De verkiezingstijd nadert. Elke politieke partij probeert op z’n eigen manier stemmen binnen te halen. De een koopt mensen om, de ander strooit met geld naar het volk, weer een ander bedenkt hoe hij tijdens de telling kan frauderen.

De opvallendste aanpak is echter het afkraken van anderen. Het volk wordt doodgegooid met de minpunten van een ander. ‘Die ander heeft dit en dat fout gedaan en wij gaan het beter aanpakken.’ Het komt niet in ze op dat men ook met positieve uitlatingen over anderen het volk voor zich kan winnen, maar vooral respect, kan oogsten. Men gelooft echt dat

Bij de vorige verkiezing heeft de VHP de trend van met modder gooien naar de ander, doorbroken. In plaats van minpunten van de ander op te sommen, hebben ze het volk een gedegen reddingsplan gepresenteerd. Het volk was verrast en wachtte wantrouwend af. Achteraf  is gebleken dat het reddingsplan is waargemaakt. Bij de evaluatie over de vijf regeerjaren, kon men aangeven wat er aan projecten was gerealiseerd maar ook wat niet goed is gegaan en wat beter moet. Vooral Cedric van Samson heeft eerlijk, in menig

Deze manier van politiekvoering in Suriname. is niet de juiste. Men haalt zichzelf als politieke partij, maar vooral als mens, naar beneden. Een recent voorbeeld is dat de voorzitter van de ABOP laatst op het podium luid riep dat men bezig is om negatieve gegevens over hem en Bordo te verzamelen. Zijn houding was dominant en dreigend en hij bleef alsmaar herhalen,’ ik weet ervan en ik waarschuw ze.” Dat was hem als mens en in zijn positie zeer onwaardig. Het kwam niet in hem op om de hand in eigen boezem te steken. Iemand die geen crimineel verleden heeft, dus clean is, hoeft zich geen zorgen te maken over gegevens die over hem worden verzameld. Een integer mens zou het zelfs niet eens in zijn hoofd halen om te streven naar een positie in de regering, als hij veel op zijn kerfstok heeft en dus geen voorbeeld figuur is. 

Een minpunt bij politiekvoering is tokenisme. Politieke partijen kandideren een persoon uit een andere etnische groepering en zetten die in om mensen uit die groepering op deze kandidaat te laten stemmen. Achteraf gaan deze stemmen naar de politieke partij. 

Ook het tijdelijk samenwerken met een andere partij met het doel te overleven is een wanhoopsdaad.

Nog een fenomeen in onze politiek is het cliëntelisme. Dat is het verlenen van diensten aan (potentiële) kiezers door een politicus tijdens diens politiek mandaat. Dit komt veelvuldig voor in instabiele democratieën. Politieke partijen mobiliseren hun aanhang door middel van patroon-cliënt-relaties. Cliënten krijgen in ruil voor hun stem allerlei privileges toegezegd. In de volksmond wordt dit ‘regelen’ genoemd.                                                                                                                             

In Suriname is er altijd patronage politiek geweest: je eigen vrienden, familie  en zij die gewerkt hebben voor de partij  worden ‘geregeld ’in een baan die ver boven hun niveau is, het liefst met een hoog salaris. Nepotisme was en is schering en inslag in de Surinaamse politiek. Zij die zich hieraan schuldig maken tonen geen schaamtegevoel noch geweten.                                                                                                                       Een structureel kenmerk van de Surinaamse politiek is de vijandige relatie tussen oppositie en regeringscoalitie. Dit is vaak de oorzaak dat de oppositiepartijen geen of geringe ruimte krijgen om constructief hun oppositionele taken te vervullen. Dit was op z’n ergst  van 2010 tot 2020 onder de NDP-regering. Toen heeft de coalitie flink misbruik gemaakt van zijn machtspositie en de oppositie monddood en vleugellam gemaakt, met het gevolg een chaotisch beleid dat het land in een financiële crisis deed belanden. 

Alle politieke partijen hebben financiën nodig. Er wordt een beroep gedaan op de meer gefortuneerde leden naast andere vormen van fondswerving. Het gevaar hiervan is dat de geldschieters achteraf eisen stellen en druk uitoefenen. Dit is een vorm van corruptie.

Ook vinden regeringsfunctionarissen het heel normaal om zich te laten benoemen in twee of drie functies om zo driemaal salaris per maand te kunnen opstrijken. Of ze alle drie functies goed zullen vervullen, schijnt niet van belang te zijn.

Ook het populisme behoort tot de soort politiek die al zo lang gevoerd wordt in Suriname. De kiezers stemmen op de persoon en niet op de visie. Mensen werken voor de partij met het doel om na de verkiezing in een functie ‘geregeld’ te worden. Vergunningen voor bouwprojecten worden vaak niet op een normale, eerlijke manier verkregen. Het gros gaat onderhands en in de begroting staat meestal het dubbele van het bedrag, dan het project kost.

Ook wordt er vaak een oog dichtgeknepen wanneer partij loyalisten en hun familieleden  overtredingen begaan, kortom er is geen integer gedrag. Het beeld laat zien dat de reden om de politiek in te gaan steeds meer eigenbelang is. Als we oprecht streven naar een integer, corrupt vrij Suriname, zal er een andere wind moeten waaien in de politiek.

The seven social sins:                                                                                                          “Politics without principles                                                                                                 Wealth without work                                                                                                           Pleasure without conscience                                                                                               Knowledge without character                                                                                             Commerce without morality                                                                                                Science without humanity                                                                                                   Worship without sacrifice.” (Mahatma Gandhi)

Josta Vaseur

De moslimgemeenschap in Suriname vierde zowel zondag als vandaag, maandag 17 juni, het Islamitische offerfeest, bekend als de Ied ul Adha. Op het Onafhankelijkheidsplein vond zondagochtend het traditionele Ied-gebed plaats. Onder de aanwezigen waren naast enkele duizenden gelovigen ook de ministers Bronto Somohardjo en Marciano Dasai van respectievelijk Binnenlandse Zaken en Ruimtelijke Ordening en Milieu  en enkele parlementariërs. 

Na de gebeden vond het offeren van dieren plaats. Het Ied ul Adha feest is een bijzonder moment voor de moslimgemeenschap. De offers die profeet Abraham (vrede zij met hem) bracht worden jaarlijks herdacht tijdens het Ied ul Adha feest. Moslims geloven dat

Het vlees wordt verdeeld onder de behoeftigen, familie en vrienden. 

Zondag en vandaag, maandag, worden er landelijk stieren en koeien, schapen en geiten geofferd volgens de voorschriften van de Islam. De prijzen voor runderen varieerden tussen de SRD 27.500 tot ver boven de SRD 100.000. Het offeren van dieren vindt plaats in de verschillende moskeeën en slagerijen die door het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij zijn goedgekeurd. 

De huizenmarkt in Suriname functioneert niet volgens de traditionele principes van vraag en aanbod. Dit komt door de aanwezigheid van veel mysterieus geld, wat eigenaren ontmoedigt om leegstaande woningen snel te verkopen. Veel van dit geld komt naar boven tijdens huis veilingen.

Haastig verkopen komt ook niet aan de orde, vanwege langlopende geschillen die veel huizen plannen in de war brengen. Verkopers wachten liever op een koper met diepe zakken dan de markt tevreden te stellen.

Een goed functionerende regering kan dit probleem aanpakken door wetgeving te implementeren die gericht is op het oplossen van boedelgeschillen en het stimuleren van een gezonde

Momenteel staan tientallen woningen leeg of verwaarloosd, wat aantoont dat de markt niet efficiënt werkt in het voordeel van de bevolking.

Een volksgerichte regering zou zich moeten richten op het bevorderen van een gezonde huizenmarkt, waarbij wetgeving en beleid worden ingezet om geschillen op te lossen en de economie te stimuleren.

Dit zou niet alleen de leegstand verminderen, maar ook de toegang tot betaalbare huisvesting voor meer mensen mogelijk maken.

De uitdagingen op de huizenmarkt van Suriname vereisen een strategische aanpak en samenwerking tussen overheid, private sector en burgers om duurzame oplossingen te vinden die de markt stabiliseren en eerlijke kansen

Nita, sociologe,

Paramaribo

Door het ministerie van Binnenlandse Zaken die belast is met de ambtelijke dienst is enkele dagen terug bericht dat een aantal van 1.400 ambtenaren is opgespoord die niet actief zijn en afgevoerd worden uit dienst. Dat is volgens BiZa een behoorlijk aantal met hoge besparingen. Bekeken op een aantal van 45.000 ambtenaren, is dat een percentage van 3%. Dat is geen klein percentage, maar uitgaande van de omgang van de niet functionele ambtenaren is het een druppel op de gloeiende plaat. 

Binnenlandse Zaken was er snel bij om de afvloeiingen in verband te brengen met het Public Sector Reform (PSR)-programma. We

Schoorvoetend hebben de Surinaamse regeerders toestemming gegeven voor de uitvoering van het programma, in de hoop dat het geen lelijke uitkomsten met zich mee zou brengen. En in de hoop dat de consultants de politieke elite niet tegen de schenen zou trappen. En dat is wat precies door de consultants werd gedaan. Het rapport werd goedgekeurd door een team van technocraten, omdat het rapport precies bevatte waarover de Surinaamse politiek steeds aan het praten was: een waterhoofd bij de ambtenarij, overtolligheid, veel verspilling, een tekort aan hoger kader, aantrekkingen niet op basis van vacatures en merites en gebrek aan transparantie bij de recrutering. 

Ook de duidelijke taakverdeling en verstrengeling van competenties leidden tot oneigenlijke taken bij bijvoorbeeld de DNA-leden en de ressorts- en districtsraden. 

DNA-leden bemoeiden en bemoeien zich teveel met zaken die aangepakt moeten worden door ambtenaren in de 4e lijn dus de onderdirecteuren. Dan denken we aan het ophalen van goten, het aanleggen van waterleiding en het bezanden van wegen. De consultants brachten hun rapport uit zonder rekening te houden met de politieke cultuur van Suriname, waar de regeerders zich als helden opwerpen als ze een waterleidingbuis aanleggen. Daarvoor komen ze uitgebreid in het nieuws, terwijl dat onethisch is. 

Het gevolg van het eerste PSR-programma was dat het een schone spiegel aan de politici voorhield en die schrokken van wat ze in de spiegel zagen. Het rapport dat breed werd gelanceerd, werd getypeerd als on-Surinaams en derhalve onuitvoerbaar. Dat rapport had ook een poging gewaagd om de Staatstaken te herdefiniëren. Het rapport belandde door de impliciete kritiek op de heersende politieke praktijk in de beruchte lade om er nooit meer uit te komen.

Nu zijn we weer bezig met een zogenaamde public sector reform programma: een programma voor hervorming van de overheid. De staatstaken zijn echter nog niet geherdefinieerd. Waar staan we in vergelijking tot 2005? Moet de overheid nog steeds dezelfde dingen doen wat ze in 2005 deed? Hebben we de ministeries in dezelfde vorm nodig nu we zoveel hebben geprivatiseerd middels de autoriteiten die er bij zijn gekomen? Is er een peiling gehouden welke diensten de burgers nog geleverd kunnen worden door de overheid en welke niet? Is de burgerij überhaupt ook tevreden met de diensten en de kwaliteit daarvan geleverd door de overheid? Hoeveel ambtenaren ontbreken nog en hoeveel zijn overbodig? 

PSR heeft te maken met het vaststellen van de behoefte aan overheidsdiensten wat bepaald wordt door de omvang van de staatszorg. Daarna wordt berekend, gelet op de Surinaamse productiviteit en realistisch haalbare efficiëntie hoeveel manuren en ambtenaren nodig zijn en wat dus overbodig is. 

En daarna dient de reorganisatie plaats te vinden wat inhoudt het op de wet gebaseerd shiften van werknemers van publiek naar privaat met behoud van bijvoorbeeld de dienstjaren en bijvoorbeeld onder  een programma van loonsubsidie. Er is al in de wet de mogelijkheid gegeven aan de president om bij staatsbesluit de noodzaak van hervorming en inkrimping vast te stellen. De idealistische militairen lieten in 1983 namelijk in de Personeelswet toevoegen, dat in het algemeen belang van de dienst wanneer een algehele reorganisatie, inkrimping en sanering noodzakelijk is aan een of meer landsdienaren dan wel aan een of meer groepen van landsdienaren ambtshalve ontslag kan worden verleend. Dit moet gebeuren krachtens een bij staatsbesluit vast te stellen rangorde. 

Dit alles heeft ook als grondslag “een verklaring van de president’. In welke vorm de verklaring moet worden uitgegeven is niet bekend maar we denken aan een presidentieel besluit. Dat betekent dat het terugbrengen van het waterhoofd bij de overheid ook eenzijdig kan vanuit de overheid en dat het besluit daarvoor een politiek besluit is. 

Gezondmaking van de overheid is afhankelijk van de politieke wil. De maatregel is door te voeren indien de rechtspositie van de ambtenaar niet erop achteruit gaat qua rechtszekerheid. We denken dan aan de voorzieningen zoals de ziektekostenverzekering, de opbouw van pensioen en het aantal vakantiedagen en vakantietoelage. De procedure om ambtenaren te ontslaan is technisch gemakkelijker in de publieke en de private sector, maar de besluitvorming is veel moeilijker. 

Het is de politiek die om paternalistische overwegingen een stokje steekt voor het ontslag, wat niet gebeurt bij de bedrijven. Dat is een obstakel in de vrijwilligheid van de overstap van publiek naar privaat. Daarom is de regeling van 1983 in het leven geroepen maar politiek moeilijk uitvoerbaar. 

We hebben in het hele hedendaagse PSR-programma de termen productiviteit, efficiëntie, overtolligheid en formaties niet gehoord. PSR moet ook gepaard gaan met digitalisering en E-government, zaken die nog niet van de grond zijn gekomen. 

We hebben dus nu geen PSR-programma gaande, omdat van reorganisatie geen sprake is. Het einde van het PSR, een ambtenarenregistratie, moet het prille begin zijn. Men heeft een aantal ambtenaren uit het systeem kunnen halen, maar het voert te ver om te praten van een PSR. 

In het partijcentrum van de ABOP aan de Landingstraat vond afgelopen weekend een belangrijke gebeurtenis plaats: de installatie van nieuwe bestuurs- en ressortraadsleden vanuit alle vijf ressorten van het district Nickerie. 

De ceremonie werd bijgewoond door de voorzitter van de ABOP, Ronnie Brunswijk en Assembleevoorzitter Marinus Bee samen met andere politieke figuren binnen de partij en te midden van een drukbezochte bijeenkomst.

Afgevaardigden uit diverse districten, waaronder Sipaliwini, waren aanwezig bij dit evenement. Ook waren vertegenwoordigers van de Pertjajah Luhur aanwezig.

Tijdens de verschillende toespraken werd aandacht gevraagd voor voornamelijk de belangen van de boerengemeenschap. Verscheidene sprekers benadrukten de dringende noodzaak om de

De oproep aan de voorzitter van de ABOP om deze kwesties aan te pakken werd luid en duidelijk ondersteund door de aanwezigen. Zij benadrukten het belang van rechtvaardigheid en adequate ondersteuning voor de agrarische sector, die een cruciale rol speelt in het economische landschap van Nickerie.

Bollywood maakt momenteel een moeilijke tijd door. Terwijl kleinere films als Munjya en Srikanth het goed doen, zijn grote films als Bade Miyan Chote Miyan, Maidaan en Chandu Champion geflopt. Er waren hoge verwachtingen van films als Singham Again, Stree 2 en Welcome To The Jungle om succes terug te brengen in de industrie.

Singham 3 verschijnt op Diwali en Stree 2 op 15 augustus. Welcome To The Jungle is echter uitgesteld tot volgend jaar. Welcome To The Jungle, geregisseerd door Ahmed Khan, zou aanvankelijk rond Kerstmis 2024 verschijnen en botsen met Sitaare Zameen Par van Aamir Khan.

Niet alleen Bollywood,

De handelsexperts voorspelden een minimale opbrengst van 300 crores netto voor Welcome To The Jungle

Let op, Lambily: The Elusive Chanteuse zelf heeft deze Pride Month een speciaal cadeau voor je. Op vrijdag 14 juni bracht Mariah Carey een uitgebreide editie uit van haar geliefde album Rainbow ter ere van het 25-jarig jubileum.

Naast een reeks nieuwe remixen van enkele megahits van de superster, zoals ‘Heartbreaker’ en ‘Thank God I Found You’, wordt de nieuwe editie van de LP geleverd met een gloednieuw nummer getiteld ‘Rainbow’s End’, geproduceerd door Carey en haar moeder. 

Op het nieuwe nummer neemt Carey het intermezzo ‘Rainbow’ van haar originele album en verwerkt het tot een eigen, volledig nummer, waarbij

‘Ik weet dat er een regenboog is die ik moet volgen’, zingt ze.  “Om voorbij mijn verdriet te komen. Toen het Rainbow-album voor het eerst werd uitgebracht, was het titelnummer een droomachtig intermezzo waarvan ik voelde dat het een hoopvol einde was van een emotionele achtbaanrit”, schreef Carey over het nieuwe nummer op X.

Een inwoonster van O’Fallon, Missouri (VS) staat op het punt de wereld te laten zien dat oudere generaties niet mogen worden vergeten. Loretta Redmond is vastbesloten de status quo uit te dagen. Op 66-jarige leeftijd doet Redmond mee aan de Miss USA State Pageant voor Missouri, wat aantoont dat babyboomers nog steeds veel te bieden hebben.

Het Miss USA-verkiezingssysteem was voorheen beperkt tot deelnemers tussen 17 en 25 jaar oud. Vanaf januari 2024 is de leeftijdsgrens echter opgeheven, waardoor Redmond en anderen kunnen concurreren.

“Mensen rekenen de babyboomers af, wat mijn belangrijkste reden is om deel te nemen.  We zijn op dit

Redmonds beslissing werd gedeeltelijk beïnvloed door haar dochter, die jaren geleden had deelgenomen aan de tienerversie van de verkiezing. Ze waren allebei van plan om samen aan de wedstrijd deel te nemen toen de leeftijdsregels veranderden, maar haar dochter besloot uiteindelijk buiten de wedstrijd te blijven. Z

e richtte in 1996 het Museum of Black Inventors op, dat door het land reist om de prestaties van Afro-Amerikaanse uitvinders vanaf de 19e eeuw tot nu te tonen. Voor Redmond gaat deelname aan de Miss USA-verkiezing niet

“We zijn misschien met pensioen, maar we hebben hard gewerkt en we bereiden ons voor om niet alleen met pensioen te gaan en te reizen.  We kunnen nog steeds dingen doen”, zei ze.

Sean “Diddy” Combs heeft zijn sleutel teruggegeven aan New York City na een verzoek van burgemeester Eric Adams, vanwege een video waarin hij R&B-zangeres Cassie aanvalt. De burgemeester reageerde met het intrekken van de sleutel en verzocht om terugzending naar het stadhuis, wat op 10 juni gebeurde.

Adams veroordeelde de aanval krachtig en betuigde steun aan slachtoffers van huiselijk geweld. Combs’ carrière heeft geleden onder beschuldigingen van seksueel misbruik en een federaal onderzoek naar sekshandel.

De beveiligingsvideo uit 2016 toonde Combs die Cassie aanviel in een hotelgang, wat leidde tot een rechtszaak die snel werd afgehandeld nadat deze was ingediend.

Recentelijk heeft de Howard University, waar Combs een eredoctoraat had, zijn banden verbroken en een studiebeurs programma op zijn naam beëindigd vanwege de video. Combs, bekend als oprichter van Bad Boy Records, is een invloedrijke figuur in de hiphop industrie en media.  

Justin Bieber neemt inplaats van Lou Taylor, de financieel adviseur van Johnny Depp aan.  De muzikant begon in 2022 te werken met Taylor’s bedrijf Tri Star Sports And Entertainment Group, aldus PEOPLE.

“Ze gingen een paar weken geleden in mei uit elkaar”, zegt een bron over Bieber en Taylor. “Het was een wederzijdse en naadloze overgang. Het paste niet meer.” Bieber, 30, verbond zijn bedrijven – Bieber Time Touring LLC, Justin Bieber Brands LLC en Bieber Time Merchandise – in 2022 met Taylor’s bedrijf, Tri Star Sports And Entertainment Group.

De oude manager van de ster, Scooter Braun, geeft volgens de

Vertegenwoordigers van Bieber en Braun reageerden niet onmiddellijk op het verzoek van PEOPLE om commentaar. Bieber heeft nu de zakenmanager van Depp, Edward White, aangenomen die Edward White & Co. in 1976 oprichtte. Het in Californië gevestigde bedrijf, dat onlangs is gefuseerd met Eide Bailly, levert belasting- en adviesdiensten en heeft een klantenlijst van verschillende Hollywood-figuren, waaronder Jack Nicholson en Allen Paulson, evenals de landgoederen van Lena Horne en Vin Scully. “[Taylor] heeft hen gesteund in de

White werkt sinds 2016 samen met Depp, 61. In 2022 getuigde hij in Depps smaadzaak tegen zijn ex-vrouw Amber Heard. Vóór het proces tegen Depp v. Heard assisteerde White de acteur in 2017 met zijn financiën en hielp hij hem in een rechtszaak tegen The Management Group wegens verkeerd gebruik van zijn financiën.