Vakantievervoerders die leerkrachten van en naar hun standplaatsen het binnenland vervoeren wachten nog steeds op uitbetaling voor verleende diensten aan het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (minOWC).  

Voor de grote schoolvakantie was hen door de leiding van minOWC beloofd dat zij uitbetaald zouden worden indien zij de leerkrachten van hun standplaatsen in het binnenland naar Paramaribo zouden vervoeren. Dat hebben zij ook gedaan, maar ondertussen is al meer dan een maand voorbij en zijn zij nog steeds niet uitbetaald. 

Onder de vakantievervoerders heerst ontevredenheid hierover. Ze zeggen dat indien niet spoedig tot uitbetaling wordt overgegaan, ze niet bereid zijn de leerkrachten

Het geld dat ze nog uitbetaald moeten krijgen zeggen de vakantievervoerders nodig te hebben om hun bussen en boten in orde te krijgen. Het onderwijs in onder meer de gebieden Boven-Suriname, Boven-Marowijne, Tapanahoni, Boven Tapanahoni en andere delen in het binnenland zal niet tijdig kunnen starten indien de leerkrachten niet  naar hun respectieve scholen vervoerd worden.

De partij NPS heeft recent haar jaardag gevierd. De partij wordt gezien als verantwoordelijk voor de bewerkstelliging van de onafhankelijkheid in Suriname. Nu wordt veel verwezen naar de laatste president die de partij afleverde. Er is moreel en ethisch een behoorlijke afstand tussen de NPS en de integere voormalige voorzitter en president. 

De nieuwe NPS is moreel failliet en kan de last van haar verleden niet dragen vanwege zwakke politici en leiders. Venetiaan gaat te boek als een integere leider die erin slaagde om een economie die kapot was gemaakt, in een aantal jaren te brengen naar stabiliteit. Die stabiliteit zou

De goudmijnbouw kwam in de lift, maar in de duurzame economische sectoren werd niet geïnvesteerd. Het Surinaams ondernemerschap had een stabiele koers om te investeren, maar grote investeerders bleven toch uit. 

Men heeft bij de NPS nu

Hoe ver Venetiaan qua ideologie en levensinstelling staat vande huidige generatie NPS’ers en leiders, bleek bij het partijcongres waar het continueren van deelname in de coalitie werd besproken. Wij schreven toen dat de waarde van Venetiaan en zijn legacy door de huidige generatie niet wordt gekend en erkend. De NPS, die eerder bekend was als de partij die zich het meest liet leiden door waarden en normen, is dat niet meer. Het is een partij van populisten in de voorste linie en lijkt dus nu qua karakter meer op de PL. 

Door het verlaten van de huidige coalitie heeft de NPS getoond veel karakter te hebben verloren. 

Eerder had deze partij haar ontevredenheid geuit en een deel van de problemen opgesomd waarover ze oplossingen wil. Die oplossingen hadden de partij en haar politici niet, maar de verwachting was dat de president en/of zijn partij met de oplossingen moest komen. Wij hebben hier vaker aangegeven dat wij het niet eens zijn met de houding van de NPS. 

De NPS heeft geen regeerverantwoordelijkheid geaccepteerd en heeft geen concrete punten die door haar zijn aangedragen en die door de president of de coalitie zijn afgewezen. Dan denken we bijvoorbeeld aan concrete zaken als huisvestingsprojecten, een maaltijdenprogramma voor alle scholieren met ontbijt en lunch, opvang van kinderen van werkende moeders en verbetering van de sociale zekerheid. We hebben het allemaal niet gehoord van de NPS. Wat we wel hebben gehoord is dat het niet goed gaat in het land en dat er iets moet veranderen, maar niets concreets. We hebben het hier enkele keren gezegd en we zullen het blijven herhalen.

NPS-voorzitter Rusland was in een gouden positie om voor de traditionele achterban van de NPS die te kampen heeft met een enorm huisvestingsprobleem, goede oplossingen te helpen aandragen. Hij was benoemd als staatsadviseur volkshuisvesting. Er zijn in die hoedanigheid door de NPS-voorzitter, noch door de overige politici van de NPS concrete, werkbare en direct uitvoerbare voorstellen gedaan aan de regering of aan de president. Men heeft dus alleen gezegd dat het niet goed gaat en de president moest dan met de oplossingen komen. 

We hebben de NPS-voorzitter uitgedaagd om met geschreven voorstellen te komen en die te publiceren, want dat zijn alleen serieuze voorstellen voor een adviseur. Dat heeft de NPS-voorzitter niet kunnen doen. 

We kunnen stellen dat de NPS die uittreedt uit de coalitie, geen politieke visie heeft gehad in de samenwerking. Men heeft intern binnen de NPS de capaciteit niet of heeft dat niet kunnen mobiliseren om met concrete technische voorstellen vooral de sociale vraagstukken te tackelen

met duurzame oplossingen, ook in de context van de internationale samenwerking. De NPS gaf met het uittreden uit de coalitie vooral een brevet van ongeschiktheid aan zichzelf. 

De NPS-voorzitter stapte uit de functie van Staatsadviseur Huisvesting, de vinger wijzende naar de president, maar het is hijzelf geweest die in zijn hoge functie niets heeft gepresteerd. Wij zijn de mening toegedaan dat bij de verjaardag van NPS de partij goed de geschiedenis van de partij moet bestuderen en niet moet breken met de geschiedenis. 

De NPS is een partij die zich onderscheidt van de andere partijen door het eropna houden van een hoog niveau van moraal en ethiek. We zien dat opportunisten zich opmaken om de leiding in de partij te nemen. Dat zijn de mensen die Venetiaan niet begrijpen. Bij de jaardag wensen wij de NPS dat de opkomende leiders het pad van degelijkheid en deugdelijkheid niet verlaten om te gaan lijken op andere partijen als de PL. Daarmee doet men de NPS geen eer aan.

Een Chinese man, Huang Deyi, heeft met eigen geld een pontonbrug gebouwd voor het geïsoleerde dorp Zhenlin in de provincie Jilin. Voordat de brug in 2005 werd gebouwd, moesten de dorpelingen ongeveer 70 kilometer reizen naar de dichtstbijzijnde brug om de rivier de Taoer over te steken. De rudimentaire brug werd verwelkomd door de gemeenschap, die graag een kleine tol betaalde voor gebruik.

In 2018 beval de Taonan Water Affairs Authority de ontmanteling van de brug en beschuldigde Huang van illegale winst. In 2019 kreeg hij meerdere boetes en werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf. 

Huang ging in beroep en betoogde dat

Zijn verhaal leidde tot een verhit debat op Chinese social media over de rechtvaardigheid van zijn straf. Ondanks de belofte van de autoriteiten om een nieuwe brug dichter bij het dorp te bouwen, wachten de inwoners daar nog steeds op.

Reisgids (vlogger) en recensent Navankur Chaudhary uit India heeft zijn moeilijke ervaringen op de Johan Adolf Pengel Luchthaven gedeeld in een van zijn recente reisvlogs. Volgens Chaudhary gedraagt de Militaire Politie (MP) zich corrupt en discrimineren ze Indiërs extra, waarbij ze hen afpersen om geld te betalen.

“Ik heb een hele nare ervaring op de luchthaven meegemaakt. Nergens in de wereld is het zo erg. Er werden allerhande vragen gesteld, alleen om geld los te krijgen. Er werd ook gedreigd om mij te deporteren”, aldus Chaudhary.

Hij benadrukte dat alle Indiërs zwaar gediscrimineerd werden en dat dit onacceptabel is. “Het ministerie moet

Een vlogger is een persoon die videoblogs maakt en deelt op platforms zoals YouTube. Ze bespreken diverse onderwerpen, van lifestyle tot technologie, en bereiken vaak een breed publiek.

De video van deze vlogger is te zien op youtube:

De politie in Suriname heeft afgelopen zaterdagmiddag een 31-jarige man op heterdaad betrapt en aangehouden bij een poging tot auto-inbraak.

De verdachte Derrick L. werd op de hoek van de Jaggernath Lachmonstraat en de Moengolaan betrapt door surveillerende agenten. Hij had al een achterruit van de auto ingeslagen toen hij door de wetsdienaren werd gesnapt.

De agenten grepen direct in en sloegen de inbreker in de boeien. Derrick werd vervolgens overgebracht naar het politiebureau Flora voor verder verhoor.

Bij zijn arrestatie werd ook een huurauto, waarmee Derrick de plaats van het delict had aangedaan, in beslag genomen als onderdeel van het lopende onderzoek.

De Surinaamse politie onderzoekt of de verdachte mogelijk betrokken is bij andere strafbare feiten. Het onderzoek naar de zaak is nog gaande.

Tijdens een kadermeeting van de Nationale Democratische Partij (NDP), heeft André Misiekaba zijn terugkeer aangekondigd in de partij en de nationale politiek. 

Misiekaba sprak over zijn periode van bezinning na het verlies van zetels in 2020, waarbij hij reflecteerde op zijn politieke rol en de koers van de partij. Hij benadrukte de noodzaak voor vastberaden en ervaren leiderschap om de uitdagingen van Suriname aan te pakken. 

Misiekaba bedankte voorzitter Desi Bouterse en andere leden voor hun steun, en drong aan op collectieve verantwoordelijkheid en samenwerking om de sociaal-economische problemen van het land aan te pakken. Hij riep op tot fundamentele veranderingen in

Misiekaba benadrukte dat de tijd van verwijten voorbij is en dat de focus moet liggen op daadwerkelijke politieke en sociale vooruitgang.

De stad Vadodara, in de Indiase deelstaat Gujarat, wordt geteisterd door reuzenkrokodillen na de overstroming van de Vishwamitri-rivier door recordregens.

Naast het overstromingswater dat hun huizen en straten overstroomt, moeten de inwoners van Vadodara ook waken voor reuzenkrokodillen die dieren willen grijpen of zelfs aanvallen. Video’s van reuzenreptielen die door straten lopen, op daken chillen of zwemmen met dode dieren, circuleren op Indiase sociale media sinds de overstroming van vorige week. Honderden zoetwaterkrokodillen die de rivier bewonen, zijn hierbij in de stad beland.

“Twee andere krokodillen, 11 voet lang, werden ook op donderdag gered uit EME Circle en een open gebied in

De inwoners van Vadodara moeten op hun hoede zijn bij het verlaten van hun huizen, terwijl de stad geconfronteerd wordt met de dubbele bedreiging van overstromingen en krokodillen.

Hindostanen en de erfenis van het kolonialisme

                            Carlo Jadnanansing 

Enkele maanden geleden presenteerde Shantie Singh haar derde boek: Na de komma. De naam van het boek is ontleend aan een uitspraak die de toenmalige Nederlandse premier Rutte in 2002 deed in verband met het slavernijverleden. Hij zei daarbij: “we delen niet alleen het verleden, maar ook de toekomst. Dus vandaag zetten wij een komma, geen punt”. 

Na de afschaffing van de slavernij werd inderdaad geen punt gezet achter het koloniale systeem, maar begon een nieuwe periode: het ronselen van contractarbeiders uit het toenmalige Brits-Indië, thans India, Pakistan en Bangladesh. 

Op 5-6-1873 kwamen de eerste

Een deel van de nazaten van de kantraki is uiteindelijk in Nederland terechtgekomen, waaronder de ouders van de auteur. In dergelijke gevallen is er sprake van een “dubbele” migratie. 

Shantie Singh is schrijfster, theatermaakster, columnist, en een creatieve bestuurskundige. Zij is ook

Thema’s als identiteit, diversiteit, vrouwenrechten- en emancipatie staan centraal in haar werk. Zij zegt dat het haar passie is om de positie van meisjes en vrouwen wereldwijd te verbeteren.

Singh debuteerde in 2014 met Vervoering, een familiekroniek over vier generaties Hindostanen. Haar tweede boek, De kier verscheen in 2020. Na de komma is haar derde boek dat zij aanduidt als een essay. Het gaat dan wel om een lijvige essay met de omvang van een roman. 

De auteur zegt dat haar boek een queeste is naar de ziel van de hindostaanse erfenis. Zij wijst erop dat de term hindostaan bepaald wordt door de geografische afkomst van deze groep. Dus los van religieuze gezindheid. Hindostanen kunnen dus zowel hindoes, moslims als christenen zijn en ook verschillende talen spreken. 

Zij geeft de ontwikkeling aan van de hindostanen vanaf de aankomst in Suriname, en het vertrek van een deel ervan naar Nederland. Het gedeelte dat richting Noordzee is vertrokken, heeft zich op een enigszins andere wijze ontwikkeld dan degenen die in Suriname gebleven zijn. Zij probeert toch naar het gemeenschappelijke van beide groepen te zoeken, hoewel het duidelijk is dat zulks niet altijd mogelijk is. 

Zoals voormeld nemen de vrouwenrechten in het werk van Singh een prominente positie in. Ook in Na de komma wordt dit aspect benadrukt. Bij het beschrijven van de strijd en verzet die de immigranten geleverd hebben tegen de koloniale overheid neemt de figuur van Janey Tetary (contractarbeidster van 1880 tot 1884) die een leidende rol vervulde in de opstand te Zorg en Hoop in 1884 een belangrijke plaats in. 

Manai Ka Boli

Een belangrijk concept dat aan de orde komt is dat van Manai Ka Boli (MKB) dat in verband gebracht wordt met suïcide. Het gaat er hierbij om dat je rekening moet houden met wat de mensen over jou zullen zeggen. Singh beschrijft een geval van een jonge vrouw die misbruikt was door een familielid en toen zij dat vertelde aan haar naaste familie, kreeg zij in drie zinnen haar vonnis te horen: 

Je zult er wel naar gemaakt hebben. 

Het is je eigen schuld 

Manai Ka Boli. 

Met een stuk touw maakte zij een einde aan alles. 

Volgens onderzoekers kan MKB niet los gezien worden van de begrippen ijjat (eer) en sharam (schaamte). Hoewel het MKB-concept ook positieve kanten heeft (saamhorigheid, steun), heeft het vaak negatieve gevolgen voor de positie van de vrouw. 

De auteur geeft duidelijk blijk van haar feministische instelling door op te komen voor de rechten van de (hindostaanse) vrouw. Zij geeft aan dat zij opgevoed is met het motto: “Je diploma is jouw eerste man”. 

Didi-log (zusterschap) 

Vanuit een minderheidspositie vol achterstelling en onderdrukking wisten de kantraki-vrouwen stapje voor stapje sterker te worden. Dankzij hun doorzettingsvermogen, inventiviteit en didi-log konden zij als individu overleven en groeien, aldus de auteur. 

Voor de recensent was dit concept (anders dan MKB) niet bekend. 

Maar uit het boek blijkt dat het door verscheidene onderzoekers gebruikt is om de allianties tussen de kantraki-vrouwen aan te geven. Didi-log ontstond reeds tijdens de overtocht over de oceaan en werd voortgezet in het nieuwe (vader)land. Ongetrouwde, gescheiden of verstoten vrouwelijke kantraki’s konden zelf kiezen of en hoe zij een relatie aangingen. Zij waren niet langer verbonden door het patriarchale systeem van het land van herkomst in een “joint family”-systeem waar zij onderdeel van waren. In Suriname waren zij vaak alleen. Er bestond ook geen systeem waarin zij moesten passen (kastenstelsel). De auteur merkt op dat starre vrouwenbeelden aan kracht verloren. De vrouwen ontdekten en creëerden nieuwe vrijheid.

Opmerkelijk is ook de constatering van de auteur dat er tijdens de immigratieperiode tijden geweest zijn waarin de hindostaanse vrouwen een bijzondere positie innamen. Zij waren in de minderheid en zeer begerenswaardig. Ongeacht hun achtergrond hadden zij de mannen voor het uitkiezen. 

Vanwege een tekort aan leden van het vrouwelijk geslacht was het toegestaan een relatie te hebben met meer dan één man. Velen zullen hierover verbaasd staan, maar de historische juistheid kan geverifieerd worden. 

Wat de positie van de vrouwen verder versterkte was dat zij zelfstandig naast de mannen veldarbeid mochten verrichten. 

Na 1916 (toen de immigratie werd stopgezet) werd de positie van vrouwen en meisjes weer ingeperkt. Vele zaken die de vrijheid van de vrouwen beknotten, werden weer van stal gehaald. Alles was weer gericht op gezinsvorming en het begrip ijjat dook weer op. 

Sarnami 

Hoewel de auteur zegt het Sarnami niet volledig te beheersen, houdt zij van deze taal. Zij betreurt het dat vooral in Nederland het Sarnami steeds minder gesproken lijkt te worden onder de jongere hindostanen. Zij noemt met name de grote voorvechter van het Sarnami, de taalactivist Moti Marhé, die van mening is dat de Surinaamse overheid de moedertalen discrimineert. Naar zijn mening zijn het Nederlands en het Sranantongo de dominante talen, terwijl de 16 anderen worden weggedrukt. 

De recensent plaats hierbij de kanttekening dat het Nederlands ontegenzeggelijk de dominante taal in Suriname is, maar dat het de vraag is of het Sranantongo in één adem genoemd kan worden met het Nederlands. Het lijkt erop alsof ook het Sranantongo terrein verliest aan het Nederlands dat in Suriname duidelijk als voorkeurstaal geldt. Maar zowel het Sranan als het Sarnami worden nog steeds in brede kring gesproken. Het valt op dat de auteur de belangrijkste protagonisten van het Sarnami aanhaalt, maar daarbij de naam van dr. Jnan Adhin niet noemt. Laatstgenoemde heeft voor het promoten van het Sarnami een historische rol vervuld. Behalve zijn talrijke publicaties hierover, is het algemeen aanvaard dat hij de bedenker is van de term Sarnami. Hij heeft voorts de stelling geponeerd dat het Sarnami op dezelfde gronden als het Sranantongo als een Surinaamse taal moet worden beschouwd. 

Het boek bevat verder op pakkende wijze geschreven losstaande verhalen van sterke vrouwen die een rol gespeeld hebben in het leven van de auteur. Sommigen van hen worden beschreven als heldinnen die het aandurfden om tegen gevestigde conventies o.a. op het gebied van seksualiteit op te komen.  

Slot

Het boek is vlot en makkelijk leesbaar en duidelijk bestemd voor een groot lezerspubliek, terwijl het op een wetenschappelijk verantwoorde wijze is gebracht met bronvermeldingen. Hoewel de auteur het in hoofdzaak over hindostanen heeft, zijn de behandelde thema’s universeel en zullen daarom ook lezers met een andere etnische afkomst aanspreken. Maar de hoofdmoot is dat het gaat om een beschrijving van de Surinaamse geschiedenis en in het bijzonder de erfenis van het kolonialisme. Het is daarom verwachtbaar dat het uitgebreide essay veel lezers zowel in Suriname als in Nederland zal kunnen boeien. 

De kennismaking met het werk van Shantie Singh was voor mij een literaire surprise. Ik ben ervan overtuigd dat er geen punt achter gezet zal worden, en dat zeg ik met uitroepteken!  

Shantie Singh, Na de komma. Hindostanen en de erfenis van het kolonialisme. Amsterdam, De Geus, 2024, 284 blz. ISBN: 9789044549157. 

Een 58-jarige vrouw in de Canadese stad Ontario wordt aangeklaagd voor mishandeling met een wapen, nadat ze naar verluidt per ongeluk een buurman met een waterpistool op de borst had gespoten terwijl ze met een kind speelde. 

Op 1 september speelde Wendy Washik, een onderwijsassistent in Simcoe, Ontario, tijdens een barbecue in de achtertuin, toen ze per ongeluk een buurman die gras aan het maaien was besproeide. Ondanks haar verontschuldigingen meldde de man dat hij “fysiek was mishandeld”.

De politie van Ontario beantwoordde de oproep en stelde vast dat er sprake was van een geschil. Washik claimt dat de politie haar aanklaagde

Dit incident heeft een zware tol geëist van Washik en haar familie, aangezien ze pas weer aan het werk kan als de zaak is afgehandeld. Ondanks haar frustratie maakt ze zich zorgen over de afloop van de juridische strijd.

Tijdens het afstudeertraject aan het IOL heeft het ministerie Regionale Ontwikkeling en Sport, van 18 tot en met 20 september een training verzorgd over formuleringsfouten in veldrapporten van bestuursambtenaren.

De training richtte zich op het verbeteren van de taalvaardigheid en duidelijkheid in rapportages, essentieel voor nauwkeurige beleidsvorming voor het bestuurskantoor Rainville.

De inzichten worden ingezet om de schrijfvaardigheden van ambtenaren te versterken en de kwaliteit van de rapporten te verbeteren. De bestuursambtenaren waren zeer ingenomen met deze training.