Fotocompilatie: President Santokhi en het CLAD gebouw | Auteur: Armand Snijders.

De grootschalige belkaartfraude bij Telesur, de verspilling van miljoenensubsidies bij de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij (SLM) en de NV Energiebedrijven: al deze en vele andere zaken hadden mogelijk voorkomen kunnen worden als er bij de staatsondernemingen een afdeling Administratieve Organisatie en Interne Controle was opgezet.

Deskundigen van de Centrale Landsaccountantsdienst (Clad) waren in 2019 en 2020 bezig om dat te implementeren, maar deze regering zette dit kort na haar aantreden om onduidelijke redenen stop. Met als gevolg dat de lantibedrijven nog steeds kunnen doen wat ze willen. Niemand heeft daarom zicht over wat

Controle van onafhankelijke diensten, zoals de Clad, zouden fraudeleuze cijfers aan het licht moeten brengen, maar deze organisatie is de laatste jaren enorm uitgehold. Sterker nog, sinds het aantreden van president Chandrikapersad Santokhi wekt hij op z’n minst de indruk dat hij bepaalde financiële zaken het liefst binnenskamers houdt en zeker niet wil delen met de samenleving. Vooral niet als het over de uitgaven gaat bij bedrijven waarvan de staat aandeelhouder is en waar family and friends zijn ‘geparkeerd’. En die moeten daar natuurlijk wel van kunnen profiteren.

Om de

Dat was niet de eerste keer: de regering heeft systematisch heel wat controlemechanismen, die fraude en corruptie zoveel mogelijk hadden kunnen voorkomen, uitgebannen. Hoewel Santokhi bij zijn aantreden beloofde door de vorige regering ingehuurde deskundigen niet uit rancune weg te werken omdat hij iedereen nodig had om het land weer op te bouwen, deed hij in werkelijkheid het tegenovergestelde.

Zoals bij de Clad, waar een stel relatief jonge deskundigen al jaren werkte en in opdracht van minister Gillmore Hoefdraad onder meer bezig was veiligheidskleppen in te bouwen bij lantibedrijven. De meeste leden van dit enthousiaste Clad-team waren afkomstig uit de zo door Santokhi bejubelde diaspora in Nederland. Ze hadden volgens eigen zeggen ook geen enkele band met de NDP of andere partij, ze zetten zich vooral in voor het algemene landsbelang.

Maar daar had Santokhi geen boodschap aan. Enige tijd nadat de Clad-leiding de regeringstop – en met name toenmalig minister Armand Achaibersing van Financiën en Planning – tekst en uitleg had gegeven over waar ze precies mee bezig waren, kwam er geen ondersteuning van regeringszijde. Een voor een werden de deskundigen aan de kant geschoven en vervangen door stromannen en -vrouwen van de coalitiepartijen. Want alles wat ook maar naar de vorige regering rook, moest worden vervangen. Dat daardoor ook de projecten waaraan werd gewerkt, werden stilgelegd, deerde de regering kennelijk niets.

Zo had een van de accountants een blauwdruk opgesteld voor de Administratieve Organisatie en Interne Controle van overheidsbedrijven. Alle bedrijven – inclusief de parastatale – zouden verplicht worden deze blauwdruk over te nemen, want die bevoegdheid heeft het Clad. Maar voordat dit kon worden geïmplementeerd, werd het op last van de regering stopgezet en de accountant in kwestie bedankt voor zijn diensten. Hij keerde terug naar Nederland, waar zijn kennis en ervaring wel worden gewaardeerd.

Het niet-implementeren van een nauwsluitend controlemechanisme bij de staatsbedrijven, heeft vergaande gevolgen waar de regering – en vooral de samenleving – nu de rekening betaalt. Maar het sterke vermoeden bestaat dat het doelbewust is tegengehouden, zodat men ongestoord kon doorgaan met veel onfrisse praktijken bij tal van staatsbedrijven.

Regeringen hebben totaal geen behoefte aan kritische pottenkijkers zoals het Clad en de Rekenkamer. Ook Santokhi niet. Anders kunnen er ook niet ongestoord en ongebreideld tientallen miljoenen US dollars worden gepompt in doodzieke staatsbedrijven, zoals de SLM en de EBS. Daar hebben zelfs de Rekenkamer en de Clad geen enkel zicht op, waardoor zij de regering ook niet op de vingers kan tikken, zoals het eigenlijk hoort.

Daardoor verdwijnt heel veel geld en worden overheidsbedrijven noodlijdend; uiteindelijk moeten ze met subsidies uit de staatskas overeind worden gehouden. Dat is het gevolg van een vernietigend beleid, waarin ook nog eens geen plaats is voor organisaties als de Clad. De kiezers kunnen in de toekomst alleen maar hopen dat er leiders komen die het landsbelang wél vooropstellen en de controlemechanismen weer in ere herstellen.

ANALYSE

Bron: Mo.be

Na meer dan een jaar van recordhitte nadert het hoogtepunt van het bosbrandseizoen in grote delen van onze groene planeet. Wat betekent dat voor mens en natuur? ‘Zelfs bomen stoppen met ademen als reactie op de rook’, zeggen experts.

Veel ecosystemen zijn geëvolueerd om regelmatige branden te weerstaan en sommige worden er zelfs door gevoed – denk aan planten die vlammen nodig hebben om zich te kunnen voortplanten. Maar door de stijgende temperaturen op aarde zijn er ook nieuwe branddynamieken ontstaan. Dit maakt het leven niet alleen gevaarlijker, het wakkert ook de klimaatopwarming aan.

‘Het voelt alsof we eraan gewend raken

De uitstoot van fossiele brandstoffen is in dezelfde periode met meer dan een derde gestegen. De verbranding van steenkool, olie en gas is de belangrijkste reden dat de wereld vaker, intenser en langer in brand staat. Klimaatverandering

Droge bliksem

Maar er is meer aan de hand. ‘Als branden groot en heet genoeg worden, kunnen ze hun eigen weer creëren’, zegt Kyle Hilburn, een atmosferisch wetenschapper aan de Colorado State University. De uitgedroogde atmosfeer boven een wildvuur produceert misschien geen regen, maar de “droge bliksem” die erdoor ontstaat, zaait nieuwe branden in droog gras en struikgewas. Wetenschappers ontdekten pas eind jaren negentig dat branden onweersbuien kunnen voortbrengen, zegt Hilburn. Zijn onderzoek, waarbij hij gebruik maakte van een vloot satellieten die in 2017 werden gelanceerd, heeft aangetoond dat de ‘pyrocumuluswolken’ die deze onweersbuien veroorzaken veel voorkomen.

Brandende vegetatie warmt de lucht aan de grond op. Die lucht stijgt op en laat een leegte achter die door koude lucht wordt opgevuld. Als warme lucht blijft opstijgen, condenseert ze uiteindelijk tot wolken en bevriest een deel ervan. Vloeibare en bevroren deeltjes botsen tegen elkaar en genereren een lading die door de bliksem wordt geneutraliseerd.

De uitgedroogde atmosfeer boven een wildvuur produceert misschien geen regen, maar de “droge bliksem” die erdoor ontstaat, zaait nieuwe branden in droog gras en struikgewas. De lucht die opstijgt uit een wildvuur wordt ook gegeseld door winden die “vuurwervelingen” kunnen maken: vlammende wervelingen die lijken op tornado’s die hete as verstrooien en het vuur verder verspreiden.

Rook tot aan poolcirkel

Branden veroorzaken meer branden vanwege hun invloed op het lokale klimaat. Hetzelfde geldt op wereldschaal: als bossen branden, komt de koolstof vrij die ze tijdens hun groei hebben opgeslagen. Meer koolstof in de lucht betekent meer klimaatverandering; meer klimaatverandering betekent meer branden en meer koolstof in de lucht. Rusland meldt dat de omvang van de bosbranden deze zomer met 50 % is toegenomen, nu enorme bosbranden rook verspreiden tot aan de poolcirkel. In het uiterste noorden van Europa, Azië en Noord-Amerika ligt het boreale woud, een van de grootste koolstofputten op aarde.‘In de laatste duizenden jaren heeft het ongeveer 1 biljoen ton koolstof uit de lucht gehaald en opgeslagen in de bomen en de bodem’, zeggen Natascha Kljun en Julia Kelly, milieuwetenschappers aan de Universiteit van Lund in Zweden.

Kljun en Kelly stellen dat computersimulaties van het klimaat op aarde de bijdrage van deze bosbranden aan de opwarming van de aarde onderschatten. Volgens hun onderzoek naar het Zweedse boreale bos, gaat de CO2-uitstoot van verbrande gebieden nog jaren door nadat de vlammen zijn gedoofd.

Strenge regulering

Zelfs met een opwarmende atmosfeer die bossen in tondeldozen verandert, zouden veel bosbranden niet ontstaan zonder mensen die ze aansteken. Sommige branden zijn een kwestie van nalatigheid, zoals vonken van oude hoogspanningskabels.

In Zuid-Afrika kunnen landeigenaren die geen brandgangen aanleggen, aangeklaagd worden voor het oncontroleerbaar laten woeden van bosbranden. Tracy-Lynn Field, professor milieurecht aan de Universiteit van Witwatersrand, gelooft dat dit een krachtige maatregel kan worden om het aantal branden dat uitbreekt te beperken. Zulke ingrijpende regulering kan nodig zijn in hotspots in het westen van Canada – en niet alleen om milieuredenen.

‘Terwijl de uitstoot van de meeste vervuilingsbronnen de afgelopen twintig jaar is afgenomen, is de blootstelling van Canadezen aan de rook van bosbranden met ongeveer 220 procent toegenomen’, zeggen gezondheidswetenschappers Stephanie Cleland en Ryan W. Allen van de Simon Fraser University. Gezondheidsexperts bestudeerden ooit de effecten van de rook van bosbranden – bijvoorbeeld hoe een blootstelling van een paar dagen astma kan verergeren. Nu gemeenschappen maandenlang gure lucht inademen onder een smogachtige hemel, zijn onderzoekers bang voor grimmiger gevolgen: verminderde longfunctie, hoger risico op dementie en vroegtijdige sterfte.

Bomen houden adem in

Langdurige blootstelling aan de rook van bosbranden is op veel plaatsen een groeiend probleem voor de volksgezondheid. Maar niet alleen wij hebben moeite met ademhalen. ‘Het blijkt dat planten een beetje op een soortgelijke manier reageren op bosbranden’, constateren Delphine Farmer en Mj Riches, experts in scheikunde en plantkunde aan de Colorado State University. ‘Sommige bomen sluiten hun ramen en deuren en houden hun adem in.’

Farmer en Riches ontdekten bij toeval dat ponderosa-dennen in Colorado bladporiën, huidmondjes genaamd, afsloten als reactie op de rook van bosbranden. De bomen stopten daadwerkelijk met ademen, waardoor de fotosynthese die hen in leven houdt werd gestopt. De langetermijngevolgen van rokerige lucht in bossen zijn nog onduidelijk. Maar net als bij blootstelling van mensen zou de prognose wel eens heel slecht kunnen zijn.

KLIMAAT

De 48-jarige eigenaar van een vissersboot, N.M., is verdronken in de Surinamerivier. Zijn lichaam werd vandaag, woensdag 21 augustis, gevonden en geborgen.

Maandagavond hoorden werknemers een knal en een plons. Ondanks hun zoekpogingen konden ze hem door de sterke stroming niet redden.

Het lichaam van Navin Mangar (48) is woensdagochtend geborgen uit de Suriname rivier ter hoogte van La Recontre. De man was maandagavond in de rivier gevallen bij een aanmeersteiger aan de Sir Winston Churchillweg.

Volgens ooggetuigen is de in Guyana geborgen Mangar tijdens laswerkzaamheden aan boord van een boot vermoedelijk uitgegleden tijdens het overstappen naar een andere boot.

De overige arbeiders hoorden een plons en zagen kort daarna de slippers van de man op het water drijven.

Pogingen om het slachtoffer te vinden leverden niets op. De Surinaamse politie werd ingeschakeld en een zoekactie werd vervolgens op touw gezet.

Het ontzielde lichaam

De Indiase premier zal woensdag in Kiev Vladimir Zelensky ontmoeten, waar hij naar verwachting zijn visie zal delen over een vreedzame oplossing voor het conflict tussen Rusland en Oekraïne.

Modi, die contact heeft onderhouden met beide partijen, streeft naar een diplomatieke oplossing door middel van dialoog en diplomatie, een positie die India inneemt sinds het begin van de oorlog in 2022.

Zijn bezoek, dat een tussenstop in Polen omvat, is een belangrijke stap in India’s diplomatieke inspanningen om het aanhoudende conflict aan te pakken. De video toont Modi die aankomt in Warschau, het eerste bezoek van een Indiase premier aan Polen in

De 74-jarige Y. Van der San is dinsdag overleden op de KLM-vlucht van Amsterdam naar Paramaribo. Bij aankomst van het toestel op Johan Adolf Pengel luchthaven in Suriname, kreeg de politie de melding van het voorval.

Een arts van de RGD-poli op de luchthaven stelde de dood van de passagier vast, die samen met haar dochter aan boord was. Volgens de arts is de vrouw aan een hartaanval overleden.

Het lijk werd door een ingeschakelde uitvaartbedrijf afgevoerd naar een mortuarium.

Het ontzielde lichaam is na afstemming met een lid van het Surinaamse Openbaar Ministerie afgestaan aan de familie.

Het Israëlische leger beweert dat het Hamas-militanten blijft aanvallen en wapens en munitie in beslag neemt, met straaljagers die meer dan 30 locaties aanvallen, waaronder tunnels, lanceerplatforms en een observatiepost.

Deze aanvallen komen te midden van voortdurende diplomatieke inspanningen om het 10 maanden durende conflict tussen Israël en Hamas te beëindigen.

De Surinaamse Badminton Junioren Selectie neemt deel aan het Carebaco Junioren Toernooi 2024 in Oranjestad, Aruba. De delegatie bestaat uit 31 spelers die Suriname vertegenwoordigd in de categorieën U11, U13, U15, U17 en U19. Het toernooi wordt van 22 tot en met 25 augustus gehouden.

Tobago, Suriname en Guyana, is nu uitgegroeid tot een internationaal toernooi. Sinds 1999 is het toernooi opengesteld voor spelers van buiten de Carebaco-lidstaten, meldt de Surinaamse Badmintonbond.

toernooi. De selectie is inmiddels op Aruba onder leiding van teammanager Jerry Lieuw-A-Joe. De laatste voorbereidingen zijn daar inmiddels in volle gang, waarbij de focus ligt

Naast Suriname zullen ook teams uit Barbados, Guyana, Jamaica, Mexico, Puerto Rico, Trinidad en Tobago, en het gastland Aruba, strijden om de hoogste eer. Dit diverse deelnemersveld belooft uitdagende en spannende

Door Jordi Bou20 augustus 2024 – Reddingsteams zijn op zoek naar zes vermiste personen nadat een van ’s werelds grootste zeiljachten werd getroffen door een hevige storm en zonk voor de kust van Sicilië.

De zoektocht is lastig vanwege het losgeraakte meubilair dat de toegang tot de hutten blokkeert

De Bayesian, een superjacht van 56 meter lang met Britse vlag, had 22 mensen aan boord en lag voor anker voor de haven van Porticello toen het werd getroffen door de hevige storm.

Vijftien mensen ontsnapten voordat het kapseisde en het lichaam van één overleden persoon werd snel geborgen.

Daardoor zijn zes passagiers vermist: de

Ieder jaar riskeren honderdduizenden vluchtelingen en migranten hun leven op gevaarlijke reizen die zich uitstrekken over Afrika naar de Middellandse Zee en Europa.

Er is veel aandacht voor de gevaren die ze tegenkomen bij het proberen de gevaarlijke oversteek van de Middellandse Zee te maken. Maar voordat ze de kust bereiken, ondergaan velen extreme en herhaalde vormen van geweld en mishandeling door criminele bendes, gewapende groepen, smokkelaars en zelfs, in sommige gevallen, grenswachten en militaire functionarissen.