De 1e BVSS Avondtweedaagse Wandelmars (ATD) gaat vandaag van start in Paramaribo. Dit evenement biedt de perfecte gelegenheid om tijdens de vakantie gezond en fit te blijven door deel te nemen aan deze sportieve activiteit.

BVSS heeft na zorgvuldige overweging van de huidige sociale en economische situatie in het land, de 60ste Surinaamse Avondvierdaagse gepland voor volgend jaar.

De vierdaagse wandelmars zal in 2025 op 23, 24, 25 en 26 april plaatsvinden. Deze beslissing is genomen met het doel om iedereen ruimschoots de gelegenheid te bieden zich optimaal voor te bereiden op de grootste Avondvierdaagse.

Bekijk hieronder de wandelroute van de 1e

ATD.

B-cham Chandralall

Onderwijsminister Henry Ori heeft per ongeluk een verkeerd signaal gestuurd naar studenten die een professionele carrière in de journalistiek ambiëren. Bij de installatie van de nieuwe Raad van Toezicht (RvT) van de Academie voor Hoger Kunst en Cultuur Onderwijs (AHKCO), waar journalistiek slechts één van de studierichtingen is, besteedde de minister opvallend extra aandacht aan het presenteren van zijn mening over de journalistiek in Suriname en hoe die zou moeten functioneren. Code voor de journalistiek

De minister pleit voor een code voor de journalistiek. Hij zal hopelijk gerustgesteld zijn om te weten dat er een duidelijke ‘code voor de journalistiek’ bestaat in Suriname. De Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) is daar haarscherp over in haar ‘ethische principes voor journalisten’. Daarnaast zijn er ook gedragsnormen die handelen over onder andere beroepsintegriteit, verantwoordelijkheid, en plicht jegens de mensheid.

Het is overigens niet des regering of overheid om een ‘code voor de journalistiek’ te bepalen. Die reguleert zichzelf en staat open voor alle belanghebbenden om wel dan niet tot afspraken te komen voor zaken die niet bij wet zijn geregeld. Maar het willen formuleren van regels met betrekking tot de werkwijze van de journalist is gelijk aan het willen bepalen hoe de burger van Suriname omgaat met diens wettelijk beschermde vrijheden; het gaat immers om een vrij beroep.

Indien de minister journalisten zou oproepen om hun eigen overeengekomen afspraken, die zijn herleid van internationale verdragen en protocollen, na te leven, ziet de schrijver geen reden om het daarmee oneens te zijn.

De minister zal geen weerstand ondervinden in zijn zienswijze dat de kwaliteit van het journalistiek product in Suriname omhoog moet. Maar dit is een vraagstuk waarmee alle ontwikkelingslanden worstelen. Net zoals alle ontwikkelingslanden uitdagingen met gebrek aan voldoende leslokalen, leermiddelen, ontevreden leerkrachten en achterhaalde curricula. Naarmate de samenleving in haar ontwikkeling zal groeien, zal ook de journalistiek zich ontwikkelen. De ene is een weerspiegeling van de andere. MediaraadDe afgelopen jaren is meermalen gepoogd hiertoe over te gaan, maar betrokkenen schijnen of niet precies te weten wat een mediaraad is, of overhoop met elkaar te liggen wat een algemeen aanvaardbare definitie zou moeten zijn van het begrip ‘mediaraad’, met inachtneming van artikel 19 van de Grondwet van de Republiek Suriname: “Eenieder heeft het recht om door de drukpers of andere communicatiemiddelen zijn gedachten of gevoelens te openbaren en zijn mening te uiten, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.”Dit wetsartikel is heel duidelijk, goed dichtgetimmerd en kent een gezond spanningsveld;1-Eenieder heeft het recht om door de drukpers of andere communicatiemiddelen zijn gedachten of gevoelens te openbaren en zijn mening te uiten2-Behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wetTerwijl het voor de overheidscommunicator makkelijker, tot verplicht zal zijn om de taal van de regering te spreken, werkt het bij de niet-publieke media anders. Die hebben het recht hun eigen richting te bepalen conform “het recht om door de drukpers of andere communicatiemiddelen zijn gedachten of gevoelens te openbaren en zijn mening te uiten.”Zolang die rekening houdt met “behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet”, dus zich niet bezondigd aan onder andere, laster, smaad, beledigingen, opruiing en andere handelingen waarover er duidelijke wettelijke regels zijn opgenomen in het Wetboek van Strafrecht.Een eventuele mediaraad zou als waakhond kunnen dienen op naleving, maar ook bescherming van zowel de rechten en beperkingen in artikel 19 van de grondwet. Maar daarvoor is er geen mediaraad nodig. Eenieder die zich gekwetst voelt is vrij om naar de groene tafel te stappen.Een mediaraad zou ook zelfregulerend kunnen zijn om de kwaliteit van de programmering te verbeteren. Maar om via een kronkel aan ‘gatekeeping’ te willen, zou heel onverstandig zijn binnen de staatsinrichting van Suriname. Indien een toevallige overheid daar zo naar hunkert, heeft zij nog altijd de overheidsmedia waar zij de werkgever is. Maar ook daar zijn er beperkingen, omdat het om publieke eigendommen gaat waar ook politieke tegenstanders en niet-meepraters de mede-eigenaren zijn.Er wordt door de minister verwezen naar politieke invloeden op media, maar die worden, ook tot ontevredenheid van de schrijver, beschermd in artikel 19 van de Grondwet: “Eenieder heeft het recht om door de drukpers of andere communicatiemiddelen zijn gedachten of gevoelens te openbaren en zijn mening te uiten.” Het tweede gedeelte van de wet beschermt politieke tegenstanders die zich slachtoffer voelen van de gekleurde media tegen (imago)schade, leugens, laster en smaad.  We hoeven dit niet leuk te vinden, maar de wet is niet emotioneel, selectief en partijdig. Indien wij het anders willen, zouden wij artikel 19 moeten schrappen en alle bevoegdheden, om (selectief) te bepalen als de maan soms rond is en soms weer niet, overlaten aan de mediaraad. Dan mogen we de democratie direct naar de brandstapel verwijzen en weer overgaan tot dictatuur. Selectieve democratie bestaat…B-cham ChandralallJournalist

Het Poortgebouw van het rooms-katholieke bisdom staat op instorten. Er is geen toestemming gegeven voor het slopen van het gebouw, maar er wordt ook geen hulp geboden voor restauratie.

Bisschop Karel Choennie heeft minister Henry Ori van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur een indringende brief geschreven over het Poortgebouw van RK Bisdom aan de Mgr. Wulfinghstraat. Het bisdom wilde het gebouw

om dringende redenen slopen de afgelopen week. Dit is aangehouden na een beroep dat hiertoe werd gedaan door de bewindsman. Het bisdom is al 14 jaar in onderhandeling met het ministerie en de Commissie Monumentenzorg. Het enige wat de Commissie in deze periode heeft gedaan, is verboden opleggen, zegt de bisschop tegen Starnieuws.

Bij beschikking van de toenmalige minister Karan Ramsundersingh is nummer 18 op de hoek van de toenmalige Gravenstraat hoek Mgr. Wulfinghstraat als monument aangemerkt. "In de wet staat dat de Staat uit eigen middelen kan bijdragen. Nooit is er enige tegemoetkoming aangeboden en tot op heden is

dit gedeelte van de wet niet operationeel gemaakt. We hebben in de afgelopen 15 jaren US$ 3.3 miljoen aan de gebouwen uitgegeven die wel een monument zijn namelijk 10,12 14,16, 18, 21 grote pastorie en kathedraal, 70 vroegere klooster. De Staat verdient door toerisme aan deze gebouwen en we bepalen het stadsbeeld. Toch komt de Staat niet over de brug met een cent subsidie. Onlangs hebben we ruim US$ 50.000 aan de Staat betaald aan btw voor nr 70. Zelfs dat wordt niet kwijtgescholden", zegt het hoofd van bisdom Paramaribo.

De Commissie Monumentenzorg is volgens de geestelijke helemaal niet gevoelig voor het argument dat er ernstige, zelfs dodelijke ongelukken kunnen gebeuren door de zeer slechte staat waarin het gebouw verkeert. Niet zo lang geleden moest een brandweerman op het dak om een loshangende zinkplaat te verwijderen met gevaar voor zijn eigen leven. In 2016 is er brand geweest in nr 18. De brandweer kon vanwege het poortgebouw niet van achteren met de wagens naar binnen en moest het blussen van de straat gebeuren. Het gevaar blijft dat als er brand is in monumentale panden 10, 12, 14, 18 Elisabeth 1 en 2 de brandweer niet op het erf kan met de brandweerwagens. Er komt een rapport van de brandweer in de loop van de volgende week hierover, zegt de bisschop.

Als het gebouw gerenoveerd wordt zal het US$ 600.000 kosten zonder inrichting. De huur die het moet opbrengen is US$ 10.000 per maand om het rendabel te maken. "Wie gaat zo een pand huren zonder parkeerplaatsen, een gebouw dat ook nog brandgevaarlijk is? Dus juist om de overige historische panden te beschermen die wel op de Werelderfgoedlijst staan en op de lijst van de SGES moet het poortgebouw weg. Bovendien wordt het zicht op de momenten 14.16.18 en de kathedraal beter als het poortgebouw weg is.  Er is geen beroepsinstantie wat de commissie beslist geldt als een wet van Meden en Persen". 

De wet houdt de ontwikkeling van de stad tegen, meent de bisschop. Er zijn diverse voorbeelden, waaronder bij de Centrale Bank van Suriname en onlangs bij het parlementsgebouw waar ondanks de moeite die architecten zich getroosten om een in dezelfde stijl verder te bouwen de commissie fanatiek en dogmatisch de wet toepast, stelt het hoofd van het rooms-katholieke bisdom. "In 2012 wilde Mgr. De Bekker een stuk van het poortgebouw inkorten aan de kant van nr 18 om overslaande brand te minimaliseren.  De commissie weigerde botweg", illustreert het hoofd van het bisdom de situatie.

U kunt de brief aan de minister hier downloaden.