Drie artsen zijn voor hun bijzondere verdiensten aan de Surinaamse samenleving onderscheiden door president Chandrikapersad Santokhi. Het betreft leden van de niertransplantatiemissie, die sinds 2022 succesvol in Suriname wordt uitgevoerd. Met vier succesvolle missies hebben deze artsen ervoor gezorgd dat in totaal 29 Surinamers een tweede levenskans hebben gehad. Shirley Sussenbach, professor Frederike Bemelman en Dr. Mirza Idu, respectievelijk, lid, prominent en missieleider van het Nederlands team voor de Niertransplantatie in Suriname, ontvingen allen de onderscheiding Ridder in de Ereorde van de Palm. De decoratie plechtigheid vond plaats op vrijdag 11 april 2025 op het Presidentieel Paleis.

President Santokhi zei

in zijn toespraak dat de decorandi het verdienen om als voorbeeldfiguren voor het voetlicht geplaatst te worden. Het staatshoofd gaf aan dat de artsen sinds 2020 vrijwillig afreizen naar ons land voor de levensreddende niertransplantatie missies. “Het team leidt tegelijkertijd ook lokale artsen op, zodat over een paar jaren de Nederlandse missies niet meer nodig zullen zijn. Het is belangrijk dat wij onze eigen niertransplantaties kunnen institutionaliseren. Voor nu blijft de regering de voorbereidingen ondersteunen, terwijl het team hun bijdrage levert”, aldus de president.

Over Sussenbach zei het staatshoofd, dat zij zich bijzonder heeft ingezet om de niertransplantatie in Suriname te

laten slagen. “Ze zorgt ervoor dat de nieuwste techniek en bijbehorende apparatuur aanwezig zijn in de operatiekamers hier in ons land. Daarnaast houdt zij ook jaarlijks geldinzamelingsacties in Nederland en gedenkt daarmee elk jaar diverse kindertehuizen”. President Santokhi noemde dr. Idu “onze eigen diaspora-arts”, die met zijn internationale ervaring een bijdrage levert aan de zorg in Suriname. Dr. Idu heeft een essentiële rol gespeeld bij de start van de missies in Suriname en is ook betrokken bij andere maatschappelijke projecten en klinisch onderwijs voor Surinaamse artsen en specialisten. Hij zet zich hiervoor belangeloos in.

Over professor Bemelman zei hij dat zij zich al zes jaar inzet voor het mogelijk maken van niertransplantaties in Suriname en dat zij jaarlijks ook sociale programma’s voor kinderen en evenementen voor specialisten organiseert. “Met de ereonderscheiding brengen we tot uitdrukking dat we de inzet en toewijding van deze missieleden enorm waarderen en verder willen stimuleren, aldus president Santokhi.

“Die duivel die ik in huis heb heeft mijn dochter ontmaagd”, las kantonrechter Maureen Dayala voor uit een politieverklaring.  “Mi fasi maar unu no ben habi seks”. Dit zou de verdachte E.C.,

penitentiair ambtenaar van beroep hebben gezegd aan zijn collega tevens oom van zijn stiefdochter. De oom riep hem ter verantwoording, nadat hij van de moeder van het meisje gehoord had dat hij mogelijk ontuchtige handelingen had gepleegd met zijn stiefdochter. Deze handelingen zouden in november 2019 zijn gepleegd toen de verdachte een relatie met de moeder had. Het meisje heeft pas recent vertelt wat haar toen, ze was ongeveer 10 jaar, is overkomen waarna de moeder aangifte heeft gedaan.

De verdachte ontkende op de zitting woensdag dat hij zou hebben toegegeven dat hij ontuchtige handelingen heeft gepleegd met het meisje. De oom die als getuige werd gehoord, was zeker van zijn zaak. De verdachte zou dat in een groepstelefoongesprek waar de moeder van het vermeend slachtoffer bij was, hebben gezegd. “Ik heb hem toen gezegd dat winsi na fasi yu fasi wan brada yu fout”, getuigde de oom. De rechter gaf aan dat het meisje in details zou hebben beschreven wat E.C. met haar gedaan zou hebben. “Hoe kan ze dat zo vertellen dan?”, vroeg de rechter aan de verdachte. Het meisje heeft getuigd dat de verdachte haar niet alleen onzedelijk heeft betast maar ook geslachtsgemeenschap met haar zou hebben gehad. Ze verklaarde ook dat zij haar moeder destijds niet kon vertellen omdat ze zag dat haar moeder verliefd was op de verdachte.

E.C. zit vanaf augustus vorig jaar in voorarrest. Zijn raadsvrouw, Maureen Nibte, vroeg opschorting van de voorlopige hechtenis omdat de medische verklaring van het vermeend slachtoffer niet gebruikt kan worden. Het meisje dat inmiddels een tiener is, heeft aangegeven dat zij seksueel actief is. De officier van justitie Mirella van Dijk, vroeg de rechter om niet mee te gaan met het verzoek van de raadsvrouw van de verdachte maar de rechter besloot anders. De verdachte is in voorlopige vrijheid gesteld. Op 25 juni zal de officier haar requisitoir houden.

De Deviezencommissie is niet te spreken over dat minister Stanley Raghoebarsing van Financiën en Planning haar als zondebok heeft aangewezen tijdens een regeringspersconferentie donderdag. Aangevoerd wordt dat haar integriteit op het spel

is gezet met mededelingen dat de Deviezencommissie, die onder leiding staat van Arun Santaksing, meegewerkt heeft aan smokkelen van goud. De Deviezencommissie deelt in een verklaring mee dat het hier gaat om goud van Newmont Suriname. Hierbij is de juiste procedure toegepast, benadrukt de Deviezencommissie. Aangevoerd wordt dat ze niet verantwoordelijk is voor de stijging van de wisselkoers.

Verklaring

De Deviezencommissie heeft met stijgende verbazing kennisgenomen van uitlatingen in de media, gedaan door minister Stanley Raghoebarsing van Financiën en Planning, als zou de stijging van de wisselkoersen in Suriname te wijten zijn aan de Deviezencommissie. De minister heeft ter zake van

deze aangelegenheid op geen enkele wijze overleg gepleegd met de Deviezencommissie en geeft een totaal onjuiste voorstelling van zaken.

Door de minister wordt ten onrechte gesteld dat de Deviezencommissie haar integriteit op het spel heeft gezet en dat is meegewerkt aan goudsmokkel via een privévliegtuig. Niets is minder waar. In het geval van dit privévliegtuig betreft het een goudzending van de goudmaatschappij Newmont Suriname LLC, waarbij de jarenlang gebruikelijke exportprocedure is gevolgd en de nodige documentatie voor het kunnen uitvoeren van de goudexport in orde was. 

Daartoe is aan deze maatschappij een Bijzondere Beschikking verleend, met afschrift aan de President van Suriname, de minister van Financiën en Planning, de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, de minister van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie, de governor van de Centrale Bank van Suriname, het hoofd Invoer, Uitvoer en Deviezencontrole, de inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen, de ontvanger der Invoerrechten en Accijnzen, de inspecteur der Directe Belastingen en de ontvanger der Directe Belastingen.

Bij goudvergunningen vindt een strenge toetsing plaats aan de lange lijst van voorwaarden zoals opgenomen in Algemene Beschikking no. 223 d.d. 30 augustus 2021. Een vergunning wordt uitsluitend verleend nadat onder meer de aanvrager beschikt over een Hinderwetvergunning van de districtscommissaris, c.q. een positief advies van de Nationale Milieuautoriteit, alsook een verklaring van de procureur-generaal omtrent de antecedenten van de bestuurders.

Dat de Deviezencommissie verantwoordelijk zou zijn voor de huidige stijging van de wisselkoersen, duidt op het aanwijzen van een zondebok. Immers, het is de minister bekend dat de inkomsten de dagelijkse importen niet dekken. Er is een structureel tekort aan vreemde valuta. Vanwege de vrije marktwerking bepaalt de valutamarkt de vraag- en aanbodverhouding, en die wordt sterk beïnvloed door vertrouwen. De koers kan hierdoor van tijd tot tijd gaan stijgen. De naderende verkiezingen brengen onzekerheid teweeg. Door dit sentiment blijkt er in deze periode een grote drang te zijn om te vluchten in een ‘safe haven’. Men dekt zich in uit voorzorg. Daarenboven hebben de OMO-operaties van de Centrale Bank van Suriname niet voldoende SRDs kunnen afromen. Ook de uitgifte van de Staatsolie-obligatie heeft bijgedragen aan de stijging van de wisselkoers. Als gevolg hiervan zijn cliënten van banken bezig hun vreemde valutarekeningen aan te zuiveren.

De Deviezencommissie betreurt ten zeerste dat zij nodeloos in opspraak wordt gebracht door de ongenuanceerde en ongefundeerde uitspraken van de minister van Financiën en Planning.

De regering wil de weg South Drain-Apoera aanleggen om Apoera en omliggende dorpen te ontsluiten, wat belangrijk is voor scholieren, medische zorg en de economische ontwikkeling van het gebied. Dit zegt minister Parmanand Sewdien van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV). De bewindsman heeft tijdens de reguliere regeringspersconferentie op donderdag 10 april nadere uitleg gegeven over de aanbesteding voor dit project.

De LVV-minister gaf aan dat de vorige regering al begonnen was met de werkzaamheden, maar waarom deze werden gestopt, is vooralsnog onbekend. Zijn collega-minister van Openbare Werken (OW), Riad Nurmohamed, heeft nieuwe voorbereidingen getroffen om de weg aan te leggen,

maar vanwege een tekort aan budget heeft OW het project overgedragen aan LVV. Dit ministerie heeft vervolgens fondsen gezocht en een aanbesteding voorbereid.

“Alle aannemers die daartoe interesse hadden, hebben de gelegenheid gehad om zich in te schrijven. Zo is op 25 februari jongstleden een bekendmaking de deur uitgegaan dat bedrijven zich mochten inschrijven. De bestekken waren vanaf 26 februari te koop op het hoofdkantoor van LVV en te Nickerie. Op 3 maart 2025 zou de verplichte aanwijzing zijn voor de werkzaamheden en een paar dagen daarna het moment van inschrijving. Vijf bedrijven hadden zich inschreven, één heeft zich daarna teruggetrokken”,

verduidelijkte de bewindsman.

Er is volgens hem gekeken naar wie het meest efficiënt het werk zou kunnen uitvoeren. Na de inschrijving bleek er een groot verschil in de prijsopgaven. Het werk is gegund aan het bedrijf dat het dichtst bij de interne raming zat”, benadrukte minister Sewdien. Hij zei verder dat een aannemer die meer dan 10 miljoen boven de raming zat, is gediskwalificeerd, net als andere aannemers die ver van de raming zaten. Het bedrijf Baitali NV is naar de rechter gestapt, maar had zich niet ingeschreven voor de aanbesteding. Dit bedrijf wordt door de regering niet als partij beschouwd, omdat het zich niet heeft ingeschreven. De rechter heeft LVV opgedragen de werkzaamheden stop te zetten. LVV moet op 17 april voor de rechter verschijnen, de tegenpartij op 24 april. De uitspraak wordt op 2 mei verwacht. De regering kan de uitspraak van de rechter respecteren of in hoger beroep gaan.

Het Nationaal Leger van Suriname heeft deelgenomen aan de militaire oefening Fer de Lance in buurland Frans-Guyana en wel van 24 maart tot en met 4 april 2025.

In totaal namen 33 Surinaamse militairen deel aan deze tweeweekse training. De oefening bracht eenheden samen uit Frans-Guyana, Brazilië, Guyana en Suriname, met als doel de samenwerking en operationele paraatheid van de deelnemende landen te versterken.

Fer de Lance is gericht op het trainen van gezamenlijke operaties in een internationale context, waarbij communicatie, coördinatie en uitvoering onder realistische omstandigheden centraal staan. De deelname van het Nationaal Leger draagt bij aan de versterking van

de regionale defensiesamenwerking en het vergroten van de inzetbaarheid van de troepen.

De NDP is bezorgd over de huidige negatieve politieke ontwikkelingen van de afgelopen dagen, nog zo kort voor de verkiezingen. Rechterlijke bevelen die infrastructurele werken van de regering, die reeds in uitvoering zijn, stopzetten; in opspraak gekomen bewindslieden; en nu weer een rechtszaak tegen de president en twee ministers. Ontwikkelingen die een zeer negatieve impact hebben op de aanstaande verkiezingen.

Als een staatsbedrijf vlak voor de verkiezingen geprivatiseerd wordt, zoals nu het geval is met SAIL NV, roept dat logischerwijs politieke en maatschappelijke vragen op. Privatiseren betekent dat de overheid, gedeeltelijk of volledig, afstand doet van haar eigendom van een staatsbedrijf. Maar privatisering heeft ook risico’s, zoals verlies van publieke controle, slechtere dienstverlening of hogere kosten voor burgers. Wanneer de regering nu, zo vlak voor de verkiezingen, in alle haast tot verkoop wil overgaan, dan is dat inderdaad opvallend en controversieel.

Welke redenen liggen hieraan ten grondslag?
Wil de zittende regering zo snel mogelijk de verkoop doordrukken vóórdat een mogelijk nieuw kabinet aantreedt met andere inzichten?
Heeft de regering dringend geld nodig om andere projecten te financieren?
Is het tijdstip gunstig voor verkoop?

Zo kort voor de verkiezingen wordt van een regering verwacht een houding aan te nemen waarbij geen grote of omstreden beslissingen genomen worden. Dus als dit niet goed onderbouwd en afgestemd is, kan het gezien worden als politiek onzorgvuldig en is er sprake van onbehoorlijk bestuur. Nog buiten het feit gelaten of er niet eerst in DNA een debat moet plaatsvinden om de regels en juiste procedure transparant vast te stellen. Als dit proces geheel buiten het parlement om gebeurt, dan kan dat democratisch zeer problematisch zijn.

Wat schuilt hierachter en vanwaar de haast?
Is er een zware lobby vanuit het bedrijfsleven, vrienden of familie die misschien belang hebben bij een snelle overname?
Terecht zijn er zorgen en vragen over de recente ontwikkelingen rondom de privatisering van SAIL NV, vooral gezien de nabijheid van de verkiezingen. Er is grote bezorgdheid over het gebrek aan transparantie en communicatie met stakeholders en de samenleving.

Volgens de minister is SAIL NV een verlieslatend bedrijf en heeft het een schuld van USD 15 miljoen. Echter, het bedrijf bezit een stuk grond van 1,2 hectare nabij het CEVIHAS (Centrale Vissershaven Suriname), gelegen te Bethesda. Daarnaast heeft SAIL NV 25% aandelen in CEVIHAS. Waarom worden die niet verkocht? SAIL heeft dus voldoende assets om deze periode te overbruggen.

Als een staatsbedrijf US$ 15 miljoen aan schulden heeft – EBS, SWM – waarom is er dan wel geld om in SLM te investeren, in Pan American en andere zaken te financieren, maar wordt er geen geld gealloceerd voor SAIL? Is dit een bewuste handeling? Zou de minister dit terrein niet alvast kunnen verkopen, aangezien het bedrijf dringend geld nodig heeft? Of is de intentie geenszins om het bedrijf te redden, maar om het door te verkopen ten gunste van het bouwen van een hotel? Wat gebeurt er dan verder met SAIL NV?

De snelheid van de privatisering, vooral kort voor de verkiezingen, heeft geleid tot speculaties over de politieke motieven. Bronnen suggereren dat er mogelijk reeds verkocht is aan een koper met politieke banden, voor het opzetten van een hotel, wat de integriteit van het proces in twijfel trekt.

Hoewel privatisering van verlieslatende staatsbedrijven economisch gerechtvaardigd kan zijn, is het cruciaal dat dit proces transparant, zorgvuldig en breed bediscussieerd wordt. Wat zijn de regels? Het gebrek aan communicatie en het ontbreken van transparantie met de werknemers en politieke belangen ondermijnen het vertrouwen in de integriteit van de privatisering van SAIL NV. Het is daarom essentieel dat de regering en betrokken partijen zorgen voor duidelijke communicatie en naleving van procedures om de belangen van alle stakeholders te waarborgen.

De NDP is niet tegen privatisering, maar wil dat dit volgens de juiste procedures plaatsvindt. Wij roepen de regering op om het proces van de privatisering van SAIL NV on hold te zetten tot na de verkiezingen.

Onlangs is er een discussie ontstaan door het plotselinge overlijden van mr. Edward Belfort, kandidaat voor De Nationale Assemblee (DNA) bij de verkiezingen van 25 mei a.s. Deze discussie betreft de vraag

hoe om te gaan met de plaats van de heer Belfort op de kieslist van de NDP nu hij er niet meer is.

In een praatprogramma zijn hierop enkele visies gedeeld die in feite een dieper probleem in ons staatsrechtelijk systeem bloot legt: de wet is op te veel punten vaag of onvolledig. Jurist Jennifer van Dijk-Silos en bestuurskundige Eugene van der San bepleiten dat de wet in dit geval analoog geïnterpreteerd zou moeten worden. Ze bedoelen daarmee dat in dit geval regels uit vergelijkbare situaties van toepassing moeten worden geacht omdat de wet zelf hierover niets bepaalt.

Op kort termijn

levert dit voorstel wellicht een praktische oplossing en zolang wij beschikken over de deskundigheid van deze professionals zullen we daar voor het vinden van de juiste interpretatie een beroep op kunnen doen. Toch raakt deze situatie aan een groter probleem. Er heerst een structureel gebrek aan helderheid in onze wetgeving. Dit draagt risico’s in zich waar we op bedacht moeten zijn ondanks het feit dat Van der San beargumenteert dat je niet alles in de wet kunt regelen.

De wet is het fundament van een democratische rechtsstaat. Burgers, bestuurders en rechters moeten kunnen weten waar ze aan toe zijn. Zeker bij gevoelige onderwerpen zoals verkiezingen. Als de regels vaag zijn, ontstaat er ruimte voor uiteenlopende interpretaties. In het beste geval leidt dat tot verwarring, in het slechtste geval tot politieke manipulatie. Als er meerdere interpretaties mogelijk zijn, is het niet ondenkbaar dat degene met de meeste macht kiest voor de uitleg die hem of haar het beste uitkomt.

In de Surinaamse praktijk zien we dit vaker gebeuren. Waar de wet zwijgt of onduidelijk is, worden beslissingen genomen die achteraf politiek bevoordeeld lijken. Soms gebeurt dit met een beroep op "redelijkheid" of "gebruikelijke praktijk", maar dat zijn geen juridische waarborgen. Juist in het publiekrecht, dat de relatie tussen burger en overheid regelt, moet zoveel mogelijk met objectieve regels worden gewerkt. Burgers moeten er immers op kunnen vertrouwen dat wetten niet naar willekeur worden toegepast.

Het idee van analoge toepassing is in het recht niet nieuw. Soms is het logisch om een oplossing te zoeken in regels voor vergelijkbare gevallen. Maar in het staats- en bestuursrecht moet hiermee voorzichtig worden omgegaan. Verkiezingen zijn een kernonderdeel van onze democratie. Wie mag meedoen, wat er gebeurt bij overlijden van een kandidaat, of hoe zetelverdeling plaatsvindt. Dat moet zoveel mogelijk vooraf geregeld zijn. Anders ondermijn je het vertrouwen in het systeem.

In dit geval lijkt de redenering van Van der San en Van Dijk-Silos uit te gaan van de gedachte dat we via analogie wel ‘iets werkbaars’ kunnen bedenken. Maar wie beslist dan wat redelijk of analoog is? En wat als die beslissing toevallig in het voordeel is van een bepaalde partij of groep? Juist daarom moet wetgeving voorzien in duidelijke procedures voor uitzonderingssituaties.

Wanneer wetten ruimte laten voor interpretatie is de kans groot dat politieke belangen snel een rol gaan spelen. Zeker in een gepolariseerd landschap kan de schijn van partijdigheid al genoeg zijn om maatschappelijke onrust te veroorzaken. We hebben dit al gezien waar het ging om het benoemingsbeleid, de rol van het Constitutioneel Hof of het functioneren van controle-instanties. Wanneer wetten onduidelijk zijn, worden beslissingen snel gezien als politiek gemotiveerd of zijn ze dat ook daadwerkelijk.

Deze situatie schaadt het vertrouwen van burgers in de overheid en de democratische instituties. Als dat vertrouwen verdwijnt, brokkelt de legitimiteit van het hele systeem af. Vage wettelijke grondslagen weerspiegelen zich ook in de praktische zwakte van onze instituties.

Niemand beweert dat een wet in alles moet voorzien. Maar het is wél van groot belang dat wetten duidelijke normen stellen en uitzonderingen helder regelen. In het geval van verkiezingen zou de kieswet bijvoorbeeld expliciet moeten aangeven wat er gebeurt als een kandidaat overlijdt vóór de verkiezingsdag. Ook zou in de wet moeten staan wie de beslissing daarover neemt, binnen welke termijn en volgens welke procedure. Dat voorkomt adhoc beleid en politieke improvisatie.

Suriname staat voor grote institutionele uitdagingen. Veel partijen nemen zich voor het bestuurlijk systeem te vernieuwen. Een belangrijk deel daarvan zal moeten beginnen bij het verbeteren van onze wetgeving. Niet met steeds meer regels, maar met betere regels. Regels die rechtszekerheid bieden, gelijke behandeling garanderen en misbruik voorkomen. Alleen dan kunnen we bouwen aan een bestuurscultuur die gebaseerd is op vertrouwen, transparantie en stabiliteit.

Jim A. Yard M.Sc LL.Mleg

juridisch bestuurskundige/wetgevingsjurist

‘De factor ‘arbeid’ hoort thuis in het machtcentrum’, zegt Marcia Clumper, kandidaat van de Nationale Partij Suriname (NPS) voor De Nationale Assemblée; op de 51ste plaats vertegenwoordigt zij de Surinaamse Partij van de Arbeid (SPA). Deze partijen zijn een samenwerking aangegaan, waardoor Clumper een plek op de lijst van de groene partij heeft bemachtigd. Tenminste willen we vertegenwoordigd zijn in het parlement, zegt de lijstduwer.

‘Ga helemaal naar beneden op de lijst van de NPS, dan vindt je mij om op te stemmen’, zegt Clumper. Zij vindt dat de factor arbeid een grotere rol moet spelen bij de komende

regering. Tegerlijkertijd staat arbeid verweven met een goede scholing, sociale zekerheid en gunstige economische omstandigheden voor de bevolking. Met deze factor wordt dus ook bedoeld alle segmenten die ondersteunend zijn voor arbeid als spil voor economische ontwikkeling.

De campagne loopt goed, ondanks Clumper het erg druk heeft. Naast politicus is zij ook vakbondsvrouw. ‘Dat werk gaat gewoon door’, zegt zij.

Toerisme vormt een essentiële motor voor economische groei en ontwikkeling. Dit is naar voren gekomen tijdens het National Tourism Validation Roundtable event op donderdag 10 april in het Lalla Rookh-gebouw. Tijdens dit evenement zijn de bevindingen van een onderzoek naar de waardecreatie van toerisme gepresenteerd aan diverse belanghebbenden uit de sector. Dit onderzoek – Tourism Value Chain Analysis and the Development of Local Tourism in Suriname – is uitgevoerd met steun van de Wereldbank en richtte zich op het identificeren van kansen om de toeristische waardeketen te versterken. Het onderzoek was een initiatief van de ministeries van Economische Zaken,

Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZ) en Transport, Communicatie en Toerisme (TCT).

President Chandrikapersad Santokhi legde als gastspreker de nadruk op de noodzaak van samenwerking met alle betrokken partijen om te komen tot duurzaam toerismebeleid. “Een van de eerste maatregelen van mijn regering was het visumvrij maken van reizen naar Suriname, om het land toegankelijker en aantrekkelijker te maken voor toeristen”, aldus het staatshoofd. Hij onderstreepte dat Suriname over unieke troeven beschikt die sterker in de internationale markt gepositioneerd moeten worden.

President Santokhi noemde onder meer zangvogelwedstrijden, culturele festivals en de rijkdom aan ongerepte natuur. “Suriname moet zijn unieke eigenschappen, zoals het carbon-negatieve

profiel en de natuurlijke rijkdom, actief promoten als toeristisch product”, voegde de president eraan toe. Hij riep op tot concrete beleidsacties, tijdsplanningen en structurele maatregelen om toerisme uit te bouwen tot een van de belangrijkste inkomstenbronnen van het land.

Bij de presentatie waren diverse belanghebbenden uit de sector aanwezig, waaronder toerismebedrijven, districtscommissarissen en vertegenwoordigers van verschillende ministeries. De bijeenkomst bood ruimte voor actieve discussie over de implementatie van de aanbevelingen uit het onderzoek, met als gezamenlijk doel het realiseren van een duurzame en inclusieve groei van toerisme in Suriname. EZ-minister Rishma Kuldipsingh benadrukte dat het onderzoek onderdeel is van een breder project, geïnitieerd met ondersteuning van de Wereldbank, waarbij ook internationale experts betrokken zijn. Het rapport is inmiddels samengesteld en zal voor verdere uitvoering worden overhandigd aan het ministerie van TCT.

“De studie heeft zich gericht op alle tien districten, waarbij per regio is onderzocht welke toeristische speerpunten het meest geschikt zijn om te ontwikkelen. Het is niet de bedoeling dat het bij dit onderzoek blijft – er wordt daadwerkelijk gewerkt aan implementatie. De Wereldbank zal ons blijven begeleiden en monitoren om ervoor te zorgen dat de resultaten ook daadwerkelijk worden gerealiseerd”, aldus de bewindsvrouw.

Minister Kuldipsingh gaf verder aan dat haar departement reeds diverse projecten uitvoert die raakvlakken hebben met toerisme. Zo noemde zij het KMO-fonds en het SURGE-programma, waarmee kleine en middelgrote ondernemers toegang krijgen tot financiële middelen, trainingen en apparatuur om hun producten en diensten te verbeteren en beter op de markt te brengen.

VHP-kandidaat Suraj Sahadewlall die op de 50ste plaats staat van de kandidatenlijst van de oranje partij, zegt dat hij niet met lege handen in de politiek stapt. Hij heeft een missie en een visie ontwikkeld. Vandaar uit ontwikkelt hij een 11-punten principe, waarmee hij vindt dat dit land ontwikkeld kan worden.

Volgens Sahadewlall moet er veel meer aandacht besteedt worden aan de productie in ons land. Dat zal ervoor zorgen dat we meer gaan verdienen en ook de onderste laag van de samenleving beter kunnen gaan bedienen. Hij pleit voornamelijk voor de onderste laag van de samenleving; de mofinawan, zoals

hij hen noemt.

Volgens Sahadewlall moet die groep meer aandacht krijgen. Hij zegt dat hij genoeg ervaring opgedaan heeft in het maatschappelijk middenveld, onder andere als bushouder en vertegenwoordiger van de transportsector, om een bijdrage te kunnen leveren.

Sahadewlall was te gast in het programma Magazine-4, waar hij zijn principes, missie en visie uiteengezet heeft.