Obed Kanapé, ABOP-fractieleider in de Nationale Assemblee, is de mening toegedaan dat president Chandrikapersad Santokhi en minister Stanley Raghoebarsing van Financiën en Planning aan domme zelf sabotage doen. De ABOP’er zegt dit naar aanleiding van het wegblijven van broodnodige middelen voor diverse vakministeries. 

Kanapé gaf tegenover lokale media aan, dat grote delen van het binnenland niet ontwikkeld kunnen worden, omdat de leiding van de regering, onder aanvoering van de VHP, heeft besloten om geen middelen vrij te maken voor ABOP=ministers. Want de ABOP zou niet mogen ‘scoren’, meent Kanapé. Volgens hem is dit een hele slechte strategie en niets anders dan

zelfsabotage van de VHP. 

“De ontwikkeling van het land moet het voornaamste doel zijn van de politiek. Dan maakt het niet uit of het de VHP is of de ABOP, maar het volk moet ervan profiteren”, sprak Kanapé. 

Hij heeft eerder in het parlement ongezouten kritiek geleverd op onder andere de grondslagen van de regeringsraad vergaderingen die de president wekelijks leidt. Verder schetste hij zijn ongenoegen over het optreden van de president tegen ministeries die vallen onder de ABOP en het uitblijven van actie tegen VHP-ministers waaronder die bij het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij en Openbare Werken.

Kanapé uitte ook

kritiek op het grondbeleid vanuit het Kabinet van de President en grondconversie. Alhoewel de ABOP en VHP samen de regering vormen, is er over en weer vaak kritiek. Het is te verwachten dat in de komende dagen dit weer onderdeel zal zijn van het politieke toneel.  

De Immigratiedienst op de J.A. Pengelluchthaven krijgt dagelijks te maken met binnenkomende vreemdelingen met valse visa in hun paspoorten. Ook komt het heel vaak voor dat men niet alle vereiste documenten in bezit heeft, zoals een adres en garantstellingen. Bij constatering van dergelijke gevallen wordt volgens minister David Abiamofo, ad-interim minister Justitie en Politie, conform de wettelijke regelingen gehandeld. Een daarvan is dat de paspoorten worden ingevorderd. De Justitie en Politie-minister ad-interim benadrukt dat het absoluut niet zo is dat speciaal tegen vreemdelingen met bepaalde nationaliteiten wordt opgetreden. Het beleid is niet daarop gericht. 

Het is wel zo dat bij vreemdelingen

met een bepaalde nationaliteit het vaker voorkomt dat men met valse en/of onvolledige documenten naar Suriname afreist. De minister noemde de nationaliteit niet. 

Ook het VHP-Assembleelid Mahinder Jogi noemde geen nationaliteit toen hij tijdens de debatten vorige week in het parlement kritische vragen stelde over het naar zijn oordeel selectief optreden van de Immigratiedienst op de J.A. Pengelluchthaven tegen binnenkomende vreemdelingen van een bepaalde nationaliteit. Volgens het Assembleelid worden vreemdelingen, ondanks dat zij in het bezit zijn van een geldig visum en andere documenten, door de Immigratiedienst uit de rijen gehaald en worden hun paspoorten ingevorderd. Ze moeten zich de volgende

dag bij de Immigratiedienst amelden en worden volgens Jogi als honden behandeld. 

De wijze waarop de parlementariër deze kwestie aan de orde stelde, suggereert dat de Immigratiedienst het speciaal heeft gemunt op vreemdelingen van een bepaalde nationaliteit.

Reizigers uit India

Tijdens de debatten over dit vraagstuk vorige week in het parlement  vermeed men angstvallig de nationaliteit specifiek bij naam te noemen. Maar uit het hele verloop van het debat was het duidelijk dat men het heeft over vreemdelingen met de Indiase nationaliteit.

Minister Abiamofo benadrukt dat de Immigratiedienst in gevallen van valse visa en onvolledige documenten bij binnenkomende vreemdelingen conform de wet optreedt. Indien men op de hoogte is van onwetmatig handelen van de Immigratiedienst dient dat doorgegeven te worden aan de bevoegde instanties en zal er zeker onderzoek gedaan worden, aldus minister Abiamofo.

Het is al geruime tijd algemeen bekend dat Indiërs met valse documenten naar Suriname afreizen. Suriname gebruiken is als springplank om verder door te reizen naar landen in Latijns Amerika. Dat doen zij veelal vanuit Guyana. In het district Nickerie worden in de avonduren vaak Indiërs in kleine groepen in bepaalde buurten gezien. Het vermoeden is dat zij in het donker illegaal de grens oversteken naar Guyana.

Een blik om ons heen laat zien, kantoorgebouwen waar de verf van afbladdert, oud, kapot meubilair, lekkende daken, beschadigde plafonds, kapotte vloertegels, kortom deprimerende werkplekken omdat er geen onderhoud wordt verricht. Niemand gaat met plezier naar zo’n deprimerende werkplek. Men sleept zich naar het werk alleen maar om een maandinkomen te hebben. Men raakt aan zo’n werksfeer gewend en eist daarom geen betere werkplek.

Ook enkele scholen zijn ondergebracht in verwaarloosde gebouwen waarin smerige toiletten, kapot meubilair, lekkende daken, niet werkende tl-buizen, onder water gelopen lokalen en toegangswegen. De stakkers weten niet beter dan dat zo’n leeromgeving normaal is. Ook de

ouders en leerkrachten accepteren deze deprimerende leer-werkomgeving. Men raakt eraan gewend dus vraagt of eist niemand een verbetering. Wie het geld heeft, plaatst zijn kind op een particuliere school waar het schoolgebouw, het lesmateriaal en de leeromstandigheden veel beter zijn.

Men bevuilt straten, goten en kreken, met als gevolg verstopte afvoerputten en wateroverlast. Er wordt wel geroepen dat lanti het moet opschonen en af en toe doet lanti het ook, maar zelf gaan de mensen rustig door met afval neergooien op lege percelen, in goten en kreken. Ook hier raakt men aan gewend en in plaats van elkaar erop aan te

spreken, gaan steeds meer mensen dit gedrag kopiëren. Het probleem verdwijnt dus niet.

Men ergert zich aan het gedrag van mensen in het verkeer bijv. automobilisten stoppen niet bij zebrapaden en als een enkeling wel stopt, ontstaat er een levensgevaarlijke situatie voor overstekende voetgangers omdat de automobilist op de baan ernaast gewoon doorrijdt.                                                                                                                  In plaats van dit gedrag te corrigeren, raakt men eraan gewend en gedraagt het gros zich asociaal in het verkeer.

Er zijn nog vele voorbeelden te noemen van deprimerende en gevaarlijke situaties waar men zo aan gewend is geraakt dat die stilzwijgend worden geaccepteerd. De hamvraag is waarom berust men zich hierin? 

Waarom worden mensen zo passief?

– Kan het zijn dat het volk een berustende, passieve en afwachtende houding aanneemt omdat men zo vaak mooie beloften heeft aangehoord, die niet zijn waargemaakt en daarom niet meer gelooft en niets meer verwacht?

– Nog een reden kan zijn dat velen niet hebben geleerd om zelf ‘t initiatief te nemen en daarom voor ‘t minste, geringste roepen dat lanti het moet doen. 

– Is men er misschien aan gewend geraakt om per dag te leven en niet aan morgen en nog minder aan een toekomst te denken?

– Ook de staat die het volk jarenlang heeft gepamperd met subsidies, kan debet zijn aan deze afwachtende en passieve houding van het volk. Jarenlang vertoeven in zo’n situatie, heeft gewenning tot gevolg gehad, waardoor het niet in de mensen opkomt dat het anders en beter kan, dat elk mens recht heeft op een nette werk-leeromgeving en dat men dat gerust mag eisen.

Pas als men naar een ander land gaat en ziet dat het veel beter kan, zal men gaan vergelijken en naar beter verlangen. Hoewel het verlangen wel een snaar raakt, wordt zelden de passieve houding doorbroken, omdat men maar al te vaak heeft gezien dat er geen geld wordt uitgegeven aan ontwikkeling. Het geld verdwijnt in de zak van machthebbers. Men heeft maar al te vaak gezien dat particulieren zich de hulpbronnen, die het land ontwikkeling moeten brengen, toe-eigenen. Hoop, geloof en vertrouwen zijn weg.

Het komt ook voor dat mensen wel erkennen dat een verandering wenselijk is, maar dan ontkennen ze weer dat zíj degenen zijn die een verandering zouden moeten realiseren en invloed kunnen hebben op de situatie. Ontkenning is ook een vorm van berusting.

Mensen zijn in de loop der jaren dus gewend geraakt aan zulke deprimerende leer-en werksituaties. Ook beseft men dat het anders kan en anders moet, maar niemand doet de stap naar verandering. Daardoor wordt de ontwikkeling van het land belemmerd. Mensen geven de hoop op dat het ooit nog zal veranderen en berusten in collectief stilzwijgen. Gewenning heeft gezorgd voor stilstaan.

Beste mensen, we kunnen gemakkelijk fouten vinden en zien wat er mis is, maar een positieve houding, ondersteund door de juiste actie in de juiste richting, is alles wat we nodig hebben om dit land tot ontwikkeling te brengen. Als we denken dat mensen verkeerd handelen, laat ze dan zien wat juist handelen is. Als we denken dat mensen niets weten, laten we het ze dan leren. Laten we elkaar niet stimuleren in negatieve gewenning. Laten we zelf de positieve verandering zijn die Suriname zo hard nodig heeft. 

“You don’t drown by falling in the water, you drown by staying there.”

Josta Vaseur

Vele personen verwarren eredoctoraten met academische doctoraten. Eredoctoraten worden normaliter gegeven aan personen die zich exceptioneel verdienstelijk hebben gemaakt op een bepaald gebied of in de samenleving. Het is een symbolische erkenning voor hun bijdrage en prestatie. 

Een eredoctoraat heeft echter geen academische waarde. Je kunt daarmee geen verdere studie aan de universiteit gaan doen. Een academisch doctoraat daarentegen kun je alleen krijgen na jarenlang rigoureus onderzoek, dat uitmondt in een goedgekeurd proefschrift en succesvol verdedigd is. Het is de hoogste wetenschappelijke graad of academische kwalificatie die aan de universiteit behaald kan worden. 

De aanspeektitel van iemand met een academisch doctoraat is

dan ook Dr. Sommige personen met eredoctoraten gebruiken ook de titel van Dr. op schrift, maar dan moeten ze wel (h.c.) tussen haakjes plaatsen. Dat staat voor honoris causa, omdat het een eretitel is als onderscheiding. 

Ik hoop hiermee de verwarring te hebben weggenomen en dat deze doctoraten voortaan niet door elkaar gehaald worden omwille van hun integriteit. Helaas worden beide doctoraten onder valse voorwendselen te koop aangeboden. Dat is jammer, want dan vertegenwoordigen ze niet hun echte waarde.

Dr. Roy I. Bhikharie, PhD

Het onvermijdelijke is toch gebeurd in aanloop naar de verkiezing van de Amerikaanse president. We hebben hier eerder aangegeven, dat de USA een grootmacht is die dicht bij huis is, bekeken vanuit Suriname. We hebben gezien dat de Amerikaanse president wel een boodschap had toen verkiezingen moeizaam gingen in buurland Guyana. Er zijn tijdens reguliere persmeetings van de Amerikaanse president ook opmerkingen gemaakt richting Suriname. De directe invloedssfeer van Amerika reikt wel zeker tot het Caribisch gebied en Suriname, maar in de afgelopen jaren is er veel terrein gewonnen door bijvoorbeeld een land als China onder het ‘road and belt

initiative’. 

Suriname heeft er zeker baat bij om op de hoogte te zijn van de strategie in de USA en de politiek die aan het bewind zal zijn. We hebben gezien dat toen de Russische minister Lavrov van BuZa in de regio was, ook in Suriname, de USA wel vocaal is geworden en daarover opmerkingen heeft gemaakt. De Amerikanen hebben het sterkste leger van de wereld, maar thans ook veel binnenlandse problemen zoals de polarisatie, het minderhedenissue en het wapengeweld. Daardoor lijkt er minder aandacht te zijn voor de geopolitieke situatie in bijvoorbeeld het Caribisch gebied. 

We zien dat de USA inkomt

wanneer de aanwezigheid van China en Rusland te dominant aanwezig is in de regio. De oliebelangen kunnen in de geopolitieke strategie ook een rol spelen. In elk geval kan de bescherming en koestering van de democratie in Suriname onder een meer rechts bewind onder Trump gaan veranderen naar onverschilligheid of zelfs een desinteresse. We zien dat de USA nog belangstelling heeft in het Caribisch gebied wanneer het gaat om de veiligheid en bijvoorbeeld ook de crime met lichte wapens in de Caribbean. Een deel van die wapens zouden uit de USA afkomstig zijn.  

Nu zien we dat de zwakke Amerikaanse president Joe Biden die kampt met ouderdom en een kwakkelende gezondheid, toch ervoor heeft gekozen om zijn kandidatuur voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen als Democraat op te geven. Hij trok zich terug uit de race met Trump na eerst te hebben volgehouden dat het goed met hem gaat. De druk vanuit zijn partij is gebleven en uiteindelijk moest hij toegeven. Analytici voorspelden dat Biden niet zou opgeven en dat als dat zou gebeuren, Kamala Harris niet zijn opvolger zou zijn. Die 2 stonden op een ticket namelijk als 1 en 2. De 2 kon je niet zomaar tot een 1 maken. 

Analytici hebben Harris zwak gevonden als opvolger en nu zegt ook Trump dat de gekleurde vicepresidente met Indiaas-Caribisch-zwarte roots een kandidate is die gemakkelijker is te verslaan. Kamala Harris heeft zich na haar uitverkiezing als vicepresidente, niet geprofileerd als een sterke persoonlijkheid of politica. Ze heeft altijd gestaan in de schaduw van Biden. Van dr. Jill Biden, de intellectuele vrouw van Joe Biden, wordt beweerd dat zij een sterkere persoonlijkheid zou kunnen zijn bij de Democraten. Over haar wordt met enige ontzag gesproken en beweerd wordt dat ze toch wel enige impact zou hebben gehad op de keuzes en de politiekvoering vanuit Joe Biden. 

Harris werd op 20 oktober 1964 geboren in Oakland. Haar moeder is Shyamala Gopalan, een Tamil-Indiase die onderzoek deed naar kanker. Haar vader Donald J. Harris migreerde in 1961 vanuit Jamaica. Hij doceerde economie aan de Universiteit van Californië – Berkeley. Harris identificeert zichzelf als Afro-Amerikaans.

Ze studeerde economie en politieke wetenschap aan de Howard University in Washington. Na haar studie aan Howard keerde Harris terug naar Californië, waar ze in 1989 een rechtendiploma behaalde aan Hastings College of the Law in San Francisco. Ze werd toegelaten tot de balie en van 1990 tot 1998 was ze werkzaam als deputy district attorney. 

Van 1998 tot 2000 werkte Harris voor de openbaar aanklager (district attorney) van San Francisco, waar ze zware misdaden vervolgde. Van 2000 tot 2003 diende Harris de stadsadvocaat. In 2003 werd ze openbaar aanklager van San Francisco. In 2007 werd ze opnieuw verkozen, als enige kandidaat. Ze was procureur-generaal van Californië van 2011-2017. Daarna werd ze senator in de periode 2017-2021. In 2020 werd ze vp onder Joe Biden. Joe Biden maakte op 11 augustus 2020 bekend dat hij Harris koos als running mate en vicepresidentskandidaat. Daarmee werd zij de derde vrouw in deze positie na Geraldine Ferraro in 1984 en Sarah Palin in 2008. Ze werd ook de eerste Afro-Amerikaanse en de eerste Zuid-Aziatische vrouw die door een grote Amerikaanse partij werd voorgedragen als kandidaat voor het vicepresidentschap. En nu is ze door een onverwachte samenloop van omstandigheden presidentskandidaat. 

Als ze wint, dan kan ze voor de tweede keer een vreemde eend in de bijt worden, net als Barack Obama. Dat zal dan weer leiden tot een verdergaande polarisatie en de groei van het gevoel dat de witte Amerikaan zijn land aan het verliezen is aan immigranten.

Conform artikel 13 van de Tabakswet (S.B. 2013 no. 39) is het importeren van e-sigaretten en andere tabaksproducten verboden in Suriname. Dit verbod impliceert ook, dat het gebruik ervan niet is toegestaan. Ondanks het verbod blijven mensen e-sigaretten gebruiken, vaak onbewust van de mogelijke gevaren.

Een e-sigaret is een handheld apparaat dat nicotinehoudende damp produceert door een vloeistof op te warmen, zonder tabaksrook.

Veel mensen hebben besloten het roken van sigaretten te vervangen door vapen, in de hoop dat het een gezonder alternatief is. E-sigaretten bevatten wel nicotine, maar missen veel van de schadelijke stoffen, zoals teer en koolmonoxide, die in tabak

voorkomen. Hoewel vapen minder risicovol lijkt, blijft er discussie over de veiligheid.

 De vloeistof en damp bevatten nog steeds enkele schadelijke chemicaliën, maar in veel lagere concentraties dan sigarettenrook. Nicotine, hoewel verslavend, is op zichzelf relatief onschadelijk.

De meeste schade van roken komt namelijk door de duizenden andere giftige chemicaliën in tabaksrook.

Vapen biedt een manier om nicotine in te nemen zonder de meest schadelijke stoffen van tabak. Miljoenen mensen gebruiken nu e-sigaretten voor hun nicotinebehoefte.

Hoewel e-sigaretten als 95% veiliger dan tabak worden beschouwd, zijn ze niet zonder risico. In de VS werd in 2019 een uitbraak van ernstige longziekten (EVALI) in verband

gebracht met vapen.

Vandaag vieren Rastafarians wereldwijd de geboortedag van Keizer Haile Selassie I, een persoon van groot historisch en spiritueel belang binnen hun gemeenschap. Ook in Suriname wordt stilgestaan bij deze dag.

Historische AchtergrondHaile Selassie I, geboren als Tafari Makonnen Woldemikael op 23 juli 1892, was een Ethiopische regent van 1916 tot 1930 en diende vervolgens als keizer van 1930 tot 1974. Hij maakte deel uit van de Salomonische dynastie, die zijn afstamming traceert naar keizer Menelik I.

Betekenis voor de Rastafari-bewegingDe Rastafari-beweging, vernoemd naar Haile Selassie I, ziet hem als een goddelijke figuur en de wederkomst van Christus. ‘Ras’ betekent ‘hoofd’ en ‘Tafari’

betekent ‘schepper’. Gedurende zijn leven was Haile Selassie een Ethiopisch Orthodoxe Christen. Hij werd gekroond met de titels ‘Koning der Koningen, Heer der Heren, Overwinnende Leeuw van de stam Juda’, titels die in de Bijbel voorkomen. Deze titels en zijn daden geven hem een goddelijke status binnen de Rastafari-geloofsovertuiging.

Spirituele en Culturele ImpactVoor de Rastafari’s is de profetie van de wederkeer van Christus in de koninklijke aard van Haile Selassie I, zoals beschreven in Psalm 87 van de Bijbel, vervuld. Hij wordt gezien als een voorbeeld van een levenswijze, zoals benadrukt in het lied ‘One Drop’ van Bob Marley: ‘Give us

the teachings of His Majesty, For we no want no devil philosophy’.

Wereldwijde VieringenDe geboortedag van Haile Selassie I wordt wereldwijd gevierd door miljoenen Rastafari’s. In Suriname zullen verschillende Rastafari-organisaties op 23 juli feestelijke bijeenkomsten houden. Deze evenementen zullen gezonde voeding en drank, optredens van reggae-artiesten, en het bespelen van de Nya Binghy drums omvatten.Lokale Activiteiten in Suriname

Wens voor een Vredevolle VieringDe Surinaamse samenleving, en in het bijzonder de Rastafari-gemeenschap, wordt een vredevolle viering van de 132ste verjaardag van Keizer Haile Selassie I toegewenst. Deze viering is een erkenning van zijn invloed en een eerbetoon aan zijn nalatenschap als een machtige zwarte leider.

De maand juli heeft geen koopkrachtversterking gebracht voor ambtenaren, wat leidt tot groeiende bezorgdheid onder senioren burgers. Dit terwijl mensen met een beperking hun koopkrachtversterking deze maand iets eerder hebben ontvangen, blijft het voor senioren nog een onzekere kwestie of zij de voor hun broodnodige extra steun zullen krijgen.

De koopkrachtversterking is voor veel senioren een essentiële aanvulling om rond te komen. Vooral voor degenen die volledig afhankelijk zijn van hun Algemene Ouderdagsvoorziening (AOV), kan deze extra financiële steun het verschil maken tussen financieel comfort en nood.

De spanning onder senioren neemt toe nu er geen duidelijke communicatie is over de uitbetaling

van de koopkrachtversterking. Tot op heden hebben zij geen aanvullende berichten ontvangen over de status van deze betaling, wat tot veel frustratie en onrust leidt. De onzekerheid over hun financiële situatie maakt velen nerveus.

De vroege uitbetaling van de koopkrachtversterking aan mensen met een beperking heeft gemengde gevoelens opgeroepen onder de senioren. Enerzijds begrijpen zij de noodzaak van deze groep om vroegtijdig financiële steun te ontvangen, anderzijds lijkt het om deze redenen erop dat andere groepen deze steun of iets later of niet zullen ontvangen.

Vooralsnog is er vanuit het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting geen bericht gelanceerd over het stopzetten

van de koopkrachtversterking. Dit betekent dus dat de gelden normaal uitbetaald zullen worden. De gelden van de ambtenaren zijn voor juli stopgezet, omdat de groep ambtenaren een vakantiegeld heeft ontvangen.

De meeste kleine rijstboeren in Nickerie kampen met geldgebrek om kunstmest (ureum) te kopen voor de noodzakelijke bemesting van hun padieaanplant. Vele boeren hebben erop gerekend, dat ze de financiële compensatie die in april door president Santokhi aan hen was beloofd, ondertussen zouden ontvangen. Over de uitbetaling daarvan tasten boeren nog steeds in het duister. 

Sommige boerenorgansaities hebben een lening aanvraag lopen bij het Nationaal Ontwikkelingsfonds voor Agribusiness (NOFA) voor de aankoop van kunstmest, maar de afhandeling daarvan duurt volgens hen veel te lang. 

De padieaanplant moet ongeveer drie weken na inzaai de eerste bemesting ondergaan. Boeren die dit seizoen vroeg hebben

ingezaaid, waren genoodzaakt nieuwe leningen bij de bank of bij een geldschieter aan te gaan om zodoende ureum te kunnen kopen voor de bemesting. Te laat bemesten van de padieaanplant heeft negatieve gevolgen voor de groei van de padieaanplant. Slechte oogstopbrengsten zijn daarvan het onvermijdelijke gevolg.

Boeren die laat hebben ingezaaid, en dus pas later tot bemesting moeten overgaan, kijken nog even de kat uit de boom, in de hoop dat de regering dezer dagen alsnog tot uitbetaling van de financiële compensatie zal overgaan. Het besef dat zulks een ijdele hoop is, begint bij steeds meer boeren langzaamaan door te dringen.

Deze boeren zullen uiteindelijk genoodzaakt zijn om hun heil te zoeken bij geldschieters die woekerrente vragen. Die zijn veelal de opkopers en rijstverwerkers, aan wie zij straks over enkele maanden hun padieoogst moeten verkopen tegen “lage” opkoopprijzen.  

De rijstsector krijgt dan opnieuw te maken met de steeds terugkerende situatie van ontevreden rijstboeren over hun hoge kostprijzen en lage opkoopprijzen. Aan de andere kant zullen de rijstverwerkers hun bekende verhaal ophangen, dat de prijs van rijst op de exportmarkt zo laag is, dat zij zich het niet kunnen permitteren om een goede opkoopprijs te bieden aan de boeren.

Het probleem van vandaag is dat mensen goede mensen niet koesteren, maar proberen hen te gebruiken voor eigen gewin. Dit zien wij voornamelijk binnen de politiek van de afgelopen 40 jaar. In plaats van mensen te waarderen die een positieve bijdrage kunnen leveren, worden zij uitgebuit en onderdrukt.

Goede mensen die kritisch denken, innovatieve ideeën hebben en een moreel kompas volgen, zwijgen uit angst voor broodverlies. Deze angst zorgt ervoor dat de meest capabele mensen zich afzijdig houden van de politieke arena. Hierdoor wordt het land niet geleid door de besten, maar door de achterblijvers – degenen die minder bekwame en

ethisch twijfelachtige capaciteiten bezitten.

Deze “left-overs” nemen de beslissingen en leiden het land, ondanks hun gebrek aan denkvermogen en visie. Dit veroorzaakt een neerwaartse spiraal, waarin het land in verval raakt door slecht beleid en corruptie. Het ontbreekt deze leiders aan de capaciteit om het land vooruit te brengen, omdat zij vooral bezig zijn met zelfverrijking en machtsbehoud.

Dit fenomeen belicht het belang van waardering en ondersteuning van integere en kundige mensen, vooral in de politiek. Zonder de juiste mensen op de juiste plaatsen, kan een land niet floreren. Daarom is het cruciaal om structuren te creëren waarin goede mensen worden gekoesterd

en aangemoedigd om actief deel te nemen aan de besluitvorming.

Alleen door goede mensen te koesteren en hen de vrijheid te geven om hun potentieel te benutten, kunnen we hopen op een betere toekomst. Het is aan ons allemaal om de stem te verheffen en te eisen dat de meest bekwame en ethische leiders de leiding nemen.