Analyse | Auteur: Armand Snijders

Het uitgelekte nieuws dat de regering serieus zou overwegen een nieuwe lening af te sluiten bij de Amerikaanse investeringsbank Oppenheimer & Co. Inc., is als een bom ingeslagen bij veel deskundigen. Er wordt gevreesd dat president Chandrikapersad Santokhi Suriname in dezelfde schuldenafgrond stort als waar het land getracht heeft uit te trekken.

Op 18 november 2019 verzocht de VHP bij monde van toenmalig oppositieleider Santokhi in een brandbrief aan Martin Flanagan, de baas van vermogensbeheerder Invesco dat eigenaar is van het Oppenheimer Fonds, om geen lening aan de regering van Desi Bouterse te verstrekken. Kort daarvoor was

Maar de VHP vreesde destijds dat de lening ‘een onomkeerbare negatieve kasstroom voor Suriname kan creëren, ongebreidelde corruptie zal voeden en kan leiden tot showprojecten, zo dicht tegen de verkiezingen aan’, aldus de VHP in het schrijven aan Oppenheimer. Een maand eerder had de VHP al een aantal internationale instituten en buitenlandse regeringen – waaronder de Europese Unie, Verenigde Staten en Brazilië alsmede het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en

President Bouterse vond de ophef die de oppositie maakte over zijn onverzadigbare honger om te lenen maar onzin en zei dat de zaak ‘goed in mekaar’ zat. ‘Wanneer gerenommeerde banken zich internationaal achter het project stellen dan geloof ik niet dat we kunnen zeggen dat wij onverantwoord bezig zijn. We gaan ermee door, anders gaan heel wat projecten blijven zitten. At the end of the day zal er geld op tafel moeten komen’, zo zei het staatshoofd tegenover het Nationaal Informatie Instituut (NII).

Alle bezwaren haalden overigens weinig uit, uiteindelijk kreeg Suriname twee obligatieleningen van in totaal 675 miljoen dollar van Oppenheimer. De zaak zat inderdaad goed in elkaar, voor Oppenheimer tenminste. Voor Suriname was het een stuk minder en daarmee werd de nieuwe regering in 2020 opgezadeld. Er zat geen rode stuiver of koperen cent meer in de staatskas om de pakweg 4 miljard dollar aan buitenlandse schulden af te lossen, dus ook die van Oppenheimer niet.

Santokhi was er echter van overtuigd dat veel schuldeisers wel bereid zouden zijn om Suriname een haircut (korting) te geven, maar dat viel bitter tegen. Over soepeler aflossingsvoorwaarden wilde iedereen wel praten, maar de kortingen kon Suriname op de buik schrijven. Met de minstens honderd obligatiehouders van Oppenheimer die geld hadden geleend aan Suriname, verliepen de onderhandelingen zeer moeizaam.

De regering had voor de onderhandelingen het financieel advies- en vermogensbeheersbedrijf Lazard ingehuurd in een poging soepeltjes overeenstemming te kunnen bereiken, omdat ze zelf die deskundigheid niet in huis had. Daar hing wel een prijskaartje van zo’n vier miljoen dollar aan, terwijl de uitkomst zeer mager was. Pas enkele maanden geleden werd een akkoord bereikt dat allesbehalve voordelig voor Suriname is; het kost de staat vele tientallen miljoenendollars meer en er zal in de nabije toekomst ook een deel van de olieopbrengsten naar Oppenheimer vloeien. Overigens is de schuld aan Oppenheimer inclusief (boete)rentes opgelopen naar een kleine 900 miljoen dollar, waarvan pas een zeer klein deel is betaald.

De regering kan als argument aanvoeren dat ze wel een deal met Oppenheimer moest sluiten omdat de afspraken die de vorige regering met ze had gemaakt – vooral wat de rente betreft – buitensporig waren. Volgens de herschikkingsovereenkomst is dat wat aangepast, maar Suriname zit nu langer aan de Amerikanen vast en zal uiteindelijk aanzienlijk meer geld moeten ophoesten.

Gezien alle bezwaren tegen Oppenheimer van oppositieleider Santokhi in het verleden, is het zeer vreemd dat hij nu als president voornemens schijnt te zijn om met het fonds in zee te gaan, zoals dagblad De West vorige week onthulde. Er zou een lening van ruim 450 miljoen dollar worden genomen die volledig bestemd is voor de NV Energiebedrijven Suriname (EBS).

Tegen welk rentepercentage dat wordt gedaan, is nog onduidelijk. Gezien de eerdere ervaringen zal dat niet mals zijn en boven de tien procent liggen. Het Oppenheimer Fonds ontkent desgevraagd niet dat de Surinaamse regering om een lening heeft gevraagd, ‘maar we doen geen mededelingen over contacten met cliënten’, ze reageert men.

Aan Oppenheimer zal een honorarium van bijna zes miljoen dollar betaald moeten worden. Het Oppenheimer Fonds is immers een zogeheten ‘broker’, die als bemiddelende partij vermogende geldverstrekkers bij elkaar brengt om het leenbedrag bijeen te krijgen. En daar moet het fonds voor worden beloond. Nog afgezien van het feit dat volstrekt onduidelijk is waar de regering – die toch al moeite heeft om de ambtenarensalarissen en andere lasten te betalen – die zes miljoen dollar en later de aflossingen denkt vandaan te halen, kunnen ook de nodige vraagtekens worden gezet bij de noodzaak van die lening.

Want de EBS is zwaar noodlijdend en een voortdurende njan patu van de clan rond de broers Ronnie en Leo Brunswijk, die als respectievelijk vicepresident van Suriname en directeur van het energiebedrijf daar volledig de dienst uitmaken. Zelfs Santokhi staat daar machteloos tegenover. Ondanks dat de energietarieven de afgelopen vier jaar minstens zijn vertienvoudigd, moet er nog altijd heel veel geld bij. Dat is in de ogen van de consument niet terecht en gevreesd wordt dat een megalening in een bodemloze put en vooral de verkeerde zakken belandt.

De regering heeft nog niets losgelaten over de gesprekken met Oppenheimer. Maar als de lening er inderdaad komt, is het laatste woord daar zeker niet over gezegd. Santokhi heeft dan in ieder geval heel veel uit te leggen aan de samenleving en zal daarover ook verantwoording moeten afleggen aan De Nationale Assemblee. Die zal uiteindelijk moeten beoordelen of de president al dan niet onverantwoord bezig is en in navolging van zijn voorganger het land in onheil stort.

UNITEDNEWS

Foto: Staatsolie-directeur Annand Jagesar

Er zijn geen onderhandelingen gaande tussen Suriname en TotalEnergies ten aanzien van een gunstigere belastingvoorziening voor de Franse energiemultinational. “Nee, alle fiscale voorwaarden voor olie zijn vastgelegd in het productiedelingscontract en er zijn geen onderhandelingen hierover gaande”, zegt Staatsolie-directeur Annand Jagesar aan in een interview.

Ford Tanner, Associate Director bij S&P Global Commodity Insights, suggereerde onlangs in de podcast EnergyCents dat TotalEnergies het beoogde eerste olieproject in Blok 58 zou kunnen uitstellen vanwege ongunstige belastingvoorzieningen in Suriname ten opzichte van andere landen zoals Namibie waar de maatschappij ook aan de slag zou kunnen gaan. “Ze hebben een

Daar er niet onderhandeld wordt over belastingen kan dit eventueel vraagstuk ook niet tot vertraging van de bekendmaking van het finale investeringsbesluit (FID) leiden. De FID, het officieel besluit om tot productie van de in Blok 58 bewezen oliereserves over te gaan, wordt in het laatste kwartaal van dit jaar verwacht en de productiestart in 2028.

Intussen heeft Staatsolie reeds stappen gezet voor mobilisatie van het kapitaal dat het bedrijf op tafel zal moeten leggen om mee te doen met de productie. Contractueel heeft

Wanneer Staatsolie moet beginnen in te komen met geld is nog niet bekend, omdat de maatschappij nog in gesprek is met TotalEnergies hierover. De Franse maatschappij heeft vorig jaar bekendgemaakt dat de investering voor de eerste productie in Blok 58 voor de Surinaamse kust 9 miljard US dollar bedraagt.

Jagesar legt uit dat Staatsolie haar deel niet in één keer op tafel hoeft te leggen. “Wij krijgen dan zogenaamde cash calls, dus gebaseerd op werkelijke betalingen die TotalEnergies als operator zal moeten verrichten in de komende periode – bijvoorbeeld drie maanden.

Zij zullen bij alle partijen een verzoek indienen voor het storten van het geld naar rato van het aandeel in de joint-venture op hun rekening. Als Staatsolie voor 20 procent meedoet betekent dit dat Staatsolie daar steeds 20 procent van de geschatte rekening moet betalen”, aldus de Staatsolie-topman.

Tijdens de in juni gehouden Suriname Energy, Oil & Gas Summit and Exhibition hebben toppers van Staatsolie en TotalEnergies aangegeven dat er goede vorderingen worden gemaakt door TotalEnergies, APA Corporation en Staatsolie op weg naar een finaal investeringsbesluit voor Blok 58. TotalEnergies -de operator- en APA Corporation hebben elk een belang van vijftig procent in Blok 58. Staatsolie en TotalEnergies zijn de grootte van het te ontwikkelen gebied overeengekomen, en streven naar het maximaliseren van de waarde voor Suriname en de Blok 58-partners over een productieperiode van 25 jaar. Daarnaast is de romp voor het drijvende productie- en opslagplatform met een capaciteit van 200.000 vaten olie per dag al veiliggesteld.

De voorontwerpstudies voor de ontwikkeling van het Sapakara- en Krabdaguveld vorderen. Deze velden hebben een gecombineerde reserve van meer dan 700 miljoen vaten olie. De velden zullen, aldus Staatsolie, met behulp van de nieuwste technieken en methoden worden aangelegd en in productie gebracht. In de tweede helft van dit jaar start een geavanceerd seismisch onderzoek om in kaart te brengen waar de productieputten het best geplaatst kunnen worden om zo optimaal mogelijk te produceren. Het seismisch onderzoek zal 900 vierkante kilometer beslaan.

UNITEDNEWS

Foto compilatie: Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken en collega Dominique Dupuy van Haïti

Minister Ramdin voert overleg met Haïtiaanse collega over vermoedelijke mensenhandel

Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (Bibis) heeft dit weekend een telefonisch gesprek met zijn collega Dominique Dupuy van Haïti om te praten over vermoedelijke mensenhandel en -smokkel via Haïti en Suriname. Dit naar aanleiding van de bezorgdheid van Frankrijk dat Haïtiaanse staatsburgers via Suriname illegaal hun weg vinden naar Frans-Guyana en mediaberichten daarover de afgelopen dagen.

In een persbericht stelt Bibis dat Suriname staat voor legale migratie en zich blijft inzetten voor

Suriname zal niet mewerken aan “welke vorm van personenverkeer die mogelijk aanleiding geeft tot vermoedens over mensenhandel of mensensmokkel”. Daarom zal de vermoedelijke mensenhandel die recentelijk aan het licht kwam worden onderzocht. Inden nodig zullen onmiddellijk maatregelen worden getroffen. Bibis stelt dat Suriname met veel inzet en inspanning de Tier 1-status met betrekking tot illegale transport van personen heeft bereikt. “Wij zullen ervoor waken dat deze rangschikking verslechtert”, aldus het ministerie.

Het department meldt verder

Bibis zegt het ontslag van de staf van het Haïtiaanse consulaat in Suriname te betreuren en hoopt dat de wettelijke procedures in acht zijn genomen. Het besluit tot ontslag is een interne aangelegenheid van de regering van Haïti.

Het ontslag van het personeel volgt op de recente zorgen die zijn geuit door Franse autoriteiten over de mogelijke betrokkenheid van consulaire medewerkers bij mensenhandel en dat de Haïtiaanse migranten, de grens oversteken naar Frans-Guyana of verder reizen naar Brazilië met als uiteindelijk doel de grens tussen de Verenigde Staten en Mexico te bereiken.

Het Haïtiaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een intern onderzoek gestart naar aanleiding van deze zorgen.

In het persbericht geeft Bibis een toelichting waarom mensen uit Haïti worden toegelaten en welke categorie van personen naar Suriname mogen komen. Tijdens de Covid-19-periode konden Surinamers en ingezetenen het land niet verlaten, bezoeken of terugkeren. Voor zowel de inwoners van Suriname, Surinamers in het buitenland, als vreemdelingen, leidde dit tot grote beperkingen in hun leven. Ze konden familieleden in het thuisland niet bezoeken, noch konden zij bezoek ontvangen van hun familieleden, terwijl het personenverkeer over de hele wereld in 2022 al was genormaliseerd.

Voor de Haïtiaanse gemeenschap in Suriname en hun familieleden in Haïti was deze situatie dubbel zo zwaar, stelt Bibis, vanwege de steeds verslechterende sociaal-economische en veiligheidssituatie in Haïti. De ernstige omstandigheden maakten het moeilijk tot onmogelijk om vluchten van en naar Port-au-Prince uit te voeren. De luchthaven is in 2024 zelfs voor enkele maanden gesloten geweest vanwege de veiligheidssituatie.

Uit humanitaire overwegingen en om verlichting te bieden aan de Haïtiaanse gemeenschap in Suriname heeft de regering besloten vanaf april 2023 commerciële lijnvluchten van en naar Haïti toe te staan. In dat kader kreeg vliegmaatschappij Fly AllWays toestemming om twee vluchten per maand uit te voeren, waarbij de voorwaarden voor de vluchtuitvoeringen steeds zijn gecommuniceerd.

Deze vluchten hadden als doel families te herenigen en Haïtianen die wilden terugkeren naar hun land, evenals Haïtiaanse ingezetenen, de gelegenheid te bieden hun gezinsleden naar Suriname over te brengen. Ook kregen bonafide bedrijven toestemming om Haïtiaanse arbeiders aan te trekken onder de geldende voorwaarden. Voorts worden Haïtianen die een geldige verblijfs- of werkvergunning hebben in andere landen toegelaten.

Sinds de eerste chartervlucht in mei 2023 zijn, aldus Bibis, in totaal tien vluchten uitgevoerd, waarbij 879 Haïtianen naar Suriname zijn gereisd. Dit jaar zijn tot heden drie vluchten uitgevoerd met totaal 309 personen. Bibis merkt op dat het Haïtiaanse consulaat-generaal vanaf de start van deze vluchten in 2023 heeft geassisteerd met de documentencontrole en verificatie van door Haïtiaanse instanties uitgegeven akten, verklaringen en andere documenten, om ervoor te zorgen dat de documenten authentiek zijn. Veel Haïtianen in Suriname kozen ervoor hun verzoek via het consulaat te laten verlopen.

UNITEDNEWS

In feite bevindt 65% van de totale coltanvoorraden op aarde zich in Congo, en coltan is erg belangrijk bij de productie van moderne elektronica zoals mobiele telefoons, iPads, computers, laptops, playstations, straalmotoren, x-boxen, om er maar een paar te noemen.

Overal op aarde zie je een laptop of mobiele telefoon, inclusief degene waarmee je dit artikel leest, met een afdruk van Congo erin. Congo zou volgens de wet een van de rijkste landen van Afrika moeten zijn, maar nee, dat is het niet. In plaats daarvan wordt het geplaagd door een eindeloze oorlog, ellende en armoede.

In 1946 nam de westerse wereld

Zelfs buurlanden als Rwanda en Oeganda, landen waar westerse landen als de VS en het VK financiële hulp aan blijven geven, hebben op hun beurt de plundering en roof van Congo niet gestopt namens wat veel analisten volhouden hun westerse peetvaders te zijn.

In talloze onderzoeken heeft de Verenigde Naties talloze westerse multinationals aangeklaagd

En sindsdien zijn Congolese mannen, vrouwen en kinderen gemarteld, verkracht, uitgehongerd en zelfs vermoord, alleen maar om die oorlog gaande te houden, de aandacht af te leiden van de exploitatie van de hulpbronnen, zodat het Westen toegang kan blijven houden tot de hulpbronnen. Dezelfde VN-studies hebben gevallen van genocide tegen het Congolese volk door Rwandese en Oegandese troepen genoemd, en toch is er niets gedaan.

Raad eens, de westerse media zullen niet berichten over wat er in Congo gebeurt, en zelfs als ze dat per ongeluk doen, zullen ze ervoor zorgen dat de focus ligt op de wreedheden en misdaden die door rebellengroepen worden gepleegd, maar ze zullen je niet vertellen dat het hetzelfde Westen en hun multinationale bedrijven zijn die deze rebellengroepen financieren, bewapenen en trainen.

Revolutionaire leiders zoals Laurent-Desire Kabila die opstonden om zich uit te spreken tegen deze misdaden en om verandering vroegen, zijn ofwel gedemoniseerd door de westerse pers of vermoord door westerse machten en hun lokale vazallen.

Kabila was president van Congo, maar werd vermoord. Sta even stil en vraag jezelf af waarom overal in Afrika, gedurende de tijd dat we begonnen met het bereiken van onafhankelijkheid, waarom jonge revolutionaire stemmen die in hun verschillende landen zijn opgestaan, mannen als Tom Mboya, Amilcar Cabral, Patrice Lumumba, Thomas Sankara, Steve Biko, Gadaffi om er maar een paar te noemen, bruut zijn vermoord?

En Nigeria, een land dat de hoop van de zwarte wereld zou moeten zijn, dat zou moeten opstaan ​​als een grote broer ter verdediging van zwart Afrika, wordt gehinderd door de meest achterlijke regering en leiders ter wereld. En om het nog erger te maken, zijn we hier nog steeds aan het debatteren over veeteelt en grootschalige ontvoeringen van schoolkinderen door terroristen in de 21e eeuw. ~ Albert Afeso Akanbi (schrijver)

In december 1984 zaten 3000 belugawalvissen gevangen in het ijs van de Tsjoektsjenzee nabij Rusland. Omringd door drie meter dik ijs, hadden ze moeite met ademhalen en dreigden te sterven. De ijsbreker Admiral Makarov werd ingezet om een pad naar open water te creëren, maar de walvissen weigerden aanvankelijk te volgen. Nadat de bemanning klassieke muziek van Tsjaikovski speelde via de luidsprekers, begonnen de walvissen te volgen. Dit leidde uiteindelijk tot de redding van 2000 walvissen, die een 160 kilometer lang kanaal naar de onbevroren oceaan bereikten. De internationale reddingsoperatie werd bekend als “Operatie Beluga.”

(Aangeboden)

Suriname kent internationaal gezien een zeer hoge vennootschapsbelasting (36%) naast een gemiddeld laag btw-tarief (10%) en bijna geen dividendbelasting vanwege de afwezigheid van relatief grote aantallen beursgenoteerde bedrijven. In de meeste EU-landen geldt een gemiddelde vennootschapsbelasting van tussen de 20% en 25%, een btw-tarief van ongeveer 21% en een gemiddelde dividendbelasting van 30%.

Hieronder volgen enkele van de belangrijkste voor- en

2. Beperking van winsten voor buitenlandse bedrijven: Het hoge tarief ontmoedigt mogelijk buitenlandse bedrijven om winst op grote schaal uit het land te halen.

- Concurrentiepositie verbeteren: Suriname kan concurrerender worden op internationaal vlak, wat kan leiden tot economische groei en meer werkgelegenheid.

4.Toename van exportgerichte industrieën: Door te investeren in sectoren zoals mijnbouw, landbouw en toerisme, die inkomsten in vreemde valuta genereren, kan de economie groeien, wat uiteindelijk leidt tot een bredere belastingbasis.

De verdachte L.V. is op maandag 12 augustus 2024 door leden van het Regeio Bijstand Team Paramaribo (RBTP) ter zake diefstal aangehouden.

L.V. moet zich de afgelopen dagen samen met een voortvluchtige kompaan schuldig hebben gemaakt aan een reeks diefstallen van gascilinders in de omgeving van Sophia’s Lust. Nadat diverse aangiftes op het politiebureau Kwatta werden gedaan door benadeelden, werd het onderzoek overgedragen aan de recherche van Regio Midden die twee verdachten in beeld brachten.  De verdachte L.V. werd vervolgens door het RBT Paramaribo in de kraag gevat en overgedragen aan de onderzoeksunit. Ook het voertuig waarmee de gestolen cilinders

Hangende het onderzoek is de verdachte L.V. na overleg met het Openbaar Ministerie door de politie in verzekering

De politie in Suriname heeft een doorbraak bereikt in een zaak rond diefstallen van gascilinders in de omgeving van Sophia’s Lust. De 39-jarige Luciano V. is aangehouden door leden van het Regio Bijstand Team Paramaribo, nadat de recherche van Regio Midden hem in verband had gebracht met meerdere diefstallen.

De afgelopen periode ontving de politie van Kwatta meerdere meldingen van gestolen gascilinders in Sophia’s Lust. Na grondig onderzoek kwamen twee verdachten in beeld, waaronder Luciano en een nog voortvluchtige verdachte.

Tijdens het onderzoek nam de Surinaamse politie ook het voertuig in beslag waarmee de gestolen gascilinders werden vervoerd, evenals een kniptang die

Bij de huiszoeking in de woning van Luciano trof de politie ook een aantal televisie-afstandsbedieningen en nieuw verpakte telefoonhoesjes aan. Luciano kon geen verklaring geven voor de herkomst van deze goederen, wat doet vermoeden dat hij mogelijk betrokken is bij andere misdrijven.

De politie vermoedt dat Luciano en zijn handlanger verantwoordelijk zijn voor meerdere criminele activiteiten. De opsporing en aanhouding van de tweede verdachte is in volle gang.