Natio heeft de eerste twee WK-kwalificatie wedstrijden in winst omgezet en gaat fier aan kop in groep F van de Concacaf zone. Ook al mogen de verslagen tegenstanders niet gerekend worden tot de sterksten in de groep, is het toch noodzakelijk om de belangrijke punten te pakken. De match-ups waren een goede gelegenheid voor de bondscoach om te zien wat voor vlees hij in zijn kuip heeft. Zo heeft hij in de voorhoede verschillende scenario's kunnen uitproberen, terwijl hij op het middenveld en in de achterhoede minder wijzigingen heeft aangebracht. De wedstrijden waren voor de nieuwe samenstelling een uitgelezen mogelijkheid om zonder al te veel risico's, verschillende opties in uitvoering te brengen. Hoewel beide wedstrijden werden gewonnen, zijn er ook verbeterpunten voor de verschillende linies. Er staat nu een degelijk middenveld, maar het staat als een paal boven water dat er meerdere middenvelders nodig zijn om zonder kopzorgen de kwalificatie te kunnen bewerkstelligen.

Het is dus nu de tijd voor

andere middenvelders die gerechtigd zijn voor Natio te spelen, om op basis van de rede die keus te doen. Hoe eerder een speler voor Natio kiest, hoe beter dat is voor hem en voor de selectie. Er is dan meer ruimte om te integreren in het geheel en het maximale te halen uit het beschikbare vermogen van het elftal. Hoe eerder er een vaste kern staat, des te beter is dat voor de kansen van Natio. Spelers kunnen in die bepaalde samenstelling meer wedstrijden afwerken, waardoor ze elkaar op den duur feilloos kunnen aanvoelen en bedienen, hetgeen de processen zal versnellen, waardoor Natio op een hoger tempo zal kunnen spelen. Hetgeen noodzakelijk is om sterkere tegenstanders af te kunnen troeven. In de wedstrijd tegen Saint Vincent and the Grenadines, heeft Natio al knap gedemonstreerd dat samenspel al aardig lukt. Vanuit de achterhoede is steeds de vrije man gevonden - zonder tussenkomst van de tegenstander-, totdat er fraai werd gescoord. Indien Natio in staat is om dit knap staaltje op een hoger tempo uit te voeren, is elke tegenstander gewaarschuwd.

Hoe meer beroepsvoetballers in deze fase voor Natio kiezen, hoe reëler de kans op plaatsing voor het WK. Er zullen in de Concacaf Nations League en de Gold Cup, voldoende meetmomenten zijn om naar elkaar toe te groeien en spelvormen in te slijpen. Het is onvoorstelbaar dat spelers boven de 25 jaar nog zitten te wachten op Oranje, terwijl ze recentelijk door de bondscoach gepasseerd zijn en er in de EK-selectie spelers zitten die jonger zijn. Wanneer het WK over twee jaren van start gaat, zijn deze spelers boven de 27 en hebben dan nog nooit op het hoogste podium geacteerd. Hoe waarschijnlijk is het dan dat ze bij de daaropvolgende op 31-jarige leeftijd nog opgeroepen zullen worden voor Oranje? Ze kunnen het op hun buik schrijven dat ze dan wel opgeroepen zullen worden. Als deze spelers niet oppassen, zullen ze nooit actief kunnen zijn op het hoogste voetbalpodium.

Een ander risico dat de 'wachtende' spelers lopen, is dat ze door Oranje worden opgeroepen, misschien enkele keren speelminuten maken en daarna op een zijspoor worden geplaatst. Ze moeten daarna jaren wachten om alsnog voor Natio uit te komen of kunnen in het ergste geval, niet meer voor Natio uitkomen. Iedere sporter die zichzelf serieus neemt, wil eens acte de présence geven op het hoogste podium en moet daarom eerlijk en redelijk zijn wat de mogelijkheden zijn om dat te bereiken. Indien Oranje buiten bereik ligt, omdat je de zoveelste bent in de pikorde, talm dan niet, maar grijp de kans om je bij Natio aan te sluiten en deel uit te maken van de ontwikkeling die zich nu aan het voltrekken is. Natuurlijk heb ik niets tegen spelers van Surinaamse origine die voor Oranje uitkomen, maar ik kan niet voldoende benadrukken dat het niet uitmaakt namens welk land je op een eindronde komt, zolang je er maar komt. Is het echt zo moeilijk om dat te snappen?

Mireille Hoepel

Een 76-jarige man heeft woensdag een einde aan zijn leven gemaakt in zijn woning aan de Verlengde Houttuinweg in Suriname. 

De bejaarde man S.S. woonde samen met zijn vrouw in het huis. Volgens informatie van de Surinaamse politie zou hij ernstig ziek zijn geweest.

Hij was zijn gezondheidssituatie zat en sloeg uiteindelijk de hand aan zichzelf, door zich op te hangen.

Zijn lichaam is na afstemming met het Surinaamse Openbaar Ministerie afgestaan aan de nabestaanden.

Denk je aan zelfmoord of maak je je zorgen om iemand? Praten over zelfmoord helpt. Ga naar je huisarts of bel PCS 477190 of de crisishulplijn 114. (van maandag

tot en met vrijdag van 07.00 tot 15.00u)

Agenten van het politiebureau Kwatta zijn woensdagavond rond half zeven naar de Patatastraat fegaan voor een onderzoek nadat een vrouw  de melding deed dat haar vader telefonisch onbereikbaar was en zij het gevoel had dat er iets mis was. Samen met de dochter gingen agenten naar de woning van de vader waar niemand reageerde op het geroep van de politie. 

Er hing een onaangename geur in de lucht, waarna de politie de woning via de voordeur betrad, die niet vergrendeld was.

In de keuken onder een tafel werd het lijk van een naakte man aangetroffen. Het lijk verkeerde in staat van ontbinding.

Volgens de dochter woonde haar vader alleen op het adres.

Via het Command Center werden de nodige instanties ingeschakeld.

Verder onderzoek wees uit dat er sporen van braak/forceringen zijn aan de deurlijst en de laden in de keuken waren overhoop gehaald.

Een misdrijf wordt niet uitgesloten, aldus de politie Regio Midden.

De dood werd vastgesteld door een ingeschakelde arts waarna het lijk na gepleegde afstemming met een lid van het Openbaar Ministerie  in beslag werd genomen ter obductie.

Het onderzoek in deze zaak duurt voort.

De Surinamer Stefan Uiterloo in gesprek met CNN. Hij zit vast in Syrië.

Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking zegt desgevraagd aan Starnieuws dat getracht is contact te maken met familie van Stefan Uiterloo (19). Sinds zijn veertiende zit hij opgesloten in een streng beveiligde gevangenis in het noordoosten van Syrië. Deze kwestie werd wereldnieuws

nadat de Surinamer geïnterviewd werd door CNN. Hij zit opgesloten met 25 andere jongeren in één cel.

Het Centraal Bureau voor Burgerzaken heeft bevestigd dat Uiterloo de Surinaamse nationaliteit bezit, zegt minister Ramdin. Hij heeft een Surinaams paspoort. Toen hij 11 jaar was, is hij uit Suriname vertrokken. Het is niet duidelijk hoe hij bij de ISIS in Syrië is beland. In de gevangenis waar Uiterloo opgesloten is, zijn ruim 5.000 personen in detentie. Het gaat om mensen die ISIS ondersteund hebben en vaak die ideologie nog onderschrijven.

Ramdin deelt mee dat tot nu toe niet veel succes is bereikt

om familie van Uiterloo te achterhalen. De vader van de jongeman blijkt de Nederlandse nationaliteit te hebben. Via die weg kan ook assistentie worden gezocht. Het is moeilijk om goed contact te leggen met Syrië omdat er geen diplomatieke banden zijn met dat land. De Surinaamse ambassade in Brazilië is gevraagd om in contact te treden met die van Syrië in het buurland. De minister hoopt dat langs die weg wat meer informatie binnenkomt. Ook zal via Europa of Marokko gecontact worden gemaakt.

Tegelijkertijd waarschuwt de bewindsman voor het onderhouden van banden met ISIS of met drugscriminelen. Er zijn zware straffen op deze activiteiten. Gewaarschuwd wordt om niet in die situaties te belanden. Suriname heeft niet het recht om te interveniëren in besluiten van landen over straffen. In elk geval zal er alles aan gedaan worden om consulaire bijstand te verlenen aan Uiterloo.

Toen de Surinamer in de gevangenis belandde vijf jaar geleden is hij ook ondervraagd door Amerikaanse officials. Geblinddoekt en door een gemaskerde bewaker is hij naar een kamer geleid, waar hij door Amerikanen werd ondervraagd over ISIS. Hij had een oom in de Verenigde Staten, maar weet niet meer waar. Hij vermoedt dat Amerikanen geen interesse in hem hadden toen ze beseften dat hij geen Amerikaan was, maar afkomstig is uit Suriname.

Er zijn ongeveer 600 jongeren in de streng bewaakte gevangenis Panorama. Hij zegt niet te weten waarom de jongeren zo gestraft worden. "We weten niet eens waarom we altijd gestraft worden. We weten niet eens wat we hebben gedaan. We hebben in de gevangenis gezeten vanwege onze ouders", merkte hij op tegenover CNN. De Verenigde Naties en mensenrechtenorganisaties waarschuwen al lang voor de humanitaire en juridische crises waarmee de kinderen van ISIS-strijders worden geconfronteerd, die al jaren in kampen en detentiecentra in het noordoosten van Syrië worden vastgehouden. Maar er bestaat weinig consensus over wat er met ze moet gebeuren. Volgens Amnesty vertegenwoordigen de naar schatting 30.000 kinderen die momenteel worden vastgehouden in ten minste 27 detentiecentra en twee detentiekampen – Al-Hol en Al-Roj – in het noordoosten van Syrië, de hoogste concentratie van kinderen die willekeurig worden vastgehouden en van hun vrijheid worden beroofd, waar dan ook ter wereld.

De ‘grote-beloften machine' draait weer op volle toeren nu de verkiezingen naderen. Aspirant-politici en overlopers richten eigen partijen of bewegingen op. Het aantal personen dat een gooi doet naar het pluche in DNA is talrijk. Als je het niet zou weten, zou je denken dat er 150 in plaats van 51 plekken te verdelen zijn. Allen beloven Suriname tot 'grote hoogten' te brengen. Een aantal politici doet inspiratie op door reisjes naar succeslanden zoals Singapore. Enkele jaren terug beloofde één van hen van Suriname een Dubai aan de Surinamerivier te maken. Het is tot nu gebleven bij mooie praatjes. De hamvraag is óf wat elders werkt ook gaat werken in Suriname?

Lessen voor Suriname

In mijn artikel uit november 2015 (40 jaar Republiek: leren van andere landen) heb ik uiteengezet waarom Singapore tot de top 5 van de best presterende economieën behoorde en een hoog welvaartsniveau kent. En welke lessen Suriname kan trekken uit het voorbeeld van Singapore. In de vijf daaropvolgende

jaren heeft de toenmalige regering Bouterse/Adhin het land echter in een nog dieper ravijn gestort. Door het gevoerde wanbeleid zit Suriname nu opgescheept met een streng IMF-herstelprogramma.

Nieuwe kans

Er is nu een nieuwe kans om Suriname tot 'grote hoogten' te brengen. De oil & gas sector biedt daarvoor veel opportunities. De mouwen moeten worden opgestroopt. Alleen met hard en innovatief werken krijg je ontwikkeling. De arbeidsproductiviteit van de Surinamer moet omhoog. De president werkt hard en maakt veel uren. Of hij dat ook op een slimme en effectieve manier doet, kan ik niet goed beoordelen. Wat ik echter wel signaleer is dat de gemiddelde Surinamer zijn voorbeeld niet massaal opvolgt. In februari heb ik in mijn artikel (Gebrek aan uitvoeringscapaciteit (2); een oplossingsrichting) uiteengezet dat er een doordachte human capital strategie nodig is om kansen te benutten.

Arbeidsethos: culturele dimensie

Er zijn echter enkele obstakels. Het onderwijs sluit onvoldoende aan op de vraag van de arbeidsmarkt. Goed bedoelde initiatieven van Staatsolie en andere organisaties daargelaten. Die zijn slechts een druppel op de gloeiende plaat. Er is geen beleidscontinuïteit in het onderwijs. Getuige de vele wisselingen in de leiding van dit departement in de afgelopen 15 jaar. Onderwijsvernieuwing is een kwestie van een lange adem. Maar er is een groter obstakel. Dat heeft te maken met de motivatie om te werken; de intrinsieke opvatting dat je volwaardig bijdraagt aan de samenleving als je betaald werk verricht. Het gaat om de wil om te werken en de inzet die iemand toont bij het uitvoeren van de taken. Ofwel het arbeidsethos van de Surinamer.

Die arbeidsethos is niet eenduidig te definiëren. De ene groep ging op voedseljacht en als die voldoende had verzameld, was die gewend om weer in zijn hangmat te gaan liggen. Weer een andere groep rechtvaardigt zijn 'luiheid' om te benadrukken dat de overgrootouders hard genoeg gewerkt hebben. Die vinden dat zij nu vooral gecompenseerd moet worden. De masala-eter was van oudsher wel gewend om te ploeteren op het land, maar wil nu rentenieren en chillen. Deze hebben voldoende land en goederen geërfd van (groot)ouders. Zelf de handen uit de mouwen steken, ho maar! De bami-eter laveert tussen alle groepen heen. Deze proberen te stijgen op de maatschappelijke ladder maar dan via de weg van sleeping your way up. De foe-joeng-hai liefhebber werkt hard, verzamelt dollars maar investeert amper in het land zelf.

Maar de voornaamste boosdoener voor het arbeidsethos is de politiek. Vraag een jongere wat die later wil worden, dan zullen 7 op de 10 antwoorden: politicus. Waarom? Binnen vijf jaar ben je door nepotisme, onderhandse opdrachten, regelarij of andere tjuku’s binnen. Daarnaast ziet de jeugd dat boeven, moordenaars en drugscriminelen via de politiek omhoogklimmen.  

 

Komt het nog goed?

Ik hoor zowel Surinamers zelf als mensen in de diaspora de uitspraak “het komt nooit meer goed”. Ik ben een optimistisch mens. Mijn taxatie is dat het nog de goede kant op kan gaan met Suriname; het is nog niet te laat! Macro- economisch blijkt er weer rust te zijn. Bovendien is het economisch potentieel amper ontgonnen; denk aan de oliedollars die onder de zeebodem liggen. 

Een aantal zaken moet anders aangepakt worden. De Surinaamse first-voter zal eerst af moeten rekenen met de:

• ‘Tje-poti mentaliteit’ waarbij de Surinamer alles gratis of zonder enige tegenprestatie wil krijgen;• ‘A-no-mi’ attitude: als je fout bent geweest of slecht presteert zal jij daar rekenschap voor moeten afleggen;

• ‘Neks-no-fout' doctrine die het mogelijk heeft gemaakt dat stelen en roven van de staat tot nationale hobby is verheven.

In 2025 moeten first-voters kiezen voor integere, capabele en niet-criminele volksvertegenwoordigers die garant staan voor beleidscontinuïteit. Weer experimenteren met de toekomst van het land is uit den boze. En er valt zeker veel te leren van andere landen. Surinaamse politici en bestuurders hoeven het wiel niet telkens zelf uit te vinden. Hoewel ik een keer iemand hoorde grappen: “in Suriname wil men altijd het wiel opnieuw uitvinden, al is het een vierkant wiel”.

Stanley Ramkhelawan

De auteur schrijft sinds 2014 over human capital ontwikkelingen, politiek-bestuurlijke vraagstukken en innovaties in het publiek domein.

In Suriname hebben twee mannen in de nacht van dinsdag op woensdag 12 juni geprobeerd om de voormalige Republic Bank aan de Verlengde Gemenelandsweg binnen te komen, via een gat in het dak van het gebouw. Dat meldt de politie regio Paramaribo.

Ze werden daarbij rond 02.15u echter op heterdaad betrapt door leden van het Regio Bijstand Team Paramaribo (RBTP).

Bij het zien van de Surinaamse politie renden de mannen het achterterrein op, maar konden hun aanhouding niet voorkomen.

De verdachten, te weten de 48-jarige Clifton F. en de 39-jarige Robertino L., werden aangehouden en na afstemming met het Openbaar Ministerie in Suriname

in belang van het verder onderzoek in verzekering gesteld.

Bij nader onderzoek ter plaatse werd in het dak van het gebouw een opening geconstateerd, die vermoedelijk door de verdachten is opengesneden (foto). Ook werd in de nabije omgeving een tas inhoudende breekwerktuigen aangetroffen.

Het onderzoek in deze zaak duurt voort.

Minister Stanley Raghoebarsing van Financiën & Planning in Suriname noemt het een pertinente leugen dat de regering zichzelf stiekem gezegend heeft met 50% koopkrachtversterking.

“Dat is een pertinente onwaarheid, een pertinente leugen. Het is volstrekt incorrect om dit soort nonsens de gemeenschap in te sturen”, zei de bewindsman dinsdag in De Surinaamse Nationale Assemblee (DNA).

Hij reageerde op opmerkingen van NDP-Parlementariër Stephen Tsang die kort tevoren tijdens zijn spreekbeurt duidelijkheid hierover vroeg.

“Gaat het om het omstreden staatsbesluit dat in werking is getreden? Is het in werking, ingetrokken of aangehouden? En indien het klopt, krijgen de president, vicepresident en ministers maar liefst 50%

koopkrachtversterking met een twk tot en met mei 2023. Daar hadden we hier fel over geprotesteerd en ik protesteer weer.

Ik wil graag weten waarvoor de regering zo een forse koopkrachtversterking moet krijgen. De samenleving krijgt een lousy 1800 SRD en dat krijgt lang niet iedereen. Als het klopt is het echt schaamteloos”, aldus Tsang.

Indien deze info waar zou zijn dan zou deze verhoging volgens de parlementariër werken met terugwerkende kracht (twk) van 13 maanden. Zo zou een minister dan 19.000 SRD per maand extra aan koopkrachtversterking krijgen, wat meer is dan de schadeloosstelling van een DNA-lid. Daarnaast zou de president

dan 38.000 SRD aan koopkrachtversterking krijgen.