie om kiezers om de tuin te leiden.

Als een groep circusartiesten zonder net, lijkt geen enkele partij met een geloofwaardig verhaal te komen. Het ‘goede verhaal’ over hoe Suriname de komende tien jaar miljoenen USD zal verdienen blijft in de kast liggen. Cijfers? Vergeten! Wat krijgen we? Een stortvloed aan indianenverhalen.

De VHP, ooit de ster van het politieke rolschaatsspektakel, heeft zwaar aan geloofwaardigheid ingeboet.  De partij lijkt compleet

de weg kwijt. Zelfs de niet-traditionele kiezers van weleer zijn afgehaakt. Geen wonder, als je regering een orkaan in een roeiboot probeert te trotseren terwijl de kapitein ruzie maakt met de stuurman.

NPS-voorzitter Gregory Rusland kon het niet laten en verliet de coalitie midden in de storm. De achterhaalde karaokeversies van de politieke hits deden ook zijn partij geen goed. De eens zo betrouwbare partner in de coalitie blijkt nu een onbetrouwbaar komisch duo te zijn.

En dan hebben we nog de ABOP, die zichzelf blijft overtreffen in het voldoen aan alle lage verwachtingen. Partijvoorzitter en zelfverklaard superheld van de binnenlandse politiek,

schopte het tot het draaien van een regering binnen een regering. De ABOP-achterban juicht mee, maar het gewijzigde kiesstelsel lijkt deze politieke vuurwerkshow behoorlijk te doven.

NDP dan maar? De zelfvoldane NDP moet zwaar in het binnenland vechten tegen ABOP en misschien zelfs de BEP. Met de traditionele kiezers in de achterzak, worstelt de partij om niet-traditionele kiezers weg van de VHP te lokken. Helaas, zelfs die lijken niet geneigd hun stem aan deze circusact te geven en overwegen blanco te stemmen of helemaal niet te komen opdagen.

Dus, beste lezers, maak je klaar voor een jaar vol absurditeit, lollige verhalen en de grootse komedie van de Surinaamse politiek. Het seizoen is begonnen! Pak de popcorn, zit achterover en laat je verleiden door de clowns van het politieke circus.