Het boek is een coproductie van Judith de Kom en Ida Does, beiden personen die hun sporen verdiend hebben op de door hen beoefende terreinen.

Judith de Kom (1931-2024) is bekend geworden als voordrachtskunstenaar en stemacteur. Mede door haar inzet werd aan haar vader Anton de Kom in 2020 een plek in de canon van de geschiedenis van Nederland gegeven. In 2022 werd voor hem een gedenksteen onthuld in de Nieuwe Kerk in Amsterdam naast grootheden als Vondel, Hooft, Huizinga en Douwes Dekker (Multatuli).

Ida Does (1955) is een bekende documentairemaker en auteur.

Dat het om een gezamenlijk werk gaat is duidelijk, maar de nieuwsgierigheid van de lezer over de precieze rolverdeling wordt niet bevredigd.

Het boek laat zich vlot lezen en is literair van goed niveau. De verhalen zijn spannend, ontroerend en met veel emotie geschreven. Het zal menigeen moeite kosten om niet af en toe een traantje weg te pinken.

De lezer heeft bovendien de mogelijkheid het boek in delen tot zich te nemen zonder de draad kwijt te raken.

Het gaat om brieven die geschreven zijn aan Judith’s vader, maar daarnaast ook andere personen die een rol hebben gespeeld in het leven van het gezin van Anton de Kom en zijn echtgenote Petronella Borsboom.

Judith was twee jaar oud toen het gezin naar Suriname verhuisde, waar haar vader een "adviesbureau" onder een manjaboom van het ouderlijk huis aan de Pontewerfstraat (nu Anton de Komstraat) opende. Zijn vredelievende activiteiten leidden volgens de machthebbers tot opstanden tegen het koloniale regiem. De "oproerkraaier" werd verbannen naar het moederland.

Judith was dertien jaar oud toen haar vader in 1944 niet meer thuiskwam. Niet alleen zij, maar het hele gezin bleef hopen dat vader Anton op een dag in levenden lijve zou wederkeren. Vanaf zijn verdwijning sloot Judith haar vader in haar armen en kon zij hem niet meer loslaten!

Zij bleef brieven "schrijven" primair aan haar vader. Die zijn allemaal bewerkt en/of opgetekend door Ida Does. Dit heeft tot gevolg dat het gehele leven van onze nationale held die zich ook verdienstelijk gemaakt heeft in het Nederlandse verzet tegen de nazi’s, belicht wordt. Hierdoor wordt ook een extra dimensie gegeven aan zijn magistrale werk: Wij slaven van Suriname.

De auteurs slagen er echter in geen storende herhaling te geven van hetgeen in het voormelde boek is beschreven. 'Ik omhels jou onafgebroken' is een vruchtbare aanvulling op het magnum opus van Anton de Kom.

Een van de bijzonderheden die Judith prijsgeeft is dat haar vader op racistische wijze aangevallen werd terwijl hij in Den Haag, zijn woonplaats, op straat liep. Hierbij werd hij met een steen op zijn schedel bewerkt waaraan hij een blijvend litteken overhield. Dit detail zou later van groot belang blijken bij de identificatie in het massagraf.

Uit de brieven komt ook naar voren dat het schrijverschap van 'Wij slaven van Suriname' aanvankelijk opgeëist werd door Jef Last, een kameraad uit de toenmalige communistische partij. Last zou beweerd hebben dat De Kom slechts het ruwe materiaal had aangeleverd maar dat de uiteindelijke tekst van zijn hand was. Naderhand is Last op deze onjuiste bewering teruggekomen, zodat de "last" die op het auteurschap rustte is weggevallen.

Verder vermeldt Judith dat haar vader ook andere geschriften in concept gereed had, die nooit gepubliceerd werden. Een van zijn favoriete teksten was een filmscript genaamd Tjiboe, een verhaal over een trotse Marron uit de Surinaamse binnenlanden op wie een blanke vrouw smoorverliefd raakte.

Judith betreurt het dat niemand zich gemeld heeft voor de verfilming:
"De film is nooit gemaakt en wacht nog steeds geduldig in de archieven op de producent die het ooit tot leven zal wekken."

Op 4-5-1960 kreeg de familie het bericht dat de stoffelijke resten van Anton gevonden waren in een massagraf in kamp Sandbostel (Duitsland) geïdentificeerd aan de hand van gebit en een deuk in de schedel. Het einde voor Anton kwam waarschijnlijk op het gevangenenschip Cap Arcona dat op 3-5-1945 door de Royal Air Force tot zinken werd gebracht.

Op 18-5-1960 werden de stoffelijke resten van onze grote held ter aarde besteld op het ereveld in Loenen.

De laatste woorden van Judith die overleden is kort na de publicatie van het boek (blz. 85) waren: "Dag dag dag papa. Ik ben met je meegereisd tot het eind. Ik omhels je onafgebroken."

  Carlo Jadnanansing


Ik omhels je onafgebroken, Judith de Kom en Ida Does, 176 pagina’s, Alfabet Uitgevers, 2024. ISBN 978 90 213 4271 9.

Maar liefst ruim duizend personen hebben op de allereerste dag – maandag, toen de Digitale-ID werd gelanceerd – een account aangemaakt om kosteloos te kunnen beschikken over een digitaal uittreksel of een

nationaliteitsverklaring.

Nasier Eskak, directeur van het ministerie van Binnenlandse Zaken (Biza), toont zich verheugd over de grote belangstelling. Voor dit eerste moment is gestart met het aanbieden van het uittreksel en de nationaliteitsverklaring, maar in de komende periode moet het ook mogelijk worden om digitaal een geboorteakte of huwelijksakte op te vragen. “We zijn op de goede weg en hopen dat de e-diensten geleidelijk kunnen worden uitgebreid".

Geen wachttijd meer nodig
Om in aanmerking te komen voor deze digitale documenten, moet een burger 18 jaar of ouder zijn en een account aanmaken. “Het enige dat je nodig hebt, is je Digitale-ID en een internetverbinding. Je hebt je digitale uittreksel of nationaliteitsverklaring dan direct op je telefoon. Deze documenten kun je zelf uitprinten en gebruiken waar nodig.” Op deze manier ervaart de burger ook het gemak van technologische ontwikkelingen, die verschillende mogelijkheden bieden om vanaf elke locatie digitale overheidsproducten te verkrijgen. De digitaal opgevraagde documenten zijn direct beschikbaar; wachttijd is niet meer nodig.

De Digitale-ID moet niet worden verward met de e-ID. De e-ID is een fysiek product dat door het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB) wordt uitgegeven en betreft een identiteitskaart. De Digitale-ID daarentegen is te vergelijken met de DigiD in Nederland: een platform waarop burgers met hun unieke inloggegevens toegang krijgen tot diverse digitale overheidsdiensten. Voor de Digitale-ID moet men zich registreren en een account aanmaken – iets wat tegenwoordig bijna iedereen kan doen,” stelt Eskak, die tegelijk verzekert dat er voldoende veiligheidsmaatregelen zijn ingebouwd in het systeem.

Steeds meer richting digitale overheid
De directeur benadrukt dat we steeds meer toewerken naar een digitale overheid. Daarmee kunnen een aantal praktijken, die gepaard gaan met het handmatig verwerken van documenten – en die niet altijd bevorderlijk zijn voor de vooruitgang van het land – tot het verleden behoren. Dankzij de Digitale-ID kunnen burgers met één druk op de knop en in één oogopslag het benodigde document op hun scherm zien. Dat zal zorgen voor meer efficiëntie.

Maar hoe zit het met de ambtenaren die tot de introductie van de Digitale-ID belast waren met het uitschrijven van uittreksels en nationaliteitsverklaringen? “Ontwikkeling betekent dat bestaande werkwijzen heroverwogen worden. Ambtenaren die jarenlang hetzelfde werk hebben verricht, kunnen worden omgeschoold of bijgeschoold. Ze kunnen ook een herscholing ondergaan om elders binnen de overheid ingezet te worden, als ze daarvoor kiezen. Dat is allemaal mogelijk,” stelt Eskak.

De Rotaract Club of Paramaribo heeft op 22 maart het project ‘Save Water, Save Lives’ uitgevoerd in het Inheemse dorp Hollandse Kamp, waar vijf watertanks zijn geplaatst.

Marjen Tjon Kie Sim en Sahil Manurath, leden van de club en initiatiefnemers van het project, zeggen dat de SWM-wateraansluiting het eenvoudiger maakte om het project voor de tweede keer in hetzelfde dorp uit te voeren.

Het dorp beschikt nu over acht durotanks, waarvan zeven zijn gedoneerd door de serviceclub. In 2018 kreeg het dorp toegang tot schoon drinkwater, maar de bewoners keerden terug naar het gebruik van waterputten en regenwater omdat

de Surinaamse Waterleiding Maatschappij (SWM) slechts drie keer per week water levert en er een tekort was aan watertanks voor voldoende opslag.

Kantonrechter Maureen Dayala heeft woensdag besloten om de verdachte voorganger C.L. voorlopig niet in vrijheid te stellen. Tijdens de vorige zitting op 12 maart gaf de rechter aan dat zij het verzoek

om voorlopige invrijheidstelling, ingediend door de raadsman Derrick Veira, in overweging zou nemen. Ze wilde daarvoor eerst de verklaringen van vier getuigen nader bestuderen.

C.L. wordt ervan verdacht een 22-jarige studente in juni vorig jaar te hebben misbruikt in haar appartement, na afloop van een gebedssessie. De vrouw had via internet een gebedsverzoek ingediend bij de voorganger in verband met haar financiële en gezondheidssituatie. Volgens haar verklaring, die zij meerdere keren tegenover de rechter heeft afgelegd, kwam C.L. onverwachts bij haar langs. Ze ontkent dat er sprake was van misbruik.

Ondanks deze ontkenning acht de rechter de bezwaren tegen C.L. nog steeds ernstig genoeg om voorlopige vrijlating te weigeren.

Officier van justitie Mirella van Dijk deed tijdens de zitting een aanvullende mededeling. De rechter had tijdens de vorige zitting gevraagd naar een medische verklaring van het vermeende slachtoffer. Deze is nog niet afgegeven, omdat de betrokken arts eerst opdracht moest krijgen van het Openbaar Ministerie. Van Dijk vroeg de rechter om kort uitstel, zodat het medische visum alsnog kan worden opgesteld.

De zaak wordt op 14 mei voortgezet. Tijdens die zitting zal het medische rapport worden besproken, waarna de officier van justitie haar requisitoir zal houden.

In de ochtend is het bewolkt, maar de zon komt later ook tevoorschijn. Het blijft afwisselend bewolkt en zonnig. De temperatuur kan oplopen tot maximaal 33°C. Er staat een zwakke wind uit het oostnoordoosten.

In de avond en in de nacht blijft het gedeeltelijk bewolkt. Het koelt af tot rond de 23°C. De wind neemt in kracht af.