President Chandrikapersad Santokhi heeft een constructieve ontmoeting gehad met Spinnaker Capital Group, een wereldwijde investeerder met een strategische focus op investeringskansen in zowel opkomende als gevestigde markten. Tijdens het bezoek op maandag 24 februari 2025 werd de organisatie vertegenwoordigd door de Director of Business Development, Peter Bartlett. Ook minister Albert Ramdhin van Buitenlandse Zaken, International Business & Internationale Samenwerking (BIBIS) was deelgenoot van de bijeenkomst op het Kabinet van de President.

Spinnaker Capital Group beschikt over ruime ervaring en internationale expertise in het investeren in landen die streven naar economisch herstel en groei. Het bezoek stond in het teken van

het verkennen en bespreken van investeringsmogelijkheden in Suriname. Tijdens de bespreking werd de potentie van Suriname als een belangrijk investeringsklimaat benadrukt, waarbij de nadruk onder meer op het versterken van economische groei werd gelegd.

Spinnaker Capital is van plan een nieuw Caribbean Growth and Development Fund op te richten, waarbij Suriname tot de kernregio zal behoren, met als doel de regio te helpen diversifiëren en minder afhankelijk te maken van groei in de olie- en gassector. Dit onder meer door kapitaal te verstrekken ter verbetering van de logistiek en het stimuleren van ontwikkeling. Hoewel de organisatie nog niet zo ver is,

geeft Barlett aan dat sectoren zoals logistiek & landbouw, infrastructuur, natuurlijke hulpbronnen en hernieuwbare energie belangrijke sectoren zijn waarop de focus kan worden gelegd.

Deze week heeft de organisatie diverse ontmoetingen gepland met zowel overheidsorganen als organisaties van de privatesector. Daarmee wordt beoogd de juiste investeringsmogelijkheden te identificeren. President Santokhi sprak zijn waardering uit voor de proactieve houding van Spinnaker Capital Group en benadrukte het belang van internationale partnerschappen voor de verdere ontwikkeling van Suriname. Beide partijen kijken uit naar een voortzetting van de dialoog en het verkennen van concrete samenwerkingsmogelijkheden.

Een ondernemer heeft vanochtend een rover dodelijk geraakt die met zijn makkers bezig was met een inbraak. De verdachten waren de woning binnengedrongen via de zinkplatenfabriek aan de Oost-Westverbinding.

De indringers hadden verschillende deuren opengebroken en waren via het plafond in het huis beland. Toen de ondernemer merkte dat er dieven in het huis waren, heeft hij de schoten gelost.

Nadat

een verdachte dodelijk was geraakt, hebben de anderen de plaats verlaten. Het is niet duidelijk wat ze hebben buitgemaakt. De politie-eenheden zijn bezig met het onderzoek.

Een gestolen bromfiets is dinsdagochtend teruggevonden aan de Loksistraat in Suriname, nadat de eigenaar het voertuig via GPS-tracking had gelokaliseerd.

De Surinaamse politie werd ingeschakeld, maar trof weerstand bij de bewoners van het adres in het ressort Flora, waar de bromfiets zich bevond.

Bij aankomst op de locatie weigerden de bewoners de politie toegang tot de woning en werd er zelfs met bedreigingen gereageerd.

Hierop werd een hulpofficier van justitie ingeschakeld, die toestemming gaf om het pand binnen te treden. De bromfiets werd vervolgens teruggevonden en in beslag genomen.

De politie heeft één aanhouding verricht in verband met de diefstal en verdere betrokkenheid van

anderen wordt onderzocht.

Na verschillende consultaties werd in 2021 een voorstel voor een raamwet aangenomen. Hoewel er nog veel vragen onbeantwoord bleven, stemde het merendeel van de gemeenschappen in met deze wet. Fiti Makandra heeft goed kennisgenomen van de Nota van Wijzigingen op de Concept-Raamwet Collectieve Rechten van Inheemse en Tribale Volken en stelt dat de wijzigingsvoorstellen niet in het voordeel zijn van

de inheemse en tribale volkeren. Deze wijzigingen staan in schril contrast met wat besproken is tijdens de eerder gehouden consultaties met de leiders van de inheemse en tribale volkeren. De vonnissen van het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens (IACHR), namelijk het Saramaka-vonnis (2007) en het Kaliña en Lokono-vonnis (2015), worden daarmee ook ter discussie gesteld. De wijzigingen staan bovendien haaks op de bepalingen in deze vonnissen.

Ten overvloede willen wij het volgende onder de aandacht van de beleidsmakers brengen. Uit de geschiedenis weten wij dat het gebied dat wij nu kennen als Suriname bewoond wordt door mensen die

uit verschillende werelddelen op dwangmatige en gewelddadige wijze zijn gehaald om hier onder onmenselijke, koloniale en zelfs dehumaniserende omstandigheden het economisch belang van Westerse koloniale staten te dienen. Maar dit land was eeuwenlang het woongebied van de inheemse volkeren.

De inheemsen hebben nooit geëist dat anderen die in de koloniale periode hierheen zijn gebracht, hun land (nu: Suriname) moesten verlaten. Zij beseffen terdege dat onze voorouders er niet voor hebben gekozen om hier te zijn, laat staan om hun gebieden te bezetten. Zij hebben namelijk wel geëist dat de Nederlanders moesten vertrekken en hun land niet langer te bezetten.

Echter, de inheemsen vragen en eisen wel dat hun collectieve rechten, waaronder de grondenrechten, grondwettelijk worden erkend. De geschiedenis laat immers talrijke incidenten en interventies zien die een inbreuk vormen op de soevereiniteit van de inheemse volkeren en hun recht op zelfbeschikking. Het begon met de gewelddadige bezetting van hun leefgebieden en het uitmoorden van hun voorouders, het zaaien van tweedracht, het verdringen van hun cultuur, de instelling van natuurbeschermingsgebieden, het geven van Europese namen aan geografische natuurgebieden, tot het uitgeven van hun leefgebieden in concessies (waaronder de kwestie die nu speelt met Chinalco) en het vertrappen van hun collectieve rechten. De behandeling van de inheemsen vertoont dezelfde koloniale en patronagekenmerken als 160 jaar geleden en daarvoor.

De tribale gemeenschappen genieten al sinds de slavernijperiode bescherming van hun leefgebieden door middel van vredesverdragen. Het gewijzigde wetsvoorstel toont echter geen enkele bereidheid om rekening te houden met de internationale vonnissen. De staat lijkt nu de instantie te zijn die de Afro-Surinaamse gemeenschappen en inheemsen onderdrukt, achterstelt en ongelijk behandelt. Vanwege de OAS heeft de staat de opdracht gekregen om regels te ontwikkelen voor de erkenning van de inheemse en tribale volkeren. Wat we echter zien, is dat de staat en de wetgevende macht – onze volksvertegenwoordigers, die de wetten moeten maken – de bescherming van de inheemsen en marrons niet op de juiste manier meenemen. Kennelijk stuit de grondwettelijke erkenning steeds weer op economische belangen die op de achtergrond werkzaam zijn, maar op de voorgrond onzichtbaar blijven.

In 2022 en 2023 heeft Nederland erkend dat wat hun voorouders hebben gedaan jegens de voorouders van de inheemsen en Afro-Surinamers in Suriname, een misdaad tegen de menselijkheid is geweest. De huidige Surinaamse regering kan niet zeggen dat het haar niets kan schelen dat Nederland excuses heeft aangeboden. Waar blijft de redelijke rol van de staat Suriname in dit geheel? Zijn het niet de voorouders van de inheemsen en Afro-Surinamers die de basis hebben gelegd waarop de huidige maatschappij is gebouwd?

En dit, terwijl noch de Nederlandse staat, noch de Surinaamse staat deze volkeren ooit, in overleg met hen, heeft gecompenseerd voor het land dat zij zijn kwijtgeraakt, de levens die verloren zijn gegaan en de mensonterende arbeid die zij hebben verricht. Hoeveel beter is het huidige staatsbestel ten opzichte van hen vergeleken met het koloniale systeem?

Als wij als nazaten geen recht vinden om te leven zoals wij dat willen, dan moeten we de staat Suriname opnieuw voor internationale organen brengen, omdat zij het onrecht van de voormalige kolonisatie voortzet door de grondwettelijke erkenning van de rechten van de inheemse en tribale volkeren niet te regelen.

Wij roepen daarom de regering en de Nationale Assemblee op om het over een andere boeg te gooien en oor te hebben voor de bezwaren, rechten, behoeften en eisen van deze leefgemeenschappen. Er zijn genoeg consultaties geweest. U weet wat u moet doen: doe het!Voorzitter Wilgo Ommen, Federatie van Paraplantages Voorzitter kapitein Muriel Fernandes van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in SurinameGranman Albert Aboikoni van de SaamakaGranman Jimmy Toeroemang van de TrioGranman Ipomadi Pelenapin van de Wayana Granman Remon Clemens van de KwintiGranman Simeon Glunder van de AlukuGranman Leslie Valentijn van de MatawaiGranman Jozef Forster van de Paamaka

Amsterdam zet de schijnwerpers op de Surinaamse componiste Majoie Hajary (1921-2017) met een eerbetoon dat haar muzikale erfenis levend houdt. Op 21 maart 2025 zal in Het Concertgebouw een speciaal concert plaatsvinden, gewijd aan Hajary’s unieke composities.

Tegelijkertijd krijgt haar naam een blijvende plek in het Amsterdamse straatbeeld: op de Zuidas wordt een straat naar haar vernoemd, de Majoie Hajarystraat.

Het eerbetoon maakt deel uit van een bredere beweging om componisten van diverse achtergronden de erkenning te geven die ze verdienen. Hajary, die haar hele leven muziek componeerde met invloeden uit verschillende culturen, wordt nu in Nederland erkend als een van de

grote Afro-componisten.

Tijdens het concert op 21 maart brengt sopraan Imara Thomas onder andere Hajary’s betoverende lied Sommernacht ten gehore. Daarnaast zal schrijfster Ellen de Vries spreken over haar biografie van Hajary, die op dezelfde dag officieel wordt gepresenteerd.

Dit concert is onderdeel van de reeks “Nieuwe Blik Terug”, een initiatief van Orville Breeveld, waarin componisten van Afro-origine onder de aandacht worden gebracht. Hajary’s werk, dat invloeden uit de klassieke muziek combineert met Surinaamse, oosterse en Afrikaanse klanken, past perfect binnen dit thema.

Hajary werd geboren in Paramaribo en vertrok op 15-jarige leeftijd naar Europa, waar ze al snel naam maakte als concertpianiste.

Ze speelde werken van Mozart, Liszt en Schumann en studeerde in Parijs bij de beroemde componiste en pedagoge Nadia Boulanger.

Haar leven nam een romantische wending toen ze verliefd werd op de neef van de legendarische vliegenier Roland Garros, naar wie de beroemde tennisbaan is vernoemd. Haar huwelijk bracht haar naar verschillende continenten, doordat haar echtgenoot als directeur van Air France in diverse landen werkte.

Hoewel haar reizen haar internationale perspectieven gaven, bleef Suriname altijd een belangrijke bron van inspiratie. In haar composities verweefde ze traditionele Surinaamse muziek met elementen uit jazz en klassieke muziek. Hierdoor creëerde ze een unieke muzikale signatuur die zowel exotisch als tijdloos is.

Naast het muzikale eerbetoon krijgt Hajary ook een permanente plek in Amsterdam. Op de Zuidas, waar veel straten zijn vernoemd naar componisten, wordt binnenkort de Majoie Hajarystraat onthuld. Dit besluit past binnen het beleid van de gemeente om meer diversiteit aan te brengen in straatnamen.

Momenteel is slechts 12% van de straten die naar een persoon zijn vernoemd, opgedragen aan vrouwen. De toevoeging van Hajary, samen met de Afro-Amerikaanse componisten Florence Price en Margaret Bonds, is een stap in de richting van een inclusiever straatbeeld.

De gemeente Amsterdam vroeg Orville Breeveld, bekend van de podcastserie “Gemiste Sterren”, om advies bij de naamgeving. De Zuidas wordt steeds meer een dynamische plek waar wonen, wetenschap, cultuur en zaken samenkomen, en de nieuwe straatnamen dragen bij aan de culturele rijkdom van het gebied.

Met zowel een concert als een straatnaam wordt Majoie Hajary eindelijk erkend als een grote muzikale pionier. Haar werk, doordrenkt van Surinaamse ritmes en klassieke elegantie, blijft inspireren. Dankzij deze initiatieven zal haar naam en muziek voortleven, niet alleen in Amsterdam, maar ook in de harten van muziekliefhebbers wereldwijd.

De leden van de Bond van Leraren bij het Technisch Onderwijs (BLTO) zullen zich vanaf vandaag tot 10 uur lesgeven. Daarna zullen zij zich massaal ziek melden. "Het wanbeleid van het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur heeft ons allen dusdanig gefrustreerd waardoor het risicovol is om qua onze psychische gezondheid langer te werken dan tot 10 uur 's morgens. U meldt zich dan ziek en tekent uit. We nemen dus een noodzakelijk weekje rust na 10 uur 's morgens. Komende week zullen wij nagaan wat uw situatie is. De avondscholen doen mee na het 2e lesuur", schrijft voorzitter René Bilkerdijk aan de leden. Het bestuur overweegt ook om het vertrouwen in minister Henry Ori op te zeggen. De redenen hier toe zijn: 1. Dat hij zich niet heeft gehouden aan de afspraken, gemaakt voor de rechter. 2. Dat hij niet reageert op brieven aan hem gericht. 3. Dat hij niet het fatsoen heeft om zich te verontschuldigen tegenover de bond.Het bestuur van de BLTO vindt het jammer dat zowel de president als de rechter nog niet hebben gereageerd op het schrijven aan hen gericht.

 

Den Haag was afgelopen weekend het decor van een historisch evenement: het Shiva Festival in Amare trok maar liefst 9.000 bezoekers en werd daarmee het grootste festival van zijn soort in Nederland.

Het evenement, georganiseerd door Sewa 14.73, bracht spiritualiteit, kunst, dans en traditie samen in een bruisende viering.

 

Een van de hoogtepunten was de eerste Shiva en Parvati bruiloftsceremonie in Nederland, die bezoekers uit het hele land aantrok. Daarnaast werd een spectaculaire Shiv Ling van ijs onthuld en waren er indrukwekkende dansvoorstellingen, kraampjes en een kunsttentoonstelling met 23 gigantische doeken van Menno Algoo, waarvan de opbrengst naar UNICEF gaat.

Het festival had

ook een sterke maatschappelijke en internationale dimensie. De Parvati Awards, uitgereikt door de Women Society, eerden inspirerende vrouwen uit Den Haag. Prominente gasten, waaronder een minister uit El Salvador, de ambassadeur van India en een Swami uit India, waren aanwezig om het evenement extra glans te geven.

Met een non-stop programma vol muziek, cultuur en spiritualiteit, bewees het Shiva Festival dat religieuze evenementen duizenden mensen kunnen samenbrengen. Organisator Sewa 14.73 spreekt van een ongekend succes en belooft een vervolg. Den Haag werd volledig opgeschud – een ware “Shiv Shake”!